0 Views

หลีฟางยิ้ม “มันขึ้นอยู่กับนางว่านางต้องการจะเสียเวลาติดตามข้าหรือเปล่า” จะมีใครกล้าบอกว่าเสียเวลาติดตามเขา เวลาแค่ 1000ปี แลกกับคัมภีร์ระดับเทพสงคราม คุ้มยิ่งกว่าคุ้มซะอีก

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยยิ้มและมองไปที่หลานเสวียชิงและหยุนรี้ “ข้าเข้าใจแล้วว่าทำไม รี้เอ๋อ และ ชิงเอ๋อ ถึงได้ติดตามนายน้อย”

 

นี่ทำให้ทั้งสองสาวหน้าแดงด้วยความเขินอาย พวกนางได้แต่ก้มหน้าไม่พูดอะไรออกมา

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยเห็นอาการของสองสาว นางก็ยิ้ม “นายน้อยหลี ข้าขอฝากท่านดูแล รี้เอ๋อและชิงเอ๋อ ด้วย พวกนางยังเยาว์อาจจะมีข้อบกพร่อง นายน้อยช่วยสั่งสอนพวกนางด้วย” นี่ยิ่งทำให้สองสาวเขินอายหนักมาก นี่เท่ากับอาจารย์ของพวกนาง ยกพวกนางให้หลีฟาง

 

หลานเสวียชิงก้มหน้าพูดด้วยเสียงอ่อนโยน “ข้ายินดีติดตามนายน้อยอยู่แล้ว”

 

หยุนรี้ก็พูดด้วยเสียงอ่อนโยน “ข้าก็เช่นกัน”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย ยิ้ม “เอาล่ะพวกเจ้าไปตาม หลิงเอ๋อ มาได้แล้ว” สองสาวรีบออกไป

 

หลังจากนั้นไม่นาน หยุนรี้ หลานเสวียชิง และ เจ้าหญิงชูหลิง ก็เข้ามา

 

เจ้าหญิงชูหลิง ถามด้วยความเป็นห่วง “ท่านอาจารย์ท่านเป็นอย่างไรบ้าง หลีฟาง ช่วยท่านได้หรือไม่”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย ยิ้ม “นายน้อยหลี ได้ให้เม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ แก่ข้าเพื่อช่วยรักษาอาการของข้าแล้ว”

 

เจ้าหญิงชูหลิง ตกตะลึง อุทาน “เม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ เป็นเรื่องจริง?” เป็นใครก็ต้องตกตะลึง นี่คือเม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ มันไม่ใช่สิ่งที่จะหามาง่ายๆ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่นางจะตกตะลึง

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยยิ้ม “นายน้อยหลี เป็นคนมีจิตใจเมตตา และจากนี้ไปข้าจะต้องเป็นผู้พิทักษ์นายน้อยหลีเป็นเวลา 2000 ปี และข้าอยากให้เจ้าติดตามนายน้อยหลีด้วย”

 

เจ้าหญิงชูหลิง หน้าแดง “ท่านอาจารย์เรื่องนี้ หลีฟางยังเด็กอยู่มาก” รู้สึกเขินอายอยู่ดีๆ อาจารย์ของนางก็ยกนางให้หลีฟาง

 

นี่ทำให้ทุกคนหัวเราะ เจ้าหญิงชูหลิง คิดอะไรเลยเถิดไปแล้ว เจ้าหญิงชูหลิง รู้สึกอับอายอย่างมาก นี่ไม่ใช่อย่างนางที่คิด

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย ยิ้มแล้วกล่าว “ถ้าเจ้าติดตามนายน้อย นายน้อยจะช่วยสั่งสอนเจ้าและเจ้าจะมีอนาคตที่ดี”

 

เจ้าหญิงชูหลิง สำรวจหลีฟาง ด้วยความสงสัย เขาก็เป็นแค่เด็กอายุ 16 และ มีการบ่มเพาะที่สูงเกินวัยของเขา ทำไมอาจารย์ของนางถึงได้อยากให้นางติดตามหลีฟาง

 

หลีฟางยิ้มให้นาง “มันขึ้นอยู่กับเจ้า การติดตามข้านั้นมีอันตรายอย่างมาก ข้ามีศัตรูมากมาย ถ้าเจ้าไม่กลัวตายก็สามารถติดตามข้าได้” เจ้าหญิงชูหลิง นางมีพรสวรรค์ที่ดี แต่การจะติดตามเขาต้องผ่านการทดสอบ ถ้านางกลัวตายก็ไม่มีค่าพอให้เขาสั่งสอน

 

เจ้าหญิงชูหลิง เอ่ย”ข้าไม่เคยกลัวตาย แต่มันขึ้นอยู่กับความคุ้มค่าที่ข้าจะต้องเสี่ยงตายหรือไม่”

 

หลีฟางยิ้มอย่างพึงพอใจกับทัศนคติของนาง “ดีมาก การติดตามข้านั้นคุ้มค่าแน่นอน เรามาทำข้อตกลงกัน คัมภีร์กายาปักษาวายุระดับเทพสงครามขั้นต้น เจ้าติดตามข้า 1000ปี เป็นอย่างไร”

 

นี่ทำให้ เจ้าหญิงชูหลิง ตกตะลึง นางอุทานด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “คัมภีร์กายาปักษาวายุระดับเทพสงครามขั้นต้น” และนางหันไปมองอาจารย์ของนาง นางไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง แค่ติดตาม 1000ปี แลกกับ คัมภีร์ระดับเทพสงคราม มันคุ้มค่าเกินไป

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยยิ้ม “เจ้าควรจะรีบสาบาน ไม่งั้นนายน้อยจะเปลี่ยนใจ นี่เป็นโอกาสของเจ้า ข้าเองก็สาบานแล้ว” นางไม่อยากให้ เจ้าหญิงชูหลิง พลาดโอกาสที่ดี

 

หยุนรี้และหลานเสวียชิง รีบเอ่ย “พวกเราก็สาบานแล้ว นายน้อยเป็นคนดีและมีภูมิความรู้มาก ถ้าศิษย์พี่หลิงติดตามนายน้อยข้ารับรอง ท่านต้องได้สิ่งที่ดีกว่านี้ในอนาคต” พวกนางรู้ดีว่าหลีฟางกระทั่งมีคัมภีร์ระดับเทพที่แท้จริง แต่เขาจะให้ก็ต่อเมื่อคนคนนั้นมีความภักดีและอยากจะติดตามเขาไปตลอดชีวิต

 

หลีฟางยิ้ม และกระตุ้นนาง “ถ้านี่ไม่คุ้มค่าพอที่จะให้เจ้าเสียเวลากับข้าก็ไม่เป็นไร” นี่ทำให้ทุกคิดว่า อะไรคือไม่คุ้มค่า ไม่มีอะไรจะคุ้มค่าไปกว่านี้อีกแล้ว พวกนางต้องใช้เวลาอีกกี่หมื่นปีถึงจะหาคัมภีร์ระดับนี้มาฝึกได้

 

เจ้าหญิงชูหลิงตื่นตระหนก “ข้า ข้า สาบานแน่นอน นายน้อยอย่าเพิ่งเปลี่ยนใจ” ตอนนี้นางเข้าใจแล้วว่าทำไมอาจารย์ของนางถึงได้อยากให้นางติดตามหลีฟาง และศิษย์น้องของนางถึงได้ยอมติดตามหลีฟาง ทั้งๆ ที่พวกนางไม่แยแสบุรษใดมาก่อน จากนั้นนางก็สาบาน

 

หลีฟางยิ้ม “มันขึ้นอยู่กับเจ้า ถ้าเจ้าทำผลงานที่ดีในอนาคตข้าจะมอบสิ่งที่ดีกว่านี้ให้เจ้า” จากนั้นเขาก็ส่งคัมภีร์ให้กับเจ้าหญิงชูหลิง ปรมาจารย์ฟูเหมยและเจ้าหญิงชูหลิงสงสัย ยังมีสิ่งที่ดีกว่านี้อีกหรือ มันคืออะไร

 

เจ้าหญิงชูหลิงรับคัมภีร์ด้วยมือทั้งสอง ตานางเป็นประกายเปิดดูคัมภีร์ “คัมภีร์กายาปักษาวายุระดับเทพสงครามขั้นต้น” ตอนนี้น้ำลายของนางหกลงพื้น นี่ทำให้มาดเจ้าหญิงของนางหายไปแทนที่ด้วยเด็กสาวที่กำลังจ้องมองขนมหวาน นางเอามือเช็ดน้ำลายแล้วก็อ่านคัมภีร์ต่อโดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้าง เป็นคัมภีร์ที่เหมาะกับนางและนางอยากได้มันอย่างมาก นางเป็นผู้ใช้จิตวิญญาณวายุ

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย ยิ้มแล้วเอ่ย “หลิงเอ๋อ เก็บอาการของเจ้าหน่อย” และนางหัวเราะ แต่นางก็เข้าใจ ขนาดนางเองยังเก็บอาการไม่อยู่เลย

 

เจ้าหญิงชูหลิง รู้สึกอับอาย “ข้าขอโทษท่านอาจารย์ ข้าตื่นเต้นไปหน่อย” หยุนรี้และหลานเสวียชิงหัวเราะ

 

หยุนรี้ หลุดพูด “ถ้าเป็นคัมภีร์ระดับเทพที่แท้จริง ศิษย์พี่หลิง คางของท่านคงต้องแตะพื้นแน่ๆ” หลานเสวียชิงรีบเอามือปิดปากนาง นี่ทำให้ปรมาจารย์ฟูเหมยและเจ้าหญิงชูหลิง ตกตะลึง แต่พวกนางก็ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น แต่พวกนางรู้แล้วว่าที่หลีฟางบอกว่าจะมีสิ่งที่ดีกว่าคืออะไร และพวกนางจะตั้งใจทำผลงาน

 

จากนั้นก็มีเสียงดังมาจากข้างนอก “นายน้อยหลี หลานเสวียจิงและหลานเสวียไป๋ มาขอพบท่าน” เป็นหยุนฉีมารายงานด้วยตัวเอง

 

ประพันธ์โดย L

กลุ่มฟรีถึงตอนที่ 43 แล้ว ลงวันละ 1 ตอน https://www.facebook.com/groups/158725318008139/

กลุ่ม VIP ถึงตอนที่ 69 แล้ว ลงวันละ 3 ตอน