0 Views

ค้างคาวปีกเหล็กผู้หิวโหยที่โชคร้ายมันยังมิได้ตายสนิทลงแต่อย่างใด แต่มันก็มิสามารถคงสติต่อไปได้มิสามารถส่งเสียงร้องเตือนพักพวกของตนเอง หรือแม้กระทั่งขยับเขยื้อนตัวตามใจนึกได้ ร่างกายของมันชักกระตุก พร้อมกับความเจ็บปวดแสนสาหัสกัดกินบาดแผลของมัน

 

เมื่อมองจากบาดแผลบนร่างแล้วมันมิควรเจ็บปวดถึงเพียงนี้ ตอนนี้มันเพียงต้องการตกตายลงไปเสียมิต้องการทรมานอีกต่อไปแต่ทว่ามันก็มิสามารถตายได้อย่างที่หวัง ร่างกายของมันค่อยๆส่งกลิ่นเหม็นไหม้ขึ้นมา

 

มันเจ็บปวดทรมานอยู่เช่นนั้นกว่าหนึ่งนาทีในที่สุดก็ดับชีวิตอย่างสิ้นหวังเหลือเพียงร่างไร้วิญญาณ

 

ภาพสุดท้ายที่มันเห็นคือพักพวกค้างคาวปีกเหล็กแถวเดียวกันกับมันที่รอคอยบินเข้ามาตามกันนั้นถูกลูกศรพุ่งปักเข้าใส่ร่างกายและตกลงพื้นไม่ห่างจากตัวของมันมากนัก

 

มันหันไปมองไปยังตามแนวลูกศรหาต้นตอผู้ที่โจมตีปลิดชีวิตมันนั้นก็เจอเข้ากลับหลินหยางและพวกที่กำลังเตรียมศรลูกใหม่ง้างเข้าเตรียมใส่ในหน้าไม้ในมือ การมองเห็นของมันค่อยๆมืดและดับลงไปในที่สุด..

 

ฟิ้วว~

ฉึก!

 

ทีมโจมตีสนับสนุนพวกเขาเหนี่ยวหน้าไม้โจมตีเข้าใส่เหล่าค้างคาวผู้มิรู้ความโบยบินเข้ามาความตายอย่างมิหยุดหย่อน แต่มิใช่การโจมตีดาดธรรมดาอันใด พวกเขาล้วนใช้ทักษะ!

 

นั่นคือทักษะหลอมไฟ

 

นี่คือเหตุผลที่ทำให้เหล่าค้างคาวปีกเหล็กพวกนี้เมื่อถูกโจมตีทำให้ลูกศรเหล่านี้เจาะทะลุปีกเหล็กและปักคาร่างกายของพวกมัน

 

เมื่อมีบาดแผลใหญ่หลวงเช่นนี้เกิดขึ้นบนร่างกายของพวกมันแน่นอนย่อมไม่สามารถมีชีวิตรอดต่อไปได้

 

เมื่อรวมเข้ากับความร้อนของทักษะหลอมไฟที่เผาไหม่บาดแผลนั้น พวกมันจึงมิสามารถดิ้นรนส่งเสียงร้องอันใดได้อีกต่อไปจำต้องตกตายลงอย่างเจ็บปวดทรมานอย่างช่วยไม่ได้

 

แต่กระนั้นการโจมตีด้วยหน้าไม้ของพวกเขาก็มิสามารถคร่าชีวิตเหล่าค้างคาวพวกนี้ได้หมด

 

เนื่องจากหน้าไม้และธนูนั้นเมื่อยิงศรออกไปแต่ละคราพวกเขาต้องเสียเวลาขึ้นลูกศรดอกใหม่

 

แต่สำหรับพวกค้างคาวเมื่อเข้ามาภายในแนวป้องกันแล้วก็มิสามารถมีชีวิตรอดกลับไปได้อีกเพราะข้างหน้าแถวทีมหน้าไม้นั้นมีเหล่ามนุษย์หมาป่ามือดีใช้ดาบสั้นในมือของตนตัดขาดร่างกายของเหล่าค้างคาวปีกเหล็กจนขาดสองท่อนทำให้พวกมันมิสามารถส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือร้องเตือนพวกพ้องอันใดได้อีกต่อไป

 

เหล่าค้างคาวที่มีสติปัญญาต่ำต้อยมิรู้ความเคลื่อนไหวของผู้บุกรุกนี้ พวกมันคิดเพียงว่าเร่งรีบเข้าไปภายในแนวป้องกันเพื่อกัดกินร่างกายของผู้บุกรุกเติมเต็มกระเพาะของตนเอง

 

พวกมันจึงเร่งรีบมิสนใจสิ่งใดเพราะเกรงว่าอาหารตรงหน้าจะหมดลง เนื่องจากพักพวกของมันบินกรูกันเข้าไปก็หลายร้อยตัวแล้วด้วยความนี้สติปัญญาที่น้อยนิดของพวกมันจึงมิสามารถคิดไตร่ตรองได้อย่างรอบคอบเนื่องจากถูกความหิวโหยบดบัง

 

“ป้องกัน” หลินหยางตะโกนเสียงดังเพื่อหยุดเว้นช่วงการโจมตี

 

เมื่อได้รับคำสั่งเช่นนั้น พลโล่ชั้นสามที่พึ่งหลบหมอบปล่อยให้ชั้นบนมี ‘ช่องโหว่’ พวกเขาเติมเต็มช่องโหว่นั้นทันทีปิดกันเส้นทางทำให้เหล่าค้างคาวมิสามารถบินฝ่าเข้ามาได้อีกต่อไป!

———————————————————————————————————————————-

นิยายเรื่องนี้มีกลุ่มลับแล้วน้า

สามารถติดตามรายละเอียดกลุ่มลับได้ที่แฟนเพจ เทพอสูรสยบโลกา

ขอบพระคุณที่ติดตามผลงาน