0 Views

“ฟุบ” จ้าวเยว่หวานคุกเข่าลง นางพูดทั้งน้ำตา “ได้โปรด ข้าขอร้อง มารดาของข้ากำลังจะตาย ข้าต้องการหัวใจราชันมังกรไปช่วยมารดาของข้า”

 

หลีฟางถอนใจ “หัวใจราชันมังกรก็เป็นสิ่งที่ข้าต้องการเช่นกัน เจ้าคิดว่าในโลกของผู้ฝึกตน จะมีคนใจดีมอบของล้ำค่าให้กับคนอื่นง่ายๆ หรืออย่างไร พ่อแม่พี่น้องยังต้องเข่นฆ่ากันเพื่อหัวใจมังกร แล้วนี่เจ้ากำลังจะบอกว่าเจ้าจะเอามันไปให้มารดาของเจ้า อย่าพูดให้ข้าขำหน่อยเลย” เขาไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีคนเอาของล้ำค่าไปให้กับคนอื่น ต่อให้เป็นพ่อแม่ลูกก็ตาม

 

จ้าวเยว่หวานน้ำตาไหลเป็นทาง นางยังคงอ้อนวอนหลีฟาง “ข้ายอมเจ้าทุกอย่าง มารดาของข้า นางกำลังจะตายภายใน 3 เดือน ข้าต้องรีบไปช่วยนางและหัวใจราชันมังกรคือทางเลือกเดียวของข้า” นางร้องไห้ฟูมฟาย

 

หลีฟางหันกลับไป และมองเข้าไปในดวงตาของจ้าวเยว่หวาน จากนั้นเขาก็ถอนหายใจ “มารดาของเจ้าเป็นอะไร เผื่อข้าจะมีทางช่วยนาง แต่ข้าไม่มีทางมอบหัวใจราชันมังกรให้นางอย่างเด็ดขาด” หัวใจราชันมังกรก็สำคัญกับหลีฟาง ถ้าเขาได้กินหัวใจราชันมังกรนี้ จะทำให้เขายกระดับกายาของเขาได้เร็วขึ้น ถ้าเขาแข็งแกร่งเร็วขึ้น ชีวิตของเขาก็จะปลอดภัย เพราะตอนนี้เขาได้สร้างศัตรูจำนวนมากโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

จ้าวเยว่หวานยังคงอ้อนวอน “หัวใจราชันมังกรเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยนางได้ตอนนี้ มารดาของข้าถูกพิษ และไม่มีใครในแคว้นฉีรักษานางได้”

 

หลีฟางยิ้ม “ถ้าถูกพิษล่ะก็ ข้าสามารถช่วยเจ้าได้ ไหนลองว่ามาสิพิษอะไร” หลีฟางมีความมั่นใจ ถ้าถูกพิษเขาสามารถรักษาได้อยู่แล้ว

 

จ้าวเยว่หวานอึ้ง หลีฟางบอกว่าถ้าเรื่องพิษเขาสามารถช่วยได้จริงๆ หรือ? ปรมาจารย์ในแคว้นฉีไม่มีใครสามารถรักษามารดาของนางได้ และเด็กน้อยอายุ 16 จะรักษามารดาของนางได้อย่างไร นางจึงตอบแบบไม่คาดหวังอะไร “พิษร้อยบุปผา” เมื่อพูดถึงพิษร้อยบุปผาแล้ว นางรู้สึกโกรธแค้นคนที่วางยามารดาของนาง พิษร้อยบุปผาเป็นพิษที่ร้ายแรง ในแคว้นนางไม่มีใครสามารถรักษาได้

 

หลีฟางหัวเราะ นี่ทำให้จ้าวเยว่หวานสับสนและเอ่ยด้วยความโกรธ “เจ้าหัวเราะอะไรกัน มารดาของข้ากำลังจะตาย” นางรู้สึกว่าหลีฟางกำลังหัวเราะเยาะนาง

 

หลีฟางพยายามกลั้นหัวเราะ “แค่พิษร้อยบุปผากระจอกๆ ในแคว้นฉีถึงกับไม่มีใครสามารถรักษามันได้ แคว้นนี้มันอะไรกัน” หลีฟางไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับแคว้นนี้ เขาจึงไม่รู้ว่าแคว้นเป็นอย่างไร

 

จ้าวเยว่หวานสับสน “เจ้าบอกว่าแค่พิษร้อยบุปผากระจอกๆ นี่แปลว่าเจ้าสามารถรักษามารดาของข้าได้ใช่หรือไม่?” เหตุที่ในแคว้นฉีไม่มีคนรู้วิธีแก้พิษนี้ เพราะพิษนี้มาจากแคว้นอื่น และแคว้นฉีถูกแคว้นรอบๆ ปิดกั้นเส้นทาง ทำให้แคว้นฉีเหมือนกบในบ่อน้ำ ภูมิความรู้ของพวกเขามีจำกัด

 

หลีฟางยิ้ม “ของแค่นี้ ง่ายมาก ข้าจะจดสูตรยาให้เจ้า” แค่สูตรรักษาพิษกระจอกๆ เขาไม่คิดมากอะไรอยู่แล้ว เพราะเขารู้สึกสงสารจ้าวเยว่หวาน เขาจึงใจอ่อนยอมช่วยนาง

 

จ้าวเยว่หวานรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ “เจ้ารู้วิธีรักษาพิษร้อยบุปผาจริงๆ รึ” เด็กอายุ 16 กำลังบอกว่า เขาสามารถแก้พิษร้อยบุปผาได้ นางรู้สึกเชื่อไม่ลงจริงๆ

 

หลีฟางยิ้ม “ถ้าเจ้าไม่เชื่อข้าก็ไม่เป็นไร ข้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องโกหกเจ้า”

 

จ้าวเยว่หวานกลัวหลีฟางจะเปลี่ยนใจจึงรีบเอ่ย “ข้าเชื่อเจ้า ถ้าเจ้ารักษามารดาของข้าได้จริงๆ ไม่ว่าเจ้าจะเอ่ยขออะไร ข้าก็จะทำตามที่เจ้าต้องการ”

 

หลีฟางยิ้ม “แม้แต่ร่างกายและชีวิตที่เหลือของเจ้าก็ตาม?”

 

จ้าวเยว่หวานกัดฟันพูดด้วยความเด็ดเดี่ยว “ถ้าเจ้ารักษามารดาของข้าได้จริงๆ ข้าก็จะยอมเป็นของเจ้า”

 

หลีฟางยิ้ม “แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าจะไม่คืนคำ เจ้ากล้าสาบานด้วยจิตวิญญาณของเจ้าหรือไม่”

 

จ้าวเยว่หวานกัดฟันและพูดด้วยความแน่วแน่ “ข้ากล้าสาบานอยู่แล้ว ข้าขอสา…..” หลีฟางเอ่ยขัดนาง “ข้าไม่ได้ต้องการร่างกายเจ้า ข้าแค่ต้องการให้เจ้าช่วยข้าสักเล็กน้อย”

 

จ้าวเยว่หวานรู้สึกแปลกใจ “เจ้าต้องการให้ข้าช่วยอะไร”

 

หลีฟางยิ้ม “ข้าต้องการให้เจ้าช่วยแก้กลไกของขุมทรัพย์ราชันมังกร” จ้าวเยว่หวานมีเนตรราชันมังกร นี่จะช่วยให้เขาเข้าถึงยังส่วนลึกของขุมทรัพย์ราชันมังกรได้

 

จ้าวเยว่หวานตกตะลึง “เจ้ากำลังจะไปที่ขุมทรัพย์ราชันมังกร” หลีฟางรู้จักที่ตั้งของขุมทรัพย์ราชันมังกรจริงๆ ด้วย

 

หลีฟางยิ้ม “หลังจากนี้อีก 20 วันให้เจ้ามารอข้าที่หน้าประตูมังกร ตอนนี้เจ้ากลับไปรักษามารดาของเจ้าก่อน” หลีฟางหยิบใบไม้ขึ้นมา แล้วใช้พลังวิญญาณสลักข้อความลงไป จากนั้นเขาก็ส่งมันให้จ้าวเยว่หวาน “ใช้สมุนไพรพวกนี้รักษามารดาของเจ้า ข้ารับประกันไม่เกิน 5 วัน นางจะดีขึ้น และจะหายดีภายใน 10 วัน และเจ้าห้ามบอกใครเรื่องขุมทรัพย์ราชันมังกร ” หลีฟางใช้สายตาที่น่ากลัวจ้องจ้าวเยว่หวาน “ใครก็ตามที่รู้เรื่องนี้ ข้าจะฆ่าพวกมันให้หมด”

 

จ้าวเยว่หวานรู้สึกได้ถึงจิตสังหารของหลีฟาง นางจึงรีบเอ่ย “ข้าจะไม่บอกใครแน่ๆ ข้าสาบาน และอีก20วัน ข้าจะรีบกลับมาให้ทันเวลา” การเดินทางกลับเมืองหลวง ถ้าใช้เรือเหาะก็ประมาณ 5 วัน

 

หลีฟางยิ้มอย่างพึงพอใจ “ดีมาก” จากนั้นหลีฟางก็หันหลังเดินจากไป

 

จ้าวเยว่หวานตะโกนด้วยน้ำเสียงที่ซาบซึ้งอย่างมาก “ข้าขอขอบคุณเจ้ามาก” จากนั้นนางก็พึมพำ “ท่านแม่ ข้ามีวิธีรักษาท่านแล้ว” มารดาของจ้าวเยว่หวาน ถูกฮองเฮาวางยาพิษ เนื่องจากฮ่องเต้โปรดปรานมารดาของนางและจ้าวเยว่หวานอย่างมาก จึงทำให้ฮองเฮาเกิดความอิจฉา และลอบวางยาพิษให้มารดาของนางเมื่อ 3 ปีก่อน แล้วอ้างว่าไส้ศึกจากแคว้นฉูเป็นคนทำ มีแค่นางเท่านั้นที่รู้ว่าใครเป็นคนทำ แต่ไม่มีหลักฐานที่จะเอาผิดฮองเฮาได้ นางจึงมักจะทุบตีบุตรชายของฮองเฮาบ่อยๆ เพื่อระบายความเจ็บแค้น และตอนนี้มารดาของนางถึงขีดจำกัดแล้ว นางได้ไปอ่านเจอคัมภีร์โบราณบอกว่าหัวใจของราชันมังกรสามารถช่วยได้ นางจึงออกมาตามหาขุมทรัพย์ราชันมังกร

 

จ้าวเยว่หวานรีบออกจากประตูมังกรทันที เพื่อเดินทางกลับวังหลวง โดยมีอ๋อง8 พานางกลับไป นี่ทำให้องค์ชาย 10 และ องค์ชาย 14 รู้สึกเหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก การมีจ้าวเยว่หวานอยู่กับพวกเขา ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนมีระเบิดเวลาติดอยู่กับตัว

 

ประพันธ์โดย L

 

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 166 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/