0 Views

หลังจากผ่านไป 30 นาที ตระกูลหยุนก็ฟื้นฟูพละกำลังของพวกเขามาได้ 8 ใน 10 ส่วน

 

ตอนนี้พวกเขาพร้อมที่จะเดินทางกันต่อแล้ว

 

หลีฟางยิ้มอย่างมั่นใจ “พวกเราออกเดินทางได้” จากนั้นพวกเขาก็ออกเดินทางกันต่อ หลีฟางพาพวกเขาเดินอ้อมไปเรื่อยๆ ซึ่งตามปกติแล้วผู้ที่เข้ามาในป่าแห่งความตายจะเดินทางเป็นเส้นตรงกันอย่างเดียวเนื่องจากความมืดจะทำให้หลงป่าได้ง่าย เหล่าผู้ติดตามต่างก็ไม่กล้าเดินไปในทิศทางอื่น กลัวว่าจะไปเจอเข้ากับรังของมังกรทมิฬ นี่จะทำให้พวกเขาต้องเจอเรื่องยุ่งยากอย่างมาก

 

หลีฟางเดินนำหน้าอย่างสบายใจ ตอนนี้พวกเขาเข้ามาถึงใจกลางของป่าแห่งความตายแล้ว ในระหว่างทางพวกเขาเจอมังกรทมิฬเพียงไม่กี่ตัว พวกเขาสามารถช่วยกันฆ่ามันอย่างง่ายดาย ตลอดเส้นทางยังได้พบเจอสมุนไพรหายากเป็นจำนวนมาก ซึ่งตระกูลหยุนก็ได้แบ่งสมุนไพรอันมีค่าให้แก่ตระกูลเชียครึ่งหนึ่ง นี่ทำให้ตระกูลเชียรู้สึกซาบซึ้งอย่างยิ่ง

 

ในป่านี้มีมังกรทมิฬระดับตัดสวรรค์อยู่ หลีฟางเองก็ยังไม่อยากจะเจอกับมันในตอนนี้ เขายังไม่พร้อม จึงเลือกเส้นทางที่จะหลีกเลี่ยงมันไปก่อน

 

หยุนรี้ หลานเสวียชิง เดินตามหลังหลีฟางอย่างสบายใจ บรรยากาศรอบๆ ตัวพวกเขาดูมีความสุขอย่างมาก นี่ได้สร้างความอิจฉาให้กับคนอื่นๆ

 

ใบหน้าของหยุนรี้ ประดับไปด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้นางอารมณ์ดีมาก นางได้สมุนไพรหายากมาเป็นจำนวนมาก หลังจากออกจากประตูมังกรนางจะได้ปรุงยาอย่างเมามันแน่นอน ตอนนี้มียาจำนวนมากที่นางอยากจะปรุง นี่ทำให้นางอยากจะออกจากประตูมังกรเร็วๆ

 

หลานเสวียชิง ก็อารมณ์ดีเช่นกัน นางรู้สึกสนุกกับการผจญภัยพร้อมกับหลีฟางมาก นางเพิ่งจะเคยเข้ามาภายในประตูมังกรเป็นครั้งแรก แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับที่นางเข้ามาพร้อมหลีฟาง ทำให้นางรู้สึกมีความสุขอย่างมาก

 

ชูหลิงเดินตามหลีฟางด้วยรอยยิ้มและเต็มไปด้วยความสงสัย นางอยากรู้จริงๆ เลยว่า หลีฟางรู้จักเส้นทางในป่าแห่งความตายได้อย่างไร ดูเหมือนเขารู้จักทุกซอกทุกมุมของมันเลย แต่นางยังไม่มีความกล้าพอที่ถามหลีฟาง

 

เชียหานและเชียเยว่หวิน ก็สงสัยเหมือนกัน ว่าหลีฟางรู้จักเส้นทางที่ปลอดภัยได้อย่างไร และเหมือนเขายังเชี่ยวชาญด้านสมุนไพรอย่างมาก เส้นทางที่หลีฟางนำเข้ามาล้วนมีสมุนไพรให้เก็บเกี่ยวมากมาย เหมือนหลีฟางจะรู้ว่าบรรดาสมุนไพรล้ำค่าเติบโตอยู่ที่ใด ทั้งที่สมุนไพรในเขตป่าแห่งความตายหายากอย่างมาก

 

ศิษย์ของตระกูลเชียและตระกูลหยุนต่อสู้ร่วมกัน ทำให้พวกเขาเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น พวกเขาเริ่มพูดคุยกันมากขึ้น

 

หลังจากผ่านไป 1 ชั่วยาม พวกเขาก็ออกมาจากป่าแห่งความตายอย่างง่ายดายและรวดเร็วอย่างมาก ไม่มีการสูญเสียเลยสักชีวิต ปกติการเดินผ่านป่าแห่งความตายต้องมีคนเสียชีวิตอย่างน้อย 1 ใน 10 และพวกเขาต้องใช้คนอย่างน้อย 200 คน เพราะที่นี่อันตรายมาก

 

ชูหลิงเก็บความสงสัยไว้ไม่ได้อีกต่อไป “นายน้อย ต้องเคยมาที่นี่มาก่อนใช่หรือไม่” นางมั่นใจอย่างมากว่าหลีฟางต้องเคยมาอย่างแน่นอน

 

หลีฟางยิ้มและพยักหน้าแต่ไม่พูดอะไร นี่ทำให้ หยุนรี้ หลานเสวียชิง ชูหลิง เชียหาน เชียเยว่หวิน ตกตะลึงกับคำตอบของหลีฟางอย่างมาก หลีฟางเคยมาที่นี่อย่างนั้นรึ แล้วเขามาเมื่อไหร่กัน เขาเพิ่งจะอายุ 16 ปีเองนะ เขาจะเคยมาที่นี่ได้อย่างไร พวกเขามีความสงสัยมากมาย แต่ในเมื่อหลีฟางไม่พูด พวกเขาก็ไม่กล้าถาม พวกเขาไม่กล้าล้ำเส้น

 

เชียหาน ยิ้ม “น้องชายหลี เจ้าจะไปที่ไหนต่อ” เขาสงสัยว่าหลีฟางจะไปที่ไหนกัน ถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องแยกทางกันแล้ว

 

เชียเยว่หวิน รู้ว่าถึงเวลาที่พวกเขาจะต้องแยกจากกันแล้ว นี่ทำให้หัวใจของนางบีบรัดอย่างมาก นางไม่เข้าใจความรู้สึกนี้ นางรู้ว่านางยังไม่อยากที่จะแยกจากหลีฟาง

 

หลีฟางยิ้ม “ข้าจะไปที่หุบเขาเกล็ดมังกร” นี่ทำให้ตระกูลเชียมึนงงอย่างมาก พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อหุบเขาเกล็ดมังกร พวกเขาสงสัยว่ามันเป็นสถานที่แบบไหนกัน

 

เชียเยว่หวิน ยิ้ม “พวกเราก็กำลังจะไปยังหุบเขาเกล็ดมังกรเหมือนกัน งั้นพวกเราก็ไปพร้อมกันเลยแล้วกัน” นี่ทำให้เชียหาน งงงวย พวกเขาไม่ได้จะไปที่หุบเขาเกล็ดมังกรสักหน่อย พวกเขาจะไปยังป่าสมุนไพร ที่นั่นมีสมุนไพรจำนวนมาก พวกเขาจะใช้จิตวิญญาณธาตุดินเร่งการเจริญเติบโตของสมุนไพร และพวกเขาจะไปปักหลักอยู่ที่นั่น ใช้เวลาที่เหลือปลูกสมุนไพรที่นั่น และหุบเขาเกล็ดมังกรคือที่ไหนกัน พวกเขาก็ไม่เคยไปมาก่อน แต่เชียเยว่หวินกลับบอกว่าพวกเขากำลังจะไปเหมือนกัน เชียหานสงสัยอย่างมาก เกิดอะไรขึ้นกับเชียเยว่หวินกัน ทำไมนางดูเปลี่ยนไป จากก่อนหน้านี้ที่นางมักจะทำตัวเย็นชาและไม่แยแสสิ่งใด

 

หลีฟางยิ้ม “งั้นก็ดีเลย เจ้านำเลย” นี่ทำให้ เชียเยว่หวิน ผงะทันที เชียหานส่ายหัวของเขาอย่างจนปัญญา พวกเขาไม่เคยไปยังหุบเกล็ดมังกรมาก่อน เชียเยว่หวิน จะนำทางได้อย่างไร

 

เชียเยว่หวิน ฝืนยิ้ม “ให้น้องชายหลีนำจะดีกว่า ข้าเพิ่งจะเคยเข้ามายังประตูมังกรครั้งแรก”

 

หลีฟางยิ้ม “งั้นเราก็ไปกันต่อเลย เราต้องเดินทางกันอีก 10 กม.” จากนั้นพวกเขาก็ออกเดินทางกันต่อ หลีฟางพาพวกเขาเดินผ่านภูเขาหลายลูก ระหว่างทางได้เจอกับมังกรเพลิงพิโรธและมังกรเหล็กหลายตัว พวกเขาช่วยกันฆ่ามัน มังกรเหล็ก เป็นสิ่งที่ตระกูลเชียต้องการมาก พวกเขาสามารถนำมันไปปรุงยากายามังกรเหล็กได้และเกล็ดของมันสามารถนำไปทำชุดเกราะชั้นเยี่ยม ส่วนดวงจิตของมังกรเหล็กพวกเขาต้องการ 100 ดวง เพื่อนำไปกลั่นเป็นจี้เกล็ดมังกรเหล็ก

 

เชียหานกำลังจะสั่งให้ศิษย์ของเขาให้ขนศพของมังกรเหล็กไปด้วย แต่หลีฟางเอ่ยห้าม “สถานที่ที่ข้ากำลังจะพาไป มีมังกรเหล็กจำนวนมาก พวกท่านเอาแค่ดวงจิตของมันไปก็พอ” นี่ทำให้เชียหาน เชียเยว่หวินและตระกูลเชีย รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

 

เชียหานรีบถาม “จริงรึ น้องชายหลี” มังกรเหล็กเป็นมังกรที่หายากที่สุด พวกมันไม่ออกล่าเหยื่อ จะเจอพวกมันได้ตามสถานที่ที่มีแร่เหล็กเท่านั้น พวกมันหวงแหนอาณาเขตอย่างมาก

 

หลีฟางทำหน้าเศร้า “ข้าเหมือนคนชอบโกหกอย่างนั้นรึ”

 

เชียหานและเชียเยว่หวิน รีบตอบ “พวกข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น” หลีฟางยิ้ม ทำให้สองพี่น้องรู้ทันทีว่าหลีฟางแค่หยอกล้อพวกเขา พวกเขาสูดหายใจเข้าลึกด้วยความตื่นเต้นและพวกเขาก็เดินตามหลีฟางต่อไป

 

พวกเขาเดินทางอย่างระมัดระวัง บนท้องฟ้ามีมังกรบินอยู่หลายตัว หลังจากเดินมาได้ 1 ชั่วยาม ในที่สุดพวกเขาก็มาถึง หุบเขาเกล็ดมังกร

 

หลีฟางยิ้มแล้วเอ่ยเตือน “ถึงแล้ว ระวังตัวด้วย ภายในหุบเขาเกล็ดมังกรมีมังกรเหล็กจำนวนมาก”

 

ทุกคนต่างมองไปยังหุบเขาเกล็ดมังกร  มีภูเขาสูงสี่ลูกอยู่ติดกัน และตรงกลางเป็นแอ่งกระทะ และเต็มไปด้วยแร่เกล็ดมังกรจำนวนมาก นี่ทำให้พวกเขาตาโตด้วยความโลภ แต่เดิมมันคือภูเขาลูกเดียว มันถูกมังกรเหล็กกัดกินจนตรงกลางกลายเป็นแอ่งกระทะ หุบเขาเกล็ดมังกรนี้เหลือแร่เหล็กไม่มากแล้ว มันจึงมีมังกรเหล็กน้อยลง

 

เชียหานอุทานด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “แร่ แร่ แร่เกล็ดมังกร จำนวนมาก” ทุกคนต่างอ้าปากค้าง แร่เกล็ดมังกรจำนวนขนาดนี้ จะสร้างความมั่งคั่งให้พวกเขาอย่างมาก การเดินทางมายังประตูมังกรครั้งนี้คุ้มค่าอย่างมาก แต่ที่นี่มีมังกรเหล็กประมาณ 100 ตัว และ 1 ในนั้นมีระดับตัดสวรรค์ขั้นที่ 2 นี่ทำให้พวกเขาคิดหนัก มังกรเหล็กจำนวนมากขนาดนี้ พวกเขาจะจัดการมันได้อย่างไรกัน

 

หลีฟางยิ้ม “พวกเราจะต้องรีบจัดการพวกมันให้เรียบร้อยก่อนฟ้าจะมืด” นี่ยิ่งทำให้ตระกูลเชียเป็นกังวลอย่างมาก พวกเขาจะจัดการกับมันได้อย่างไรกัน

 

เชียเยว่หวิน มองหลีฟาง นางสงสัยว่าหลีฟางจะจัดการกับมังกรเหล็กพวกนี้อย่างไร

 

เชียหาน ขมวดคิ้ว “น้องชายหลี พวกเราจะจัดการกับพวกมันอย่างไร?” เขาอยากรู้ว่าหลีฟางจะทำอย่างไร

 

หลีฟางยิ้ม “ไม่ใช่เรื่องยาก” จากนั้นเขาก็เปิดประตูวิญญาณ เรียกหม้อพญาหงส์เพลิงออกมา “กี้” พญาหงส์เพลิงตัวใหญ่บินออกมาจากหม้อพญาหงส์เพลิง มังกรเหล็กแพ้ไฟอยู่แล้ว นี่จึงไม่ใช่เรื่องยากที่เขาจะจัดการกับพวกมัน

 

เมื่อตระกูลเชียเห็นพญาหงส์เพลิงออกมา พวกเขารู้สึกว่าพวกเขาสามารถจัดการกับมังกรเหล็กพวกนี้ได้อย่างแน่นอน

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 260 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/