0 Views

“รออะไรอยู่ วิ่งไป” ตอนนั้นเองหลินหยางพึ่งรู้สึกตัวในยามที่เขาเพ่งจุดสนใจไปยังฝูงค้างคาวจนมิได้สนใจรอบข้าง 

 

เมื่อครู่เขาพึ่งบอกให้พักพวกที่เหลือวิ่งไปยังทางออก แต่ทว่าตอนนี้พวกมันยังมิได้ขยับจากจุดเดิมสักก้าว ยังคงใช้ทักโล่เหล็กสีแดงต้านทานการโจมตีของค้างคาวปีกเหล็กอยู่ดังเดิม

 

“ตอนนี้เลยหรอ?” มนุษย์หมาป่าตนหนึ่งกล่าวถามด้วยความสับสนงงงวย 

 

หากพวกมันทั้งหมดสละการป้องกันหนีไปในตอนนี้นั่นมิเท่ากับว่าเปิดช่องว่างสร้างช่องโหว่ให้ค้างคาวทั้งฝูงรุมทึ้งพวกเขาจากด้านหลังหรอกหรือ? มันจึงมิเข้าใจความหมายของหลินหยางที่จู่ๆบอกให้วิ่งเสียอย่างนั้น

 

“ไม่ต้องสนใจพวกมัน เร็ววิ่งไปซะ” หลินหยางกล่าวเตือนสติอีกครั้ง หลังเห็นมนุษย์หมาป่าทั้งสี่ตนยังมิได้ตั้งตัวยืนงง 

 

ตอนนี้ค้างคาวตัวจิ๋วที่แอบแฝงตัวอยู่หลังพักพวกนั้นใกล้เข้าถึงตัวพวกเขาเต็มที 

 

เนื่องจากค้างคาวระดับหกตัวที่มันใช้บดบังร่างกายของตนอยู่นั้นไม่สามารถหาช่องว่างแทรกตัวเข้ามาโจมตีพวกเขาได้เพราะเส้นทางที่คับแคบของถ้ำนั่นเอง ตอนนี้มันเพียงแค่รอเวลาให้ถึงคิวของตนเท่านั้น 

 

จากจุดนี้คงอีกไม่ถึงนาทีเสียด้วยซ้ำที่ค้างคาวตัวจิ๋วจะเข้ามาในระยะโจมตีของตนนั่นคือหนึ่งเมตร

 

“แล้วพี่หยางล่ะ?” มนุษย์หมาป่าตนหนึ่งกล่าวถามด้วยสงสัย เพราะดูแล้วหลินหยางที่ออกคำสั่งให้พวกมันวิ่งหนีไปนี้ไม่มีท่าทีว่าจะถอยกลับไปกับพวกมัน 

 

นั่นแสดงว่าเขาตั้งใจจะอยู่ตรงจุดนี้ต่อ หากเป็นเช่นนั้นเขาตั้งใจจะสู้กับค้างคาวทั้งฝูงด้วยตัวคนเดียวงั้นหรอ? 

 

ขนาดมีอยู่กว่าหลายคนยังมิสามารถรับมือกับค้างคาวพวกนี้ได้ แล้วหลินหยางตัวคนเดียวจะสามารถสกัดพวกมันอยู่ได้เยี่ยงไร

 

“ไม่ต้องห่วงผม ไปซะอย่าต้องให้พูดซ้ำ!” หลินหยางตะคอกเสียงดังหลังเห็นพวกมันลังเลยืนนิ่งไม่ทำตามความต้องการของตน 

 

หากยังมัวยืนเอ้อระเหยอยู่อย่างนี้มีแต่รอความตายกันเป็นหมู่คณะเสียเปล่า 

 

เขาที่เปิดโอกาศให้พวกมันได้หลบไปยังที่ปลอดภัย เพื่อดำเนินตามแผนที่พึ่งคิดขึ้นมาฉับพลันทันด่วนซึ่งผู้ลงมือปฏิบัติการนั้นจะต้องเป็นเขาคนเดียวเท่านั้น!

 

มนุษย์หมาป่าทั้งสี่สะดุ้งเฮือกรีบหันตัววิ่งไปยังทางออกทันที 

 

ตอนนี้เหลือเพียงหลินหยางที่ถูกทิ้งยืนโดดเดี่ยวอยู่เพียงลำพังท่ามกลางฝูงค้างคาวระดับหกนับร้อยตัว และฝูงค้างคาวระดับสี่ที่อยู่ถัดไปอีกกว่าพันตัว 

 

เมื่อเป็นเช่นนี้เป้าหมายของค้างคาวทั้งฝูงจึงตกมาอยู่ที่หลินหยางผู้บุกรุกที่อยู่ใกล้พวกมันที่สุดเพียงผู้เดียว

 

‘ฮ้า’

 

ตูมม~

แกร๊ง~

 

หลินหยางปาโล่เหล็กภายในมือของตนสุดกำลังเขวี้ยงเข้าใส่ค้างคาวระดับหกที่อยู่ห่างจากเขามิถึงครึ่งเมตร พวกมันคือกลุ่มที่ใกล้จะเข้าปะทะกับแนวป้องกันมากที่สุดแต่ก่อนที่จะได้โจมตีใส่แนวป้องกัน ผู้บุกรุกกลับสลายการป้องกันลงเสียก่อนและหันตัววิ่งหนีสุดชีวิต 

 

ทำให้พวกมันชะงักไปเพียงชั่วครู่และมุ่งเป้ามายังหลินหยางแทน 

 

โล่เหล็กที่ถูกปาออกไปกระแทกร่างค้างคาวระดับหกกระเด็นปลิวไปตามแรงกว่าสามตัว ตอนนี้หลินหยางยืนประจัญหน้ากับค้างคาวทั้งฝูงโดยมีเพียงดาบสั้นภายในมือเท่านั้น!

———————————————————————————————————————————-

นิยายเรื่องนี้มีกลุ่มลับแล้วน้า

สามารถติดตามรายละเอียดกลุ่มลับได้ที่แฟนเพจ เทพอสูรสยบโลกา

ขอบพระคุณที่ติดตามผลงาน