0 Views

หลานเสวียชิงรู้สึกตกใจทำไม หลานเสวียจิงและหลานเสวียไป๋ถึงได้มา

 

หลีฟางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ข้าไปจะพบพวกเขา หลานเสวียชิง เจ้าไปกับข้า”

 

หลานเสวียชิง “ได้ค่ะนายน้อย” แต่นางรู้สึกแปลกๆ กับรอยยิ้มของหลีฟาง

 

หยุนฉีจัดกระโจมให้หลีฟาง หลานเสวียจิงและหลานเสวียไป๋ พูดคุยกัน

 

หลีฟางและหลานเสวียชิง นั่งรออยู่ภายในกระโจม หลานเสวียจิงและหลานเสวียไป๋เดินเข้ามา

 

หลานเสวียจิง เอ่ยทักหลีฟาง “นี่คงเป็นนายน้อยหลี ที่ปรึกษาเต๋าปรุงยาคนใหม่ของตระกูลหยุนที่เขาเล่าลือกันใช่หรือไม่” หลานเสวียจิงพยายามพูดเอาใจหลีฟาง

 

หลีฟางยิ้ม “ไม่น่าจะใช่ข้าเพราะข้าไม่เคยออกไปนอกตระกูลหยุนจะมีคนรู้จักข้าได้อย่างไร”

 

หลานเสวียจิง ยิ้ม “นายน้อยหลีอย่าได้ถ่อมตัวจนเกินไป หลานเสวียชิง นางมักจะเอ่ยถึงท่านเป็นประจำ สมกับเป็นคนที่หลานเสวียชิงของเราเลือกจริงๆ ช่างเป็นบุรุษที่มีความสามารถและพรสวรรค์ที่สูง” นี่ทำให้หลานเสวียชิงถึงกับงงไปเลย นางไม่เคยไปเล่าอะไรเกี่ยวกับหลีฟาง ให้คนในตระกูลฟังเลย และประโยคสุดท้ายทำให้นางหน้าแดง

 

หลานเสวียไป๋ได้แต่ฝืนยิ้ม เขาไม่สามารถพูดอะไรได้ แต่เขาก็ดีใจกับนาง ที่นางได้อยู่กับคนที่นางรัก

 

หลีฟางยิ้ม “อ๋อเป็นเช่นนี้เอง” ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าหลานเสวียชิงไม่ได้เล่าอะไรเกี่ยวกับเขาให้ใครฟัง

 

หลานเสวียจิงรีบพูดต่อ “ตอนที่นางอยู่ที่ตระกูลนางมักจะพร่ำเพ้อถึงนายน้อยหลีบ่อยๆ จะว่าเป็นรักแรกพบก็ว่าได้ ตั้งแต่นางกลับมาจากตระกูลหยุน นางก็เปลี่ยนไปกลายเป็นหญิงสาวที่ร่าเริง และนางมาขอให้ข้ายกเลิกการหมั้นระหว่างนางกับเจ้าชายเฟิงเฉิน นางบอกว่านางมีคนที่ชอบแล้ว นี่ทำให้ข้าต้องตัดความสัมพันธ์กับตระกูลเจ้าเมืองเพื่อนาง” นี่ทำให้หลานเสวียชิงหน้าแดงด้วยความอับอายผู้นำตระกูลของนางเป็นพวกพูดจาปลิ้นปล้อน แต่งเรื่อง นี้เป็นเพราะนายน้อยของนางมีความสามารถและมีคัมภีร์ระดับสูงเลยทำให้หลานเสวียจิงอยากได้เขามาเป็นเขย เพื่อหวังสมบัติของหลีฟาง หลานเสวียจิงกำลังจะขายนางอีกแล้ว นี่ทำให้นางเต็มไปด้วยความรังเกียจ นางคิดถ้าหลีฟางไม่มีความสามารถและสมบัติล่ะเขายังจะยินยอมให้นางแต่งกับเขาหรือไม่ นางรู้สึกเสียใจที่นางมาเกิดในตระกูลที่ชั่วร้ายแบบนี้

 

หลานเสวียไป๋ได้แต่ทำหน้าขอโทษไปทางหลานเสวียชิง เขาไม่รู้จะทำอย่างไร เขาไม่สามารถขัดผู้นำตระกูลได้ หลานเสวียชิงเข้าใจหลานเสวียไป๋นางไม่โกรธพ่อของนาง

 

หลีฟางยิ้มและเอ่ยตามน้ำ “หลานเสวียชิงนางเป็นสตรีที่งดงามและมีความสามารถ ข้าไม่เหมาะสมกับนางแม้แต่น้อย” ทำไมหลีฟางจะไม่รู้พวกเขามาที่นี่เพื่อตกลงเรื่องสินสอด หลานเสวียชิงได้ยินนางหน้าแดงและเขินอายอย่างมากหลีฟางบอกว่านางงดงาม และ เขาบอกว่า เขาไม่เหมาะสมกับนางนี่มันบ้าชัดๆ มีแต่นางที่ไม่เหมาะสมกับเขา เขามีความสามารถ พรสวรรค์ และความรู้มากมาย และสมบัติระดับเทพที่แท้จริงมากมายจะมีใครเหมาะสมกับเขาในโลกนี้ แค่ได้ติดตามเขานี่ก็ทำให้นางมีความสุขแล้ว

 

หลานเสวียจิงเห็นโอกาสรีบเอ่ย “นายน้อยหลีอย่าได้ถ่อมตัวจนเกินไป หลานเสวียชิงชอบท่านมากและก็มาหาท่านบ่อยๆ คนอื่นเขาจะนินทาเอาได้ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ข้าอยากให้นายน้อยหลีพาผู้อาวุโสของท่านมาคุยเพื่อหมั้นหมาย” หลานเสวียชิงรู้สึกโมโหอย่างมาก หลานเสวียจิงบีบบังคับหลีฟางให้นำผู้อาวุโสมาสู่ขอนาง

 

หลีฟางยิ้ม “ไว้จบเรื่องประตูมังกรข้าจะให้ผู้อาวุโสของข้ามาคุยเรื่องการหมั้นหมายเป็นอย่างไร”

 

นี่ทำให้หลานเสวียชิงหน้าแดงด้วยความดีใจและนางมองหลีฟางอย่างลึกซึ้ง เขาช่วยนางหลายอย่างแล้ว นางไม่ได้ต้องการให้เขามารับผิดชอบนาง นางแค่อยากติดตามเขาตลอดไป นี่ทำให้น้ำตานางเริ่มซึม

 

หลานเสวียจิงยิ้มแฉ่ง “ตกลงตามนั้น นายน้อยหลี เป็นบุรุษพูดแล้วไม่สามารถคืนคำได้” ตอนนี้เป้าหมายของเขาก็สำเร็จแล้ว เขาแค่รอให้หลีฟางนำผู้อาวุโสของเขามาสู่ขอหลานเสวียชิงและเขาจะได้ดองกับตระกูลยักษ์ใหญ่ แต่เขาไม่รู้ว่าหลีฟางมาจากตระกูลไหน แต่ไม่น่าจะใช่ตระกูลในแคว้นฉี แต่เขาไม่ได้สนใจสิ่งใดขอแค่เป็นตระกูลที่มีอำนาจก็เพียงพอแล้ว

 

หลีฟางยิ้ม “หลานเสวียชิง นางเป็นสตรีที่งดงามและมีความสามารถ ข้าได้นางมาเป็นภรรยาถือว่าเป็นวาสนาของข้าแล้ว” นี่ทำให้หลานเสวียชิงหน้าแดงด้วยความเขินอาย

 

หลานเสวียจิงยิ้มแฉ่ง “งั้นข้าขอลา นายน้อยหลีเลย ข้าต้องกลับไปดูแลรุ่นเยาว์ของตระกูลก่อน หลานเสวียชิงเจ้าดูแลนายน้อยหลีให้ดี เจ้าสามารถอยู่กับนายน้อยหลีที่นี่และเข้าไปในประตูมังกรพร้อมกับนายน้อยหลี” จากนั้นเขาและหลานเสวียไป๋คารวะและหลีฟางก็คารวะตอบ

 

หลานเสวียชิงหน้าแดงด้วยความโกรธและเขินอาย นางและหลีฟางยังไม่ได้แต่งงานกันจะให้อยู่ด้วยกันเลยได้อย่างไร

 

แต่ก่อนที่หลานเสวียไป๋จะออกไป หลานเสวียชิงได้เรียกเขา “ท่านพ่อข้าขอคุยกับท่านได้หรือไม่”

 

ประพันธ์โดย L