0 Views

ติดตามได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล


เซียวอวี๋พาทั้งหมดย้อนกลับไปที่หมู่บ้านเอลฟ์ หลินมู่เสวี่ยกำลังรอคอยเซียวอวี๋อย่างใจจดใจจ่อ นางรีบวิ่งไปหาเซียวอวี๋ทันทีที่เห็นเขากลับมา ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวล

ย่อมแน่นอนว่าเซียวอวี๋ต้องใช้เวลาไปมากเนื่องเพราะเขาใช้การซุ่มโจมตีและกลยุทธ์ในการแก้ปัญหา กระนั้นเขาก็ยังรู้สึกอบอุ่นในหัวใจเมื่อมีคนที่ห่วงใยเขา

พวกศิษย์จากสถาบันเวทมนตร์และอัศวินรู้สึกมีความสุขเมื่อเห็นว่าเซียวอวี๋ปลอดภัยไร้เรื่องราว พวกเขาได้ติดตามเซียวอวี๋มาช่วงหนึ่งและเสพพ์ติดในชัยชนะที่เซียวอวี๋มอบให้ แน่นอนว่าชัยชนะย่อมหอมหวานกว่าความล้มเหลว ดังนั้นไพร่พลส่วนใหญ่สามารถกล้ำกลืนฝืนทนได้ทุกประเภท เว้นแต่ความพ่ายแพ้

ไพร่พลจะไม่เลือกติดตามผู้นำที่ปฏิบัติดูแลพวกเขาราวบุตรหลาน แต่พ่ายแพ้สงคราม ฮั่วชวี่ปิ้งเป็นแม่ทัพไร้พ่าย เขาไม่เคยพ่ายแพ้สงคราม อย่างไรก็ตาม ในฐานะคนหนุ่มผู้หนึ่ง เขาชื่นชอบความบันเทิงและร่ำสุรา ดังนั้นส่วนใหญ่แล้วไพร่พลของของจึงต้องเผชิญกับการขาดแคลนเสบียงอาหารและอื่นๆ

กระนั้นเหล่าไพร่พลทหารของราชวงศ์ฮั่นตะวันตกก็ไม่ตัดพ้อต่อว่า เนื่องเพราะเขามักจะนำทัพรบชนะอยู่เสมอ ขวัญกำลังใจของกองทัพล้วนต้องพึ่งพาชัยชนะ

ศิษย์ของทั้งสองสถาบันต่างตกตะลึงเมื่อได้เห็นเซียวอวี๋พาเอลฟ์กลับมาด้วยมากมาย พวกเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับพวกเอลฟ์มามากทว่าไม่เคยเห็นด้วยตาตนเอง เอลฟ์หญิงเพียงตนเดียวของเซียวอวี๋คือ ทิรันด้า ขณะเอลฟ์ที่เหลือล้วนเป็นเพศชาย ยิ่งไปกว่านั้นทิรันด้ายังปกปิดใบหน้าด้วยผ้าคลุมหน้าตลอดเวลา ดังนั้นจึงไม่มีผู้ใดเคยเห็นใบหน้าของนางเต็มๆ ทว่าพวกเอลฟ์ของหมู่บ้านแห่งนี้ สองในสามล้วนเป็นเพศหญิง ศิษย์ชายกลัดมันทั้งหลายจึงจ้องมองพวกนางตาไม่กระพริบ

“อา…เอลฟ์นางนั้นช่างงดงามจริงๆ ไม่สิ อีกนางกระทั่งงดงามกว่า…”

“ดูที่ด้านหลังของนางสิ!”

พวกเขาจ้องมองไปที่เอลฟ์หญิงตนหนึ่ง ส่วนใหญ่ต่างคิดเช่นเดียวกัน นางงดงามยิ่ง

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดพลันเปลี่ยนความคิดในทันทีเมื่อได้เห็นเอลฟ์ที่อยู่ข้างหลังของนาง เหตุการณ์เช่นนี้ยังคงดำเนินต่อไปไม่รู้จบ

ทิรันด้าปลดผ้าคลุมหน้าลงขณะก้าวไปยืนเบื้องหน้าของพวกเอลฟ์เพื่อเป็นการยืนยันตัวตน

ศิษย์ของทั้งสองสถาบันไม่ว่าเป็นชายหรือหญิงล้วนนิ่งตะลึงงันเมื่อได้เห็นใบหน้าของทิรันด้า นางเป็นหญิงงามล่มเมือง! ไม่สิ สมควรเป็นหญิงงามล่มอาณาจักร! ผู้คนจะต่อสู้จนเลือดหยดสุดท้ายเพื่อแย่งชิงตัวนาง! ไม่แปลกใจที่ทิรันด้าจะใช้ผ้าคลุมใบหน้าอยู่ตลอดเวลา ความโกลาหลจะเกิดขึ้นหากทิรันด้าเดินทางผ่านที่แห่งนั้นโดยไม่ปิดบังใบหน้า

ใบหน้าของทิรันด้าเรียบเฉย นางเริ่มกล่าวเป็นภาษาเอลฟ์ด้วยเสียงอันดัง “ข้าคือทิรันด้า ข้าถูกเรียกตัวกลับมาอีกครั้ง จะไม่มีผู้ใดทำร้ายพวกเจ้าได้อีก นับแต่นี้พวกเจ้าจะมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี! ข้าขอรับรองว่าเผ่าพันธุ์เอลฟ์จะรุ่งเรืองอีกครา พวกเราจะทวงคืนบัลลังก์ตั้งแต่ครั้งโบราณของพวกเรากลับมาอีกครั้ง!” พวกเอลฟ์เริ่มโห่ร้องยินดีเมื่อได้ฟังวาจาของทิรันด้า พวกเขาต้องกล้ำกลืนฝืนทนถูกรังแกมานับหมื่นปี และตอนนี้เทพธิดาของพวกเขาได้กลับมาอีกครั้งแล้ว

ลีอากระซิบกับเซียวอวี๋ “เป็นเพียงเรื่องบังเอิญที่ชื่อของนางละม้ายคล้ายเหมือนกันงั้นหรือ? ข้าคิดว่านางเป็นวีรบุรุษของพวกเอลฟ์มากกว่า!”

เซียวอวี๋กระซิบกลับ “ไฮ๊! เอลฟ์พวกนี้โง่กว่าที่เจ้าคิดเอาไว้เยอะ พวกเขาเพียงได้ยินชื่อของนาง พวกเขาก็คิดว่านางเป็นวีรบุรุษเสียแล้ว”

ลีอากล่าวต่อ “พวกออร์คก็โง่ด้วยงั้นหรือ?”

เซียวอวี๋พยักหน้าหงึกหงัก “ใช่แล้ว ไม่ใช่ทุกคนที่จะฉลาดเหมือนเจ้านะ”

ลีอาขบฟันแน่นเมื่อได้ยินเซียวอวี๋

“เจ้าเรียกตัวพวกเขามาได้อย่างไร?” ลีอาหันไปมองทอร์ล แอนโทนีดาสและคนอื่นๆ

ไม่แปลกใจเหตุใดคนเหล่านี้จึงแข็งแกร่งนักในเมื่อพวกเขาเป็นเหล่าวีรบุรุษจากในตำนาน วีรบุรุษที่ลีอาเคยได้อ่านเรื่องเล่าของพวกเขาผ่านหนังสือมานับครั้งไม่ถ้วน ใฝ่ฝันที่จะได้พบเจอพวกเขา

เซียวอวี๋หันไปมองลีอา “เรียกเริกอะไร? เจ้าไม่เห็นหรือว่าพวกเขามาหาข้าด้วยตนเอง เจ้าไม่ทราบหรือว่าข้าคือราชันย์ที่อยู่เหนือราชันย์? ย่อมเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะเลือกติดตามข้า”

อาจารย์อัลม่าและคนอื่นๆนั้นไม่เข้าใจภาษาเอลฟ์ ดังนั้นพวกเขาจึงเพียงคิดว่าทิรันด้าเป็นเพียงหัวหน้าเผ่าผู้หนึ่ง นี่จึงเป็นเหตุผลที่เอลฟ์ตนอื่นๆเลือกติดตามนาง

มีเพียงลีอาที่อยู่ข้างกายเซียวอวี๋มานานทั้งยังสนิทสนมกับทิรันด้าเข้าใจถึงสิ่งที่เกิดขึ้น นอกจากนี้ธีโอดอร์ยังบอกกับนางเอาไว้ว่า นางจะได้พบเจอเหล่าวีรบุรุษจากในตำนานหากติดตามเซียวอวี๋

ดูเหมือนว่าการคาดคำนวณและคำพยากรณ์ของธีโอดอร์จะถูกต้อง กระนั้นนางก็ยังรู้สึกประหลาดใจ นางไม่เข้าใจว่าตัวเลวร้ายเช่นเซียวอวี๋จะสามารถเรียกพวกเขามาได้อย่างไร นางรู้ว่าเซียวอวี๋มีความลับที่ปกปิดอยู่และเขารู้จักวงเวทอักขระหรืออะไรเทือกนั้นที่สามารถใช้อัญเชิญพวกเขา

ว่ากันว่าอักขระเวทบางบทกระทั่งช่วยใหผู้คนสามารถข้ามผ่านกาลเวลาได้ บางทีพวกเขาอาจจะถูกอัญเชิญมาที่ดินแดนไลอ้อนและเซียวอวี๋ก็โชคดีได้พบพวกเขา

“ข้าไม่เคยคาดคิดว่าก่อนเลยว่าในชีวิตนี้จะมีโอกาศได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับเหล่าวีรบุรุษในตำนานอย่างท่านแอนโทนีดาส ทิรันด้าและคนอื่นๆ” ลีอากล่าวด้วยความตื่นเต้น

ทว่ากลับมีคนผู้หนึ่งอารมณ์ไม่ดีเช่นนาง

หลินมู่เสวี่ยหันมาหาเซียวอวี๋ “ข้าไม่ทราบว่าท่านมีหญิงงามข้างกายอยู่แล้วในฐานะทาส”

หลินมู่เสวี่ยนั้นเคยพบกับทิรันด้ามาก่อน ทว่าทิรันด้ามักปิดบังใบหน้าด้วยผ้าคลุมหน้าอยู่เสมอ หลินมู่เสวี่ยมีความทะนงตนเมื่อมองดูรูปลักษ์ของตนเอง นางเชื่อว่าตนเองงดงามไม่ด้อยไปกว่าชาวเอลฟ์ อย่างไรก็ตาม ความมั่นใจของพลันพังทลาย หลินมู่เสวี่ยนั้นงดงามมาก ทว่าทิรันด้าให้อารมณ์ทั้งงดงามและสูงส่ง ราวกับว่านางไม่ใช่มนุษย์เดินดิน หากแต่เป็นเทพธิดาจากสรวงสวรรค์

อารมณ์ความรู้สึกแบบนี้อาจชดเชยได้ด้วยรูปโฉมเช่น หลินมู่เสวี่ย กระนั้นในด้านความสูงส่งนางยังคงไม่อาจเทียบได้กับทิรันด้า

เซียวอวี๋หลั่งเหงื่อเย็นเยียบ “น…นางเป็นเพียงองค์รักษ์ของข้า….เจ้าไม่เห็นความหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีบนใบหน้าของนางหรือ? เจ้าคิดว่านางจะสนใจข้าหรือ?”

“ท่านกำลังจะบอกว่านั่นจึงเป็นเหตุผลที่ลดตัวลงมาหาข้าหรือ?”

“ม่ายย! ไม่ใช่! ข้ากำลังหมายความว่านางนั้นเป็นผู้นำของพวกเอลฟ์ พวกเราเพียงแค่ร่วมมือกัน ไม่ได้ความสัมพันธ์อะไรมากกว่านั้นเลยนะ” เซียวอวี๋รีบอธิบาย

“เป็นความสัมพันธ์แบบไหนหรือ?” หลินมู่เสวี่ยถามอีก

“อา…ม…ไม่มีอะไร” เซียวอวี๋ไม่ทราบจะตอบอย่างไรดี

“ท่านยอดเยี่ยมจริงที่มีหญิงงามเป็นทาส” หลินมู่เสวี่ยเหลือบมองลีอา

“นั่น…นั่นเป็นเพียงอุบัติเหตุ…ข้าก็ไม่ได้อยากให้นางมาคอยอยู่ข้างๆหรอก” สมองของเซียวอวี๋รีบเร่งประมวลคำตอบออกมาไม่หยุด

“อ่อ…อุบัติเหตุนี่เอง…” หลินมู่เสวี่ยเม้มปากด้วยความไม่พอใจ

“นี่….” เซียวอวี๋แทบจะร้องไห้


ติดตามได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล