0 Views

โดยไม่ทันรู้ตัว หลงอีก็สามารถพิจารณารูปร่างหน้าตาภูติสาวทั้งหมดได้ แน่นอนทุกนางล้วนงดงามอย่างยิ่ง ใบหน้าสวยงาม รูปร่างอรชร ทุกคนดูราวอายุยี่สิบต้น ๆ หากแต่เมื่อเทียบกับลู่เชียนย่า และผู้หญิงอีกสองคนในกลุ่มของเขา พวกนางก็ยังคงด้อยกว่า เพราะทั้งสามสาวนั้นถูกจัดอันดับว่างดงามที่สุดในโลกนี้ ดังนั้นภูติทั้งหมดจะสามารถนำมาเปรียบเทียบกับพวกนางได้อย่างไร

แต่หลงอีก็รู้สึกประหลาดใจนิดหน่อยว่าทำไมจึงปล่อยให้สาวๆ เหล่านี้มาอารักขาตระกูลภูติ? อาจเป็นไปได้ว่าหญิงในตระกูลมีมากกว่าชายในตระกูลงั้นรึ? เช่นนี้แล้วภูติหนุ่มก็คงได้สวมกอดสาวๆ ทั้งซ้ายและขวา นั่นคงเป็นที่ต้องการมากๆ

ในขณะที่หลงอีกำลังปล่อยจินตนาการสกปรกของเขาให้เตลิดไปอย่างรวดเร็ว ลู่เชียนย่ากลับรีบวิ่งออกไปอย่างตื่นเต้นและกล่าวว่า “นิก้า ข้ากลับมาแล้ว”

“เจ้าหญิงลู่เชียนย่า” ภูติที่สวยงามในหมู่พวกเขาอุทาน นางวิ่งมาหา และกอดรัดลู่เชียนย่าอย่างตื่นเต้นทั้งสองร้องห่มร้องไห้ราวกับยังเป็นเด็กไม่รู้จักโต

“เจ้าหญิง ท่านไปไหนมา ออกไปครั้งนี้เป็นเวลานานมาก? องค์ราชินีทรงห่วงใยแทบตาย” ภูติสาวคนหนึ่งชื่อนิก้ากล่าวอย่างว้าวุ่น

“ตอนนี้ข้าก็กลับมาแล้วไง? เจ้ารู้หรือไม่? ยามนี้ข้าได้สัมผัสกับสิ่งที่น่าตื่นเต้นหลายอย่าง แล้วข้าจะเล่าให้เจ้าฟังในภายหลัง ตอนนี้ข้าจะแนะนำเพื่อนของข้าก่อน” ลู่เชียนย่าเจรจาภาษาของนาง จากนั้นจึงดึงมือนิก้าเดินไปหาหลงอี

“นี่เป็นน้องสาวคนสนิทของข้า.. นิก้า.. นิก้า นี่เป็นเพื่อนที่ดีของข้าจากอาณาจักรภายนอก หลงอี วัวเถื่อน เหลิ่งโหยวโหยว และหวู่ชวง” ลู่เชียนย่าแนะนำพร้อมกับที่ชี้ไปที่หลงอี และคนอื่นๆ อย่างต่อเนื่อง

“แค่เพื่อนที่ดีหรือ?” หลงอีหัวเราะเบาๆ

เห็นสายตาแปลกๆ ของ นิก้า ใบหน้าที่งดงามของลู่เชียนย่า ก็อดไม่ได้ที่จะแดงก่ำ นางมองหลงอีอย่างเด็ดเดี่ยว ก่อนที่จะกระโดดไปยืนข้างๆ และจับแขนเขาไว้แน่น นางพูดขึ้นด้วยใบหน้าแดงๆ “หลงอี เป็นสามีของข้า เขาหล่อมากใช่ไหม?”

“สามี? เจ้าหญิง..ท่าน…” นิก้าอ้าปากกว้างด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ จากนั้นนางก็ดึงลู่เชียนย่าไปอีกทางหนึ่งก่อนจะกระซิบว่า “เจ้าหญิงพวกเราเผ่าภูติต้องไม่แต่งงานกับมนุษย์ หากท่านผู้อาวุโสรู้เข้าล่ะก็ หายนะมาเยือนกันแน่ ๆ ”

“นิก้า ข้าไม่อาจแก้ไขอะไรได้ เพราะข้ารักเขา หากไม่มีเขาข้าคงจะตาย ไม่ว่าเช่นไร ตอนนี้ข้าเป็นของเขาแล้ว อย่างไรเสียท่านแม่ของข้าจะต้องยอมรับแน่นอน ” ลู่เชียนย่ากล่าวอย่างหดหู่

นิก้าจ้องมองลู่เชียนย่าอย่างตกใจ ในความบ้าบิ่นของเจ้าหญิงที่กระทำเรื่องเสี่ยงภัยอย่างมาก และอาจทำให้เกิดการจลาจลขึ้นในเผ่าภูติได้เลยทีเดียว

“เอาล่ะ นิก้า ตอนนี้ปล่อยให้เพื่อนของข้าเข้ามาก่อน ไม่ดีเลยที่จะทำให้คนอื่นรอนาน” ลู่เชียนย่าจับมือของนิก้า

“แต่เจ้าหญิง..คนนอกไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในป่าภูติ” นิก้า กล่าว

“ใคร คือ คนนอก อา… สามีของข้าเป็นคนนอกงั้นรึ? ให้เราเข้าไป ข้าจะอธิบายให้ท่านแม่ฟังด้วยตนเอง ” ลู่เชียนย่าพูดกับนิก้าอย่างจริงจัง

“เจ้าหญิง..ยังทำเช่นนั้นไม่ได้ เพราะเทศกาลศักดิ์สิทธิ์ของพวกเรากำลังจะมาถึงในเร็วๆ นี้ ข้าต้องไปแจ้งต่อองค์ราชินีก่อน เมื่อท่านเห็นด้วยแล้ว ข้าจึงจะปล่อยให้พวกเขาเข้าไปได้ อา…” นิก้าไม่กล้าปล่อยให้คนเหล่านี้ผ่านโดยไม่ได้รับอนุญาต แม้ว่าคนเหล่านี้จะไม่ได้ดูเลวร้าย แต่รู้หน้าไม่อาจรู้ใจ นอกจากนี้เจ้าหญิงลู่เชียนย่าก็บริสุทธิ์ใสซื่อ ดังนั้นอาจเป็นไปได้ที่นางจะถูกหลอกลวง คิดเช่นนี้แล้วนิก้า ก็จ้องมองหลงอีอย่างไม่เป็นมิตร

เมื่อเห็นท่าทีแน่วแน่ของนิก้า ลู่เชียนย่าก็ไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากจำต้องพยักหน้า
ลู่เชียนย่าเดินไปทางหลงอี แล้วกล่าวว่า “หลงอี ข้าขอโทษ”

“สาวโง่นั่นคือกฎที่ตั้งขึ้นโดยตระกูลภูติของเจ้า ดังนั้นทำไมข้าถึงจะต้องตำหนิเจ้า?” หลงอียิ้ม เขาลูบหัว ลู่เชียนย่า

หลังจากที่พวกเขารอกันมาระยะหนึ่ง ฉับพลันทุกคนต่างก็รับรู้ถึงพลังแข็งแกร่งที่ผันผวนอยู่ในอากาศหลงอี หวู่ชวง และ เหลิ่งโหยวโหยว ต่างมองหน้ากันและกัน ทั้งหมดพลันขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าราชินีภูติ และเหล่าผู้อาวุโสกำลังนำขบวนคนจำนวนมากมุ่งหน้ามา

“นี่ไม่ใช่แค่การพบปะอย่างเป็นทางการระหว่างแม่ยายกับลูกเขยเท่านั้นหรอกรึ? หลงอีสงสัยอยู่ในใจ

แสงสีเขียวเรืองแสงกระพริบอย่างต่อเนื่อง อยู่ไม่ไกลจากหลงอี และกลุ่มเพื่อน จากนั้นก็ปรากฏร่างคล้ายคนจำนวนแปดร่าง หลงอี เพ่งมองผู้ที่อยู่ตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะตกภวังค์ไปกับความงดงามชวนหลงใหลนั่น

ภูติหญิงที่ยืนหน้าสุดนั้นงดงามมาก นางดูเหมือนอายุเพียงแค่ 25 หรือ 26 ปี พร้อมกับรูปลักษณ์อันงดงามที่ไม่เหมือนใครในรุ่นเดียวกัน ปากรูปกลีบบัวของนาง รับกับจมูกที่ประณีต คิ้วโก่งราวภูเขามีขนยาวสีน้ำตาลเข้ม ผิวขาวราวหิมะ รูปร่างมีสัดส่วนโค้งเว้าเหมือนตัว S ในชุดตามแบบฉบับของเผ่าภูติที่สง่างาม นางเต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งสาวเต็มวัย เหลิ่งโหยวโหยว และสาวรุ่นคนอื่นๆ เหมือนแอปเปิ้ลเขียวที่ไม่อาจเทียบกับลูกพีชหวานฉ่ำนี้ได้อย่างแท้จริง อา… เบื้องหลังนางมีชายชราไว้หนวดเครา ผิวหนังเหี่ยวย่นอีกเจ็ดตน และหญิงชราที่มีผิวหนังเหี่ยวย่นเช่นกันอีกหนึ่งตน คาดเดาว่าพวกเขาเป็นพวกผู้อาวุโสของตระกูลภูติ

“แม่” ลู่เชียนย่าร้องออกมา ขณะที่วิ่งไปหานาง

หลงอีตื่นจากภวังค์ เขาลอบถอนใจ ผู้หญิงคนนี้เป็นราชินีแห่งเผ่าภูติคาดไม่ถึงจริงๆ ว่านางจะยังอ่อนเยาว์และยังสวยมาก ถ้าข้ารู้มาก่อนแล้วล่ะก็ ข้าจะไม่มีวันพลาดนางหรอก อา…? หลงอี อดไม่ได้ที่จะปล่อยให้จินตนาการของเขาเตลิดไปอีกครั้ง

ราชินีภูติ และลู่เชียนย่า คุยกันด้วยเสียงต่ำๆ ลู่เชียนย่าพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าของนางแดงเรื่อขณะที่หันไปมองทาง หลงอีอย่างลืมตัว

ราชินีภูติใช้สายตาอันสูงส่งของนางมองไปยังหลงอี และคนอื่นๆ ในที่สุดสายตาของนางก็หยุดอยู่ที่หลงอี ทันใดนั้นนัยน์ตาที่สวยงามของนางก็ได้สาดประกายแสงแห่งความเย็นยะเยือก แม้หญ้าบนพื้นดินใต้เขาก็ยังแข็งค้างติดกับพื้นเพราะความกดดันนี้

มุมปากของหลงอีแยกออกเผยให้เห็นรอยยิ้มแจ่มใส ขณะเดียวกันเขารวบรวมพลังอ้าวเทียนจู่ไหลเวียนทั่วร่างกาย เขาหันไปเผชิญหน้ากับราชินีภูติโดยไม่เกรงสิ่งใดแม้แต่น้อย

ความประหลาดใจฉายวาบในแววตาของราชินีภูติ ยามนี้กลิ่นอายของนางก็กลับเพิ่มพลังมากยิ่งขึ้น วัวเถื่อนที่ยืนอยู่ข้างกายหลงอี ถูกบังคับให้ต้องล่าถอยไปสองก้าว แต่หวู่ชวง และเหลิ่งโหยวโหยวยังคงยืนอยู่ที่เดิม สิ่งนี้ทำให้สามารถมองเห็นช่องว่างในความแข็งแกร่งได้อย่างชัดเจน

เมื่อเห็นความเหี้ยมโหดของราชินีภูติ หลงอีก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป ในโลกนี้ไม่มีใครจะสามารถแสดงอาการคุกคามเขาได้อย่างง่ายๆ คิดแล้ว เขารวบรวมพลังจิตวิญญาณจากทะเลสติไว้ตรงบริเวณระหว่างคิ้วก่อนที่จะส่งมันพุ่งตรงเข้าโจมตีราชินีภูติ

ที่จริงแล้ว หลงอีมีพลังมากมายเท่าไหร่ ตัวเขาเองก็ยังไม่ชัดเจนนัก การโจมตีด้วยพลังจิตวิญญาณจะทำร้ายจิตใจฝ่ายตรงข้ามโดยตรง ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าที่จะใช้พลังนี้อย่างเต็มที่ แม้ใบหน้าของราชินีภูติจะเปลี่ยนเป็นซีดขาวผิดปกติ อีกทั้งนางก็พยายามพยุงตัวเองทานกำลังไว้ แต่เมื่อมองใกล้ๆ จริงๆ แล้วจะเห็นได้ว่านางถอยหลังไป ครึ่งก้าวเล็กๆ เหล่าผู้อาวุโสทั้งเจ็ดคนที่อยู่เบื้องหลังนางก็รู้ได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ ทุกคนต่างมองหน้ากันและกันก่อนที่จะพยักหน้าให้แก่กัน พวกเขารวมพลังกันส่งรัศมีอันทรงพลังเพื่อต่อต้านหลงอีมากขึ้น

ตอนนี้..กลุ่มชาวภูติที่แข็งแกร่งที่สุดทั้งแปดคนกำลังเผชิญหน้ากับหลงอี หลงอีรู้สึกราวกับว่ามีพลังอันกว้างใหญ่ขนาดจักรวาลกำลังกดดันทุกแห่งในร่างกายของตน จนรู้สึกเจ็บปวดรุนแรงอย่างเหลือเชื่อ อวัยวะภายในทั้งหมดร้อนราวถูกไฟเผาไหม้ และหนักอึ้งราวโดนหินใหญ่นับพันๆ ก้อนทับอยู่บนหน้าอกของเขาจนหายใจแทบไม่ออก ถ้าไม่ใช่เพราะพลังฟ้าประทานอ้าวเทียนจู่ปกป้องร่างกายของเขาเอาไว้แล้ว เกรงว่าร่างกายของเขาคงจะเละเป็นเนื้อบดแล้ว

“แปดต่อหนึ่ง น่าไม่อายจริงๆ” หวู่ชวง และเหลิ่งโหยวโหยวด่าสาปแช่ง และตั้งใจจะเข้าช่วยหลงอี

“ไม่ต้อง..ข้าสามารถจัดการกับเรื่องนี้ได้” ในเวลานั้น เสียงเล็กๆ ราวกับเสียงยุงของหลงอีก็ลอยมากระทบหูของหญิงสาวทั้งสอง

จริงๆ แล้วไม่ใช่ว่า หลงอีไม่อยากรับความช่วยเหลือของพวกนาง แต่แรงกดดันทางจิตวิญญาณของราชินีภูติ และผู้อาวุโสทั้งเจ็ดได้สร้างกระแสจิตวนลักษณะคล้ายน้ำวนน่าประหลาด ถ้าแรงภายนอกเข้ามาเขากเกรงว่าพวกนางจะถูกกระแทกรุนแรงทันทีโดยกระแสจิตน้ำวนครั้งนี้ กระแสจิตน้ำวนนี้ และกระแสจิตน้ำวนในทะเลสติของหวู่ชวง เมื่อโรคของนางกำเริบนั้นมีความคล้ายคลึงกันมาก

หลงอีเปรียบเสมือนเรือเล็กๆ ในทะเลที่กำลังโต้คลื่นที่สูงขึ้นแล้วก็ลดลงครั้งแล้วครั้งเล่า พร้อมจะได้รับอันตรายจากการจมน้ำได้ตลอดเวลา

ลู่เชียนย่ามองการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายด้วยน้ำตาที่ไหลพราก ทั้งสองฝ่ายต่างเป็นคนที่นางใกล้ชิด ดังนั้นนางจึงไม่รู้ว่านางควรจะทำเช่นไร เมื่อเห็นอาการท่าทางที่เจ็บปวดของหลงอี หัวใจของนางก็พลันแตกสลาย แต่นางก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เนื่องจากพลังภายนอกไม่ควรรบกวนการต่อสู้ระหว่างพลังจิตวิญญาณ

หลงอีใช้กำลังภายในอย่างอดทน ภายในใจของเขาตอนนี้ เปลวเพลิงจากความโกรธกำลังพุ่งทะยานขึ้นสูง ตัวเขาเองไม่เคยคาดหวังว่าเผ่าภูติที่ดูใจดีจะโหดร้ายหมายสังหารอย่างทารุณเช่นนี้ เขากัดฟัน และเผยรอยยิ้มแปลกๆ หลังจากนั้นก็เปลี่ยนรูปพลังจิตวิญญาณของตนให้เป็นมือใหญ่สองมือ ก่อนจะคว้าจับทรวงอกอวบอัดงดงามของราชินีภูติลูบไล้อย่างซุกซน

ราชินีภูติกรีดร้อง เกิดรอยแตกปรากฏขึ้นในกระแสน้ำวนจิตวิญญาณที่สร้างขึ้นโดยการรวมพลังของคนทั้งแปด หลงอีใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้โจมตีโดยไม่ต้องเสียแรง ราชินีภูติและผู้อาวุโสทั้งเจ็ดต่างก็ถอยหลังกันไปสองก้าว สีหน้าของพวกเขาพลันซีดลง

หลงอีมองไปที่ราชินีภูติด้วยรอยยิ้มซุกซน ล้อเลียน เขากำลังหยอกล้อนางเล่น ทันใดนั้น เขาก็กระอักโลหิตออกมา และแม้ว่าเลือดจะไหลออกจากปาก หากแต่เขาก็ยังคงยิ้ม ด้วยรอยยิ้มที่ดูชั่วร้าย และแปลกประหลาดสุดพรรณนา

 

***จบบท คว้าปทุมถันทลายข่ายพลัง***