+100%-

บทที่ 380 – ใครฆ่าใครกันแน่

บทที่ 380 – ใครฆ่าใครกันแน่

แปลโดย Kradiz

 

เสียงม้าห้อตะบึงดังสะเทือนเลือนลั่น จากการปะทะกันของทหารม้าจากทัพห่านเฟิงจากเมืองป้าฮวงและกองกำลังภาคพื้นดินจากเมืองจิวหลี่ เจ้าหญิงแห่งเอลฟ์จันทราสะบัดดาบ Destroyer ของเธอเข้าฟาดฟันกับดาบของฉินไฮ่อย่างรวดเร็ว การต่อสู้เพียงดำเนินไปไม่นาน ก็กลับเข้าสู่ช่วงท้ายของสงคราม ทุกๆ วินาที NPC จำนวนมากต่างตกตายอย่างรวดเร็ว ชีวิตของพวกเขาตกตายอย่างไร้ค่า แต่อย่างไรก็ตาม 80% ของเหล่า NPC ที่ตายไป จะฟื้นกลับมาอีกครั้งหลังสงคราม

……

ส่วนการต่อสู้ของฝั่งผู้เล่นนั้นกลับดูเรียบง่าย เป้าหมายของพวกเรานั้นเป็นที่แน่นอนว่า ฆ่า NPC และผู้เล่นเพื่อค่าประสบการณ์และคะแนนสงคราม หลังจากได้รับความช่วยเหลือจากกองทัพห่านเฟิง ความกดดันของพวกเรา [Zhan Long], [Blood Contract], และ [Enemies At The Gate] ลดลงไปมากทีเดียว ส่งผลให้พวกเราเริ่มสวนกลับได้

“ฆ่า NPC ก่อน!! ค่อยฆ่าผู้เล่น ร่วมมือกันจู่โจม และเล็งจู่โจมผู้เล่นของ [Emperor’s Blood] ที่มีพลังโจมตีสูงๆ”

มัทฉะชูดาบพร้อมกับตั้งโล่ของเธอขึ้นพลางพุ่งไปเบื้องหน้าด้วยความเร็วเต็มสปีด เธอเปิดโล่ออกก่อนจะใช้ [ศาสตราสะท้านฟ้า] เข้าใส่นักดาบที่มีเลือดเพียงครึ่งหลอด ส่งเขาไปหายมบาลทันที พร้อมกันนั้นเธอก็ยกโล่ขึ้น ส่งผลให้นักฆ่าที่พุ่งเข้าหาเธอถูกกระแทกถอยกลับไป พร้อมกับแถมไปอีกหนึ่งดาบ ส่งผลให้นักฆ่าคนนั้นตายทันที ผมรู้สึกพอใจกับการต่อสู้ของเธอทีเดียว หลังจากผ่านประสบการณ์มาหลายครั้ง ในที่สุดความแม่นยำของเธอก็พัฒนาขึ้นมากทีเดียว ในสงครามระหว่างกิลด์นั้น ตำแหน่งของเธอก็ไม่ได้ต่ำเลย เธอสามารถเป็นตัวชนหลักของกิลด์เราได้อย่างไม่ต้องสงสัย

“พี่หลิน!”

ชิงเชียนปรับแต่งเครื่องมือ พลางเล็งเป้าหมายไปที่ผู้เล่นของ [Emperor’s Blood] เขาคือนักเวทระดับ 68 กำลังสะบัดไม้เท้าของตนเองใช้ [เสาเพลิงและน้ำแข็ง] เข้าคร่ากุมชีวิตของผู้เล่นจาก Zhan Long ไปหลายชีวิต ชิงเชียนมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างระมัดระวังพลางกล่าว “เล็งเป้าหมายที่ล๊อกไว้ พร้อมกับใช้ [เงื้อมมือแห่งจิ้งจอกเพลิง] และ [ศรดาวตก] เข้าใส่เขาพร้อมกัน ฉันจะทำลายพลังป้องกันของเขาเอง แล้วพี่ก็ฆ่าเขาเลย”

หลินเสี่ยวอู่พยักหน้าพลางยิ้ม “โอเค!”

ร่างอันงดงามของชิงเชียนพุ่งกระโดดออกไป พร้อมกับเผยฝ่ามือเล็กๆ ของเธอ เปลวเพลิงเริ่มห่อหุ้มและหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับปรากฏกรงเล็บอันแหลมคมขึ้นเหนือหัว เสียงจิ้งจอกคำรามเสียงดังลั่น พร้อมกับกรงเล็บเพลิงพุ่งเข้าใส่ [โล่มานา] ทำให้มันพังลงทันที ก่อนที่ [ศรดาวตก] จะพุ่งเข้าใส่อย่างรุนแรง

ฉั้วววว

“4129!”

นัดเดียวดับ!!! นักเวทคนนั้นมองไปที่รูบนหน้าอกตัวเอง พร้อมกับแวตาที่ตื่นตะลึง

หลี่มู่ชูดาบของตนเองขึ้นพลางใช้ทักษะ [ดาบครองฟ้า] เข้าใส่กลุ่มของผู้เล่น ในขณะเดียวกันเขาก็หัวเราะขึ้นเสียงดัง “ชิงเชียนกับหลินเสี่ยวอู่แท๊คทีมกันได้เยี่ยมจริงๆ ร่วมมือกันฆ่าผู้เล่นในเวลาแค่ 25 วินาที…..”

ผมพยักหน้าพลางยิ้ม “ใช่ พวกเราควรจะมีทีมแบบนี้เยอะๆ ถ้าพวกเรามีทีมแบบนี้สักร้อยทีมหละก็ เราจะกลายเป็นกลุ่มทะลายแนวป้องกันที่โหดสุดๆ เพราะหากเราสามารถฆ่าผู้เล่นระดับสูงได้ในเวลาแค่ 25 วินาที กิลด์ทุกกิลด์ต้องหวาดกลัวพวกเราอย่างแน่นอนเมื่อต้องเจอกับเรา….”

“ฮ่าๆ ใช่แล้ว”
……

แต่ก่อนจะสิ้นเสียงของหลี่มู่ ตงเฉิงเหล่ยก็เริ่มคำรามขึ้นจากด้านข้าง ขวานรบของเขาพุ่งผ่านสนามรบ ส่งให้ผู้เล่นระยะประชิดของ [Emperor’s Blood] ร่างลอยขึ้นสู่อากาศเหนือพื้นสองเมตร เมื่อใดก็ตามที่ผลของทักษะ [สุดยอดพลัง] แสดงออกมาสำเร็จ ผลของมันช่างน่าหวาดหวั่นจริงๆ ก่อนที่นักรบทั้ง 7 คนนั้น จะร่วงลงสู่พื้น หรั่นหมินก็พุ่งไปเบื้องหน้า พร้อมกับพลังงานหมุนวนรอบร่าง ใบมีดสายลมเริ่มก่อตัวขึ้นหมุนวนรอบร่าง ส่งร่างของผู้เล่นทั้ง 7 ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าอีกครั้ง หรั่นหมินไม่รอช้า เขาใช้ออกด้วยทักษะ [กระโดดฟาด] ทันที ส่งร่างพุ่งเข้าหานักธนูที่อยู่ห่างออกไป ส่งผลให้นักธนูคนนั้นขึ้นสวรรค์ไป เขาไม่หยุดอยู่แค่นั้น รีบขว้างขวานเข้าฆ่าผู้รักษาอีกคนไปทันที ผลจากการรัวสกิลของหรั่นหมิน ส่งผลให้ผู้เล่นของ [Emperor’s Blood] ต้องปากอ้าตาค้าง

“บัดซบ ไอ้หน้าดำนั่นมันยังเป็นคนอยู่รึเปล่าวะ”

“ใช่ ทำไมพลังโจมตีของมันแข็งแกร่งขนาดนี้? ยังไม่พอ หน้าตาของมันยังอุบาตขนาดนั้นอีก”

“ไอ้หรั่นหมินคนนี้ต้องเป็นผู้ลี้ภัยจากแอฟริกาแน่ๆ ที่พวกมันบอกว่าเป็นเพื่อนกันมานานนั่นต้องโกหกชัวๆ”

กลุ่มผู้เล่นของ [Emperor’s Blood] ต่างพากันเยาะเย้ยอย่างเต็มที่ แต่พวกเขาไม่สามารถทำให้หรั่นหมินโกรธได้ เขาสะบัดขวานเข้าเข่นฆ่าอย่างเลือดเย็น พร้อมกับแสยะยิ้ม “ไอ้พวกบัดซบบ พวกแกคิดเหรอว่าพวกแกเป็นพวกแรกที่ด่าชั้นอุบาตหนะ ใสหัวไปซะ!!!”

หลี่มู่กล่าวเบาๆ พร้อมกับโจมตี NPC ไปด้วย “เมื่อเทียบกับชั้น หรั่นหมินหรือชางเหล่ยแล้ว น้องเย่วกับน้องหลินดูอ่อนโยนกว่ามากจริงๆ แต่หรั่นหมินเขาฆ่าได้เร็วจริงๆ เร็วกว่าชั้นอีก”

“ใช่….” ผมรู้สึกเช่นเดียวกัน ทั้งทักษะ [คมขวานวายุหมุน] และ [กระโดดฟัน] ทั้งสองทักษะเป็นราวกับเครื่องสังหารดีๆ นี่เอง แม้แต่ผมก็ยังรู้สึกอิจฉาเลยทีเดียว หะ ทำไมผมต้องอิจฉาด้วยเล่า….. [ดาบเจ็ดดารา] และ [โลกาสิ้นสูญ] ของผมดีกว่ามากทีเดียว แถมผมยังมีคัมภีร์ของม่อจื่ออีกด้วย เพราะฉะนั้น อัตราการฆ่าของผมย่อมสูงกว่ามาก

……

สงครามอันโหดร้ายดำเนินไปกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดทหารกองกำลังภาคพื้นดินก็ตายไปถึง 20000 คน ภายใต้คมดาบของพวกเราทั้งสามกิลด์ และนอกจากนี้ยังมีผู้เล่นของ [Emperor’s Blood] อีกกว่า 25% อีกด้วย

“บอส!!”

หนึ่งในหัวหน้าทีมของ [Emperor’s Blood] มองไปยังซวนหยวนฮวงหลงอย่างหวาดๆ ก่อนจะกล่าวอย่างตื่นตระหนก “บอส! แผงหลังของเราโดนโจมตี! ทางหนีของพวกเราโดนปิดหมดแล้ว พวกที่โจมตีคือกิลด์ [Wrath of the Heroes] จากเมืองป้าฮวง”

ซวนหยวนฮวงหลงก็ตกใจไม่ต่างกัน “เป็นไปได้ยังไง? ข้อมูลที่เราได้มาก่อนหน้านี้…..ไม่ใช่ว่ากิลด์ [Wrath of the Heroes] เป็นแค่กิลด์ชั้นรองที่สร้างขึ้นมาจากเงินหรอกเหรอ? ทำไมมันถึงได้น่ากลัวขนาดนี้กัน?”

หัวหน้าทีมกัดฟันพลางกล่าวตอบ “ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน [Wrath of the Heroes] มีกำลังกว่า 20000 พลังทะลวงของพวกมันน่ากลัวจริงๆ พวกมันไล่ล่าเราไม่ยอมปล่อยราวกับหมาบ้า แถมพวกเรายังต้องเผชิญหน้ากับ [Zhan Long] [Enemies At The Gates] และ [Crimson Contract] อีก ผมกลัวว่าเราจะมีคนไม่พอจะสู้ พวกเราจะเอายังไงกันดี? พวกหมาป่าพวกนี้มันกำลังรอโอกาศที่จะขย้ำเรา ในขณะที่พวกหมาบ้าไล่ล่าเราจากด้านหลัง”

ซวนหยวนฮวงหลงยิ้มพลางกล่าว “ไม่มีปัญหา ถ้ามันเป็นแบบนั้น เราก็ต้องยอมรับมัน ฮ่าๆๆ เมื่อมาคิดว่าพวกมันกล้ามาขวางทางเรา [Emperor’s Blood] ไอ้พวก [Wrath of the Heroes] มันคงไม่อยากมีชีวิตอยู่ซะแล้ว รอก่อนเถอะ!! เมื่อชั้นจัดแนวรบสำเร็จ ขอแค่สิบนาทีพวกแกก็ย่อยยับแน่ๆ”

“โอเค”

……

[Emperor’s Blood] เริ่มจัดแนวรบอย่างรวดเร็วภายใต้กำแพงเมือง พวกเขาเน้นป้องกัน และล้มเลิกที่จะจู่โจม แม้แต่รองหัวหน้ากิลด์อย่างซวนหยวนชางหลงยังถอยกลับเข้าแนวป้องกัน พลางแสยะยิ้มออกมา

“เกิดอะไรขึ้น?” มัทฉะถามอย่างตกใจ

ซงฮานอธิบายกลับ “พวกเขายอมแพ้เร็วมาก พวกเขาได้ชื่อเป็นกิลด์อันดับ 6 แห่งเมืองจิ่วหลี่ได้ยังไงกัน? เฮ้ออ พวกเขาดูเหมือนพวกขี้แพ้ยังไงยังงั้น”

หลี่มู่ขมวดคิ้ว “ชั้นไม่คิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้น”

เหลียนป๋อตอบกลับ “ใช่ เมืองจิวหลี่แข็งแกร่งกว่าเรา และกิลด์หลักของเมืองเราต่างอยู่ฝั่งตะวันออกกันหมด ที่ตะวันตกมีแค่กิลด์ใหญ่สามกิลด์และกิลด์เล็กกิลด์น้อย เพราะฉะนั้นไม่มีเหตุผลให้พวกนั้นต้องยอมแพ้ที่จะโจมตีเลย อีกอย่างพวกเขายังมีกองทัพ NPC เป็นกองหนุนตั้งเยอะ”

“ใช่ เพราะงั้นก็เหลือเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้น” ผมกล่าวพลางมองไปยังที่ห่างไกล

ชิงเชียนมองมาที่ผมพลางถาม “เหตุผลอะไรเหรอคะ พี่เซียวเหยา?”

ผมเหล่มองพลางกล่าว “เอ่ออ ตอนเมื่อพี่ยังเป็นเด็ก………พี่ได้เรียนรู้หนังสือเกี่ยวกับสงคราม จึงทำให้ได้เรียนรู้เกี่ยวกับสงครามและการวางแผน”

หลังจากได้ยินผมกล่าว มัทฉะก็เบะปากขึ้น “บอส หยุดชมตัวเองและข้อเนื้อๆ เลยได้มั้ยคะ..”

ผมขยี้จมูกของตนเองพลางกล่าว “[Emperor’s Blood] โดนจู่โจมทั้งด้านหน้าและด้านหลัง พวกเขาเหลือคนเพียง 7000 กว่าคน แต่พวกเขาก็ยังไม่ถอยหนี กลับป้องกันอย่างแข็งขันแทน ย่อมต้องมีเหตุผลเดียวเท่านั้น พวกเขามีกำลังเสริมที่แข็งแกร่ง ถ้าหากว่ามันเป็นแบบนั้น [Emperor’s Blood] จะกลายเป็นหนามแหลมที่คอยทิ่มแทงเรา และพวกนั้นจะร่วมมือกับกำลังเสริม เข้าสังหาร [Wrath of the Heroes] ซึ่งจะทำให้จากที่เราได้เปรียบกลายเป็นเสียเปรียบทันที….”

“งั้น…พวกเราจะต้องทำยังไง?” ตงเฉิงเหล่ยมองมายังผมอย่างตื่นตระหนก

“พี่เซียวเหยาเราควรจะหาแผนรับมือ ผมไม่อยากต้องออกจากสนามรบเร็วขนาดนี้นะ….”

หลี่มู่มองมายังผม “หัวหน้ากิลด์ นายเลือกเลย!!”

ผมถอนหายใจพลางกล่าว “เอาแบบนี้เป็นไง ปล่อยให้ [Enemies At The Gates] และ [Crimson Contract] โจมตีด้านหน้าต่อไป ส่วนพวกเรา [Zhan Long] จะส่งกำลังไป 5000 โอบล้อมจากตะวันตก และเมื่อกำลังเสริมจากเมืองจิวหลี่โจมตี [Wrath of the Heroes] จากด้านหลัง เราจะเข้าจู่โจมจากด้านข้าง คอยคุ้มครองให้ [Wrath of the Heroes] และขณะเดียวกันเราก็จะโจมตีศัตรู ถ้าแบบนี้เราอาจจะมีโอกาศชนะมากขึ้น”

“แล้วเราจะรออะไรอยู่? เคลื่อนพล!!!”

“ใช่!”

พวกเราแจ้งเปียวเหมียวหยุนเหยียนและห่านเปยซงเกี่ยวกับแผนของเรา ส่งผลให้พวกเขายินดีอย่างยิ่ง พร้อมกับสัญญาว่าจะสังหาร [Emperor’s Blood] ทั้งหมดภายในครึ่งชั่วโมง

[Zhan Long] ของเราถอนตัวออกจากการรบ พร้อมกับพุ่งหน้าเข้าสู่ป่าทางทิศตะวันตกเพื่อหลบซ่อน

……

ฟุบบบ ฟุบบบ

ผมก้าวผ่านผืนหญ้า พร้อมกับมีฝนโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า อาบชโลมเกราะและผ้าคลุมของผม ผมพุ่งไปยังเบื้องหน้าพร้อมกับตะโกนก้อง “ทุกคนฟัง!! เมื่อ [Wrath of the Heroes] ถูกลอบโจมตี พวกเขาจะไม่สามารถต้านทานได้นานนัก”

หวางเจี้ยนกล่าว “พี่เซียวเหยา [Wrath of the Heroes] เป็นแค่พวกขยะที่ชอบรังแกคนอื่น คุณลืมว่าฉีป้าอ๋องเคยทำยังไงกับคุณในครั้งอดีตแล้วหรือ? อีกอย่าง Dawn Hero ยังจะมาขโมยตัวน้องสาวของเราอย่างไม่ยอมแพ้ หืมม กิลด์แบบนี้สมควรตาย!!”

ผมอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้ “หวางเจี้ยน นายยังเด็กนัก นายควรจะแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับสงครามครั้งนี้ นี่คือสงครามระหว่างเมือง และมันมีผลกับผู้เล่นทุกคนของเมืองป้าฮวง พวกเราควรจะพยายามให้มากที่สุด และชั้นก็ไม่ได้ช่วนพวกเขาโดยไม่มีเหตุผล แต่เพราะชั้นสัญญาไว้กับเสี่ยวจูว่าพวกเราจะร่วมมือกันและลืมอดีตไว้ชั่วคราว ผู้เล่นทั้ง 20000 ของ [Wrath of the Heroes] กระโจนเข้าสู่อันตรายด้วยความกล้าหาญ เพราะฉะนั้นเราจะมีเหตุผลอะไรที่เราจะไม่พยายามช่วยเหลือพวกเขา?”

แม่ทัพเหรียญป๋อพยักหน้ารับ “เยี่ยม หัวหน้ากิลด์ของกิลด์ใหญ่ๆ ควรจะเป็นคนที่ใจกว้าง ภายใต้ทัศนคติของนาย ชั้นเห็นได้ว่า [Zhan Long] ของเราจะยิ่งใหญ่เหนือ [Vanguard] เพราะหัวหน้ากิลด์ของเรา มีทัศนคติดั่งราชาและยอดเยี่ยมกว่าเจี้ยนเฟิงฮาน”

ผมเหล่มอง “หยุดเยินยอ แล้วรีบไปกันเถอะ!!!”

“โอเค!!”

……

ราวๆ สิบนาทีต่อมา ที่ราบตรงจุดกึงกลางคือจุดสูญกลางของการต่อสู้อันโหดร้าย เมื่อพวกเราออกมาจากป่า สงครามก็เกิดขึ้นทุกหลแห่งรอบๆ ป้อมปราการจื่อเฟิง อาคารหลังทั้งสี่ของป้อมปราการจื่อเฟิงลุงไหม้ด้วยเปลวเพลิง หลังจากพวกเขาโต้เถียงกัน สงครามก็ปะดุดุเดือนอย่างมาก

ตริง

ข้อความจากเสี่ยวจู “หัวหน้ากิลด์จื่อไจ๋ สถานะการเริ่มไม่ดีแล้ว สองกิลด์ใหญ่ [House Of Prestige] และ [Judgement] เข้าจู่โจมด้านหลังของเรา พวกเราสูญเสียไปมากมายจริงๆ ผู้เล่นล้มตาย 500-1000 คนต่อนาที พวกเราจะเอายังไงต่อดี?”

ผมตอบกลับ “ต้านเอาไว้ ชั้นกำลังไป!”

“ได้!!”

……

ห่างไกลออกไป หัวหน้ากิลด์ของ [House Of Prestige] ไป่หลีรั่วเฟิง ง้างธนูพร้อมกับปล่อย [มหาศรดาวตก] ออกมา

ฟุบบ

ลูกศรพุ่งเข้าใส่กลุ่มผู้เล่นของ [Wrath of the Heroes] ส่งผลให้พวกเขาล้มตายไปหลายสิบคน ไป๋หลีรั่วเฟิงชูมือขึ้นพร้อมกับคำรามด้วยความโกรธ “โจมตีให้เร็วที่สุด ฆ่าพวก [Wrath of the Heroes] ให้หมด!! ไอ้พวกน่ารักเกียจนั่น!!”

อีกด้านหนึ่ง เย่ไหล่กวัดแกว่งขวานของเขา พร้อมกับนำกำลังผู้เล่นระดับสูงกว่า หนึ่งหมื่นคน เข้าสู่พื้นที่แถวกำแพงเมือง เข้าเข่นฆ่าผู้เล่นระดับสูงของ [Wrath of the Heroes] อย่างดุดัน

“โจมตี” เขาคำรามออกมาเสียงดังลั่น

ความน่ากลัวจากการโจมตีของผู้เล่น 20000 คนจากสองกิลด์ใหญ่ ส่งผลให้ผู้เล่นของ [Wrath of the Heroes] ต่างตกลงสู่ความหวาดกลัว “เกิดอะไรขึ้น.?….พวกเราจบแล้วใช่มั้ย?”
……

แก้ง แก้ง

ดาบแห่งจักรพรรดิฉินและดาบเหล็กเย็นถูกชักออกจากฝัก ผมชูดาบแห่งจักรพรรดิฉินขึ้นพร้อมกับคำรามลั่น “พี่น้อง!! [House Of Prestige] ที่เคยข่มขู่จะฆ่าล้างเรา อยู่เบื้องหน้าเราแล้ว!! บุกโจมตีพวกมัน!! มาสั่งสอนให้พวกมันได้รู้ ว่าใครกันแน่ที่จะโดนฆ่า!!!”

Facebook Comment