0 Views

หลีฟางยิ้ม “ถ้าพวกเจ้าอยากได้ก็เข้ามาเอามันไปสิ” เมิงชูและจางเฉา โกรธอย่างมาก แต่พวกเขาไม่มีความกล้าพอที่จะเข้าไปหาหลีฟาง ลำพังตัวพวกเขาเองจะแข็งแกร่งไปกว่า ค่ายกล ปืนใหญ่มังกรเพลิงพิโรธ หรือ ค่ายกลเมฆาอัศนีบาตสังหาร ได้อย่างไร

 

“ตูมมมม ตูมมมมม” ศิษย์ของตระกูลเมิง ตัวระเบิดไป 4 คน เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถทนรับพลังจากลูกอุกกาบาตได้อีกแล้ว พวกเขายอมตัวระเบิดตายเพราะถ้าหลีฟางไม่ตายพวกเขาก็ต้องตาย “ตูมมมม” ค่ายกลปืนใหญ่มังกรเพลิงพิโรธแตกสลาย เนื่องจากมีคนไม่ครบ “ฟุบ ฟุบ ฟุบ” ศิษย์ที่เหลือทั้งสามคนนอนจมกองเลือด พวกเขาขยับไปไหนไม่ได้อีกแล้วกระดูกทั่วร่างกายของพวกเขาแตกละเอียดจนหมด และแกนกลางกายามีรอยร้าวจำนวนมาก ทำให้จิตวิญญาณของพวกเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส

 

“ตูมมมมม” เนื่องจากค่ายกลปืนใหญ่มังกรเพลิงพิโรธพังทลายลง ทำให้ลำแสงเพลิงโลกันตร์หมดพลังอำนาจ ลำแสงเพลิงโลกันตร์จึงถูกพายุทอร์นาโดกลืนกินไปจนหมดสิ้น จากนั้นพายุทอร์นาโดเพลิงก็เคลื่อนที่ต่อไป “ม่ายยยยยยย อ๊ากกกกก” พายุได้ดูดกลืนร่างของทั้งสามคนที่นอนจมกองเลือดอยู่เข้าไป พวกเขาถูกพายุทอร์นาโดเพลิงกลืนกินจนไม่เหลือซาก

 

จากนั้น พายุทอร์นาโดก็เคลื่อนตัวไปหาศิษย์ที่เหลือของตระกูลเมิงและตระกูลจาง ศิษย์ที่ยังวิ่งไหวก็วิ่งหนี แต่พวกเขากลับถูกตระกูลหยุนสกัดกั้นเอาไว้ ทำให้พวกเขาไม่สามารถหนีจากพายุทอร์นาโดเพลิงไปได้

 

“ม่ายยยยย อ๊ากกกกก” เสียงกรีดร้องของคนจำนวนมาก พวกเขาร้องอย่างโหยหวน พวกเขาตกตายอย่างไม่ยินยอม

 

ฉากนี้สร้างความหวาดกลัวให้กับศิษย์ของตระกูลเชียอย่างมาก โชคดีที่พวกเขาไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะต้องพบกับจุดจบที่เลวร้ายเหมือนกับตระกูลเมิงและตระกูลจางแน่ๆ

 

ผ่านไปไม่นาน พายุทอร์นาโดเพลิงก็ได้เก็บกวาดสนามรบจนเกลี้ยง เหลือไว้เพียงสมบัติอันเป็นสินสงคราม ชีวิตของศิษย์ตระกูลจางและตระกูลเมิง ตกตายจนหมดสิ้น ตอนนี้เหลือแค่ เมิงชูและจางเฉา เท่านั้น

 

เมิงชูและจางเฉา ยืนอยู่กับที่อย่างหมดอาลัยตายอยาก พวกเขาฆ่าหลีฟางไม่สำเร็จ ศิษย์ของตระกูลพวกเขาก็ตกตายจนหมด ถ้าพวกเขากลับไปจะต้องโดนตระกูลของพวกเขาลงโทษอย่างหนักแน่ๆ ตอนนี้ตระกูลของพวกเขาได้รับความเสียหายอย่างมาก พวกเขาไม่คิดว่าเรื่องจะจบลงแบบนี้เลยจริงๆ มันเป็นไปได้อย่างไรกันที่ตระกูลใหญ่ร่วมมือกันถึงสองตระกูล แต่กลับไม่สามารถจัดการกับตระกูลหยุนที่เป็นแค่ตระกูลขนาดกลางของเมืองเล็กๆ ได้ พวกเขาแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน มีคำถามมากมายอยู่ภายในใจของพวกเขา

 

พายุทอร์นาโดเพลิง เคลื่อนที่กลับมาหา พญาหงส์เพลิง “กี้ ซวบ ซวบ” พญาหงส์เพลิงอ้าปาก สูบเปลวเพลิงจากพายุทอร์นาโด ภายในพายุทอร์นาโดมี จิตวิญญาณไฟของตระกูลเมิงจำนวนมาก ผ่านไปไม่นาน พายุทอร์นาโดก็โดนพญาหงส์เพลิงกลืนกินไปจนหมดสิ้น “กี้” ตอนนี้พญาหงส์เพลิงดูร้อนแรงและทรงพลังมากขึ้น มันอยู่ในระดับตัดสวรรค์ขั้นที่ 3 แล้ว และเหตุผลสำคัญที่ทำให้แต่แรกหลีฟางงัดกระบี่ของเขาออกมาใช้ถึง 20 เล่ม เพราะหลีฟางวางแผนไว้แล้วว่าต้องการจิตวิญญาณเพลิงของตระกูลเมิงโดยอาศัยความโลภของพวกเขา เพื่อนำมาช่วยฟื้นฟูพลังให้กับ เสวียฉาน

 

“ฟูบ” เมิงชูและจางเฉา เข่าอ่อนคุกเข่าลง พวกเขายังรู้สึกมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ ศิษย์ของพวกเขาตกตายได้อย่างไรกัน

 

หลีฟางกำลังเดินมายัง เมิงชูและจางเฉา หลีฟางยิ้ม “พี่เมิง พี่จาง พวกท่านเป็นอะไรกัน ทำไมพวกท่านไม่มาเอา อาวุธของพวกท่านไปล่ะ” คำพูดของหลีฟางอาจจะเหมือนว่าเขานอบน้อมอย่างมาก แต่น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม

 

เมิงชูสติแตก “แกไอ้เด็กปีศาจ ตายซะ” เขาวิ่งไปหาหลีฟาง พร้อมกับรวบรวมพลังไว้ที่หมัดขวาของเขา หมัดของเขาลุกเป็นไฟ นี่คือหมัดมังกรเพลิงพิโรธ “ตูมมม” หมัดประทับที่หน้าอกของฟลีฟางเข้าอย่างจัง แต่หลีฟางไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เมิงชูตกตะลึงอย่างมาก เขาถอยหลังไป 2 ก้าว “แกมันคือปีศาจชนิดไหนกัน” หลีฟางต้องเป็นปีศาจแน่ๆ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้หรอก แม้แต่ เชียเยว่หวินและเชียหาน ก็คิดเหมือนกัน

 

หลีฟางรู้สึกหงุดหงิด “ปีศาจรึ อย่าเอาข้าไปเปรียบเทียบกับเจ้าพวกชั้นต่ำนั่นสิ ข้าเหมือนปีศาจตรงไหน ” เมิงชูเอาเขาไปเปรียบเทียบกับปีศาจได้อย่างไรกัน จากนั้นหลีฟางก็ยิ้มอย่างน่าสยดสยอง เขาเปลี่ยนแปลงอารมณ์เร็วมาก “ว่าแต่เจ้ามีแรงแค่นี้เองรึ สงสัยข้าต้องแสดงอะไรดีๆ ให้เจ้าดูสักหน่อยแล้ว” หลีฟาง ปล่อยหมัดขวาของเขาออกไป แบบไม่นำพา ไปที่หน้าอกของเมิงชู “ตูมมม อ๊ากกกกกก” เมิงชู กระเด็นไป 2 เมตร พร้อมกับนอนดิ้นพราดอยู่กับพื้น เขากรีดร้องอย่างโหยหวน การโจมตีของหลีฟางครั้งนี้ทำให้ แกนกลางกายาของเขา แทบจะพังทลายด้วยการโจมตีธรรมดาๆ ของหลีฟาง ตอนนี้แกนกลางกายาของเขาเกิดรอยร้าวจำนวนมากขึ้น นี่ทำให้เขาบาดเจ็บไปถึงจิตวิญญาณ เขาต้องใช้เวลาอย่างน้อย 10 ปี เพื่อซ่อมแซมรอยร้าวของแกนกลางกายาของเขา

 

หลีฟางเดินเข้ามา เอาเท้าเหยียบลงไปที่หน้าอกของเมิงชู “อะไรกันแค่หมัดธรรมดาๆ ของข้าเจ้ายังรับมันไว้ไม่ได้อีกหรือ? ” จากนั้นหลีฟางก็ยิ้มอย่างน่าสยดสยอง “เจ้าพร้อมจะตายหรือยัง?”

 

เมิงชูหน้าซีดขาว เขาหันไปหา เชียหานและเชียเยว่หวิน “เจ้าชายเชียหาน เจ้าหญิงเชียเยว่หวิน ช่วยข้าด้วย พวกท่านจะปล่อยให้ข้าตายไม่ได้นะ ข้ายังไม่ยากตาย” เชียหานและเชียเยว่หวิน หันหน้าหนี พวกเขาไม่กล้าขอร้องหลีฟาง เพราะถ้าเมิงชูรอดไปได้ หลีฟางและตระกูลหยุนต้องเดือดร้อนแน่ๆ

 

เมิงชูเห็นเชียหานและเชียเยว่หวิน หันหน้าหนี เขาจึงหันมาข่มขู่หลีฟางแทน “ถ้าเจ้าฆ่าข้า ตระกูลเมิงไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ เจ้ารู้จักหรือเปล่า เซียนอมตะเมิงฮ้าว เขาเป็นบรรพบุรุษของตระกูลเมิง ถ้าเขารู้ว่าเจ้าเป็นคนฆ่าข้า รับรองได้ว่าเขาจะต้องลงมาเพื่อฆ่าเจ้าด้วยตนเองแน่ ” เขาหวังว่าหลีฟางจะเกรงกลัวตระกูลเมิงบ้าง หรืออย่างน้อยก็ต้องเกรงกลัวอวตารเทพของตระกูลเมิงบ้าง

 

หลีฟางยิ้มอย่างโหดเหี้ยม “แล้วอย่างไร ก็ให้มันมา ข้านี่ล่ะจะฆ่ามันเอง” จากนั้นหลีฟางก็กดเท้าของเขาลงไปที่หน้าอกของ เมิงชู “กรอบ กรอบ อัก” กระดูกหน้าอกของเมิงชูเริ่มแตกหัก และเขากระอักเลือดออกมาเป็นจำนวนมาก แม้ว่าเขาพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาก็ไม่สามารถเปล่งคำเหล่านั้นออกมาได้อีกต่อไป เมิงชูตกตายอย่างไม่ยินยอม

 

หลีฟางยิ้มและหันมามอง จางเฉา ด้วยสายตาที่น่าสยดสยอง “พี่จางเฉา ท่านพร้อมจะตายหรือยัง”

 

จางเฉากรีดร้องด้วยความหวาดกลัว “เจ้าปีศาจ อย่าเข้ามานะ” จากนั้นเขาก็หยิบแผนหยกขนาดเท่าจานข้าวออกมา มันมีอักขระสลักคำว่า “เคลื่อนย้าย” นี่นับเป็นสมบัติที่ตระกูลจางใช้เวลากว่า 300 ปี กลั่นมันขึ้นมาจากอุกกาบาต เป็นสมบัติช่วยชีวิตที่ล้ำค่าอย่างมาก เพราะมันใช้หินอุกกาบาตขนาดเท่ากับลูกแตงโมเพื่อกลั่นให้ได้หินเคลื่อนย้ายชิ้นหนึ่งที่ใช้ได้เพียงครั้งเดียว จางเฉาตะโกน “จงเปิด” แผ่นหยกลอยขึ้นและแตกสลาย กลายเป็นน้ำวนรูปไข่ ขนาดเท่ากับประตูบ้าน นี่คือประตูมิติที่จะ พาพวกเขาออกไปหน้าประตูมังกร จางเฉาไม่รอช้ารีบวิ่งเข้าประตูมิติทันที

 

ภายนอกประตูมังกร

 

จางเฉา ออกมาจากประตูมิติ มาโผล่ที่ค่ายของตระกูลจาง ตะโกน “ท่านพ่อ”

 

จางเฉิน รีบวิ่งออกมาจากกระโจม “เกิดอะไรทำไมเจ้าถึงได้ใช้ แผ่นหยกเคลื่อนย้าย” เขาสงสัยอย่างมากเพราะ จางเฉาเพิ่งจะเข้าไปภายในประตูมังกรไม่ถึง 2 ชั่วยามเอง พวกเขาไปเจออะไรมาถึงได้ต้องใช้ แผ่นหยกเคลื่อนย้าย แล้วคนอื่นๆ ล่ะไปไหน ทำไมจางเฉาถึงได้ออกมาคนเดียว หรือว่าพวกเขาจะตกตายหมดแล้ว

 

จางเฉารีบพูด “ท่านพ่อ ข้าไปเจอเด็กคนนึง มันครอบครอง สมบัติระดับอวตารเทพ จำนวน 20 เล่ม มันชื่อ………… ฉึก ฉึก” แต่ก่อนที่จางเฉาจะพูดจบ กระบี่เพลิง จำนวน 20 เล่มก็พุ่งมาปักทะลุร่างของเขา และ แผดเผาร่างของเขาอย่างรวดเร็ว จางเฉาถูกเผาไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน ท่ามกลางความตกตะลึงของตระกูลจาง กระบี่เพลิงทั้ง 20 เล่มก็บินกลับเข้าประตูมิติไปทันที จากนั้นประตูมิติก็ปิดลง

 

ฉากนี้สร้างความตกตะลึงให้กับ ตระกูลจางอย่างมาก

 

จางเฉิน ไม่ทันได้ตั้งตัว เขาอุทานด้วยความตกตะลึง “นั่น นั่น มัน กระบี่ระดับอวตารเทพ จำนวน 20 เล่ม มันมาได้อย่างไรกัน ใครกัน ที่ครอบครอง กระบี่ระดับอวตารเทพถึง 20 เล่ม ข้าต้องหามันให้เจอ และชิงกระบี่ทั้ง 20 เล่ม มาให้ได้ ปิดเรื่องนี้เป็นความลับอย่าให้ใครรู้เป็นอันขาด” เขาลืมไปเลยว่าลูกชายของเขาเพิ่งจะถูกฆ่าตายต่อหน้าต่อตาของเขา สมบัติระดับอวตารเทพ สร้างความโลภให้กับทุกคน

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 252 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/