0 Views

บทที่ 371 – ทักษะที่แท้จริง

ผู้แปล : ZcrimXelz

————————————

ลมเย็นของฤดูใบไม้ร่วงพัดพาใบไม้ร่วงหล่นและหมุนวนไปทั่วลานบาสเก็ตบอล ใต้แสงไฟสลัว กลุ่มคนน้อยใหญ่ กำลังเล่นบาสเก็ตบอลที่ลาน 3,4 และ 5 “ปึ้ง ปึ้ง ปึ้ง” เสียงการเลี้ยงลูกบาสสะท้อนไปทั่วไม่รู้จบ ฉากเหล่านี้เป็นเพียงฉากประกอบการดวลระหว่าง ผม กับ ถังไช่ เมื่อผมมาถึงที่ลานสุดท้ายของสนามบาสเก็ตบอลที่ 7 ผมเห็น ถังไช่ รออยู่แล้ว เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีดำ กับ รองเท้าแตะ และเขาพิงอย่างลวกๆที่รั้วข้างสนาม

“เซียวเหยาจื่อไจ่ นายมาสาย”

ผมมองที่นาฬิกาของผม “ไม่จริง ฉันมาตรงเวลาพอดี ”

ด้านข้างว่านเอ๋อสวมชุดเดรส ยืนตัวสั่นเล็กน้อยเพราะอากาศตอนกลางคืนที่หนาวเย็น เธอกอดแขนของเธอไว้ทั้งสองข้างและพูด “มันโคตร…หนาวเลย”

ตงเฉิงจับไหล่ของว่านเอ๋อและหัวเราะ “มา มา ทำให้ร่างกายอบอุ่นกันเถอะ”

ว่านเอ๋อหัวเราะ “หยุดล้อเล่นได้แล้ว ตั้งใจดูพวกเขาเถอะ นี่ ! เซียวเหยาจื่อไจ่ , ถังไช่ , อย่าต่อสู้กันจริงจัง ถ้าคนใดคนหนึ่งบาดเจ็บ ฉันจะไม่ยกโทษให้พวกนาย”

ผมพยักหน้า “โอเค ผมจะระวัง”

ถังไช่ยิ้ม “เอาเถอะ ฉันไม่ต้องการทำให้ว่านเอ๋อกังวัล”

ยืนอยู่บนสนาม ผมกุมมือของผมและพูดว่า “งั้น ฉันจะใช้ ‘หมัดมายา’ ของ Q-Sword ถ้าคุณไม่ว่าอะไร”

ถังไช่พยักหน้า “แน่นอน อย่างไรก็ตามนายต้องการที่จะตีฉันงั้นเหรอ ? รู้ไว้เลยว่าฉันจะไม่บอกนายเกี่ยวกับรูปแบบที่ฉันจะใช้ นายเตรียมพร้อมให้ดี หลี่เซียวเหยา แสดงให้ฉันเห็นความแข็งแกร่งที่นายใช้ปกป้องทั้งหลินว่านเอ๋อและตงเฉิงเยว่ ถ้านายได้แต่*เห่าแต่ไม่กัด* งั้นนายก็ไปสะ ฉันจะปกป้องพวกเขาทั้งสองเอง”

ผู้แปล : เห่าแต่ไม่กัด = ได้แต่พูด

ผมช่วยไม่ได้ที่จะหัวเราะ “ถ้านายต้องการทำอย่างนั้นก็ระวังหน่อยนะ ถ้านายไม่ต้องการแค่กัดนายสามารถเคี้ยวได้นะ”

ถังไช่ เลื่อนขาซ้ายของเขาถอยออกไปครึ่งก้าว ร่างกายของเขาลดต่ำลงและมือขวาของเขากำหมัดแน่น กระแสพลังงานที่มองไม่เห็น ได้รวมตัวกันที่รอบ ๆ หมัดของเขา ดวงตาของเขามีประกายตาที่แน่วแน่ ผมสามารถบอกได้เลยว่า เขาต้องพ่ายแพ้ผมแน่นอน ไม่มีทางทำให้ผมบาดเจ็บได้เลย

ก้าวไปข้างหน้า ผมยืนตรงและชี้หมัดลงไปที่พื้น แขนของผมเริ่มสั่นและอนุภาคของฝุ่นร่วงตกลงมาจากไหล่ของผมนี่เป็นผลจาก ‘หมัดมายา’ ของตระกูลดาวเหนือ ครั้งล่าสุดที่ผมประมือกับ Q-Sword ผมเห็นการเคลื่อนไหวที่แท้จริงแค่ครึ่งเดียวไม่ต้องกล่าวถึงเลย ผมได้ผ่านการฝึกอย่างดีในรูปแบบนี้มาแล้วดังนั้นผมเลยมั่นใจที่จะใช้มัน

ถังไช่ มองที่ผมและช่วยไม่ได้ที่จะชมเชย “ไม่เลวนี่”

เมื่อเขาพูดจบ เขาวิ่งเข้ามาที่ผมและผลักฝ่ามือของเขาไปข้างหน้าเหมือนฟ้าแลบ มันคือ รูปแบบ ‘เวนชู’

“ปั้ง”

หมัดของผมปะทะกับฝ่ามือของเขาและส่ายเล็กน้อย พวกเราทั้งคู่ใช้พลังงานมากทีเดียว มันทำให้เกิดความสับสนวุ่นว่ายเมื่อหมัดปะทะกัน ร่างกายของผมสั่นสะท้านจากแรงกดดัน ผมรีบตั้งสมาธิและใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของผมเตะออกไป

ถังไช่ รีบบล็อคด้วยแขนทั้งสองของเขา “ปั้ง” และบินไปข้างหลังราวๆหนึ่งเมตรในอากาศ ขณะที่อยู่กลางอากาศ เขาหายใจเข้าลึก ๆ และรีบฟื้นฟูสติของเขา เมื่อเขากำลังจะตกถึงพื้น แรงโน้มถ่วงดูเหมือนจะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้เขา เขาตกลงอย่างรวดเร็วและใช้การตกเพื่อเร่งความเร็วและเล็งปล่อยฝ่ามือกระแทกที่ไหล่ขวาของผม

ผมรีบมองขึ้นไปและใช้แขนของผมบล็อคฝ่ามือกระแทกของเขา ผมไม่คิดว่า ถังไช่จะสามารถโจมตีผมอย่างนี้ได้ มือของเขาทั้งคู่ขยับอย่างรวดเร็วและชกฝ่ามือกระแทกของเขามาที่ผมกว่า 5 ครั้ง สำหรับการกระแทกครั้งสุดท้ายของเขา เขาอัดพลังงาน ปราณ ใส่หมัดของเขาแน่นและชกออกไปอย่างรุนแรง

“ปั้ง”

อย่างที่คาด ระดับ Royal Air ของเขามีพลังมากกว่าของ Q-Sword เขาโจมตีด้วยพลังทั้งหมดและส่งผมให้บินถอยหลังชนเข้ากับเสาห่วงของบาสเก็ตบอล สร้างรอยบุ๋มขนาดใหญ่ที่เสา เสามันไม่สามารถทนรับพลังจากร่างกายของผมได้

“หลี่เซียวเหยา” ว่านเอ๋อรีบวิ่งออกไปและถามด้วยความกังวล “นายเป็นอะไรไหม ?”

ตงเฉิงเข้ามาและช่วยดึงผมขึ้น “หมัดนั้น ค่อนข้างมีพลังมากทีเดียว ขนาดฉันยังรู้สึกได้เลย” เธอหันไปหา ถังไช่และพูด “ถังไช่ นายบ้าหรือปล่าว  ทำไมนายยังไม่ออกไปอีก”

ถังไช่ยืนด้วยสายตาที่ต่อต้านและพูดว่า “ใช่ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมจากไป ถ้าคุณ หลี่เซียวเหยา มีฝีมือแค่นี้แล้ว ผมแนะนำว่าให้เขาไปสะตอนนี้ คนเช่น หลินว่านเอ๋อ และ ตงเฉิงเยว่ ไม่สามารถให้ที่พักอาศัยกับคนอ่อนแอเช่นนายได้ การมีขยะอย่างนายอยู่ใกล้ ๆ จะนำอันตรายมาให้พวกเขา”

ว่านเอ๋อกัดฟันของหล่อนและพูดด้วยความโกรธว่า “หุบปาก ถังไช่ นายคิดว่านายเป็นใคร นายมีสิทธิจะพูดกับเขาแบบนี้เหรอ”

ตงเฉิงโกรธเช่นกัน “ถังไช่ ออกไปเดี๋ยวนี้ ฉันไม่ต้องการให้คนหยิ่งเช่นนายมาอยู่ข้างๆฉัน”

ผมค่อย ๆ ยืดร่างกายของผม จับที่ไหล่ของว่านเอ๋อและตงเฉิงและยิ้ม “ใจเย็น ๆ คุณผู้หญิง”

“หือ ?” สาวสวยทั้งสองมองที่ผมในเวลาเดียวกัน

ผมนำมือของผมออกจากพวกเขา ปรบมือและยิ้ม “นี่เป็นการทดสอบเล็กน้อยสำหรับเขา ถ้ามีใครบางคนมีความแข็งแกร่ง เท่าถังไช่สามารถทำร้ายผมได้ละก็ผมไม่กล้าที่จะเป็น บอดี้การ์ด ให้ว่านเอ๋อหรอก ตามที่ผ่านมานั้น ถังไช่มาอีกรอบฉันจะแสดงให้นายเห็นความแข็งแกร่งทั้งหมดของฉัน นายกล้าใหม ?”

ตาของถังไช่เต็มไปด้วยความหยิ่ง “ฮ่าฮ่า เข้ามา ฉันเกลียดทุกคนที่พูดอย่างนี้ มา มา มา ให้ฉันดูหน่อยว่า ความสามารถที่แท้จริงของ หลี่เซียวเหยา เป็นยังไง”

ผมก้าวไปข้างหน้าและหันไปมองสาวสวยทั้งสอง “คุณผู้หญิงช่วยถอยไปนิดนึง ผมเริ่มโกรธแล้ว”

“อ้า ?”

ว่านเอ๋อ ตัวสั่นและดึงตงเฉิงออกไป

ผมเดินไปข้างหน้าของถังไช่และยกแขนขวาของผมขึ้นอย่างรุนแรงและยิ้ม “เฆี่ยนนาย ? แน่นอนฉันไม่จำเป็น

ต้องใช้ทักษะเลย ฉันจะใช้แค่ หมัดเดียว”

“หมัดเดียว !! ”

ถังไช่ช่วยไม่ได้ที่จะหัวเราะ “หลี่เซียวเหยา ฉันผิดหวังกับนายจริงๆ ทั้งหมดนี้นายทำได้แค่พูด”

ผมค่อย ๆ ยิ้ม พลังรอบๆร่างกายของผมเริ่มหมุนวนรอบๆแขนขวาของผม ราวกับว่าอากาศรอบๆตัวผมเริ่มหมุนวน ไปที่แขนของผม คนสามารถมองเห็นกระแสพลังสีขาวในอากาศหมุนรอบ ๆ หมัดของผมและเกิดเสียงคล้ายๆลม

“ซี่ ซี่”

ความหยิ่งในดวงตาของถังไช่เริ่มสลายออกไปและแทนที่ด้วยความกลัว “นี่..นี่ การหมุนวนพลังงานปราณ พระเจ้า ไอ้บ้านี่ สามารถใช้การหมุนวนปราณ ได้จริง ๆ ”

“เข้ามา”

ผมชกหมัดออกไปอย่างรวมเร็วจนถังไช่ไม่มีโอกาสได้บล็อค พลังงาน ปราณ ทั้งหมดรอบตัวพวกเราถูกรวมตัวที่ผม ผู้ฝึกยุทธ์อย่างเราอาศัยพลังงานจากสวรรค์และโลกเป็นส่วนมากและตอนนี้ที่ผมมีการรวมตัวกันอย่างมากของพลังงานรอบ ๆ ตัวเรา ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ Royal Air เช่น ถังไช่ ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากพึ่งพาร่างกายของเขาและความแข็งแกร่งของเขาเพื่อป้องกันต่อต้านการโจมตี

“ปั้ง”

ผลกระทบจากพลังงาน ปราณ และหมัดทำให้เกิดเสียงดัง ถังไช่ตัวสั่นร้องออกมากขณะที่ร่างกายของเขาได้ถูกส่งออกไปเหมือนกระสุนปืนใหญ่ไปทางห่วงบาสเก็ตบอล แป้นบาสทั้งหมดถูกทำลายและเศษกระจกแตกกระจัดกระจายลงบนพื้นและถังไช่ บินผ่านแป้น ลงสู่พื้นสนามหญ้าข้างหลังโดยไม่มีเสียงร้อง

“นี่…” ว่านเอ๋อ อ้าปากของเธอในอาการตกใจและพูดว่า “ถึงฉันจะไม่ค่อยชอบ ถังไช่ แต่นี่มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ นายจะฆ่าเขา”

ผมยืนเงียบอยู่และพูดว่า “ไม่ต้องห่วง ว่านเอ๋อ เขาเป็นคนระดับ Royal Air เขาจะถูกฆ่าอย่างง่ายดายได้ยังไง”

ขณะนั้นเอง เสียงร้องเล็กๆก็ดังมาจากสนามหญ้าถังไช่ลุกขึ้นนั่งเขามองที่แขนของเขาทั้งคู่และขยับไปรอบ ๆ มันยังชาจากการโจมตีครั้งสุดท้ายอยู่

“โถ่เว้ย มันเจ็บ หลี่เซียวเหยา ไม่สิ พี่ เซียวเหยา พี่โหดร้ายจริง ๆ เลยนะ”

โดยการนำของทั้งสองสาว ผมเดินข้างหน้าเขาและยิ้ม “ตอนนี้ นายคิดว่าฉันคู่ควรกับตำแหน่งของฉันอยู่ใหม ?”

ถังไช่พยักหน้าและยิ้ม “มีอะไรที่ฉันพูดได้อีกบ้างละ ขั้น 3 ของระดับ Royal Air ฉันอยู่แค่ขั้นแรกแต่พี่อยู่ในขึ้นสูงสุด ประกอบด้วยพี่สามารถใช้การหมุนวน ปราณ พี่เหลืออีกก้าวเดียวจะเข้าสู่ขั้นตอนการ ‘ปลุกเพลิงกัมปนาท’ มีอะไรที่ฉันสามารถพูดได้ พี่คือ หัวหน้า”

ผมหัวเราะและยืดมือออกไปช่วยดึงเขาขึ้น “นายไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม ระดับ Royal Air ร่างกายของนายจะแข็งแรงมาก”

“ไม่จริง” ผมดึงเขาขึ้นและเขาจับมือของผมและยิ้ม “มันเหมือนกับการผายลม เบื้องหลังของคนทุกคนมักจะมีคนที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่นเสมอแต่ฉันไม่เคยใส่ใจกับมันเลย แต่ตอนนี้ฉันคิดว่าเขาพูดถูก ฉันไร้เดียงสาเกินไป ในกรณีนี้ ฉันจะกลับไป ซีฉวน และเริ่มฝึกฝน สถานที่นี้ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องอยู่อีกต่อไป”

“นั่นไม่จำเป็น”

ผมส่ายหัวของผม “นายไม่จำเป็นต้องไป อยู่ที่นี่ บางครั้ง ฉันก็ต้องการใครสักคนที่เหมือนนายมาคอยปกป้อง ว่านเอ๋อ และ ตงเฉิง เพราะฉันไม่สามารถรับประกันได้ว่า ฉันจะอยู่อยุ่ที่นี่ได้ตลอดไป ถ้าฉันเจอปัญหาและต้องจากไปสักพัก ฉันต้องการให้นายอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องพวกเธอ”

ถังไช่รู้สึกตกใจ “พี่ หมายถึง”

“อยู่ที่นี่ เป็นกำลังเสริม ยังไม่ต้องทำอะไร” ตงเฉิงขัดจังหวะ

ถังไช่หมดคำพูด “โอเค ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร กำลังเสริมก็เป็นงานของฉัน ใครก็ตามที่ต้องการทำร้ายเธอมันจะต้องผ่านฉันไปก่อน”

ผมหัวเราะและตบไปที่หลังของเขาและพูดว่า “กลับไปใส่ยาลงบนบาดแผลของนายซะ”

“โอเค”

“ที่แห่งนี้…” ผมมองไปที่ลานที่ถูกทำลายและคนที่กำลังเล่นบาสก็ลดน้อยลง

“พวกเราควรทำยังไงกับที่แห่งนี้ดี ? พวกเราทำลายสนามบาสเก็ตบอล”

ว่านเอ๋อยิ้มอยู่ด้านข้าง “ไม่ต้องห่วง ฉันโทรไปหาหัวหน้าและบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น ค่าธรรมเนียมในการซ่อม พ่อฉันจะเป็นคนจ่ายเอง พวกนายสองคนไม่ต้องกังวลไป”

“นี่มันดีจริง ๆ ”

คืนนั้น พวกเราทานอาหารมื้อแรกราวๆ 11 โมง ผมนัดเจอสองสาวและถังไช่เพื่อไปกินบาร์บีคิว

ลมพัดควันทำอาหาร ผมพูด “หัวหน้าพ่อครัว เพิ่มผงพริกลงไปหน่อย”

ตงเฉิงมองไปที่ถังไช่และยิ้ม “ฉันกลัวว่าคนบางคนคงไม่สามารถทานเผ็ดได้”

ผมส่ายหัวและยิ้ม “ตงเฉิง คุณลืมไปแล้วเหรอว่าผู้ชายคนนี้มาจาก เสฉวน ?”

TL : คนเสฉวนชอบทานอาหารรสชาติเผ็ดมาก

ถังไช่หัวเราะ “มันจะไม่สนุกถ้ามันไม่เผ็ด มาคืนนี้ฉันจะเลี้ยงพวกคุณเอง เอาเถอะพรุ่งนี้เราจะไปทานอาหารซีฉวนกันบ้าง หลี่เซียวเหยา พี่เป็นคนจ่าย”

“ออกไปจากที่นี่ซะ ฉันจะเลี้ยงพวกเราเองคืนนี้ นายสามารถเลี้ยงพวกเราในวันพรุ่งนี้”

“เฮ้ พี่ขี้งกเกินไปแล้วนะ”

ขณะที่กำลังทานอาหาร โทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น ผมได้รับข้อความจาก ซงฮาน “พี่เซียวเหยา เกมได้มีการอัพเดทพวกเขาเพิ่มระบบสงครามเมืองเข้าไปในเกม ดูเหมือนว่า เมืองจิ่วหลี่ ต้องสู่กับ เมืองป้าฮวง”

ผมเหลือบมองไปที่โทรศัพท์และจ้องมองเป็นเวลาเกือบวินาที ผมไม่เข้าใจว่าอะไรจะเกิดขึ้น