0 Views

หลังจากผ่านไปสักพัก ซ่งเหมยก็กลับมาพร้อมกับของที่ต้องการ

ซ่งเหมยกล่าวด้วยใบหน้าตื่นเต้น “ของพร้อมแล้ว”

หลีฟาง กล่าว “ข้าจะเริ่ม ปรุงยา การบ่มเพาะของข้ายังอยู่ในระดับต่ำข้าจึงไม่มีพลังในการจุดไฟข้าจึงใช้จิตวิญญาณอสูรอัคคี เป็นเชื้อเพลิง”

หยุนซี งงงวย “จิตวิญญาณสามารถใช้ทำแบบนั้นได้ด้วย?”

หลีฟาง “อย่าได้ถามมาก ข้าจะทำงานของข้า ส่วนเจ้ามีหน้าที่เร่งปฏิกิริยา และใส่ไปในกระถางปรุงยาตามเวลาที่ข้าสั่ง”

หลีฟางใส่ดวงจิตอสูรลงไปในกระถางแล้วเริ่มใช้ลมปราณจุดไฟ พอไฟได้ที่เขาก็สั่งให้ โยนหญ้าจิตวิญญาณอัคคี ไฟกลายเป็นร้อนแรงขึ้นเริ่มเผาไหม้หญ้าและแยกสิ่งที่ไม่จำเป็นออก หลังจากนั้นเขาก็ สั่งให้โยนเห็ดอัคคี และต่อมาก็ ดอกเพลิงพิโรธ ตอนนี้ไฟโหมกระหน่ำ อุณหภูมิ ในห้องเพิ่มมากขึ้นและเวลาผ่านไป 10 นาที แก่นแท้สมุนไพรก็รวมกันเป็นเม็ดยา มีสีแดงเพลิง แค่มองก็รู้สึกถึงความร้อนแรง

หยุนซีเขาพอมีความรู้มาบ้างเมื่อเห็นเม็ดยาออกมาเขาอุทานทันที “ยาเพลิงพิโรธ เป็นยาที่ปรุงยากมากและใช้ปัจจัยหลายสิ่งในการปรุง นักปรุงยาต้องมีระดับอย่างน้อย ตัดสวรรค์ มันช่วยในการยกระดับจิตวิญญาณไฟเหมาะกับพวกบ่มเพาะธาตุไฟ”

หลีฟางมองเขาอย่างกับเห็นคนโง่และกล่าวอย่างเย้ยหยัน “เจ้าโง่นี่ไม่ใช่ยาเพลิงพิโรธ แต่คือยาจิตวิญญาณอัคคีเป็นยาระดับปฐพีขั้นสูง มันจะช่วยสร้างเปลวไฟของเจ้าใหม่ให้ร้อนแรงขึ้นไปถึงระดับ ปฐพีขั้นสูง เลยทีเดียว และพอเจ้ากินเข้าไป เจ้าก็จะสามารถเผาพิษอสรพิษกลืนวิญญาณได้ และเจ้าก็จะสามารถมีลูก และไม่ต้องมาขอรับข้าเป็นบุตรบุญธรรมของพวกเจ้า”

หยุนซีถึงกับตกตะลึงค้างพูดไม่ออก ถ้ายาที่ว่านี้เป็นแบบนั้นจริงๆ ก็หมายความว่าเขาจะมีความแข็งแกร่งเพิ่มมากขึ้น และเขาสามารถควบคุมเปลวไฟระดับปฐพีขั้นสูงได้ ความสามารถในการต่อสู้ของเขาจะเพิ่มอย่างมาก นี่เป็นยาที่มีค่ามาก ยาเพลิงพิโรธ มีราคาแพงมากเพราะต้นทุนสูง ราคาอยู่ที่ 25000เหรียญทองเลย แต่ยาจิตวิญญาณอัคคี ใช้ต้นทุนที่ต่ำมากและมีประสิทธิภาพมากกว่า จากต้นทุนก็แค่ 3000 เหรียญทองเอง ราคาขายน่าจะสัก 30000เหรียญทอง โอ้เขาแทบไม่กล้าที่จะกลืนไปลงไปเลยนี่มันเท่ากับรายได้ของตระกูลเขา 1 เดือนเลย

ซ่งเหมยหน้าแดงเมื่อได้ยินว่าพวกเขาสามารถมีลูกกันได้ ทำให้นางเขินอายเป็นอย่างมาก ความฝันของนางจะเป็นจริงแล้ว นางแต่งงานกับหยุนซีมาเป็นเวลา 40 ปีแล้ว และเมื่อ 20 ก่อน เขาโดนพิษทำให้เขาไม่สามารถมีความสัมพันธ์กับนางได้เพราะพิษจะแพร่มาสู่ตัวนาง

นางอายุ 100 ปีแล้ว คนจะแต่งงานกันช้า เพราะส่วนใหญ่ใช้เวลาในการบ่มเพาะพลังกันซะมากกว่าออกมาเจอโลกภายนอก ผู้หญิงกว่าจะออกไปดูโลกภายนอกก็ต้องอยู่ในระดับ ปฐพี ขึ้นไป และผู้ชายจะเลือก หญิงสาวที่มีความสามารถมาเป็นคู่ชีวิต หญิงสาวหลังจากมีบุตรแล้วต้องรอการฟื้นฟูพลังหยินเป็นเวลาอย่างน้อย 100 ปีถึงจะมีบุตรได้อีก ส่วนผู้ชายไม่ต้องรอ เขาสามารถหาคู่ใหม่แพร่พันธุ์ได้เลย

หลีฟางเห็นอาการครุ่นคิดไม่กล้ากินของหยุนซี หลีฟางจึงบอก “เจ้าควรจะรีบกินและไม่ต้องขอบคุณข้า ข้าจะขอบ่มเพาะพลังสักหน่อยพวกเจ้าออกไปแล้ว อย่าลืมจัดสถานที่ให้ข้า เอาเขาที่เงียบสงบและไม่มีใครไปรบกวนข้า และเจ้าไปหา หญ้าร้อยวิญญาณ ดอกมายา ดอกแมงมุม โสมมังกร รากปีศาจ และอื่นๆ อีกหลายชนิด”

ตอนนี้ ซ่งเหมยและหยุนซี ไม่ได้มองเขาเป็นเด็กอีกต่อไป สายตาพวกเขานั้นนับถือและยกย่อง ถึงแม้เขาจะแค่อายุ 16 ปี แต่เขานั้นดูไม่เหมือนเด็กสักนิด เพราะคนที่อายุ 16 ปีพวกเขานั้นจะถูกมองว่าเป็นเด็กอ่อนต่อโลกอย่างมาก คนส่วนใหญ่จะออกเดินทางก็ต่อเมื่ออายุ 60 ปีขึ้นไป พวกเขาจะต้องไปถึงระดับ ปฐพี เพื่อความปลอดภัยและชีวิตของเขา โลกภายนอกอันตรายอย่างมาก

เวลานั้นไม่ใช่ใจความสำคัญ เวลาของผู้ฝึกตนนั้นผ่านไปไวเหมือนโกหก

ประพันธ์และเรียบเรียงโดย L