0 Views

มังกรทมิฬระดับตัดสวรรค์ขั้น 2 ถึง2 ตัว นี่ทำให้ทุกคนหวาดกลัว ในป่าแห่งความตายมังกรทมิฬมีความแข็งแกร่งอย่างมาก พวกเขาไม่สามารถผ่านป่าแห่งความตายไปได้ง่ายๆ แน่

 

เชียหานขมวดคิ้ว “น้องชายหลี ที่เจ้าพูดมาเป็นความจริงอย่างนั้นรึ?” เขารู้สึกตกใจเล็กน้อย รู้สึกไม่ค่อยอยากจะเชื่อหลีฟางเท่าไหร่นัก

 

สามสาวตกใจ “จริงหรือนายน้อย” พวกนางรู้ว่าหลีฟางไม่ได้พูดเล่น

 

เมิงชูหัวเราะ “ข้าว่า เจ้าเด็กน้อยนี้ต้องโกหกอย่างแน่นอน ไม่มีใครเคยเจอมังกรทมิฬระดับตัดสวรรค์ภายในป่าแห่งความตายมาก่อน” เขารู้สึกว่านี่มันเป็นเรื่องขำขันไร้สาระ และยิ่งเป็นเด็กอายุ 16 พูดด้วยแล้ว นี่มันเรื่องเหลวไหลชัดๆ

 

จางเฉารีบเอ่ยเสริม “เจ้าเด็กน้อยนี่ มันคิดจะขู่ให้พวกเรากลัวน่ะสิ เจ้าเด็กเลี้ยงแกะ” หลีฟางจะรู้ได้อย่างไรว่ามีมังกรระดับตัดสวรรค์อยู่ภายในป่าแห่งความตาย

 

หลีฟางยิ้ม “เจ้าชายเชียหาน ท่านควรจะเตรียมตัวให้พร้อมก่อนที่จะเข้าไป” เขาไม่สนใจอยู่แล้วว่าใครจะเป็นจะตาย แต่เพราะเขามีความประทับใจต่อตระกูลเชียเล็กน้อยเขาจึงเอ่ยเตือน

 

ชูหลิง ทำหน้าจริงจัง รีบเอ่ยเสริม “เจ้าชายเชียหาน เจ้าควรจะเชื่อนายน้อยหลีฟาง อย่าได้ประมาท” นี่ทำให้เชียหานรู้สึกแปลกใจ แต่เขาดูจากใบหน้าของชูหลิงแล้ว เขาก็เข้าใจทันทีว่าชูหลิงไม่ได้พูดเล่น

 

เชียหานจึงหันไปกำชับกับสมาชิกตระกูลเชียให้ระวังตัว มีมังกรทมิฬระดับตัดสวรรค์ 2 ตัว อยู่ภายในป่าแห่งความตาย

 

เชียเยว่หวิน รู้สึกแปลกใจกับหลีฟาง เขาเป็นใครกันแน่ ทำไมเขาถึงได้มีอิทธิพลต่อชูหลิงอย่างมาก นางได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้

 

เมิงชูและจางเฉา รู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก ที่ชูหลิงพูดช่วยให้เชียหานเชื่อหลีฟาง ทำไมนางถึงได้เชื่อหลีฟางกันนะ

 

เชียหานประกาศ “ทุกคนระวังตัวด้วย ภายในป่าแห่งความตายอันตรายอย่างมาก พวกเจ้าอย่าได้ประมาท พวกเราไปกันได้แล้ว” ทุกคนเรียกสมบัติของตัวเองออกมาทันทีเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน พวกเขาจะต้องต่อสู้กับมังกรทมิฬจำนวนมาก

 

ตระกูลเชียเดินนำหน้าตระกูลหยุน โดยมีตระกูลเมิงกับตระกูลจางประกบซ้ายขวา ผู้นำกลุ่มเดินรวมกันอยู่ตรงกลาง ทุกคนต่างมองเข้าไปภายในป่าแห่งความตายด้วยความหวั่นกลัวเล็กน้อย จากนั้นพวกเขาก็เดินเข้าไปยังป่าแห่งความตาย

 

เมื่อพวกเขาก้าวเข้ามาในเขตป่า พวกเขารู้สึกว่ากลางวันเปลี่ยนเป็นกลางคืนอย่างฉับพลัน พวกเขามองขึ้นไปด้านบนมีต้นไม้สูงใหญ่ ต้นไม้ที่นี่สูง 10-15 เมตร และใบไม้ได้บดบังแสงอาทิตย์เหลือแค่ช่องว่างเพียงเล็กน้อยให้แสงส่องลงมาเหมือนหมู่ดาวยามค่ำคืน ก็ให้เกิดทัศนียภาพที่สวยงาม แต่พวกเขาไม่มีอารมณ์ที่จะมาชื่นชมความสวยงามของมัน เพราะต่างก็รู้ว่าในป่าที่สวยงามแห่งนี้แฝงไปด้วยอันตรายจากเหล่ามังกรทมิฬ และจากแสงอันน้อยนิดที่มีอยู่ทำให้พวกเขาสามารถมองเห็นได้เพียบรอบตัวเองในระยะ 30 เมตรเท่านั้น การเดินทางล้วนเป็นไปด้วยความตึงเครียด

 

หลังจากพวกเขาเข้ามาได้ 300 เมตร ก็ยังไม่มีมังกรทมิฬโผล่ออกมาโจมตี แต่พวกเขาสามารถรู้สึกได้ถึงสายตาของพวกมัน ที่กำลังจับจ้องพวกเขาอยู่

 

ในระหว่างการเดินทาง หลีฟางได้สั่งให้ตระกูลหยุนใช้สัมผัสสายลมของพวกเขาตรวจสอบ มันเหมือนกับการปล่อยคลื่นโซน่าของค้างคาว ทำให้พวกเขาสามารถตรวจจับวัตถุรอบตัวของพวกเขาได้ 100 เมตร นี่เป็นหนึ่งในความสามารถของจิตวิญญาณวายุ

 

และพวกเขาตรวจพบมังกรจำนวน 40 ตัวอยู่ห่างจากพวกเขาไปแค่ 70 เมตร พวกมันกำลังเตรียมตัวจะเข้าโจมตีพวกเขาแล้ว

 

ตอนนี้ตระกูลหยุนตั้งค่ายกลรอเรียบร้อยแล้ว กลิ่นอายกระบี่นับพันล้อมรอบตัวพวกเขา

 

หยุนโซกระซิบบอกหลีฟาง “นายน้อยมีมังกรทมิฬจำนวน 40 อยู่ห่างจากเราไป 70 เมตร และพวกมันพร้อมที่จะโจมตีพวกเราทุกเมื่อ”

 

หลีฟางยิ้ม “เตรียมตัวให้พร้อม มังกรทมิฬระดับจิตวิญญาณสวรรค์ไม่ใช่ปัญหา แต่ถ้าระดับตัดสวรรค์ออกมา พวกเจ้าต้องระมัดระวังให้มาก” กลุ่มของหลีฟางมี 230 คน จำนวนคนขนาดนี้ สามารถฆ่ามังกรระดับตัดสวรรค์ได้อยู่แล้ว แต่ถ้ามันมาพร้อมกัน 2 ตัว จะทำให้มีคนบาดเจ็บล้มตายจำนวนมากแน่ๆ เพราะที่นี่เป็นเขตของพวกมัน

 

เชียหานได้ยินหลีฟางพูดกับหยุนโซ เขาก็ขมวดคิ้ว ถ้ามังกรระดับตัดสวรรค์มาจริงๆ พวกเขาต้องเผชิญกับความยากลำบากแน่ๆ

 

ชูหลิงกระซิบ “เจ้าหญิงเชียเยว่หวิน มีมังกรจำนวน 40 ตัวกำลังมา เจ้าต้องระมัดระวังตัวด้วย” นางรู้สึกเป็นห่วงเชียเยว่หวิน

 

เชียเยว่หวินพยักหน้า “ท่านพี่ชูหลิง เรียกข้าว่าเสี่ยวเยว่ก็ได้”

 

ชูหลิงยิ้มและพยักหน้าให้ “ตกลง”

 

“ครืด ครืด” เสียงเกล็ดของมังกรทมิฬเสียดสีกับต้นไม้ ตอนนี้มันเข้ามาใกล้พวกเขาแล้ว

 

“ฟืดฟาด ฟืดฟาด ฟืดฟาด” เสียงลมหายใจของมังกรดังขึ้นเรื่อยๆ นี่ทำให้ทุกคนกระชับดาบในมือแน่นขึ้น

 

เชียหานตะโกนทันทีหลังจากได้ยินเสียงลมหายใจของมังกร “พวกเราตั้งแนวป้องกัน มังกรทมิฬมาแล้ว พวกมันมีจำนวน 40 ตัว”

 

“โฮกกกกก” มังกรทมิฬระดับจิตวิญญาณสวรรค์จำนวน 40ตัว เข้าโจมตีกลุ่มของหลีฟางทันที พวกมันล้อมพวกเขาไว้ทุกทิศทุกทาง มังกรทมิฬมีความยาว 5-10 เมตร ลำตัวสีนิล มีเกล็ดที่แข็งแกร่งยากที่จะเจาะทะลุ กรงเล็บอันแหลมคม และมันยังสามารถพ่นไฟได้ ซึ่งไฟของมันมีสีเขียวเพราะมันมีพิษทำให้ร่างกายเหยื่อของมันอ่อนล้า และถ้าพิษวิ่งเข้าสู่หัวใจจะทำให้พวกเขาเป็นอัมพาตทันที จากนั้นพวกเขาจะกลายเป็นเหยื่ออันโอชะที่ถูกมันกลืนกินทั้งเป็น ในหมู่พวกมันมีระดับจิตวิญญาณขั้นสูงสุด 3 ตัว ซึ่งต้องใช้คนอย่างน้อย 10 คน รุมฆ่ามัน

 

“ตูม ปัง โฮกกกก อ๊ากกกก” การต่อสู้เริ่มขึ้นแล้ว พวกเขารับมือกับมังกรทมิฬอย่างยากลำบาก

 

“กี้” พญาหงส์เพลิงสูง 5 เมตร อยู่เหนือหัวหยุนรี้ ทำให้พิ้นที่โดยรอบสว่างขึ้นทันที ตอนนี้พวกเขาสามารถมองเห็นมังกรทมิฬได้อย่างชัดเจน นี่ช่วยให้พวกเขาได้เปรียบขึ้นมาทันที ตอนนี้มังกรทมิฬไม่สามารถพรางตัวในความมืดได้อีกต่อไป

 

“โฮกกกกก” มีมังกรทมิฬอยู่บนต้นไม้เหนือหัวของพวกเขาจำนวน 5 ตัว นี่ทำให้ทุกคนแตกตื่นอย่างมาก

 

“ฟิ้ว ฟิ้ว” กระบี่จำแลงน้ำแข็งจำนวน20เล่ม พุ่งเข้าใส่มังกรทมิฬ 1 ตัว “เพล้ง เพล้ง” เสียงกระบี่จำแลงน้ำแข็งปะทะกับม่านพลังป้องกันของมังกรทมิฬ แต่ม่านพลังกลับไม่สามารถทนทานได้ และแตกสลายไปโดยทันที “เพล้ง เพล้ง” กระบี่จำแลงน้ำแข็งประทะเข้ากับเกล็ดของมังทมิฬ แม้เกล็ดของมันจะแข็งมากแต่ก็สามารถทนรับการโจมตีของกระบี่จำแลงน้ำแข็งได้เพียง 3 กระบี่เท่านั้น ก่อนที่จะถูกกระบี่จำแลงน้ำแข็งเล่มที่ 4 ปักทะลุร่าง กระบี่จำแลงน้ำแข็งสี่เล่มปักอยู่บนตัวมังกรทมิฬ จากนั้นร่างของมันก็กลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งอยู่บนต้นไม้ทันที

 

นี่ทำให้ทุกคนตกตะลึงอย่างมาก มังกรทมิฬตกตายอย่างรวดเร็ว สายทุกคู่จับจ้องมาที่หลานเสวียชิง ซึ่งมีออร่าพญานกยูงเหมันต์สูง 5 เมตร อยู่เหนือศีรษะของนาง ด้วยสายตายากที่จะเชื่อ

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 228 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/