+100%-

ตอนที่ 117 ถ้ำมด(ตอนสิบสาม)

ธนูดอกนั้นมาพุ่งมาจากแถวที่สี่และห้าจากขบวนทัพของหลินหยางนั่นเอง

“ยิง” หลินหยางตะโกนให้สัญญาณการโจมตีอย่างต่อเนื่อง เมื่อไม่สามารถต่อสู้ในระยะประชิดได้จึงปรับเปลี่ยนมาใช้การโจมตีระยะไกลแทน

หลินหยางและผู้ที่อยู่แถวที่สองและแถวสามกำลังก้มหมอบหลบทางให้แก่ทางผ่านของคันศร

 

เหตุที่หลินหยางมิอยากใช้ธนูตั้งแต่ต้นเพราะมันหวังผลมิได้ พวกเขายิ่งไปอย่างสุ่มๆเท่านั้นอันเนื่องมาจากโล่ไม้ที่ใหญ่โตกว่าสองเมตรบดบังทัศนวิสัยรวมถึงตัวมดไฟที่ต่ำเตี้ยพวกมันสูงมิถึงครึ่งของโล่กำบัง พวกเขาจึงไม่สามารถมองเห็นเป้าหมายได้จึงต้องยิ่งข้ามผ่านช่องว่างด้านบนเท่านั้น

ถ้ำแห่งนี้ห่างจากเมืองของเขากว่าหกสิบกิโล หลินหยางที่มิได้คาดคิดว่าพวกมันจะมีสติปัญญาวางแผนการรบเขาจึงมิได้ตระเตรียมลูกศรมาอย่างเพียงพอ จำนวนลูกธนูจึงมีจำกัด

 

แต่การโจมตีด้วยธนูมิใช้เป้าหมายหลักของเขา ที่เขาต้องการคือเข้าประชิดกลุ่มมดไฟ!!

 

พลโล่เดินหน้าอย่างช้าๆ เมื่อเข้าใกล้กองร่างซากศพของมดไฟระดับสองที่ทับถมกันซึ่งเป็นจุดที่มดไฟลาดตระเวนใช้กระโดดข้ามมาเมื่อครู่ พลธนูทั้งหมดหยุดยิงทันที

 

เมื่อเหล่ามดไฟถูกธนูยิงจู่โจมพวกมันไร้ซึ่งที่กำบังตน แม้ลูกศรเหล่านี้ถูกยิงอย่างสุ่มๆมิได้เจาะจงเป้าหมายจึงเป็นธรรมดาที่มิได้เป้าหมายเป็นส่วนมาก เหล่ามดไฟจึงมิได้ตกตายไปมากนักแต่ก็สามารถทำให้พวกมันตกอยู่ในความโกลาหล แตกตื่นตกใจ

 

แต่อยู่ดีๆขบวนทัพของมนุษย์กลับหยุดยิงโจมตีพวกมันเสียอย่างนั้น กลับมุ่งหน้าเดินตรงเข้ามาใกล้แท่นกระโดดซากร่างเหล่ามดไฟที่เสียสละตนเองเพื่อให้มดไฟลาดตระเวน

 

กีกี๊~

มีเสียงดังออกมาจากส่วนลึกของถ้ำดังก้องไปทั่ว คล้ายกับเสียงคำสั่งให้พวกมันเริ่มดำเนินการตามแผน

 

พวกมันเมื่อมิถูกยิงสะกัดกั้น กระโดดโลดเต้นยินดี มดไฟลาดตระเวนกว่าหกสิบตัวเมื่อได้ยินเสียงสัญญาณพวกมันเร่งรีบวิ่งกลับเข้าไปในส่วนลึกของภายใน

 

ตึกๆๆ~

 

ไม่นานก็มีเสียงที่คุ้นเคยใกล้เข้ามาเรื่อยๆ นี่คือเสียงของเหล่ามดไฟลาดตระเวนจำนวนมากที่ย่ำเท้าเร่งความเร็วหมายมั่นกระโดดข้ามแนวป้องกันดังเดิม

 

เมื่อเสียงเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ จวนจะประชิดโล่กำบัง

“ตอนนี้แหละ” หลินหยางตะโกนเสียงดัง

 

พรึ่บ~

 

แถวที่สองและสามของขบวนทัพที่เคยนั่งหมอบ ลุกขึ้นอย่างพร้อมเพรียงพร้อมกับเข้าประชิดหลังพลโล่ เกร็งหอกในมือทั้งหกคนพร้อมส่งหอกวางค้ำไว้ ณ ช่องว่างส่วนบนที่ไร้สิ่งกีดขวาง

 

ฉึกก!

ฉึกก!

 

ปรากฏว่าบริเวณปลายหอกมีร่างมดไฟตัวลีบเล็กถูกเสียบอยู่! เหล่ามดไฟลาดตระเวนพวกมันกระโดดเข้าหาความตาย!

 

หอกที่วางค้ำอยู่บนโล่มิได้ออกแรงทิ่มแทงเลยแม้แต่น้อย พวกเขาเพียงเกร็งกำลังจับหอกให้แน่นเท่านั้น มดไฟลาดตระเวนที่วิ่งมาจากระยะไกลเหยียบย่ำร่างพวกพ้องกระโดดเข้ามาหาคมหอกเสียเอง!

 

“ฮ่าๆ” จิ่นเหอหัวเราะร่า พวกเขาแทบไม่ได้ออกแรงก็สามารถคร่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย มันง่ายเสียกว่าการปลอกกล้วยเสียอีก ตัวเขาที่อยู่แนวหน้าจากการบุกคราแรกการจะฆ่าพวกมันต้องใช้หอกภายในมือออกแรงส่งเพื่อทิ่มแทงส่งมดที่เป็นเป้าหมายไปสู่ความตาย แม้จะมิได้ออกแรงมากในการแทงแต่ละครั้ง แต่เมื่อใช้แรงทิ่มแทงไปเรื่อยๆกว่าหลายสิบครั้งความเมื่อยล้าย่อมสะสม เมื่อออกไปภายนอกถ้ำแขนเขาแทบยกไม่ขึ้นเลยทีเดียว

 

เมื่อมดไฟลาดตระเวนที่รั้งท้าย เห็นพักพวกตรงหน้ากระโดดเข้าหาความตายถูกเสียบคาอยู่บนหอกทั้งแถบคล้ายกับลูกชิ้นเสียบไม้ พวกมันเบรคฝีเท้าแทบมิทัน…

———————————————————————————————————————————-

ตอนนี้กลุ่มลับถึงตอนที่ 328 แล้วจ้า

สามารถติดตามรายละเอียดกลุ่มลับได้ที่แฟนเพจ เทพอสูรสยบโลกา

ขอบพระคุณที่ติดตามผลงาน

 

Facebook Comment