0 Views

หลีฟางยิ้ม “เจ้าต้องการจะสู้กับข้าจริงๆ งั้นรึ? ข้าให้โอกาสเจ้า ตัดขาและแขนทั้งสี่ของเจ้าซะ แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า” เขามองเฟิงเฉินด้วยสายตาเหยียดหยาม

 

เฟิงเฉินไม่โกรธ เขายิ้มอย่างน่าสยดสยอง “ความตายอยู่ตรงหน้าเจ้าแล้วยังจะปากดีอีก” จากนั้นเขาก็หัวเราะอย่างหยุดไม่อยู่ เขารู้สึกว่าหลีฟางมันไม่กลัวตายเลยหรืออย่างไรหรือมันจะเป็นบ้าไปแล้ว

 

ตอนนี้การต่อสู้ได้เริ่มขึ้นแล้ว ศิษย์ของตระกูลหยุนและตระกูลเฟิงปะทะกันแล้ว

 

ชูหลิงเปิดใช้กายาพญาปักวายุและเรียกกระบี่ปักษาวายุออกมา “กี้” ออร่าปักษาวายุ สูง 4 เมตร อยู่เหนือหัวของนาง นางไม่รู้สึกหวาดกลัวม่าหยุนเลย

 

ม่าหยุนยิ้มอย่างหื่นกระหายเมื่อเห็นเรือนร่างของชูหลิง “น้องสาวหลิงของข้า มันจะเป็นการดีถ้าเจ้าจะไม่ต่อต้านข้า ข้าไม่อยากจะทำร้ายผู้หญิงเลยจริงๆ เจ้ายอมมาเป็นของข้าซะโดยดี จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว รับรองว่าข้าจะอ่อนโยนกับเจ้า” ม่าหยุนหัวเราะอย่างหื่นกระหาย

 

ชูหลิงยิ้มอย่างเย้ยหยัน “พี่หยุน ท่านควรจะก้มหัวลงและเลียรองเท้าของข้าอย่างว่าง่าย แล้วท่านจะตายอย่างไม่ทรมาน” น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความนุ่มนวล แต่คำพูดของนางกลับกดขี่ข่มเหงรังแกผู้คนอย่างมาก

 

ม่าหยุนไม่โกรธ “น้องสาวหลิงของข้า อย่าหาว่าข้าใจร้ายก็แล้วกันที่ต้องลงมือกับเจ้ารุนแรง” ตอนนี้สายตาของเขาจับจ้องไปที่เรือนร่างของชูหลิงอย่างหื่นกระหาย

 

ชูหลิงรู้สึกรำคาญม่าหยุนนางจึงซัดกระบี่จำแลงใส่ม่าหยุน “ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว” กระบี่จำแลงจำนวน 15 เล่มพุ่งไปทางม่าหยุน

 

ม่าหยุนเห็นกระบี่จำแลงพุ่งมาหาเขา เขารู้ทันทีเลยว่าอำนาจของมันน่ากลัวอย่างมาก เขาจึงไม่ออมพลังอีกต่อไป เขาใช้คัมภีร์กรงเล็บมังกรทมิฬทันที เขาตะโกน “ตาข่ายสังหาร” “ฟับ ฟับ” เขาฟาดกรงเล็บทั้งสองข้างของเขาเป็นรูปกากบาท สร้างเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ พุ่งตรงไปปะทะกับกระบี่จำแลง “ตูมมมมมม” เสียงระเบิดจากการปะทะ กระบี่จำแลงและตาข่ายสังหาร ตาข่ายขาดกระจุยแตกสลายไป กระบี่จำแลงเหลือ 3 เล่ม พุ่งตรงไปยังม่าหยุน “ปัง ปัง ปัง” เสียงกระบี่จำแลงชนเข้ากับออร่ามังกรทมิฬ นี่ทำให้ ม่าหยุนถอยหลังไป 1 เมตร ก่อนที่เขาจะตั้งตัวได้ เขากระอักเลือดออกมาคำโต ตอนนี้สีหน้าของเขาตกตะลึงอย่างมาก “เป็นไปได้อย่างไรกัน นางฝึกฝนคัมภีร์ระดับใดกันแน่ ทำไมนางถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้” ถึงแม้ว่ากระบี่จำแลงจะไม่ทะลุเข้ามาถึงตัวเขา แต่เขาก็รู้สึกเจ็บที่หน้าอกของเขาอย่างมาก เหมือนกระบี่ได้ทิ่มไปยังหน้าอกของเขาจริงๆ ถ้าเขาโดนแบบนี้อีกรอบ กายาของเขาจะต้องพังทลายแน่ๆ และกระบี่จำแลงจะต้องเจาะทะลุหน้าอกของเขาแน่ๆ เขาต้องใช้ความเร็วและความมืดอำพรางตัวเพื่อลอบโจมตีชูหลิงแล้ว

 

มังกรทมิฬเก่งในเวลากลางคืน ม่าหยุนต้องใช้ความได้เปรียบนี้ในการเอาชนะชูหลิง งานนี้ไม่ง่ายดายอย่างที่เขาคิดอีกต่อไป แต่เขาก็ยังมีความมั่นใจว่าเขาจะเอาชนะชูหลิงได้ แต่ถ้าเขาพ่ายแพ้เขาก็ยังหนีทัน มีม่านหมอกสีดำล้อมรอบม่าหยุน และตอนนี้ม่าหยุนก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย นี่ทำให้ชูหลิงขมวดคิ้ว แต่นางก็ยังยืนอยู่ที่เดิมด้วยความใจเย็น

 

เหล่าศิษย์ของตระกูลหยุนรวมตัวตั้งค่ายกลหมื่นกระบี่จำแลง ป้องกันและส่วนกลับได้อย่างสมบูรณ์แบบ นี่ทำให้พวกเขาไม่เสียเปรียบอะไรเลย ถึงแม้จะมีคนน้อยกว่า

 

ทางด้านหลานเสวียชิง จี้เฉายิ้ม “น้องสาว เจ้าอย่าได้ขัดขืนข้าเลย ยอมเป็นของศิษย์พี่หยุนซะดีๆ รับรองว่าศิษย์พี่หยุนจะทำให้เจ้าขึ้นสวรรค์อย่างแน่นอน จนเจ้าลืมไอ้สารเลวน้อยนั่นไปเลย” จากนั้นเขาก็หัวเราะอย่างหื่นกระหาย

 

หลานเสวียชิงคร้านที่จะต่อปากต่อคำกับจี้เฉา “กี้” พญานกยูงเหมันต์ สูง 6 เมตร ห่อหุ้มหลานเสวียชิง และรอบๆ ตัวนางในระยะ 20 เมตรกลายเป็นเขตแดนน้ำแข็ง “ฟู้ว” กระบี่วายุเหมันต์บินออกมาจากประตูวิญญาณ นี่ทำให้เกิดลมกรรโชกอย่างรุนแรง จี้เฉาเห็นอำนาจของเขตแดนน้ำแข็งแล้วถึงกับกลืนน้ำลาย

 

จี้เฉาไม่รอช้า ใช้คัมภีร์กรงเล็บมังกรทมิฬทันที เขาใช้กระบวนท่าที่ดีที่สุดโจมตี “รังสีสังหารกรงเล็บมังกรทมิฬ ฟุบ ฟุบ ฟุบ” เขาฟาดกรงเล็บสามครั้งสร้างรังสีกรงเล็บมังกรทมัฬพุ่งตรงไปยังหลานเสวียชิง หวังว่ารังสีกรงเล็บมังกรจะเจาะทะลวงผ่านการป้องกันของกายาพญานกยูงเหมันต์ได้ แต่เมื่อมันสัมผัสกับเขตแดนน้ำแข็ง กลับทำให้รังสีกรงเล็บมังกรกลายเป็นน้ำแข็งตกลงพื้นแตกสลายทันที “เพร้ง เพร้ง” ตอนนี้สีหน้าของจี้เฉาตกตะลึงอย่างมาก เขาอุทานด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “นี่มันกายาอะไรกัน” สัญชาตญาณของเขาบอกให้รีบหนีไป เขาเป็นนักฆ่ามานานและเขารู้ว่า หลานเสวียชิง ไม่ใช่คนที่เขาจะสามารถต่อกรได้ เขาได้แต่หวังว่าศิษย์พี่ของเขาจะจัดการกับชูหลิงได้ แล้วมาช่วยเขาทัน ตอนนี้เขาได้แต่ถ่วงเวลาไว้ก่อน

 

หลีฟางยิ้มให้กับเฟิงเฉิน “เจ้าควรจะรีบใช้กระบวนท่าที่ดีที่สุดของเจ้า ก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน เพราะถ้าข้าหมดความอดทนเมื่อไหร่ เจ้าจะตายภายในกระบวนท่าเดียว” หลีฟางพูดอย่างสบายและน้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ

 

เฟิงเฉินเริ่มหงุดหงิดกับการยั่วโมโหของหลีฟาง “เจ้าเด็กไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ” เฟิงเฉินเรียกหอกมังกรของเขาออกมา และกระโดดขึ้นไปบนฟ้าแล้วใช้คัมภีร์มังกรคู่ทะยาน “มังกรคู่ทะยาน” เขาแทงหอกหลายสิบที สร้างมังกรเพลิงหลายสิบคู่ “โฮกกกก” มังกรเพลิงคู่ทะยานไปหาหลีฟางด้วยความดุดัน เฟิงเฉินต้องการตัดแขนตัดขาทั้งสี่ของหลีฟางในการโจมตีครั้งนี้ เฟิงเฉินหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

 

หลีฟางเห็นมังกรทะยานเข้ามาหาเขา เขายิ้มอย่างสบายๆ ไม่แสดงความหวาดกลัว จากนั้นหลีฟางก็ปล่อยหมัดออกไปแบบไม่นำพา หมัดเคลื่อนไปด้านหน้าอย่างช้าๆ แต่พลังอำนาจของหมัดนี้ยากจะต้านทาน มีภาพเงาหมัดสีทองขนาดใหญ่พุ่งตรงไปยังมังกรเพลิงคู่ “ตูมมมมมม” หมัดทองขนาดใหญ่ปะทะกับมังกรเพลิงคู่ของเฟิงเฉิน และมังกรเพลิงคู่ไม่สามารถต้านทานหมัดได้แม้แต่วินาทีเดียว มังกรเพลิงคู่แตกกระจายอย่างง่ายดาย ภาพเงาหมัดมาหยุดอยู่ตรงหน้า ลมปะทะเข้ากับหน้าของเฟิงเฉินอย่างแรงทำให้ผมของเขายุ่งเหยิง ก่อนจะสลายหายไป ฉากนี้สร้างความตกตะลึงให้กับเฟิงเฉินอย่างมาก

 

“เป็นไปได้อย่างไร” เฟิงเฉินอุทานด้วยความไม่อยากจะเชื่อ การโจมตีครั้งนี้ของเขาถึงแม้ว่าจะใช้พลังแค่ 5 ส่วน แต่พลังอำนาจของหมัดที่หลีฟางปล่อยออกมา ทำให้เขารู้ทันทีว่าต่อให้เขาใช้พลังถึงสิบส่วนเขาก็ไม่สามารถทำลายหมัดสีทองนั้นได้ ตอนนี้สีหน้าของเขาดูหน้าเกลียดอย่างมาก

 

เฟิงเฉินต้องการจะหันไปขอความช่วยเหลือ แต่ภาพที่เขาเห็นคือ ศิษย์ของตระกูลเฟิงตกตายเป็นจำนวนมาก และตอนนี้พวกเขากำลังถูกล้อมโดยศิษย์ของตระกูลหยุน พวกเขาทำได้แค่ป้องกันการโจมตีอย่างเดียว ส่วนเจิ้นหมินก็กำลังจะพ่ายแพ้ให้กับหยุนชิวและหยุนโซ จี้เฉากำลังจะเตรียมหนีแล้ว

 

ทางด้านหยุนรี้เจอกับคุณฟาน ก่อนที่คุณฟานจะพูดอะไร  “กี้” มีออร่าพญาหงส์เพลิงสูง 5 เมตร ห่อหุ้มตัวของหยุนรี้ และกระบี่วิหคเพลิงอยู่ในมือของหยุนรี้ จากนั้นหยุนรี้ก็ชี้กระบี่ไปทางคุณฟาน “เจ้าตาย” หยุนรี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ฟิ้ว ฟิ้ว”  กระบี่จำแลงเพลิงจำนวน 20 เล่ม พุ่งไปยังคุณฟาน คุนฟานพยายามจะป้องกันตัว “ตาข่ายสังหาร” “ฟับ ฟับ”เขาฟาดกรงเล็บทั้งสองข้างของเขาเป็นรูปกากบาท สร้างเป็นตาข่ายขนาดใหญ่ พุ่งตรงไปปะทะกับกระบี่จำแลง “ตูมมมมมม” เสียงระเบิดจากการปะทะ ตาข่ายสังหารแตกสลายไป เหลือกระบี่จำแลงเพลิงจำนวน 10 เล่ม “ปัง ปัง ปัง” กระบี่จำแลงเพลิงปะทะเข้ากับออร่ามังกรทมิฬ ออร่ามังกรทมิฬทนการโจมตีได้แค่สามกระบี่ จากนั้นกายามังกรทมิฬก็พังทลาย “ม่ายยยยย” คุณฟานกรีดร้องด้วยความกลัว ” ฉึก ฉึก ฉึก อ๊ากกกกก” กระบี่จำแลงเพลิงปักทะลุร่างของคุณฟาน และเผาเขาทั้งเป็น เสียงกรีดร้องของเขาโหยหวนอย่างมาก และถูกเผาไหม้กลายเป็นขี้เถ้า

 

“คุณฟานนนนนน” เจิ้นหมินคำราม เพื่อนรักของเขาจากไปแล้ว นี่ไม่ใช่งานง่ายๆ อย่างที่เขาคิด และเขารู้สึกเสียใจที่รับงานนี้

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 184 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/