+100%-

ตอนที่ 8 ฝึกวิชาอีกครั้ง (2/2)

หลังจากนั้นหนิงฟ่านก็ได้ยินเสียงฝีเท้าลอยจากไป นั่นทำให้เขาขมวดคิ้วขึ้นมาทันที ตำหนักซือฟ่านเป็นพื้นที่ต้องห้าม คนธรรมดาไม่สามารถเข้าเข้าออกได้ และปีศาจเฒ่าก็ไม่เคยพาหญิงสาวคนใดเข้ามา แล้วใครกันที่แอบลักลอบเข้ามา ทั้งยังกล้าเรียกชื่อของปีศาจเฒ่าตรงๆ อีก ?

ในขณะที่หนิงฟ่านกำลังจะไล่ตามเสียงฝีเท้านั้นไป เขาก็ได้ยินเสียงจื่อเฮ่อกรีดร้องออกมาจากในห้องเสียก่อน

“กรี๊ดดดด!”

การแสดงออกของหนิงฟ่านเปลี่ยนแปลงอย่างมาก เขาไม่สนใจหญิงสาวลึกลับแต่อย่างใด และเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนอย่างรวดเร็ว

ภายในห้อง มีอ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยใบท้อลอยอยู่ในน้ำ มันคืออ่างน้ำที่จื่อเฮ่อใช้ก่อนหน้านี้นั่นเอง แต่ตอนนี้เธอกระโดดออก และยืนเปลือยกายอยู่บนเตียงขนาดเล็กสายตาจ้องมองไปที่พื้นอย่างผลาดผวา

“มุสิก…..พี่หนิงช่วยข้าด้วย !”

หนิงฟ่านไม่ทราบว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี การแสดงออกของจื่อเฮ่อในตอนนี้น่ารักอย่างยิ่ง นางอาศัยอยู่ในนิกายสุขสวัสดิ์มาอย่างน้อยสามปี ย่อมเห็นสัตว์อสูรมามาก แต่เธอก็ยังคงกลัวมุสิกอยู่ดี

เป็นอะไรที่น่ารักจริงๆ

แต่ดูเหมือนจะมีบางอย่างผิดปกติ

หนิงฟ่านขมวดคิ้วใบหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด

เมืองฉีเหม่ยตั้งอยู่ในเขตหนาวสุดขีด แล้วมุสิกธรรมดาจะอยู่รอดได้อย่างไร ?

หนิงฟ่านจ้องมองมุสิกที่พื้นด้วยสายตาเยือกเย็น

นี่มัน!

มันดูเหมือนกับมุสิกสะกดรอย ในความทรงจำของจักรพรรดิ์นิรันดร์ ผู้ฝึกคนบางคนใช้มุสิกชนิดนี้เพื่อสอดเนมผู้อื่น

หรือว่าจะมีผู้ประสงค์ร้ายกับจื่อเฮ่อ ?!

“พี่ฟ่าน ข้ากลัวจริงๆ ในปีนั้นร่างของพี่ใหญ่ถูกมุสิกเช่นนี้กัดกินสนไม่เหลือแม้แต่ซาก … ”

จื่อเฮ่อเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพี่ชายของเธอด้วยน้ำตา

หนิงฟ่านรู้สึกหดหู่อย่างยิ่ง เขายกนิ้วชี้ไปที่มุสิกตัวนั้น ปลดปล่อยเพลิงทมิฬเผามันจนเป็นเถ้าถ่าน

“ไม่ต้องเป็นกลัว ข้าอยู่นี่แล้ว”

หนิงฟ่านดึงจื่อเฮ่อเข้ามาในอ้อมกอด จื่อเฮ่อที่น่าที่น่าสงสารนั่งร้องไห้อยู่บนเตียงภายใต้อ้อมกอดของจื่อเฮ่อ

อันที่จริงนางอาจไม่ได้กลัวมุสิกด้วยจิ๋ว แต่กลัวความทรงจำเหล่านั้นต่างหาก

“พี่ฟ่าน ท่านมาที่นี่เมื่อไหร่กัน……ท่านปล่อยข้าเถอะ ท่านกอดข้าแบบนี้ข้ารู้สึกแปลกจริงๆ …”

จื่อเฮ่อเพิ่งรู้สึกตัวว่ากำลังเปลือยกายอยู่ในอ้อมอกของหนิงฟ่าน

นางเปลือยกายอย่างสมบูรณ์ !!!

เพียงแค่การกอดธรรมดา แต่ใบหน้าจื่อเฮ่อก็อบอวนไปด้วยประกายบางอย่าง ม่านตาของนางปรากฏเสน่ห์บางอย่างที่ทำให้ชายใดไม่อาจขัดขืน!

หนิงฟ่านรีบส่ายศีรษะและหันไปทางอื่นทันที เขาครุ่นคิดอะไรบางอย่าง และสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นตกใจทันที

‘จื่อเฮ่อเกิดมาพร้อมกับร่างพิศวาสเที่ยงแท้’ และใครบางคนก็ร่วงรู้ถึงความลับนี้ ทั้งยังต้องการให้นางเป็นไหฝึกวิชา !

นางมีร่างกายที่หายากมาก และเป็นร่างที่เหมาะสมที่สุดเพื่อเป็นไห !

ร่างพิศวาสเที่ยงแท้จะช่วยเพิ่มความก้าวหน้าในการฝึกวิชาหยินหยางอย่างรวดเร็ว และร่างนี้จึงเป็นเหมือนร่างฟ้าประทานสำหรับผู้ที่ฝึกวิชาสายนี้ ตามธรรมชาติแล้วหากหญิงสาวคนใดที่มีร่างนี้และยังรักษาพรหมจรรย์ไว้ ความสามารถของร่างจะยังไม่ปรากฏ แต่เมื่อพวกนางสูญเสียพรหมจรรย์เมื่อใด ความสามารถของร่างนี้จะค่อยๆ ปรากฏ…..และถ้าหากพวกนางไม่มีเพศสัมพันธ์เพียงหนึ่งวัน จิตใจของพวกนางจะสับสนวุ่นวาย หากไม่มีสิบวันร่างกายของพวกนางจะไร้เรี่ยวแรงเหมือนคนไร้กระดูก และหากผ่านไปหนึ่งร้อยโดยไม่มีเพศสัมพันธ์ พวกนางจะต้องตาย ดังนั้นร่างนี้จึงต้องการความรักของมนุษย์ทุกวี่วัน!

ช่างเป็นร่างที่มีปัญหาอย่างแท้จริง !

เพื่อที่จะช่วยหนิงฟ่านจื่อเฮ่อจึงยอมเสียพรหมจรรย์ จากนั้นความสามารถของร่างพิศสาวเที่ยงแท้จึงค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละน้อย!

“พี่ใหญ่ ข้าอึดอัดเหลือเกิน…ช่วยข้าด้วย… ”

นัยตาของจื่อเฮ่อส่องประกายเย้ายวน นางเกือบจะครองสติเอาไว้ไม่ได้เสียแล้ว

จื่อเฮ่อกำลังตกอยู่ในสถานะที่ยากลำบาก และหนิงฟ่านเป็นคนเดียวที่ช่วยนางได้ เขาค่อยๆวางเธอลงเตียงเบาๆ และปลดอาภรณ์ที่สวมใส่ออก

แต่เดิมหนิงฟ่านต้องการที่จะรอให้จื่อเฮ่อเติบโตขึ้นกว่านี้ก่อน แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาไม่อาจรอได้อีกต่อไปแล้ว

นางเป็นหญิงสาวของเขาแล้ว และมันจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ดังนั้นมันจึงไม่มีเหตุผลให้อายอีกต่อไป

นอกจากคืนที่นางเธอสูญเสียพรหมจรรย์แล้ว จื่อเฮ่อยังไม่เคยมีประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมระหว่างชายหญิง ร่างพิศวาสเที่ยงแท้ของนาง พลังหยินในร่างจะอัดแน่นอยู่ที่ทรวงอก และถ้าหากมีเพศสัมพันธ์ในตอนนี้ พลังหยางของฝ่ายชายจะขัดแย้งกันจนหันมาทำร้ายร่างกายของจื่อเฮ่อจนตายได้

ดังนั้นก่อนอื่นหนิงฟ่านจะต้องปล่อยพลังงานหยินของจื่อเฮ่อก่อนที่จะมีเพศสัมพันธ์ และทำให้สติของนางกลับคืนมา

หนิงฟ่านนึกถึงวิชาแปลงหยินหยางอยู่ในหัว และระงับความปรารถนาทางเพศ เพราะกฏข้อห้ามที่สำคัญมากที่สุดของวิชานี้คือต้องห้ามตกอยู่ภายใต้การควบคุมของกามรมณ์ ไม่อย่างนั้นวิชานี้จะไม่เกิดผลใดๆ

วิชา “แปลงหยินหยาง” ไม่ใช่แค่วิชาที่เอาไว้เพิ่มพูนพลังฝีมืออย่างเดียว แต่มันยังสามารถดึงดูดหญิงสาวทั่ว และยังทำให้จิตใจของพวกนางสงบลงได้อีกด้วย

เมื่อจื่อเฮ่อเริ่มสงบลง หนิงฟ่านก็ค่อยๆ พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“พี่ฟ่าน ….. ท่านอย่าจากจื่อเฮ่อไป”

ริมฝีปากเรียบของนางทั้งนุ่มทั้งเปียก

หนิงฟ่านนอนทับร่างของจื่อเฮ่อพร้อมประกบริมฝีปากอย่างดูดดื่ม ในตอนนี้เขามีความต้องการอย่างมาก

หนิงฟ่านสูญเสียพรหมจรรย์ไปเมื่อครั้งอยู่ในนิกายสุขสวัสดิ์ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีความต้องการทางเพศกับหญิงสาวจริงๆ

“ข้าต้องสลายพลังหยินของจื่อเฮ่อเสียก่อน… ”

หนิงฟ่านพยายามระงับแรงปรารถนาเอาไว้ และกระตุ้นจื่อเฮ่อด้วยนิ้วมือของเขา…

Facebook Comment