0 Views

หลีฟางลุกขึ้นจากที่นอน ก็มีเสียงคนเดินเข้ามาในห้อง

ซ่งเหมย และ หยุนซี ซ่งเหมยเป็นหญิงสาวที่น่ารักแต่ไม่ถึงกับล่มเมืองได้ หยุนซีก็หล่อเหลาไม่เบา พวกเขาหน้าตาอายุประมาณ 18ปี แต่พวกเขานั้นอายุไม่ต่ำกว่า 100 ปีแล้ว ทุกคนจะไม่แก่เพราะทุกคนมีอายุยืนยาว ถึงพวกเขาจะใกล้ตายก็มีหน้าตาอายุประมาณ 40ปีเท่านั้น

ซ่งเหมยทักทาย “เจ้าฟื้นแล้วเป็นอย่างไรบ้างปวดหัวหรือเปล่า”

หลีฟางยิ้มตอบ “ข้าสบายดี ขอบคุณพวกท่านมากที่ช่วยข้าไว้” แต่ในความคิดเขาพวกเจ้าโชคดีที่ช่วยข้าไว้ ข้าจะตอบแทนเจ้าสักเล็กน้อย

ซ่งเหมย ยิ้มและถาม “เจ้าชื่ออะไร”

หลีฟางตอบ “ข้ามีนามว่า หลีฟาง”

หยุนซี สงสัยในตัวเขาว่าเขาเป็น “เจ้าทำไมถึงได้นอนไม่มีเสื้อผ้าอยู่ริมถนนละ ”

หลีฟางทำหน้าเศร้า “ข้าโดนโจรปล้น พวกมันเอาไปแม้กระทั่งเสื้อผ้าของข้า ข้าเป็นคนขายสมุนไพร ข้าเดินทางไปเรื่อยไม่มีครอบครัวและพ่อแม่”

ซ่งเหมยเผยรอยยิ้มอ่อนโยน “ช่างน่าสงสารจริง ถ้าเจ้าไม่มีที่ไปก็อยู่ที่นี้กับพวกเราได้พวกเรามีสมุนไพรและนักปรุงยา และมีคัมภีร์ระดับสวรรค์ ให้เจ้าฝึก เจ้าจะได้ไม่โดนใครรังแกอีก”

หลีฟาง งงงวยกับผู้หญิงคนนี้จริงๆ ทำไมถึงชวนคนแปลกหน้าให้มาอยู่ด้วย ไม่กลัวว่าจะเป็นสายโจรบ้างหรือไง แต่เขามองหน้านางเขาก็รู้สึกอบอุ่น

หลีฟางตอบด้วยใบหน้าซาบซึ้ง “ขอบคุณพวกท่านมาก ที่ช่วยข้าและยังให้ที่พักข้าอีก”

หยุนซีได้ยินหลีฟางบอกว่าเป็นคนขายสมุนไพรจึงเอ่ยถาม “เจ้ามีความรู็เรื่องสมุนไพรหรือ?”

หลีฟางตอบด้วยรอยยิ้ม “ข้าพอมีความรู้อยู่บ้าง”

หยุนซี “ถ้างั้นข้าสามารถแนะนำเจ้าให้กับตระกูลของเรารับเจ้าเป็นคนงานปลูกสมุนไพรได้ และจะได้ฝึกคัมภีร์ระดับ ปฐพีขั้นสูง”

หลีฟางทำหน้าตาซาบซึ้ง “ขอบคุณพวกท่านมาก” แต่ในความคิดเขา เจ้ากระทั่งฝึกคัมภีร์ระดับ ตัดสวรรค์ชั้นต้น แต่ทำเป็นเอื้อเฟื้อให้ข้าไปทำงานและกระทั่งเสนอคัมภีร์ระดับปฐพีขั้นสูง ในสายตาข้าคัมภีร์ที่อยู่ในสายตาข้ามีเพียงคัมภีร์ระดับพระเจ้าเท่านั้น

แต่ก็นะข้าเป็นแค่คนเร่ร่อน จะเรียกร้องอะไรได้ สงสัยต้องโชว์ปาฏิหาริย์ให้เจ้าพวกนี้สักหน่อย “ท่านหยุนซี ท่านโดนพิษของอสรพิษกลืนวิญญาณมาหรือ?”

หยุนซีและซ่งเหมย ตกใจ พวกเขาทั้งสองพูดพร้อมกัน “นี่เจ้ารู้จักพิษนี้ ”

ซ่งเหมยเอ่ยถามต่อ “หลีฟางเจ้าสามารถรักษาพิษนี้ได้หรือไม่” ซ่งเหมยรู้สึกมีความหวัง และตื่นเต้น

แต่หยุนซีไม่ได้คาดหวังอะไร ถึงแม้จะมีคนรู้ว่าเขาถูกพิษและตามหาหมอรักษาแต่เด็กน้อยอายุ16ปีจะรักษาได้อย่างไรเขาต้องเป็นพวกหลอกลวงแน่ๆ แต่เขาก็ไม่พูดอะไร

หลีฟางตอบอย่างมั่นใจ “ข้าสามารถทำได้ ข้าต้องการ หญ้าจิตวิญญาณอัคคี เห็ดอัคคี ดอกเพลิงพิโรธ และ ดวงจิตอสูรธาตุไฟระดับ จิตวิญญาณปฐพี แค่นั้นข้าสามารถปรุงยาแก้พิษให้ท่านได้ ขอกระถางปรุงยาระดับปฐพีขั้นต้นให้ข้าด้วย”

หยุนซีถามด้วยความสงสัย “ใช้ของแค่นี้เพียงพอจะรักษาข้าได้อย่างนั้นหรือ เจ้าไม่ได้กำลังจะหลอกลวงข้า เจ้ายังไม่ถึงระดับกำเนิดจิตวิญญาณ เจ้าไม่มีจิตวิญญาณไฟ เจ้าจะปรุงยาได้อย่างไร”

หลีฟางตอบด้วยใบหน้าเศร้า “ข้าหาได้คิดจะหลอกลวงท่านไม่ ข้าจะใช้ไฟจาก จิตวิญญาณอสูรไฟเป็นไฟ ท่านสามารถลองได้ ” และเอ่ยอธิบายด้วยความไหลลื่น “พิษเป็นแบบเย็นซึ่งเราต้องใช้ธาตุไฟเข้าไปเผาผลาญพิษและช่วยยกระดับจิตวิญญาณไฟของท่านได้ ท่านฝึกทักษะจิตวิญญาณธาตุไฟใช่หรือไม่”

ทักษะธาตุแบ่งออกเป็น 7 ระดับเช่นกัน เหมือนกับ สมบัติ ถ้ายิ่งระดับสูงก็จะทำให้เก่ง เช่นธาตุไฟใช้ต่อสู้เสริมพลังโจมตีให้กับทักษะหรืออาวุธ ธาตุน้ำใช้โจมตีและสร้างเขตแดนน้ำแข็งทำให้ศัตรูช้าลง ธาตุดินเสริมร่างกายและใช้เร่งการเจริญเติบโตของสมุนไพรเป็นธาตุสายป้องกัน ธาตุลมใช้โจมตีและเพิ่มความเร็ว ธาตุสายฟ้าใช้โจมตีและเสริมทักษะโจมตี ทำให้เฉื่อยชา นี่คือความสามารถโดยประมาณของธาตุ การเพิ่มระดับกินยาสามารถเพิ่มได้แต่ไม่สามารถข้ามระดับได้เช่น ธาตุไฟระดับปฐพีขั้นกลาง กินยาเพิ่มเป็นขั้นสูง แต่ยาไม่สามารถทำให้ระดับปฐพีขั้นสูงเพิ่มไปเป็นระดับสวรรค์ขั้นต้นได้ อันนี้ต้องใช้ความเข้าใจและคัมภีร์ช่วยเสริมเพื่อยกระดับ

ซ่งเหมยรีบเอ่ยด้วยความดีใจ “หลีฟางข้าจะให้คนไปจัดของที่เจ้าต้องการ” และรีบออกไป

หยุนซีไม่พูดอะไรยังไงเขาก็จะตายอยู่แล้วไม่มีใครรู้ว่าเขาโดนพิษมาเยอะแค่ไหนมีแต่เขาที่รู้ดี พิษนี้จะฆ่าเขาภายใน 3 เดือนแน่นอน เขาห่วงภรรยาของเขาเมื่อเขาจากไปแล้วทุกคนจะดีกับนางหรือเปล่า

หลังจากซ่งเหมยออกไป หลีฟางก็เอ่ย “เจ้าอย่าได้คิดว่าข้าเป็นพวกหลอกลวง ชีวิตเจ้าอยู่ได้แค่อย่างมากก็ 3 เดือน เจ้าก็รู้ตัวเองดี เจ้าโดนพิษไปเป็นจำนวนมากระหว่างที่ท่านโดนพิษเจ้าไม่สามารถป้องกันพิษให้วิ่งเข้าหัวใจเจ้าได้ เจ้าโดนพิษมา 20 ปีแล้ว”

หยุนซี สีหน้าเปลี่ยนเป็นตกใจเพราะพฤติกรรมการพูดของเขานั้นเปลี่ยนไป ไม่มีความนอมน้อมเหมือนเด็ก บรรยากาศเหมือนตอนเขาพบกับผู้อาวุโส และเขายังรู้อีกว่าเขาโดนปริมาณมาก “เจ้าเป็นใครกันแน่”

หลีฟางตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ก็แค่พ่อค้าสมุนไพรคนหนึ่ง เจ้าอย่าได้ระแวงมากไป ที่นี่นั้นไม่มีอะไรให้ข้าสนใจ ข้าแค่ต้องการสถานที่เงียบสงบและพื้นที่ปลูกสมุนไพร นิดหน่อย แค่นั้น”

หยุนซีรู้สึกโล่งใจกับคำพูดของเขา “ถ้าเจ้ารักษาข้าได้ ข้าจะให้ตามคำขอของเจ้า แต่ถ้าเจ้าคิดหลอกลวงพวกเรา ข้าจะฆ่าเจ้าแน่” ตอนนี้ใบหน้าเขาน่ากลัวอย่างมาก

หลีฟางกล่าวด้วยใบหน้าไม่แยแส “เป็นแค่ จิตวิญญาณสวรรค์ ขั้น 2 คิดจะฆ่าข้าคงเป็นไปไม่ได้ แล้วยิ่งเจ้าตอนนี้ไม่มีพลังให้ใช้แม้แต่น้อย เจ้าก็ไม่ต่างจากคนพิการ”

ดวงตาของหยุนซีกลายเป็นตกตะลึง เขากระทั่งรู้ว่าเขาไม่มีพลังเหลือให้ใช้แล้วเพราะพิษได้กลืนกินไปจนจะหมดแล้ว

หยุนซีกำลังจะกล่าว แต่ หลีฟาง เอ่ยขัดเขา “เจ้าอย่าได้คิดมาก ข้านั้นจะช่วยเจ้าเพราะตอบแทนความดีของภรรยาเจ้า ถึงแม้ว่าข้าจะไม่จำเป็นต้องได้รับการช่วยเหลือจากพวกเจ้าก็ตาม เจ้ามีภรรยาที่ดีดูแลนางให้ดีๆ ล่ะ”

เขาไม่จำเป็นต้องได้รับการช่วยเหลือจากคนพวกนี้เพราะเขาไม่ได้เป็นอะไร แต่ถ้ามีความสัมพันธ์ที่ดีกับพวกนี้ เขาจะได้รับความสะดวกสบาย และใช้พวกนี้หาทรัพยากรให้เขา และถ้าพวกนี้ทำงานดีเขาก็อาจจะสั่งสอนพวกเขาสักนิดหน่อย

เรียบเรียงและประพันธ์โดย L