+100%-

บทที่ 30: ภารกิจที่ได้รับ

บทที่ 30: ภารกิจที่ได้รับ

“อย่าได้โทษตัวเองไปเลย เธอทำไปเพราะเธอไม่มีทางเลือก”

เฉินให้กำลังใจหลิน

“คุณคิดอย่างนั้นเหรอ?” หลินชะงักงัน เธอรู้สึกอบอุ่นอยู่ข้างในและดวงตาของเธอก็เริ่มเต็มไปด้วยน้ำตา

“ยัยโง่ ทำไมฉันถึงต้องช่วยเธอ ถ้าฉันคิดว่าเธอต้องการทำมันจากใจ?” เฉินถามอย่างนุ่มนวล

หลินรู้สึกสั่นสะท้าน – เฉินเพิ่งจะพูดถึงจุดที่อ่อนไหวที่สุดของเธอ

น้ำตาไหลอาบแก้มของเธอ เธอรู้สึกมึนงงและกอดเฉิน ใบหน้าเล็กๆของเธอซบเข้าที่ไหล่ของเขาและเริ่มร้องไห้

“ขอบคุณ … ขอบคุณสำหรับที่เชื่อมั่นในตัวฉัน … ” หลินร้องไห้ด้วยเสียงสะอื้น

เฉินกระซิบเข้าไปที่หูของเธอและตบหลังของเธอเบา ๆ “ก้าวไปข้างหน้าและปล่อยมันออกมาทั้งหมด เธอจะรู้สึกดีขึ้นมากหลังจากระบายปัญหาทั้งหมดให้ฉันฟัง ฉันจะแก้ปัญหาให้กับเธอเอง

“ทำไม .. ทำไมนายถึงได้ดีกับฉันล่ะ?” หลินหัวเราะ

“เพราะเธอสมควรได้รับมัน” เฉินพูดอย่างยิ้มแย้ม

ย้อนกลับไปตอนที่เขาโดดเรียนเพื่อที่จะทำงานพาททาม หลินก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่ยอมให้เขายอมแพ้เรื่องการเรียน

หลินก็เป็นคนเดียวที่ซื้อข้าวและซุปร้อนๆให้เขาทาน ในตอนที่เขามีเงินซื้อเพียงหมั่นโถว

การกระทำอันอ่อนโยนเล็กๆ เหล่านี้ถูกฝังไว้ในส่วนลึกในหัวใจของเฉินและมันจะไม่ถูกลืมแม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม

หากเป็นศัตรูของเฉิน เขาจะไม่เมตตา เขาจะโหดเหี้ยมและไร้ความปรานี แต่หากเป็นเพื่อนของเขาหรือคนที่เขาเป็นหนี้บุญคุณ เฉินจะให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์เขาและเต็มใจที่จะช่วยเหลืออย่างดีที่สุด

นั่นคือเหตุผลที่เขาจะช่วยหลิน

ไม่กี่นาทีต่อมา…

ฉันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยืมเงินจาก หว่องเจียนเหริน … เขารู้ว่าฉันจะไม่มีปัญญาจ่ายเงินคืนดังนั้นเขาจึงเสนอให้ฉันนอนกับเขาคืนนึง … ”

‘ทำไมพี่ชายของเธอถึงต้องกู้ยืมเงินมาตั้งแต่แรก? จากรูปการณ์แล้วนี่ไม่น่าจะเกิดขึ้นภายในคืนเดียว ‘เฉินได้รำพึง

“การพนัน”

“พี่ชายของฉันติดการพนัน เก้าในสิบเขาจะเล่นเสีย ในอดีตเขาเพียงแค่เล่นด้วยจำนวนเงินที่น้อยและฉันก็แทบจะไม่สามารถหาเงินมาจ่ายให้เขาได้ แต่เมื่อเร็วๆ นี้เขาเริ่มที่จะเล่นได้และเริ่มเล่นด้วยจำนวนเงินที่มากขึ้นมันทำให้หนี้สินเริ่มเยอะขึ้น … เพื่อช่วยเขาฉันเลยทำสัญญาโง่ๆนั่นกับหว่อง … ”

“ไม่เธอไม่โง่เลย เธอเป็นน้องสาวที่ดีมาก” เฉินกล่าวเขายิ้มกว้างจนถึงใบหู

“จริงเหรอ?”  หลินคลี่ยิ้ม ดวงตาที่สดใสของเธอจ้องไปที่เฉิน

“แน่นอน มันเป็นความจริง ฉันสาบานถ้าฉันโกหกเธอ ฉันจะขอให้ฉันกลายเป็นไอ้ลูกหมา” เฉินยิ้ม

“นายเป็นลูกหมา! ลูกหมาน่ารักๆ !” หลินกลอกตาไปมารอยยิ้มปรากฏบนหน้าของเธอ

เมื่อเห็นอย่างนี้เฉินรู้สึกผ่อนคลาย เขาหัวเราะเบา ๆ “ดีเพราะลูกหมาน่ารักมากๆ ดังนั้นเจ้าของก็ควรจะจูบมัน?”

เฉินล้อเธอเล่นอย่างสนุกสนาน

หาแต่แม้ในความฝันเขาก็ไม่คิดว่าหลินจะมีความกล้าที่จะทำมัน เธอคว้าเขาด้วยแขนสองข้างจับริมฝีปากของเขาเข้าไปใกล้และจูบลงที่แก้มของเขา

“พระเยซูคริสต์!”

ร่างกายของเขาสั่นสะท้านราวกับว่าเขาถูกทุบจนมึนงง ขนตามร่างกายของเขาต่างตั้งชี้ชัน

เธอเป็นหนึ่งในสี่สาวที่สวยที่สุดในมหาลัย หลินเป็นราวกับเทพธิดาที่มีชีวิตอยู่

ในอดีต เฉินสามารถทำได้แค่ชื่นชมเธอจากระยะไกลเท่านั้น

วันนี้เขาได้จูบกันจริงๆ โดยเทพธิดาเป็นฝ่ายเริ่ม!

หัวใจดวงเล็กๆของเขารู้สึกเริงร่า มันสามารถลอยไปสู่อวกาศได้เลย! เหตุการณ์ที่โชคดีอย่างนี้เกิดขึ้นกับ เฉิน! หัวใจของเขาแทบหลุดออกมาข้างนอก

“เอาอีก เอาอีก ลูกหมาตัวน้อยต้องการอีก! ”

เฉินมุ่งไปสู่ขั้นต่อไปโดยการทำปากจู๋และพุ่งเข้าใส่หลิน

“ไม่! ไม่มีทาง! ลูกหาตัวน้อยไม่สามารถเอารัดเอาเปรียบเจ้านายได้!” หลินหงุดหงิด เธอหลบออกไปอย่างรวดเร็ว

หน้าแดงสวยของเธอและยังการแสดงออกของเธอช่างดูเข้มงวด แต่ความรู้สึกลึกๆในใจของเธอ

เมื่อเธอถูกช่วยในวันนั้นที่หน้าประตูมหาลัย ตอนที่เฉินได้ช่วยเธอให้รอดพ้นจากหน้าผา เธอได้มีความรู้สึกบางอย่างต่อเฉิน

สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นคือปฏิกิริยาบางอย่างระหว่างเฉินและหลิน

แต่หลินยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น แล้วเธอไม่กล้าพอที่จะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้

“วันนี้ที่เรามีอาการแปลกไปต้องเป็นเพราะ หว่อง ‘

หลินสรุปด้วยตัวเองและกล่าวอย่างจริงจังว่า “พรุ่งนี้ฉันจะส่งจดหมายลาออก จากนั้นนายบอกกับทางมหาลัยว่าฉันสั่งให้นายไปจัดการกับหว่อง – ด้วยวิธีนี้นายจะไม่ถูกไล่ออกจากมหาลัย”

“ยัยโง่ ฉันจะเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมดเอง เธอคิดว่าฉันจะยอมให้เธอถูกตำหนิ?” เฉินยิ้มกว้างในหัวใจของเขารู้สึกสั่นไหวด้วยคำพูดของเธอ

หลินพูดเสียงหนักแน่น “นายต้องคิดถึงประวัติของนายด้วยสิ ลองนึกภาพว่าถ้านายถูกไล่ออกจากโรงเรียนแล้วจะเกิดอะไรขึ้น นายคิดเกี่ยวกับอนาคตของนายแล้วเหรอ แล้วยังพ่อแม่ของนายอีกล่ะ ”

“ไม่ต้องห่วงหรอกนะ” เฉินยิ้มให้ความมั่นใจแก่เธอและพูดว่า “เรามีหลักฐานเกี่ยวกับกิจกรรมยามค่ำคืนของ หว่อง … ฉันได้มีภาพนั้นแล้วตอนนี้ รับลองเขาจะไม่กล้ามีปัญหาแน่นไม่งั้นเขาก็จะเจ็บหนักเหมือนกัน! ”

“อะไรเหรอ? ให้ฉันดูหน่อยสิ” หลินถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“ไม่ มันไม่เหมาะสม และยิ่งไม่เหมาะสำหรับเด็ก ๆ ” เฉินหัวเราะเบา ๆ

“นายต่างหากที่เป็นเด็ก ในความเป็นจริงฉันเป็นครูของนายนะ ส่งมาที่ให้ฉันดู!”

“ไม่ ไม่ได้ … ”

“ฉันอยากเห็น!”

“โทรศัพท์ไม่ได้อยู่กับฉัน!”

“…”

หลังจากนั้นพวกเขาก็ออกจากบาร์

เฉินส่งหลินกลับบ้านและมุ่งหน้าไปมหาลัย

ตอนกลางคืนผ่านไปอย่างปกติ

วันรุ่งขึ้นมันเหมือนกับที่เฉินคาดหวัง

เฉินเข้าเรียนตามปกติ แต่ หว่อง ไม่ปรากฏตัว

หลังจากนั้นไม่นานเขาได้ยินว่าหว่องถูกทารุณโดย ดอกไม้สีทองทั้งสี่ มีรอยจูปเต็มตัวของหว่อง หว่องถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล เขาได้ยื่นใบลาหยุดถึงสองเดือน

เห็นได้ชัดว่าหว่องพยายามหลบหน้าเฉิน

เฉินได้กุมความลับของหว่องเอาไว้อย่างแท้จริง!

หว่องทำได้เพียงยอมรับความพ่ายแพ้เท่านั้น!

วันนี้เฉินตื่นขึ้นในตอนเช้าและเดินตรงไปที่ประตูมหาลัย

จิงเฟย กำลังรอเขาอยู่

ต้องพูดว่าแผนการเมื่อวานนี้ประสบความสำเร็จ!

“เจ้านาย นี่โทรศัพท์ของคุณ!”

จิงเฟย ส่งโทรศัพท์กลับไปยังเฉินอย่างสุภาพ

“ให้ฉันดูผลงานของนายหน่อย! ”

เฉินยิ้มขณะที่กำลังเปิดหีบสมบัติว่า “เด็กดี! มีหลายอย่างในนี้?”

ภายในหน้าจอมีเครื่องประดับอัญมณีล้ำค่าเกือบพันรายการ

ทองคำ หยก เพชรและพลอยทุกชนิดเต็มไปหมดยิ่งไปกว่านั้นทุกชิ้นได้รับการตกแต่งอย่างดี ทุกชิ้นเป็นเกรดเอและคุณภาพสูงที่สุด

“เมื่อวานนี้ ฉันตรวจค้นทุกซอกทุกมุมในร้านต้าเฟิงและกวาดของทั้งหมดเข้าไปในหีบสมบัติของคุณ ราคาเครื่องประดับทั้งหมดประมาณหนึ่งร้อยล้าน! “จิงเฟย อธิบาย

“หนึ่งร้อยล้าน!” ตาของเฉินส่องประกายเมื่อเขาได้ยินตัวเลข

คราวนี้เขาไม่เพียงแค่ได้จัดการชือต้าเฟิงแต่เขายังได้ทองจำนวนเล็กน้อยติดมือมาด้วย นี่เป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างมาก! “ดีมากๆ นายทำได้ดีมาก!”

เฉินยิ้มและพูดอย่างสุภาพว่า “หลังจากนี้ไปตรวจดูว่าเขาจะขายร้าน

เครื่องประดับของเขาในราคาเท่าไหร่?”

“คุณ … คุณวางแผนที่จะซื้อร้านขายเครื่องประดับของเขา?” สายตาของ จิงเฟย กว้างขึ้นอย่างตกใจ

 

อ่านฟรีใน เพจ ก่อนใคร

Facebook Comment