0 Views

หลานเสวียชิงและหยุนรี้รับรู้ถึงกลิ่นอายที่หลีฟางแผ่ออกมามันเป็นกลิ่นอายความตายและวิญญาณอาฆาตหลายล้านดวงนี่ทำให้พวกนางหนาวสั่น

 

หลานเสวียชิง เห็นสถานการณ์เริ่มเลยเถิดแล้ว นางจึงรีบเอ่ย “นายน้อย เรื่องนี้ไม่สามารถประนีประนอมได้แล้วอย่างนั้นหรือ ให้โอกาสศิษย์พี่ของพวกข้าอีกสักครั้งหนึ่งจะได้ไหม” นางไม่ได้เป็นห่วงศิษย์พี่ของนางแต่เป็นห่วงอาจารย์ของนางมากกว่า

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยรู้สึกตึงเครียดอย่างมาก ลูกศิษย์ของนางกำลังนำความหายนะมาสู่สำนัก นางจึงเอ่ย “ข้าสามารถเป็นผู้พิทักษ์ให้นายน้อยได้โดยที่ไม่ต้องการเม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์แลกกับชีวิตของลูกศิษย์ข้า นายน้อยตกลงหรือไม่”

 

นี่ทำให้หลีฟางเผยอยิ้มพึงพอใจ “เจ้าสมกับเป็นอาจารย์ที่ดีจริงๆ ข้าจะให้โอกาสเขา และข้าจะให้เม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์แก่เจ้าหนึ่งเม็ด แลกกับเป็นผู้พิทักษ์ข้า 1000 ปี เจ้าตกลงหรือไม่” เขานั้นไม่ได้ใส่ใจกับเจ้าชายเจียงฟู้เลยเพราะเจ้าชายเจียงฟู้ไม่ใช่คู่มือของเขา เขาแค่อยากจะทดสอบปรมาจารย์ฟูเหมยว่านางเป็นคนอย่างไร

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยตอบแบบไม่ต้องคิด “ข้าตกลง ข้าจะตักเตือนศิษย์ของข้าไม่ให้ไปสร้างความรำคาญใจให้นายน้อยหลี” ถึงแม้1000ปีจะยาวนานแต่ก็คุ้มค่า สำนักบึงมังกรจะได้ไม่ต้องประสบหายนะ หลายคนอาจจะคิดว่าสมองของนางอาจจะมีปัญหาที่เกรงกลัวเด็กน้อยตัวเล็กๆ แต่ถ้าพวกเขามาเจอหลีฟางตอนนี้ พวกเขาจะเข้าใจว่าหลีฟางไม่ใช่คนที่พวกเขาสามารถตอแยได้

 

หลีฟางยิ้ม “ถ้าไอ้เจ้าชายมาก่อกวนข้าอีกเจ้าจะว่าอย่างไร”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยเอ่ย “ถ้าเป็นเช่นนั้นนายน้อยสามารถฆ่าศิษย์ของข้าได้เลยและสำนักจะไม่ติดตามเรื่องนี้” ถ้านางเตือนศิษย์ของนางแล้วมันยังแสวงหาความตายอยู่อีกล่ะก็ นางก็ไม่รู้จะช่วยเหลือเขาไปทำไม ก็อย่างที่หลีฟางบอก ต้นไม้ตายเพราะลูก

 

หลีฟางยิ้ม “ดีมาก งั้นตกลงตามนี้ แต่ถ้าผู้พิทักษ์ของข้าอ่อนแอแบบนี้ข้าคงพึ่งพาไม่ได้ งั้นข้าจะถ่ายทอดคัมภีร์กายาบัวหิมะไร้มลทินระดับเทพสงครามขั้นต้นให้เป็นอย่างไร แต่ข้าขอเปลี่ยนเป็น 2000ปี เจ้าจะว่าอย่างไร”

 

นี่ทำให้ปรมาจารย์ฟูเหมยตาโต นางอุทานด้วยความตกตะลึง “คัมภีร์กายาบัวหิมะไร้มลทินระดับเทพสงครามขั้นต้น” และนางหันมามองหยุนรี้และหลานเสวียชิงด้วยแววตาไม่อยากจะเชื่อ

 

หยุนรี้รีบเอ่ย “ท่านอาจารย์รีบสาบานเร็วไม่งั้นนายน้อยจะเปลี่ยนใจเอานะ” รีบเอ่ยกระตุ้นปรมาจารย์ฟูเหมย

 

หลานเสวียชิงเอ่ยกระตุ้นปรมาจารย์ฟูเหมย “อาจารย์ นายน้อยได้มอบโอกาสให้ท่านแล้วท่านมัวชักช้าอยู่ใยรีบสาบานเถอะ”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยมึนงง “ข้าต้องสาบานว่าอย่างไร”

 

หลีฟางยิ้ม “ไม่ยาก เจ้าจะติดตามข้าเป็นเวลา 2000ปี และ เจ้าห้ามถ่ายทอดให้คนอื่น แค่นี้ แต่ถ้าเจ้าไม่ต้องการเสียเวลากับข้าก็ไม่เป็นไร ข้าไม่ชอบบังคับใคร”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย ทำหน้าจริงจังและรีบเอ่ย “ข้าขอสาบาน นายน้อยอย่าเพิ่งเปลี่ยนใจ” ทำไมนางจะไม่สาบานล่ะคัมภีร์ระดับเทพสงครามเชียวนะ ใครมั่งที่ไม่อยากได้ จากนั้นนางก็สาบาน

 

หลีฟางยิ้ม “เจ้ามีคุณค่าพอให้ข้าสั่งสอน ถ้าเจ้าทำงานดี ข้ายังมีสิ่งที่ดีกว่านี้ให้เจ้า” จากนั้นหลีฟางก็ส่งยาและคัมภีร์ให้ปรมาจารย์ฟูเหมย

 

ปรมาจารย์รับคัมภีร์และยาด้วยสองมือของนาง นางเอ่ยด้วยความตื่นเต้น “ขอบคุณนายน้อย” คัมภีร์กายาบัวหิมะไร้มลทินระดับเทพสงครามขั้นต้น นางไม่เคยนึกว่านางจะได้ฝึกมัน ถึงแม้ว่านางจะขึ้นไปถึงระดับอวตารเทพได้ แต่ใช่ว่านางจะสามารถหามันมาฝึกได้

 

หลีฟางเอ่ยกับปรมาจารย์ฟูเหมย “อาการของเจ้าเกิดจากการฝืนทะลวงขั้นกายา ทำให้เส้นลมปราณและกายาบาดเจ็บ และคัมภีร์กายาของเจ้านั้นเป็นประเภทหยินรุนแรงมันไม่เหมาะกับเจ้า เจ้าควรฝึกกายาบัวหิมะไร้มลทินมันจะดีกว่า มันเป็นประเภทอ่อน”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย เอ่ยด้วยความซาบซึ้ง “ข้าขอขอบคุณนายน้อยที่เมตตา” จากนั้นนางก็ยิ้ม เด็กน้อยคนนี้เวลาจริงจังดูไปดูมาก็น่ารักเหมือนกัน

 

หยุนรี้ ยิ้มอย่างอ่อนโยน “ท่านอาจารย์ยินดีด้วย อาการของท่านกำลังจะหายแล้ว”

 

หลานเสวียชิงยิ้มให้กับหลีฟาง “ขอบคุณนายน้อยจริงๆ ที่ยอมช่วยอาจารย์” นางดีใจกับอาจารย์ของนางที่ได้ติดตามหลีฟาง ถ้าอาจารย์ติดตามหลีฟาง อาจารย์ของนางจะได้ประโยชน์อย่างมากในอนาคต

 

หลีฟางยิ้มและเอ่ย “ไม่เป็นไร ข้าไม่ใช่คนใจร้าย” จากนั้นเขาหันไปกล่าวกับประมาจารย์ฟูเหมยว่า “ระหว่างข้าไม่อยู่ เจ้าดูแลตระกูลหยุนด้วย” พอเขาเข้าไปในประตูมังกร ตระกูลเจ้าเมืองอาจจะยกคนมาเพิ่มเพื่อกำราบตระกูลหยุน  นี่เป็นสิ่งที่เขาเป็นห่วง

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย เอ่ยด้วยความมั่นใจ “ข้าจะปกป้องพวกเขาอย่างดีเลย” จากนั้นนางก็เอ่ยต่อ “นายน้อยพอจะช่วยสั่งสอนชูหลิงด้วยได้หรือไม่ นางเป็นเด็กดีนางควรจะได้รับโอกาส” ในเมื่อนางได้รับโอกาสที่ดี นางก็อยากให้ศิษย์ของนางได้รับมันด้วย (เอ๋ยังไง ไม่ใช่ว่าจะเป็นแม่สื่อนะ)

 

ประพันธ์โดย L