0 Views

ศิษย์ของตระกูลเมิงหน้าตาซีดเผือด พวกเขากำลังเร่งฟื้นฟูพลังอยู่ เมื่อไหร่ที่พวกเขาฟื้นฟูสำเร็จก็จะสามารถยิงลำแสงเพลิงโลกันตร์ได้อีกครั้ง หากผนึกกำลังกับค่ายกลของตระกูลจาง พวกเขาคิดว่าจะต้องฆ่าหลีฟางได้แน่ๆ แต่ตอนนี้ตระกูลจางตกตายหมดแล้ว พวกเขาจะทำอะไรได้อีก

 

เมิงชูเห็นสถานการณ์ไม่ดี เขาจึงหยิบบางอย่างออกมา ขนาดของมันเท่ากับลูกปัด จากนั้นจึงปาของสิ่งนั้นไปให้กับศิษย์ของตระกูลเมิง “พวกเจ้ารับนี่ไป แล้วฆ่ามันให้ได้” นั่นคือหินอุกกาบาต มันมีค่าอย่างมาก ถึงแม้ว่าเมิงชูจะเสียดาย แต่ถ้าไม่ใช้มันล่ะก็ คงไม่มีทางฆ่าหลีฟางได้แน่ๆ

 

ศิษย์ของตระกูลเมิงรับหินอุกกาบาต จากนั้นเขาก็โยนมันใส่ปากมังกรเพลิงพิโรธ “โฮกกกกก” มังกรเพลิงพิโรธคำรามเสียงดังสนั่นหวั่นไหว “ซูมมมมม ซูมมมม” เปลวไฟที่ตัวของมันลุกโชนขึ้นอย่างรุนแรง ตอนนี้ขนาดของมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้น จาก 7 เมตร เป็น 8 เมตร…. 9 เมตร….. 10 เมตร… ตอนนี้มังกรเพลิงพิโรธตัวใหญ่อย่างมาก ขนาดของมันขยายไปหยุดอยู่ที่ 11 เมตร เปลวเพลิงที่ร้อนแรงกำลังลุกโชนอย่างรุนแรง มังกรเพลิงพิโรธดูน่าเกรงขามมาก ตอนนี้ค่ายกลของปืนใหญ่มังกรเพลิงพิโรธ สามารถฆ่าระดับตัดสวรรค์ขั้น 2 ได้เลย แม้แต่ขั้น 3 ก็ต้องบาดเจ็บหนัก หากพวกเขาไม่ใช้ทุกอย่างที่พวกเขามีป้องกันการโจมตีครั้งนี้

 

ตอนนี้เหล่าศิษย์ของตระกูลเมิงเริ่มหน้าแดงก่ำ เส้นเลือดทั่วร่างกายปูดโปนและเริ่มมีเลือดไหลออกมาจากทวารทั้ง 9 แล้ว เนื่องจากร่างกายของพวกเขาไม่สามารถรองรับพลังอำนาจจำนวนมหาศาลนี้ได้ หลังจากพวกเขายิงลำแสงเพลิงโลกันตร์ออกไป พวกเขาจะไม่สามารถขยับได้และจำเป็นต้องใช้เวลาพักฟื้นอย่างน้อย 1 ปีเลยทีเดียว เพราะจิตวิญญาณของพวกเขาจะได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง จากพลังอำนาจที่เกินขอบเขตของตัวเอง

 

เชียหาน และ เชียเยว่หวิน เห็นศิษย์ของตระกูลเมิง ใช้อุกกาบาตเพิ่มพลัง ทำให้พวกเขารู้สึกเป็นกังวลอย่างมาก

 

เชียเยว่หวินที่เพิ่งจะดีใจได้แป๊บเดียวนางก็กลับมาเป็นกังวลอีกครั้ง “น้องชายหลี หนีเร็ว” ถ้าหลีฟางฝืนรับการโจมตีครั้งนี้ล่ะก็ เขาต้องไม่รอดแน่ๆ

 

เมิงชูยิ้ม “ต่อให้เจ้าแข็งแกร่งกว่านี้อีก 10 เท่า เจ้าก็ไม่สามารถมีชีวิตรอดกลับไป” จากนั้นเขาก็หัวเราะอย่างมั่นใจ เขาทุ่มทุกอย่างที่เขามีแล้ว หลีฟางไม่ตายเขาก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรแล้ว

 

จางเฉา ตะโกนด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น “เจ้าต้องตาย เจ้าเด็กปีศาจ” ตอนนี้ตระกูลจางสูญเสียอย่างมาก และถ้าเขากลับไปมือเปล่า พ่อของเขาจะต้องฆ่าเขาแน่ๆ เพราะฉะนั้นหลีฟางต้องตายสถานเดียว

 

“ฮูม ฮูม ฮูม” ปืนใหญ่มังกรเพลิงพิโรธกำลังชาร์จพลัง

 

หลีฟางยืนอยู่ใจกลางของพายุทอร์นาโดเพลิง ไม่มีใครเห็นใบหน้าของเขา “ข้าไม่อยากจะทำลายความมั่นใจของพวกเจ้าเลยนะ แต่ของแค่นี้ยังไม่เพียงพอที่จะฆ่าข้าได้” ตอนนี้พายุทอร์นาโดหมุนแรงกว่าเดิมหลายเท่า ภายในพายุทอร์นาโดมีกระบี่จำนวน 20 เล่มหมุนวนอยู่ภายใน ต้นไม้รอบๆ สั่นไหวอย่างรุนแรง “กี้” มีเสียงของพญาหงส์เพลิงดังขึ้น มีพญาหงส์เพลิงตัวใหญ่โผล่ออกมาจากพายุทอร์นาโด มันค่อยๆ กระพือปีกของมัน ตอนนี้มันลอยอยู่เหนือพายุทอร์นาโด พญาหงส์เพลิงสูง 7 เมตร ลำตัวของมันเป็นสีแดงเพลิงและมีเปลวเพลิงลุกไหม้อยู่ทั่วทั้งร่างของมัน นี่เป็นภาพที่สวยงามอย่างมาก มันแผ่กลิ่นอายที่ร้อนระอุ ต้นไม้รอบตัวมันในระยะ 10 เมตร ถูกแผดเผาจนหมดสิ้นไม่เหลือแม้แต่ซาก สิ่งที่ปรากฏไม่ใช่เพียงภาพเงา แต่มันเป็นพญาหงส์เพลิงจริงๆ หลีฟางปล่อยมันออกมาจากหม้อพญาหงส์เพลิง

 

“เสวียฉาน ฆ่าพวกมันให้หมด” พญาหงส์เพลิงตนนี้ไม่ใช่ใครอื่น นางคือเสวียฉานนั่นเอง และตอนนี้นางได้ฟื้นฟูพละกำลังไปจนถึงระดับตัดสวรรค์ขั้น 2 แล้ว

 

ฉากนี้สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนอีกแล้ว นี่เป็นพญาหงส์เพลิงตัวจริง มันเป็นสัตว์ในตำนาน และมันโผล่มาจากพายุทอร์นาโด

 

เชียหานอุทาน “นั่นคือ หงส์เพลิง มันคือของจริง” เขาไม่รู้ว่านี่คือพญาหงส์เพลิง ที่หาได้ยากมากๆ

 

เชียเยว่หวิน ก็มองมันอย่างหลงใหล “มันช่างงดงามมากจริงๆ” ผู้หญิงมักจะชอบสิ่งที่สวยๆ งามๆ อยู่แล้ว โดยเฉพาะสัตว์ปีก

 

เมิงชู และ จางเฉา สีหน้าของพวกเขาหมองคล้ำทันที เพราะกลิ่นอายของพญาหงส์เพลิงน่ากลัวอย่างมาก มันอยู่ในระดับตัดสวรรค์ขั้น 2 เลย

 

เมิงชู รีบตะโกนสั่งทันที “ฆ่ามันเดียวนี้” เขารู้สึกกระวนกระวายอย่างมาก หลังจากเห็นพญาหงส์เพลิงตัวจริงโผล่ออกมาจาก พายุทอร์นาโด เขาสงสัยมาก มันโผล่ออกมาได้อย่างไรกัน

 

ตอนนี้ปืนใหญ่มังกรเพลิงพิโรธพร้อมที่จะยิงแล้ว “ปังงงงงงงง” ลำแสงเพลิงโลกันตร์พุ่งด้วยความเร็วสูงไปยังพายุทอร์นาโดเพลิง ของหลีฟาง

 

“ฟับ ฟับ” พญาหงส์เพลิงสะบัดปีกของมัน พายุทอร์นาโดก็เคลื่อนที่ไปด้านหน้าอย่างเชื่องช้า หลังจากพายุทอร์นาโดเพลิงเคลื่อนที่ออกไป ก็เผยให้เห็นหลีฟางยืนอยู่ เขาดูสบายๆ อย่างมาก แต่ตอนนี้ออร่าพระเจ้าสงครามได้หายไปแล้ว กระบี่ของเขาก็อยู่ในพายุทอร์นาโดทั้งหมด นี่ทำให้สี่สาวรู้สึกผ่อนคลายลงมาก

 

“ตูมมมมม” เสียงพายุทอร์นาโดเพลิงและลำแสงเพลิงโลกันตร์ปะทะกันอย่างรุนแรง พลังทั้งสองบดขยี้กันอย่างไม่ลดละ ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครเสียเปรียบ

 

ปืนใหญ่มังกรเพลิงพิโรธยังคงปล่อยลำแสงอย่างต่อเนื่อง “เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ” ตอนนี้ผิวหนังตามร่างกายของเหล่าศิษย์ตระกูลเมิงเริ่มที่จะปรากฏร่องรอยแตกระแหงแล้ว โลหิตเริ่มหลั่งไหลออกมาเป็นจำนวนมาก พวกเขาทนรับพลังงานจากก้อนอุกกาบาตเสริมพลังได้อีกไม่นาน

 

เมิงชูและจางเฉา พยักหน้าให้กัน พวกเขาตัดสินใจที่จะลอบโจมตีหลีฟาง ตอนนี้เขาคิดว่าหลีฟางต้องอ่อนแอมากแน่ๆ เพราะตอนนี้เขาไม่มีกระบี่เหลืออยู่ข้างกายแลว และกายาของเขาเองก็พังทลายไปแล้วด้วย

 

เมิงชูเปิดประตูวิญญาณเรียกกระบี่มังกรเพลิงพิโรธระดับตัดสวรรค์ขั้นสูงของเขาออกมา  กระบี่มังกรเพลิงพิโรธลอยมาอยู่ด้านหน้าของเขา เมิงชูรวบรวมพลัง มีออร่ามังกรเพลิงพิโรธห่อหุ้มกระบี่ของเขาไว้ จากนั้นเขาผลักมือไปด้านหน้า “โฮกกกก” มังกรเพลิงพิโรธ ทะยานไปด้านหน้าด้วยความรวดเร็ว มังกรเพลิงอ้าปากกว้างหวังจะเขมือบหลีฟางในคำเดียว

 

จางเฉาเปิดประตูวิญญาณเรียกสามง่ามอัสนีบาตระดับตัดสวรรค์ขั้นสูงของเขาออกมา “เปรี้ยง เปรี้ยง” สามง่ามอัสนีบาตนี้เต็มไปด้วยสายฟ้าจำนวนมาก จางเฉาอัดพลังวิญญาณใส่สามง่ามอัสนีบาตจนตอนนี้มันมีสีเหลืองทองห่อหุ้มมันไว้ จากนั้นเขาก็ปาสามง่ามไปยังหลีฟางด้วยความสูง ตอนนี้เขาคิดเพียงอย่างเดียว หลีฟางต้องตายเท่านั้น

 

เชียเยว่หวิน เห็น เมิงชูและจางเฉา ลงมือนางรีบตะโกนเตือนหลีฟาง “น้องชายหลี ระวัง” นางคิด เมิงชูและจางเฉา ช่างหน้ารังเกียจลอบโจมตีหลีฟาง แต่จะโทษพวกเขาก็ไม่ได้เพราะนี่คือสงคราม พวกเขาต้องทำทุกอย่างเพื่อชัยชนะ

 

หลีฟางหันมายิ้ม มังกรเพลิงพิโรธพุ่งเข้ามาหาหลีฟางจากด้านหน้าด้วยความเร็วสูงและสามง่ามอัสนีบาตพุ่งมาด้านหลังของหลีฟาง “ตูม” หลีฟางปล่อยหมัดข้างขวาออกไปปะทะกับมังกรเพลิงพิโรธ และหมัดข้างซ้ายออกไปปะทะกับสามง่าม เกิดเสียงระเบิดดังสนั่น มังกรเพลิงพิโรธแตกสลายไป เหลือแค่กระบี่มังกรเพลิงที่ไร้พลัง และตอนนี้หลีฟางได้ใช้เพียงสองนิ้วคีบมันไว้ ส่วนสามง่ามอัสนีบาต อันมีสายฟ้าที่ห่อหุ้มมันอยู่ก็แตกกระจายไป และหลีฟางก็ใช้อีกสองนิ้วที่เหลือคีบมันไว้ในมืออีกข้างเช่นกัน

 

ฉากนี้สร้างความหวาดกลัวแทบสิ้นสติให้กับ เมิงชูและจางเฉาอย่างมาก “มันเป็นไปได้อย่างไรกัน เจ้านี่มันเป็นปีศาจจริงๆ ด้วย” หลีฟางรับการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของพวกเขาอย่างง่ายดาย พวกเขาไม่รู้ว่าเนื้อหนังของหลีฟางทำจากอะไร ทำไมถึงไม่เป็นอะไรเลย

 

เมิงชูและจางเฉา พยายามจะเรียกอาวุธของพวกเขากลับมา แต่ด้วยพละกำลังของหลีฟางที่ฉุดรั้งเอาไว้ ทำให้พวกมันไม่สามารถกลับมาหาเจ้าของได้

 

หลีฟางยิ้ม “อยากได้มันคืนอย่างนั้นรึ? ฝันไปเหอะ” จากนั้นเขาก็ใช้เปลวเพลิงศักดิ์สิทธิ์ชำระล้างกระบี่มังกรเพลิงและสามง่ามอัสนีบาต ตอนนี้ตราประทับของ เมิงชูและจางเฉา หายไปอย่างสิ้นเชิง

 

เมิงชูและจางเฉา พวกเขาไม่สามารถเชื่อมต่อกับอาวุธของพวกเขาได้อีกต่อไป “ไอ้เด็กสารเลว เอาอาวุธของข้าคืนมาเดียวนี้” พวกเขากรีดร้องด้วยความโกรธแค้น

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 250 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/