0 Views

หลินหยางค่อยๆตั้งสติและมองรอบๆตัว มันมีแต่กระดูกมนุษย์เกลื่อนกลาดอยู่บนพื้นเต็มไปหมด

 

‘ทำไมถึงมีกระดูกมากมายขนาดนี้’ หลินหยางคิดจากที่เขามองด้วยสายตาคงไม่ต่ำกว่ายี่สิบศพที่เสียชีวิตและเหลือเพียงโครง

กระดูกมิทราบเหตุใดจึงเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ โครงกระดูกทุกโครงมีรอยแตกและชิ้นส่วนบางส่วนหายไป บ้างก็แขน ซี่โครงหรือ

แม้แต่กระโหลก

 

เขากลั้นใจเดินต่อไปแต่เขาก็มีความกลัวอยู่เช่นกันเพราะยังไงเขาก็เป็นมนุษย์คนนึง

 

ยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าไหร่ความอับชื้นของผนัง ลมเย็นที่พัดออกมาหรือแม้แต่กองกระดูกก็มากขึ้นเรื่อยๆ

 

กรอด~~

 

จู่ๆก็มีเสียงที่น่าสยดสยองน่าขนลุกลอยมาตามลมผ่านหูของเขาไป

 

‘อะไรน่ะ’ หลินหยางหยุดเดินทันใดจ้องมองไปข้างหน้า ทัศนวิสัยการมองเห็นของเขาสามารถมองเห็นลางๆได้เพียงแค่ระยะ

หนึ่งเมตรเมตรรอบๆตัวเท่านั้นเมื่อเขาไม่พบอะไรจึงเดินหน้าต่อไปอย่างช้าๆระมัดระวังมากขึ้น

 

กรอด~~

 

เสียงที่ดังออกมาจากภายในถ้ำเริ่มได้ยินชัดขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้ใบหน้าของหลินหยางมีเหงื่อผุดขึ้นมาเม็ดใหญ่เขากดดันยิ่งนัก

มิทราบเสียงมาจากอะไร ความมืดมิดยิ่งเพิ่มอุปสรรคให้แก่เขา

 

แกร๊ก~~

 

ทันใดนั้นเองเขาได้ยินเสียงคล้ายกับที่เขาเหยียบโครงกระดูก แต่ตัวเขานั้นมั่นใจว่าตนเองมิได้เหยียบถูกอะไร

 

อยู่ๆมีแสงดีแดงสองดวงส่องออกมาจากผนังถ้ำบริเวณด้านข้างของเขา เขามองมันอย่างรวดเร็วเพราะในถ้ำที่มืดมากกลับมี

แสงที่ดึงดูดความสนใจ

 

‘นี้อะไร’ เขาจ้องมองมันอยู่ครู่นึงแสงสองดวงนั้นราวกับรู้สึกถึงการจ้องมองของเขามันขยับไปมาเคียงคู่กันเข้าใกล้หลินหยาง

ขึ้นทีละนิด ทีละนิด

 

เมื่อเข้ามาถึงระยะหนึ่งเมตรซึ่งเป็นระยะที่หลินหยางสามารถมองเห็นได้แม้จะไม่ชัดก็ตาม เขาก็ต้องตกใจ

 

นี้มันเป็นโครงกระดูกมนุษย์!

 

โครงกระดูกมนุษย์ที่มีแสงในดวงตาสีแดง มันเดินได้และกำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วย!!

 

หลินหยางตกใจรีบถอยห่างทว่าดวงไฟสีแดงก็ยังคงเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆเช่นเดิม เขามิสนใจรีบถอยอย่างรวดเร็ว

 

เมื่อวิ่งกลับออกมาไม่นานเขาหันกลับไปดูดวงไฟสีแดงนั้นก็อยู่ห่างกับเขาแล้ว มันมิได้ตามมา

 

หลินหยางใช้ทักษะตาเหยี่ยวทันที

 

ปีศาจโครงกระดูก ระดับ 4

พลังโจมตี    7

พลังป้องกัน 1

ความเร็ว      1

คำอธิบาย : กำเนิดจากศพของมนุษย์ซึ่งได้รับกลิ่นอายที่ชั่วร้าย

คำเตือน : การโจมตีจากปีศาจโครงกระดูกทำให้บวิเวณที่เป็นบาดแผลมีโอกาศติดเชื้อ ฟื้นฟูช้า

 

‘ฮึ่มคิดว่าจะโดนผีหลอกแล้วซะอีก’ หลินหยางโล่งใจเล็กน้อยเมื่อคิดว่ามันก็ไม่ต่างอะไรกับมอนสเตอร์ทั่วไป

 

เมื่อโครงกระดูกมิได้ตามมาไฟในดวงตาของมันก็มอดดับลงเหลือเพียงแต่ความมืดมิดเช่นเคย

 

‘เจ้าเหยี่ยวบัดซบ มันคงมากินกระดูกพวกนี้เป็นแน่’ หลินหยางเขารู้สึกว่าตนเองโดนเหยี่ยวปั่นหัวเข้าให้แล้ว

 

มิผิดถ้ำแห่งนี้คือแหล่งอาหารของมันมิใช่สำหรับมนุษย์ ซากโครงกระดูกที่นอนเกลื่อนกลาดที่หลินหยางเคยเห็นนั้นคือซาก

อาหารของเหยี่ยวมรกต แม้หลินหยางจะขาดแคลนอาหารแค่ไหนก็คงเอาซากศพเหล่านี้ไปทำอะไรไม่ได้

 

เขาค่อยๆเดินเข้าไปใหม่หวังจะคร่าเจ้าโครงกระดูกนี้ แม้นเขาจะไม่เจออาหารอย่างที่หวังแต่เขาอาจจะได้เหรียญเงินและ

ทักษะหรือแม้แต่เลื่อนระดับจากมัน

 

เมื่อเขาเข้าใกล้จุดเดิมดวงตาของโครงกระดูกก็มีแสงสีแดงส่องขึ้นราวกับมันพบผู้บุกรุก หลินหยางจึงฟันดาบลงกลางหัวมัน

อย่างรวดเร็วทันทีที่เห็นแสงไฟเพราะมันช่างเหมือนกันจุดเป้าหมายที่ชัดเจนภายในความมืด

 

‘คุณฆ่าปีศาจโครงกระดูก ระดับ 4 หนึ่งตัว’

 

หลินหยางยิ้มมันง่ายดายกว่าที่เขาคิดเสียอีกเพราะมันเคลื่อนไหวช้า แม้พลังโจมตีมันจะสูงแต่หากมันมิทันได้โจมตีเขามันก็

เป็นเพียงแค่กระสอบทรายเท่านั้น

 

แต่เขายังมิทันได้ดื่มด่ำกับความสำเร็จ ก็มีดวงไฟสีแดงส่องสว่างจนกลบความมืดภายในถ้ำเสียจนหมด

 

มองจากสายตาเขาเห็นดวงไฟสีแดงไม่ต่ำกว่าร้อยคู่!!

———————————————————————————————————————————-

นิยายเรื่องนี้มีกลุ่มลับแล้วน้า

สามารถติดตามรายละเอียดกลุ่มลับได้ที่แฟนเพจ เทพอสูรสยบโลกา

ขอบพระคุณที่ติดตามผลงาน