0 Views

ในกระโจมของหลีฟาง

 

เปลวไฟเริ่มเผาร่างของหลานเสวียไป๋ไปจนหมดเหลือแค่จุดกลมๆ สีทอง ขนาดเท่ากำปั้น อยู่ในกระถางปรุงยา นี่คือแกนกลางกายา และมันมีรอยร้าวมากมาย เหมือนมันพร้อมจะแตกได้ทุกเมื่อ

 

ชูหลิงเห็นเช่นนั้นก็สงสัยว่าหลีฟางกำลังทำอะไรกันแน่ แต่นางก็ไม่กล้าเอ่ยถามเพราะจะรบกวนสมาธิของหลีฟาง

 

หลานเสวียชิงได้แต่รออย่างเงียบๆ นางเชื่อว่าหลีฟางต้องทำสำเร็จ

 

หยุนรี้ หยุนฉี และผู้ติดตามอีก 2 คน แบกสมุนไพรและชิ้นส่วนมังกรเข้ามา

 

หลีฟางสั่งหยุนรี้ “เจ้าเร่งปฏิกิริยาของสมุนไพร แล้วรอคำสั่งข้า”

 

หยุนรี้เห็นหลานเสวียไป๋หายไปและเมื่อนางมองไปที่กระถางพญาหงส์เพลิง นางก็เห็นแกนกลางกายาอยู่ในนั้น นางรู้ทันทีเลยว่านั่นคือหลานเสวียไป๋ นางตกตะลึงเพราะนางรู้ว่าหลีฟางกำลังทำอะไร และนางไม่รอช้ารีบเร่งปฏิกิริยาของสมุนไพร นางศึกษาตำราปรุงยาของหลีฟางอย่างละเอียด ถึงแม้ว่าจะอ่านไปได้ไม่ถึง1ใน1000ส่วน แต่นางก็เคยอ่านไปเจอ นี่คือวิธีซ่อมแซมแกนกลางกายาและกลั่นกายาใหม่ ถ้าทำสำเร็จหลานเสวียไป๋จะได้กายาใหม่ที่ดีขึ้นและแข็งแกร่งขึ้น และที่หลีฟางกำลังจะทำคือกายามังกรวารี ถ้ามันสำเร็จหลานเสวียไป๋จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ร่างกายมีความทนทานเหมือนมังกรวารีและส่งเสริมจิตวิญญาณน้ำแข็งของเขา นี่มันสุดยอด

 

หยุนฉีและผู้ติดตามอีก 2 คนเห็น ก็ทำหน้าตกใจแต่พวกเขาไม่กล้าส่งเสียงรบกวนสมาธิหลีฟาง

 

ตอนนี้ในกระโจมเต็มไปด้วยความเงียบแม้แต่เข็มตกยังได้ยิน ไม่มีใครกล้าส่งเสียงหรือหายใจแรง

 

หลีฟาง เอ่ยด้วยเสียงเหนื่อยล้า “เทน้ำจิตวิญญาณลงไป”

 

“ฟู้ว” เสียงน้ำเดือด หยุนรี้ได้เทน้ำจิตวิญญาณลงไปในกระถางปรุงยา น้ำจิตวิญญาณท่วมแกนกลางกายาของหลานเสวียไป๋ น้ำจิตวิญญาณเริ่มเดือด

 

หลีฟาง เอ่ยด้วยเสียงอ่อนล้า “ใส่หญ้าน้ำค้างลงไป” หยุนรี้เมื่อได้ยินนางรีบทำให้ทันที เพราะนางรู้ว่าหลีฟางเหนื่อยมากแล้ว

 

หลังจากผ่านไป 5 นาที หลีฟางยังคงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า “ใส่บัวหิมะลงไป” หยุนรี้รีบใส่บัวหิมะลงไป

 

หลานเสวียชิงเห็นหลีฟางมีเหงื่อออก นางจึงเอาผ้ามาซับเหงื่อให้เขา

 

ชูหลิงไม่รู้จะทำอะไร ได้แต่มองอย่างใจจดใจจ่อหวังว่าหลีฟางจะทำสำเร็จ

 

ผ่านไป 10 นาที หลีฟางไม่มีเวลามาขอบคุณหลานเสวียชิง “ใส่รากหยินบริสุทธิ์ลงไปพร้อมกับใบเหมันต์” หยุนรี้รีบใส่ รากหยินบริสุทธิ์และใบเหมันต์ เมื่อเวลาผ่านไป ไอความเย็นเริ่มกระจายออกมา น้ำจิตวิญญาณกลายเป็นสีฟ้าคราม

 

หลีฟางเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า “ใส่ชิ้นส่วนมังกรวารีลงไป” หยุนรี้ไม่รอช้ารีบใส่ชิ้นส่วนมังกรวารีลงไป จากนั้นฝากระถางปรุงยาก็ปิดลง ตอนนี้ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้วรอเวลาหลีฟางกลั่นร่างกายของหลานเสวียไป๋เสร็จ

 

เวลาผ่านไป 30 นาที ภายนอกฟูเหมยยังคงสู้กับเยียนหยานอย่างไม่ลดละ

 

ฟูเหมยกำลังเสียเปรียบ เนื่องจาก เยียนหยานโจมตีมาอย่างต่อเนื่อง แขตแดนเยือกแข็งเริ่มมีช่องโหว่ และมังกรไฟบางตัวหลุดมาถึงตัวนาง “ฉั่วะ” นางใช้กระบี่บัวหิมะไร้มลทินตัดหัวมังกร ตอนนี้นางไม่ได้ยืนเฉยๆ แบบสบายๆ อีกต่อไป นางต้องใช้กระบี่ฆ่ามังกรที่หลุดเข้ามา

 

เยียนหยานหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “กายาบัวหิมะแล้วอย่างไร สมบัติระดับอวตารเทพขั้นสูงแล้วอย่างไร มันจะสามารถทนการโจมตีของข้าได้อีกนานเท่าไหร่กัน”

 

“ท่านปู่ ท่านอย่าได้ใจไป ข้ายังมีของเล่นอีกเพียบ” จากนั้นนางก็เปิดประตูวิญญาณเรียกชุดเกราะมังกรวารีระดับตัดสวรรค์ขั้นสูงออกมา ช่วยเสริมการป้องกันของกายาบัวหิมะไร้มลทินให้เพิ่มมากขึ้นตอนนี้ช่องโหว่เริ่มหายไปและมังกรเริ่มหลุดเข้ามาน้อยลง เวลาผ่านไป 2 ชั่วยาม การต่อสู้ก็ยังคงดำเนินต่อไป เยียนหยานยังคงโจมตีจากระยะไกล และบินวนรอบๆ ฟูเหมยเพื่อโจมตีทุกทิศทุกทาง ถึงแม้ว่านี่จะใช้พลังวิญญาณจำนวนมาก แต่เขามีพลังวิญญาณเหลือเฟือและมีมากกว่าฟูเหมยหลายเท่านัก

 

ตอนนี้ฟูเหมยทำอะไรไม่ได้นอกจากตกอยู่ในวงล้อมมังกรไฟของเยียนหยาน การโจมตีที่รวดเร็วและทะลุทะลวง นี่ทำให้ยากจะป้องกัน แต่ฟูเหมยก็ยังคงสู้ต่อไปเพราะนี่เป็นการฝึกที่ดี นางเพิ่งจะได้กายาบัวหิมะไร้มลทิลกับกระบี่บัวหิมะไร้มลทินมา นางยังใช้มันไม่ชำนาญ

 

ทุกคนได้แต่ตกตะลึง “เวลาผ่านไปสองชั่วยามแล้ว ปรมาจารย์ฟูเหมยแข็งแกร่งจริงๆ นางยังสามารถตั้งรับการโจมตีของปรมาจารย์เยียนหยานได้ โดยที่นางยังไม่มีรอยขีดข่วนสักนิดเดียว”

 

อีกคนเอ่ยด้วยความชื่นชม “ปรมาจารย์ฟูเหมยสมแล้วที่นางเป็นอัจฉริยะ นางมาถึงระดับตัดสวรรค์ขั้น 8 ด้วยอายุเพียง 5000 ปี นางจะแพ้ง่ายๆ ได้อย่างไร” ทุกคนต่างชื่นชมนาง

 

อีกคนเอ่ย “ปรมาจารย์เยียนหยานก็ร้ายกาจไม่แพ้กัน คัมภีร์และสมบัติของเขาอยู่ในระดับที่ด้อยกว่า แต่เขาก็ยังมีความได้เปรียบอยู่”

 

อีกคนสังเกตฟูเหมย “ข้าว่าปรมาจารย์ฟูเหมยยังฝึกกายาบัวหิมะของนางไปไม่ถึงไหน ถ้านางมีเวลาฝึกมากกว่านี้ ปรมาจารย์เยียนหยานอาจจะไม่ใช่คู่มือนางก็ได้”

 

อีกคนเอ่ยเห็นด้วย “เป็นอย่างที่เจ้าว่า ถ้านางฝึกเพิ่มอีกสักหนึ่งขั้น ข้ารับรองปรมาจารย์เยียนหยานแพ้ราบคาบแน่ๆ”

 

คนของตระกูลหยุนได้แต่ภาวนาให้ฟูเหมยชนะเพราะถ้านางแพ้พวกเขาจะต้องตายทั้งหมดแน่ๆ พวกเขาไม่สามารถต่อต้านสำนักใหญ่ได้

 

ศิษย์ของสำนักบึงมังกรส่งเสียงเชียร์ “อาจารย์ฟูเหมย สู้ สู้”

 

ศิษย์สำนักมังกรคู่ก็เชียร์เช่นกัน “อาจารย์เยียนหยาน สู้ สู้”

 

เสียงของทั้งสองสำนักดังกังวาน ไม่มีใครยอมแพ้ใคร

 

ส่วนสำนักอื่นและตระกูลยักษ์ใหญ่ พวกเขาก็เพลิดเพลินไปกับการต่อสู้ของทั้งสอง

 

รุ่นเยาว์ได้เปิดหูเปิดตาของพวกเขาการต่อสู้ที่ดุเดือด ทำให้พวกเขาได้รับประสบการณ์

 

เฟิงเฉินยืนยิ้มอยู่ห่างๆ เขามั่นใจว่าอาจารย์ของเขาต้องชนะอย่างแน่นอน

 

เวลาผ่านไปอีกสองชั่วยามตอนนี้ก็ตี 4 แล้ว ฟูเหมยเริ่มอ่อนล้าลงเรื่อยๆ เกราะมังกรวารีเริ่มหมดพลังอำนาจของมัน มังกรไฟเริ่มหลุดเข้ามาและพุ่งชนฟูเหมยจากด้านหลัง “ตูม”เจาะม่านพลังวิญญาณของนางเข้ามาชนกับชุดเกราะมังกรวารีทำให้นางไม่ได้รับบาดเจ็บ นางเซไปด้านหน้าสามก้าว และนี่ก็เริ่มเป็นวิกฤตของนางแล้ว

 

ประพันธ์โดย L

กลุ่มฟรี ลงถึงตอนที่ 53 ลงวันละ 1 ตอน https://www.facebook.com/groups/158725318008139/

กลุ่ม VIP ถึงตอนที่ 87 แล้วลงวันละ 3 ตอน