0 Views

สำนักมังกรทมิฬ ชวยมุ้ยและซานเหนียงเป็นผู้นำ และซ่งจั่วมาส่งพวกเขา และศิษย์รุ่นเยาว์อีก 88 คน ตั้งแถวเตรียมเข้าประตูมังกร

 

ซ่งจั่วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “มุ้ยเอ๋อ เจ้าจะทำอะไรก็ระวังตัวด้วย ศัตรูของเจ้าร้ายกาจไม่เบา อาจารย์ไม่สามารถยุ่งเกี่ยวกับเรื่องความแค้นส่วนตัวได้ เจ้าต้องทำมันเพียงลำพัง” เขารู้ว่าชวยมุ้ยมีความแค้นและเขาจะต้องชำระแค้นในประตูมังกร

 

ชวยมุ้ยกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา “ข้าขอขอบคุณท่านอาจารย์ที่ชุบเลี้ยงข้ามา ข้าเป็นบุรุษ บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องชำระ ถ้าข้ายังไม่ตายข้าจะต้องตอบแทนบุญคุณของอาจารย์อย่างแน่นอน”

 

ซ่งจั่วยิ้มอย่างอ่อนโยน “เจ้าเป็นเด็กดี เป็นศิษย์ที่ข้าภูมิใจ ข้าขอให้เจ้าโชคดี” เขาอยากจะขอให้ชวยมุ้ยละทิ้งความแค้นของเขา แต่ถ้าเขาไม่มีความแค้น เขาก็จะสูญเสียเป้าหมาย มันทำให้การบ่มเพาะของเขาช้าลง และถ้าเขาไม่สามารถแก้แค้นได้ มันจะทำให้เกิดบาดแผลในจิตใจ ทำให้การบ่มเพาะของเขาก้าวหน้าไปด้วยความยากลำบาก

 

ซานเหนียงยิ้มแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “ให้ศิษย์น้องคนนี้ช่วยท่านดีหรือไม่” นางต้องการให้ชวยมุ้ยมาหลงใหลนางและนางจะได้มีเขาเป็นทาสคอยรับใช้

 

ชวยมุ้ยพูดด้วยสีหน้าเย็นชา “เจ้าอย่าได้เอาตัวเข้ามาเกี่ยว ศัตรูของข้า ข้าจะฆ่าพวกมันด้วยตัวเอง”

 

ซ่งจั่วเอ่ยดุ “เหนียงเอ๋อ เจ้าไม่ได้มีความแค้นส่วนตัว เจ้าอย่าได้เข้าไปยุ่ง ไม่เช่นนั้นเรื่องจะบานปลายมาถึงสำนักได้”

 

ซานเหนียงยิ้มแล้วเอ่ย “ข้าเข้าใจแล้วท่านอาจารย์” นางเข้าใจดี ถ้านางเข้าไปยุ่งกับเรื่องความแค้นของชวยมุ้ย มันจะกลายเป็นว่าสำนักใหญ่มีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วย มันจะมีปัญหาตามมาอีกมาก

 

ตระกูลเชีย มีเชียหานและเชียเยว่หวินเป็นผู้นำ และเชียมู้มาส่งพวกเขา และศิษย์รุ่นเยาว์ 68 คน ตั้งแถวอยู่หน้าประตูมังกร

 

เชียมู้เอ่ยด้วยความเป็นกังวล “หวินเอ๋อ เจ้าต้องระวังตัวให้มากๆนะ” เขาเป็นห่วงนางจริงๆ ทุกครั้งที่พวกเขาเข้าไปยังประตูมังกร ศิษย์ของพวกเขามักตกตายอย่างน้อย 3ใน10 เพราะการปะทะกันกับตระกูลเฉิน

 

เชียเยว่หวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ท่านพ่อโปรดวางใจ ข้าจะดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นข้าจะรีบออกมาทันที และยังมีพี่หานคอยปกป้องข้าอีก”

 

เชียหานรีบเอ่ยด้วยความมั่นใจ “ท่านพ่อโปรดวางใจ ข้าจะดูแลเสี่ยวหวิน เป็นอย่างดี จะไม่ยอมให้นางได้รับอันตรายเป็นอันขาด”

 

เชียมู้ฝืนยิ้ม “ขอให้พวกเจ้าโชคดีนะ” ถึงยังไงเขาก็ยังเป็นกังวลอยู่ดี แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อลูกสาวของเขายืนกรานจะเข้าไป และเขาไม่สามารถที่จะอยู่ดูแลลูกสาวของเขาได้ตลอดไป การให้นางออกไปฝึกฝนเป็นสิ่งที่ดี และจะทำให้นางมีโอกาสก้าวไปถึงระดับอวตารเทพด้วย

 

ตระกูลเฉิน มีเจ้าชายเฉินฟานและเชินสู่เป็นผู้นำ และเฉินหยานมาส่งพวกเขา ศิษย์รุ่นเยาว์ 88 คน ตั้งแถวอยู่หน้าประตูมังกร

 

เฉินหยานแสยะยิ้ม “เมื่อเข้าไปแล้วพวกเจ้าไม่ต้องรีบจัดการกับตระกูลเชีย รอพวกมันสะสมของได้เยอะๆ ก่อน ค่อยจัดการปล้นพวกมัน” เขาต้องการให้ตระกูลเชียเสียหายมากที่สุด ในการต่อสู้กันทุกครั้งพวกเขาได้รับความเสียหายมากพอๆ กัน ปีนี้เขาจึงนำศิษย์มาเพิ่ม

 

เฉินฟานยิ้มอย่างน่าสยอง “ได้ท่านพ่อ แล้วน้องสาวหวินล่ะ พวกข้าสามารถลิ้มรสของนางได้หรือไม่” เขานึกถึงร่างอันเย้ายวนของเชียเยว่หวินแล้วเขารู้สึกเลือดสูบฉีด

 

เฉินหยานยิ้มสยอง “ได้สิ แต่เจ้าอย่าฆ่านางก็พอแล้ว ถ้านางตายสงครามได้เกิดขึ้นแน่” จากนั้นพวกเขาก็หัวเราะ ถ้าเชียเยว่หวินไม่ตายพวกเขาก็จะไม่ก่อสงคราม และตระกูลเชียจะไม่ออกมาประกาศสงครามเพราะเชียเยว่หวินถูกย่ำยีหรอก นี่จะเป็นการประกาศความอัปยศของพวกเขา

 

เฉินสู่ ยิ้มอย่างหื่นกระหายและมองไปที่เชียเยว่หวิน “น้องสาวหวิน เจ้าอดใจรอข้ากับพี่ฟานก่อนนะ เมื่อถึงเวลาพวกข้าจะไปลิ้มรสของเจ้าแน่ๆ” จากนั้นเขาก็หัวเราะ

 

เฉินฟาน เลียริมฝีปาก “ข้าว่าน้องสาวหวินต้องมีรสชาติที่ดีแน่ๆ ข้าชักจะอดใจไม่ไหวแล้วสิ” นี่ทำให้เขาแสดงสีหน้าหื่นกระหายออกมา

 

เชียเยว่หวินรับรู้ได้ถึงสายตาที่หื่นกระหายของเฉินฟานและเฉินสู่ นางรู้สึกรังเกียจพวกเขาอย่างมาก นางอยากจะฆ่าพวกเขาจริงๆ แต่นางไม่สามารถฆ่าพวกเขาได้ ไม่เช่นนั้นสงครามต้องเกิดแน่ๆ แต่ถ้านางเจอพวกเขา นางจะสั่งสอนพวกเขาอย่างหนักแน่ๆ

 

เชียหานมองตามสายตาของเชียเยว่หวินไป เขาก็พบเข้ากับเฉินฟานและเฉินสู่ที่กำลังมองเชียเยว่หวินด้วยสายตาหื่นกระหาย เขารู้สึกโกรธอยากจะไปควักลูกตาของสองคนนี้จริง พวกมันกล้ามองน้องสาวของเขาด้วยสายตาที่หื่นกระหายได้อย่างไร

 

เชียมู้ขมวดคิ้ว “พวกเจ้าอย่าได้ไปสนใจพวกเขา และระวังตัวให้ดี พวกเขาหมายป้องหวินเอ๋ออยู่ หานเอ๋อเจ้าต้องดูแลน้องสาวของเจ้าให้ดีๆ เข้าใจหรือไม่”

 

เชียหานตบอกตัวเอง “ข้าจะดูแลเสี่ยวหวินให้ดี แม้ต้องแลกด้วยชีวิตของข้า ข้าจะไม่ยอมให้ใครมาแตะต้องแม้แต่ปลายเส้นผมของเสี่ยวหวินเป็นอันขาด” เขาเป็นคนที่รักน้องสาวเป็นอย่างมาก

 

เชียเยว่หวินยิ้มด้วยสายตาอบอุ่น “พี่หาน ท่านอย่าได้เอาชีวิตของท่านมาเสี่ยงเพื่อข้าเลย ข้าขอบคุณที่พี่หานเป็นห่วงข้า แต่ท่านควรจะห่วงตัวเองด้วยเข้าใจหรือไม่” นางดีใจที่พี่ชายของนางเป็นห่วงนางขนาดนี้

 

เชียมู้ยิ้มอย่างอบอุ่น “ดีมากหานเอ๋อ เจ้าสมกับเป็นบุรุษของตระกูลเชียจริงๆ ข้าภูมิใจในตัวเจ้า”

 

ตระกูลฟ่ง มีฟ่งฮ้าวและฟ่งไทหยานเป็นผู้นำ ฟ่งเหลยและฟ่งจิ้วมาส่งพวกเขา ศิษย์รุ่นเยาว์ 68 คน ตั้งแถวอยู่หน้าประตูมังกร

 

ประพันธ์โดย L

กลุ่มเฟสถึงตอนมี่ 68 https://www.facebook.com/groups/158725318008139/

กลุ่ม vip ถึงตอนที่ 125 ลงวันละ 2-3 ตอน รายละเอียดการเข้ากลุ่มอยู่ในกลุ่มเฟส นะครับ