+100%-

Mother’s flesh (Lu Bu’s childhood story)

 

“ท่านพ่อ!ข้าหิว!”

“มาเถอะ มา ปู้น้อย ลูกรัก เรามีอาหารกินแล้ว!ดูนี้สิ เนื้ออย่างไรล่ะ มีเนื้อให้เจ้ากินอย่างพอเพียง”ในมือของบุรุษร่างผอมโซมีก้อนเนื้อสดใหม่อยู่

“เมื่อหิวก็ต้องกิน!”สิ่งที่อยู่ในมือบิดาหาใช่สิ่งอื่น มันคือเนื้อที่ยังดิบอยู่ เมื่อมันลองสูดดมดูเนื้อดิบก้อนนี้กลับมีกลิ่นหอมยิ่งนัก เด็กน้อยรู้สึกว่าเนื้อสดก้อนนี้ช่างดึงดูดใจมันยิ่งนัก

เมื่อรับประทานเนื้อก้อนนี้ไปหลายคำแล้ว เด็กน้อยสังเกตเห็นบิดาตนเองหาได้แตะต้องเนื้อนี้ไม่ มันจึงกล่าวว่า”ท่าน ท่านไม่หิวหรือ!”

บิดามันส่ายศีรษะพลางกล่าวคำพูดว่า”บิดาไม่หิว ปู้น้อย เจ้ากินเถอะ กินให้เยอะๆจะได้กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง!”

นับจากวันนั้น บิดามันก็จะมีเนื้อดิบมาให้มันกินแทบทุกวัน ช่วยให้ท้องของมันคลายหิวแทบทุกวัน!และบิดาของมันก็ไม่เคยกินแตะต้องเนื้อนี้สักครา

มนุษย์ต่อให้ยิ่งใหญ่ปานใด สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับความหิวโหย สุดท้ายบุรุษแกร่งเช่นมันก็พ่ายแพ้

“ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่นเป็นอะไร!”เด็กน้อยขวัญเสียและตื่นตกใจเป็นที่สุด ในสายตาของมันบิดามันเปรียบได้ดั่งเทพเซียน แต่ยามนี้เทพอารักษ์ของมันยามนี้กำลังจะตาย มันรู้สึกขวัญหายเป็นที่สุด หยาดหยดน้ำตาเริ่มคลอหน่วยตาทั้งสองข้างของเด็กน้อย

“บุตรประเสริฐ เจ้าอย่าได้ร้องไห้ ผู้แข็งแกร่งจะไม่เสียน้ำตา และเจ้าบุตรรักของบิดาก็คือบุรุษที่แข็งแกร่ง ในภายภาคหน้าเจ้าคือขุนพลที่ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ฮั่น แล้วเจ้าจะมาร้องไห้ได้อย่างลูกรัก!”บุรุษแกร่งผอมโซพยายามลูบเช็ดหยาดหยดน้ำตาที่เปรอะเปื้อนบนใบหน้าบุตรชายตนเอง”บิดาเพียงคิดถึงมารดาเจ้า บิดาจะไปอยู่เป็นเพื่อนมารดาเจ้า!บิดาเจ้าผู้นี้ต้องขอโทษเจ้าด้วยที่ต้องทิ้งเจ้าไว้ข้างหลังผู้เดียว!”

“ข้าไม่ต้องการสิ่งใดอีกแล้ว ข้าจะไม่หิวอีกแล้ว ไม่อยากเป็นขุนพลที่ยิ่งใหญ่ ไม่ต้องการสิ่งใดอีกแล้ว!ท่านพ่อได้โปรดพาข้าไปหาท่านแม่ด้วย ข้าอยากไปอยู่เป็นเพื่อนพวกท่านทั้งสองคน!”วันนี้คือวันวิปโยคที่สุดในชีวิตของเด็กน้อยและเป็นวันที่มันร่ำไห้ปานจะขาดใจที่สุดด้วยเช่นกัน

“บิดาไม่อาจกระทำได้ ปู้น้อย บุตรรัก เจ้าให้สัญญากับบิดาได้หรือไม่ สัญญาว่าเจ้าต้องมีชีวิตต่อไป อยู่จนแก่เฒ่าและประสบความสำเร็จ อย่าได้คิดไปอยู่เป็นเพื่อนบิดามารดาในยามนี้ อย่าได้คิดกระทำ!”บิดามันส่ายศีรษะปฏิเสธคำขอบุตรชายตนเอง”เจ้าเห็นมีดเล่มนั้นหรือไม่?เมื่อบิดาหลับไปแล้ว เจ้าจงใช้มีดตัดเนื้อส่วนที่ยังนุ่มของบิดา มันจะช่วยให้เจ้ารอดชีวิตต่อไปในช่วงปีที่อดอยากนี้ได้!”

ใช้มีดตัดเนื้อบิดา?เด็กน้อยหาได้เข้าใจคำพูดบิดาไม่ และจิตใจเด็กน้อยยามนี้ไม่คิดจะกระทำตามความปรารถของบิดาแล้ว

“เมื่อเจ้ารอดแล้ว ช่วยฝังบิดาและมารดาไว้ด้วยกัน ให้บิดาและมารดาอยู่ด้วยกัน เข้าใจหรือไม่?สิ่งนี้คือความต้องการที่สุดของบิดา ปู้น้อย บุตรประเสริฐ บิดาจำต้องขอโทษเจ้าด้วยที่ไม่อาจจะอยู่ดูความสำเร็จเจ้าได้!ฮูหยินอี้ ภรรยารัก ข้ากำลังจะไปอยู่กับเจ้าแล้ว!!”เมื่อกล่าวถ้อยคำเสร็จสิ้นแล้ว ดวงวตาบุรุษแกร่งเช่นมันก็ปิดไปตลอดกาล

“ท่านพ่อออออ ท่านพ่อ!!!!”บิดาเด็กน้อยตายอีกคนเช่นมารดามัน หลงเหลือไว้เพียงแค่ชื่อไว้ให้เรียกหาแค่ในโลกนี้

ร่างเล็กๆของเด็กน้อยพยายามลากร่างกายของบุรุษผู้เป็นบิดามาที่ห้องครัวที่ทรุดโทรมที่ๆร่างของมารดาอยู่ มันลากร่างกายบิดาตนเองมาคิดจะฝังกลบร่างและจัดวางให้นอนเคียงคู่กับร่างมารดาตนเอง คำพูดบิดามันจดจำได้ดี บิดามันอยากพักผ่อนในที่ๆเดียวกันกับมารดามัน

เด็กน้อยไม่มีเครื่องมือใดใช้ขุดดิน มันสามารถใช้มีดของบิดามันขุดดินได้อยู่ หากแต่มันไม่คิดใช้มีดขุด มันใช้มือสองข้างเล็กๆขุดพื้นดิน เด็กน้อยขุดพื้นดินเบื้องหน้ามันจนเล็บมือทั้งสองข้างของมันฉีกขาดมันก็ไม่ได้หยุดกระทำ เด็กน้อยขุดพื้นดินจนกระทั่งแขนทั้งสองข้างมันไม่หลงเหลือเรี่ยวแรงใดๆแล้ว มารดามันจึงค่อยๆปรากฏให้เห็นจากหลุมศพนั้น

เมื่อมันเห็นร่างกายของมารดาตนเอง เด็กน้อยตกตะลึงอ ย่างที่สุด….มันยืนนิ่งเงียบงันไม่ไหวติงอยู่เป็นเวลานาน

มารดามันหลับพักผ่อนในที่นี้เมื่อไม่นานมานี้ มีเพียงส่วนศีรษะเท่านั้นที่ยังมีเนื้อเหลือไว้ครบถ้วน ส่วนอื่นๆของร่างกายมารดามันล้วนถูกตัดเฉือนจนหมดสิ้น ส่วนแขนและขาหลงเหลือเพียงแค่กระดูกเพียงเท่านั้น

สุดท้ายมันก็เข้าใจแล้วว่าเกิดสิ่งใดขึ้น มันเข้าใจคำพูดสุดท้ายของบิดามันแล้ว มันเข้าใจแล้วว่าเนื้อที่มันกินอยู่ทุกวันมาจากที่ใด

เนื้อสดที่มีกลิ่นหอมเหล่านั้นมาจากเนื้อหนังมารดามันเอง บิดามันเฉือนเนื้อหนังศพมารดามันที่ละเล็กที่ละน้อย มันเข้าใจแล้วว่าเหตุใดทำไมบิดามันถึงยอมอดตายมากกว่าที่จะแตะต้องเนื้อเหล่านี้

“ท่านพ่อ!”เด็กน้อยลดศีรษะตัวเองลด ความคิดหลายอย่างกำลังพัวพันมันอยู่ยามนี้

 

 

ความอดอยากจบสิ้นลง ชนเผ่านอกด่านที่รุกรานถอยทัพกลับ และเด็กน้อยก็ยังมีชีวิตอยู่

มันออกจากบ้าน ที่บ้านที่เบื้องหลังมันหลงเหลือไว้เพียงโครงกระดูกสองโครงที่ตะคองกอดกันอยู่ใต้พื้นดินไปตลอดกาล

บุรุษหนุ่ม หลี่ปู้ เข้ารับใช้ เต๊งหงวน เป็นหนึ่งในกองทัพของ เต๊ง เจียนหยาง

 

 

 

————————————————————————————————————————————————————-

Facebook Comment