0 Views

พื้นที่ภายในมิติประตูมังกรถูกเคลียร์แล้ว เหล่าศิษย์ของสำนักใหญ่ กลับออกมาพร้อมซากศพของมังกร พวกเขาโห่ร้องด้วยความดีใจ

 

สำนักมังกรคู่กลับออกมาแล้ว หยานหมิงเดินมาด้วยรอยยิ้ม เขาไม่มีบาดแผลอะไรเลย เพราะเขารอจังหวะสังหารมังกรอย่างเดียว (นี่มันขาลาสนี่หว่า) เสวียเยว่บาดเจ็บที่แขนและขา นางถูกมังกรข่วน บาดแผลลึกถึงกระดูกและนางได้กินยาฟื้นฟูแล้ว หยานหมิงไม่ได้เป็นห่วงนางเลย หยานหมิงเตรียมตัวที่จะคุยโม้ให้พ่อของเขาฟังเต็มที่

 

ผู้อาวุโสและหยานจงรีบเดินเข้าไปรับพวกเขา

 

หยานจงยิ้ม “หมิงเอ๋อเจ้าทำดีมาก เจ้าไม่บาดเจ็บตรงไหนก็ดีแล้ว” เขาไม่แม้แต่จะเหลือบมอง เสวียเยว่และสอบถามนางเลยว่านางเป็นอะไรบ้าง

 

หยานหมิง ยิ้ม “มังกรในประตูมังกรก็ไม่ได้แข็งแกร่งอะไรเลย ข้าปลิดชีพมันด้วยหอกมังกรคู่ไปหลายสิบตัวเลยท่านพ่อ”

 

ผู้อาวุโสหนึ่งรีบเอ่ยประจบ “นายน้อยหมิง สมแล้วที่เป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์ของสำนักมังกรคู่” นี่ทำให้หยานหมิงยิ้มหน้าบาน

 

หยานจงหัวเราะ “ไหนๆ ข้าดูหน่อยซิว่าเจ้าได้มังกรมากี่ตัว”

 

หยานหมิงยิ้มแฉ่ง “ข้าได้มังกร 30 ตัว เป็นมังกรเพลิง 8ตัว มังกรวารี 3ตัว มังกรนภา 6ตัว มังกรเมฆาสายฟ้า 5ตัว มังกรเหล็ก 8ตัว” เขาพูดอย่างกับว่าเขาเป็นคนฆ่าพวกมันเองทั้งหมด

 

ผู้อาวุโสหนึ่งเอ่ย “ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ปีนี้เราเก็บเกี่ยวได้เป็นจำนวนมากในช่วงเคลียร์พื้นที่”

 

เหล่าศิษย์ต่างมองหยานหมิงด้วยสายตารังเกียจ หยานหมิงเอาผลงานไปคนเดียว แต่พวกเขาจะเอ่ยปากอะไรได้ ในเมื่อพวกเขาเป็นแค่ศิษย์ตัวเล็กๆ พวกเขาได้แต่ถอนหายใจ ศิษย์ของสำนักมังกรคู่บาดเจ็บ 20คน ผู้อาวุโสของสำนักหลายคนมาช่วยรักษาพวกเขา มีศิษย์จำนวน 5 คนที่อวัยวะขาด พวกเขาจึงต้องพักรักษาตัวจนกว่าจะหาย แล้วจึงจะเข้าไปใหม่ได้ แต่นี่ถือเป็นความโชคดีของพวกเขา ผู้ฝึกตนที่ยังไปไม่ถึงระดับตัดสวรรค์ ถ้าพวกเขาอวัยวะขาด พวกเขาต้องได้รับการรักษาจากผู้ฝึกตนระดับตัดสวรรค์พร้อมกับกินยาฟื้นฟู เพราะพวกเขาไม่สามารถงอกอวัยวะใหม่เองได้ เหมือนกับระดับตัดสวรรค์

 

สำนังบึงมังกรเดินออกมา เจียงฟู้ยิ้มแฉ่งด้วยความภาคภูมิใจ เขาไม่ได้รับบาดเจ็บอะไรเพราะเขาทำเหมือนหยานหมิง รอจังหวะปลิดชีพมังกรอย่างเดียว

 

ผู้อาวุโสวิ่งเข้าไปรับเหล่าศิษย์ มีหลายคนที่บาดเจ็บ พวกเขารีบรักษาทันที ศิษย์สำนักบึงมังกรบาดเจ็บ 20 คน มี 7 คนอวัยวะขาด

 

ผู้อาวุโสหนึ่งยิ้มแล้วเอ่ยถาม “เจียงฟู้เจ้าเก่งมาก ปีนี้เราได้มังกรกี่ตัว”

 

เจียงฟู้ยิ้ม เอ่ยอย่างภาคภูมิใจ “พวกเราได้มังกรมา 29 ตัว เป็นมังกรวารี 5 ตัว มังกรเพลิง 7 ตัว มังกรนภา 6 ตัว มังกรเมฆาสายฟ้าอีก 4 มังกรเหล็ก 7” เขาอยากจะโม้เหลือเกินว่าเขาฆ่ามังกรไปเป็นจำนวนมากแต่ไม่มีใครใส่ใจที่จะถามเขา

 

ผู้อาวุโสหนึ่งยิ้ม “ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยม ปีนี้พวกเจ้าทำได้ดีมาก เมื่อพวกเจ้ากลับไปยังสำนัก เจ้าสำนักจะต้องตบรางวัลให้พวกเจ้าอย่างงาม” นี่ทำให้เหล่าศิษย์โห่ร้องด้วยความยินดี

 

สำนักมังกรทมิฬเดินออกมา เหล่าศิษย์ของพวกเขาโห่ร้องด้วยความดีใจ ผู้อาวุโสรีบเข้าไปรับพวกเขา พวกเขาได้ซากมังกรจำนวน 31 ตัว นี่ทำให้ผู้อาวุโสของพวกเขาดีใจอย่างมาก ซากมังกรเหล่านี้สามารถนำไปปรุงยาและประกอบอาหารที่มีคุณค่าต่อกายาได้

 

ตระกูลเชียเดินออกมา เหล่าศิษย์ของพวกเขาโห่ร้องด้วยความดีใจ ผู้อาวุโสรีบเข้าไปรับพวกเขาทันที พวกเขาได้ซากมังกร 25 ตัว มีศิษย์บาดเจ็บจำนวน 15 คน มากสุดคืออวัยวะขาด นี่ทำใหผู้อาวุโสของพวกเขาโล่งใจ

 

เชียมู้ยิ้ม “หานเอ๋อ หวินเอ๋อ พวกเจ้าเก่งมาก”

 

เชียหานยิ้ม “นี่เป็นเพราะทุกคนร่วมแรงร่วมใจกัน” จากนั้นเขาก็หันไปปลุกใจศิษย์รุ่นเยาว์ “ใช่ไหมพวกเรา” “เฮ้!!!”เสียงศิษย์โห่ร้องอย่างฮึกเหิม ตอนนี้พวกเขาลืมความเจ็บปวดไปแล้ว

 

เชียเยว่หวินยิ้ม “ถ้าเป็นแบบนี้ ปีนี้ศิษย์ตระกูลเชียต้องไม่มีใครตกตายแน่ๆ”

 

เชียมู้ฝืนยิ้ม “ใช่” เขาก็หวังให้มันเป็นแบบนั้น แต่ภายในประตูมังกรมีอะไรที่หลายอย่างที่สามารถฆ่าพวกเขาได้ รวมถึงตระกูลเฉินด้วย

 

กลุ่มตระกูลฟ่งเดินออกมา พวกเขาโห่ร้องด้วยความดีใจ ผู้อาวุโสของพวกเขารีบเข้าไปรับ พวกเขาได้ซากมังกรมา 23 ตัว และมีศิษย์ 10 คนได้รับบาดเจ็บ ฟ่งไทหยานเริ่มคุยโม้ให้พ่อของเธอฟัง

 

กลุ่มตระกูลโลวเดินออกมา พวกเขาโห่ร้องด้วยความดีใจ ผู้อาวุโสของพวกเขารีบเข้าไปรับ พวกเขาได้ซากมังกรมา 20 ตัว และมีศิษย์ 8 คน ได้รับบาดเจ็บ

 

ฟ่งรั่วรีบเข้าไปหาโลวเคอเจี้ย “เจี้ยเอ๋อ เป็นอย่างไรบ้าง บาดเจ็บหรือเปล่า”

 

โลวเคอเจี้ยตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “ข้าเก่งอยู่แล้ว ข้าไม่ได้รับบาดเจ็บตรงไหนเลย ข้าฆ่ามังกรได้ตั้ง 1 ตัวแน่ะท่านแม่” นางรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก นี่เป็นการต่อสู้ครั้งแรกของนาง

 

ฟ่งรั่วรู้สึกโล่งอก นางมีน้ำตาไหลออกมา นี่ทำให้โลวเคอเจี้ยตกใจ”ท่านแม่ร้องไห้ทำไม”

 

ฟ่งรั่วยิ้มแล้วรีบเอามือปาดน้ำตา “แม่แค่ดีใจที่เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัย” แต่นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น โลวเคอเจี้ยยังต้องเข้าไปในประตูมังกรอีก 1 เดือนเต็ม นี่ทำให้ฟ่งรั่วรู้สึกใจหาย

 

โลวเหอ กล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ท่านป้า ข้าจะปกป้องเสี่ยวเจี้ยเอง ข้าสัญญาด้วยชีวิตของข้า”

 

ฟ่งรั่วยิ้ม “เจ้าก็ต้องดูแลตัวเองด้วยล่ะ เหอเอ๋อ” นางเป็นห่วงทั้งโลวเหอและโลวเคอเจี้ย นางกลัวว่าโลวเคอเจี้ยจะซุกซนจนทำให้โลวเหอต้องเจอกับอันตราย

 

ตระกูลเฉินเดินออกมา พวกเขาโห่ร้องด้วยความดีใจ ผู้อาวุโสรีบเข้าไปดูพวกเขา พวกเขาได้ซากมังกรมา 15 ตัว เนื่องจากพวกเขาเข้าไปเป็นกลุ่มสุดท้าย มังกรจึงเหลือน้อยแล้ว เฉินฟานและเฉินสู่คุยโม้กันอย่างเมามัน พวกเขาไม่ค่อยได้ทำอะไรนอกจากรอจังหวะปลิดชีพมังกร

 

จากนั้นตระกูลสามัญและสำนักขนาดกลางก็เริ่มเดินทางเข้าไปภายในประตูมังกร เพื่อที่จะไปหาสมุนไพรต่างๆ

 

ในที่สุด หลีฟางก็ได้ลืมตาขึ้น

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 144 แล้วครับ https://www.facebook.com/groups/158725318008139/