0 Views

ติดตามผู้แปลได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล


“พวกเรามาช้าไป” เซียวอวี๋หันไปมองทอร์ล “ไป”

ออร์คทั้งหมดเองต่างก็กราดเกรี้ยวอยู่แล้ว กรอม คาร์นและทอร์ลโถมตัวออกไปทันที ขณะที่พวกออร์คจัดเตรียมบาริสต้าขึ้นมา

ฮ๊ากกกกกก!

เสียงคำรามของพวกออร์คดึงกึกก้องจนทำให้เหล่านักผจญภัยที่ล้อมกรอบชนเผ่าออร์คอยู่นั้นตื่นตัวขึ้นมา ที่พวกเขายังลังเลไม่เข้าโจมตีอยู่เช่นนี้ก็เนื่องเพราะความแข็งแกร่งของพวกเขาคู่คี่ก้ำกึ่งกับพวกออร์คในเผ่า

พวกเขามีบาริสต้าอยู่ไม่กี่เครื่อง ไอเทมเวทมนตร์อีกไม่กี่ชิ้น ดังนั้นพวกเขาจำต้องพิจารณาให้รอบคอบเสียก่อน อย่างไรก็ตาม พลันปรากฏพวกออร์คออกมาอีกมากกว่าห้าสิบตน ไม่นานพวกเขาก็จดจำออกว่านักรบออร์คและอสูรโคโดเหล่านี้เป็นกองทัพใต้บัญชาการของลอร์ดแห่งดินแดนไลอ้อน

พวกเขาหันกลับมองเห็นเซียวอวี๋ พลธนูเอลฟ์ ผู้ใช้มนตราชาวมนุษย์กำลังจ้องมองพวกเขาอยู่

“หยุดมือ! ถอยก่อน! ถอยก่อน!” ผู้นำกลุ่มนักผจญภัยตะโกนออกมาอย่างเร่งรีบ เขาเข้าใจว่าเซียวอวี๋กำลังจะเข้ามาชุบมือเปิบไป มันจะเป็นการต่อสู้ที่หนักหน่วงหากต้องปะทะกับกองทัพของดินแดนไลอ้อน พวกนักผจญภัยถอยกลับมาตั้งปะจันหน้ากับพวกออร์ค

ผู้นำกลุ่มตะโกนถามขึ้นเสียงดัง “ท่านลอร์ด นี่เป็นเรื่องราวใด?”

เซียวอวี๋เรียกแอชบิงเกอร์ออกมาขณะที่เดินตรงไปยังชนเผ่าออร์ค เขาหันกลับมามองกลุ่มนักผจญภัย “ข้าได้เตือนไปแล้วว่าหากมีผู้ใดกล้าแตะต้องออร์คและเอลฟ์ คนผู้นั้นจะต้องได้รับโทษ!”

“แต่ออร์คพวกนี้นั้นอาศัยอยู่ภายในเทือกเขา ไม่ใช่ภายในเมืองไลอ้อน!” ผู้นำกลุ่มโต้เถียงกลับมา

เซียวอวี๋ชี้มือไปยังทอร์ลและกรอม “เจ้าเห็นพวกเขาหรือไม่? ไม่เห็นหรือว่าพวกออร์คต่างโค้งคำนับพวกเขา? ออร์คทั้งหมดเป็นคนของพวกเขา และข้าก็เป็นเจ้านายของพวกเขาต่ออีกทอดหนึ่ง ตอนนี้พวกเจ้าเข้าใจแล้วหรือยัง? หากมีผู้ใดกล้าแตะต้องคนของผู้ใต้บังคับบัญชาข้าแล้วล่ะก็ ข้าจะใช้มันเป็นอาหารให้พวกออร์ค!”

ตอนนี้เองทอร์ลก็ปักรูปสลักลงกับพื้น ขณะที่พวกชาแมนและอสูรโคโดเองก็ขยับตัวเตรียมพร้อม ออร์คทั้งชนเผ่าเข้าใจว่าสวรรค์เมตตาส่งพวกเขามาช่วยเหลือแล้ว

เซียวอวี๋ใช้คำ “คนของผู้ใต้บังคับบัญชา” จนทำให้พวกนักผจญภัยไม่ทราบต้องทำเช่นไรต่อไป ทั้งหมดต่างเห็นว่า ออร์คทั้งชนเผ่ากำลังคุกเข่าลงกราบไหว้บูชาทอร์ลและกรอมอยู่ ดูเหมือนว่าการจับตัวพวกออร์คเหล่านี้จะไปกระตุ้นการต้องการใช้กำลังของเซียวอวี๋เข้าแล้ว อย่างไรก็ตามพวกเขาล้วนทราบดีว่าผู้ที่มีสิทธิ์มีเสียงที่สุดก็คือผู้ที่มีกำปั้นใหญ่ที่สุด

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นทหารรับจ้างชั้นยอด หากแต่ก็ยังค่อนข้างเสียเปรียบอยู่มากหากเทียบกับกองทัพของเซียวอวี๋ พวกเขาจะสามารถต่อกรกับเซียวอวี๋ได้อย่างไรในเมื่อเซียวอวี๋มีทั้งนักรบออร์ค พลธนูเอลฟ์และกลุ่มผู้ใช้มนตราอยู่ที่นี่?

เหตุผลสำคัญที่สุดก็คือ เซียวอวี๋นั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเขามาก พวกเขาจำต้องทนยอมแม้ว่านี่จะคล้ายกับการปล้นชิงสิ่งของซึ่งหน้าก็ตาม นักผจญภัยต่างเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างโกรธแค้น กระนั้นพวกเขาก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวใด มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่สี่อยู่ในกลุ่มของพวกเขาสองคน หากแต่พวกเขาก็ทราบช่องว่างระหว่างทั้งสองฝ่ายดี นอกจากพวกออร์คแล้วยังมีกลุ่มผู้ใช้มนตราอยู่อีก กระทั่งอาจารย์อัลม่ายังยืนอยู่ฝ่ายเซียวอวี๋

“ต่อให้ต้องตามล่าสุดหล้าฟ้าเขียว ข้าก็จะสังหารผู้ที่กล้าแตะต้องพวกออร์คหรือเอลฟ์ให้จงได้!”

ออร์คทั้งชนเผ่าลบเลือนความไม่สบายใจทิ้งไปเมื่อได้พบกับทอร์ลและกรอม พวกเขาแหงนหน้าคำรามเพื่อระบายความอัดอั้นตันใจที่ต้องทนทุกข์ทรมาณมาเนิ่นนานออกไป หลังจากผ่านไปนับหมื่นปี ในที่สุดทอร์ลก็กลับมาแล้ว บาดแผลของพวกออร์คค่อยๆสมานกันหลังได้รับการรักษาจากรูปสลักและเวทมนตร์ของชาแมน

เหล่านักผจญภัยหันกลับไปหารือกันก่อนที่จะเลือกจากไป ตอนนี้พวกเขาไม่กล้าเข้าปะทะ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะยอมแพ้แต่อย่างใด ตอนนี้พวกเขาไม่อาจสู้ได้ แต่หากกลับไปรวมตัวกับทหารรับจ้างกลุ่มอื่นๆแล้วล่ะก็เช่นนั้นก็ยังพอมีหนทางอยู่ พวกเขาจะนับได้ว่ารับลาภก้อนโตหากได้รับออร์คและเอลฟ์ทั้งหมดของเซียวอวี๋ นอกจากนี้พวกเขายังเคยได้ยินมาว่าเซียวอวี๋มีแหวนมิติและสมบัติอยู่อีกมากมาย

ทั้งหมดจากไป หากแต่ยังมีมือสังหารบางคนรั้งตัวอยู่คอยเฝ้าดูความเคลื่อนไหวของเซียวอวี๋ แน่นอนว่าพวกเขาย่อมไม่อาจหลุดรอดสายตาของทอร์ลและทิรันด้าไปได้ ทว่าเซียวอวี๋เลือกที่จะไม่สังหารพวกเขาในตอนนี้ เขาต้องการที่จะชมความแข็งแกร่งของพวกออร์คก่อนที่จะตัดสินใจ

ชนเผ่าออร์คนั้นล่าหลังอย่างยิ่ง พวกเขาเพียงมีวิชดอกเตอร์อยู่ตนหนึ่ง นอกจากนี้พวกเขายังไม่มีกรรมวิธีหรือยารักษาสำหรับพวกออร์คที่เจ็บป่วย ปัญหาด้านการขาดแคลนอาหารเป็นปัญหาใหญ่ที่สุด ออร์คอาวุโสก็สูญเสียพละกำลังอันแข็งแกร่งไปเนื่องเพราะอายุที่มากขึ้น

พวกเขาจะปลิดปลงตนเองเนื่องเพราะไม่ต้องการเป็นภาระให้กับชนเผ่า นี่เป็นธรรมเนียมที่เกิดขึ้นเนื่องเพราะความสิ้นหวัง

อย่างไรก็ตาม ออร์คทั้งชนเผ่าเลือกที่จะออกจากที่แห่งนี้และติดตามเซียวอวี๋ไป วันเวลาแห่งความทุกข์ยากของทั้งเผ่าได้มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว พวกออร์คจากเมืองเบงกอลเองต่างก็มีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี พวกเขามีทั้งอาหารแล้วเสื้อผ้า ออร์คอาวุโสไม่จำเป็นต้องปลิดชีพตัวเอง ออร์คทารกก็จะเติบโตขึ้นอย่างแข็งแรง

“เหล่าลูกหลานชาวออร์ค! ข้าขอให้สัญญาว่านับแต่นี้พวกเจ้าจะไม่ต้องทนหิวโหยหรือถูกรังแกอีกต่อไป! พวกเจ้าจะได้เห็นความรุ่งโรจน์ของเผ่าพันธุ์เราอีกครา! พวกเราจะฟื้นคืนซึ่งเกียรติภูมิของพวกเรา!” ทอร์ลตะโกนขึ้นด้วยเสียงอันดังขณะยืนอยู่เบื้องหน้าพวกออร์คทั้งหมด ทั้งชนเผ่าต่างตะโกนโห่ร้องขึ้นอย่างตื่นเต้น

ทอร์ลบอกกับพวกเขาว่า เซียวอวี๋เป็นผู้ที่เรียกตัวพวกเขากลับมาจากยุคโบราณ เขารู้สึกยกย่องเทิดทูนความจริงใจ ความกล้าหาญ ความถ่อมตัว ความใจกว้างและสติปัญญาของเซียวอวี๋ เขาเล่าว่าเซียวอวี๋เอาชนะใจพวกเขาได้อย่างไร ทอร์ลนั้นเป็นประดุจดังเทพเจ้าของเผ่าพันธุ์ออร์ค มาตอนนี้เซียวอวี๋เองก็มีฐานะในจิตใจพวกเขาไม่ได้ด้อยไปกว่ากันแล้ว ความเกลียดชังของพวกออร์คนั้นเนื่องมาจากพวกออร์คนั้นถูกมนุษย์บีบบังคับเข้าสู่ส่วนลึกของเทือกเขา อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเซียวอวี๋จะไม่ถูกนับรวมเข้าเป็นหนึ่งในมนุษย์ที่น่ารังเกียจเหล่านั้น

เซียวอวี๋ได้แจกจ่ายอาหาร น้ำยาฟื้นฟูและดูแลพวกเขาดุจดังพี่น้อง

มีออร์คราว 300 ตนในชนเผ่าแห่งนี้ พวกเขามีเพียงอาวุธที่ทำขึ้นง่ายๆทั้งยังอ่อนแอเนื่องเพราะสุขภาพร่างกายที่เสื่อมโทรมตามกาลเวลา อย่างไรก็ตาม เนื่องเพราะถูกเคี่ยวกรำโดยความยากลำบากนานับประการ พวกเขาจึงกลายมาเป็นนักรบชั้นยอดหลังได้รับการฝึกฝนเพียงไม่นาน

นักรบออร์คมอบหวานมือเดียวของพวกเขาให้กับพวกออร์ค ขณะที่พวกเขาเปลี่ยนไปใช้เครื่องจู่โจมและบาริสต้าแทน ในกรณีที่แลวร้ายที่สุด พวกเขาก็ยังสามารถใช้กำปั้น เซียวอวี๋สั่งให้พวกออร์คตัดโค่นต้นลงเพื่อจัดสร้างท่อนซุงขนาดใหญ่ขึ้นมา ครั้งสุดท้ายที่พวกเขาได้ใช้ก็คือศึกที่เมืองเบงกอล ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลอะไรที่พวกเขาจะไม่ใช้มันอีกครั้งในตอนนี้

เซียวอวี๋ไม่ได้รั้งอยู่ต่อเนิ่นนานนัก เขารีบออกค้นหาชนเผ่าออร์คแห่งอื่นๆหลังจากได้พูดคุยกับพวกออร์คที่เพิ่งเข้าร่วม ตามคำบอกเล่าของพวกเขาแล้ว ภายในเทือกเขาอัลคาเกนแห่งนี้ยังมีชนเผ่าออร์คอยู่อีกหลายชนเผ่า

พวกออร์คนั้นชื่นชอบที่จะกระจายตัวกันอยู่หลายแห่งมากกว่าจะอยู่รวมตัวกันนั่นก็เนื่องเพราะความยากลำบากที่พวกเขาได้เผชิญ เซียวอวี๋ต้องเร่งรีบดำเนินการในเรื่องนี้ก่อนที่จะมีกลุ่มนักผจญภัยชิงลงมือตัดหน้าไปก่อน

ตามคำบอกเล่าของพวกออร์คแล้ว ทั้งเอลฟ์และคนแคระก็อาศัยอยู่ภายในเทือกเขาอลัคาเกนเช่นเดียวกัน ทิรันด้าพลันตื่นเต้นขึ้นมาเมื่อได้ฟังข่าวนี้…


ติดตามได้ที่ Lazy Meow นิยายแปล