0 Views

ปรมาจารย์ฟูเหมย มองเม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ ตาเป็นมัน ยานี้ช่วยให้ผู้ฝึกตนสามารถยกระดับจิตวิญญาณน้ำแข็งในระดับตัดสวรรค์ และช่วยปรับแต่งกายา แถมยังช่วยเพิ่มความเสถียรของพลังบ่มเพาะทำให้บ่มเพาะง่ายขึ้นและทะลวงขั้นได้เร็วขึ้น และถ้านางได้ยานี้อาการของนางจะดีขึ้นอย่างแน่นอน และยานี้หายากมาก ใช้เวลาปรุงนาน 5 ปี และวัตถุดิบหายากมาก แถมขั้นตอนเยอะสุดๆ จัดว่าเป็นยาในตำนานเลยก็ว่าได้ แต่หลีฟางใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที นี่ทำให้ หยุนรี้และหลานเสวียชิง ถึงกับพูดไม่ออก

 

ตอนนี้จิตวิญญาณหงส์เพลิง ได้ฟื้นฟูไปถึงระดับตัดสวรรค์แล้ว และไฟของมันอยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง มันจึงทำให้เขาสามารถปรุงยาได้เร็วขึ้นอย่างมากและหลีฟางเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านปรุงยาอยู่แล้ว เขามีสูตรปรุงยามากมาย

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย เอ่ยด้วยความนับถือ “นายน้อยหลี ท่านสามารถปรุงยา บัวหิมะตัดสวรรค์ได้ น่าเหลือเชื่อมาก” ตอนนี้คำพูดของนางเปลี่ยนไปกลายเป็นเคารพ และนางสังเกตเห็นว่ากระถางปรุงยาของหลีฟางต้องอยู่ในระดับเทพสงครามแน่นอน แต่นางไม่รู้ว่าอยู่ในขั้นไหน

 

หลีฟางเอ่ยอย่างไม่แยแส “นี่เป็นแค่ขนมกินเล่น” นี่ทำให้ทุกคนแทบล้มทั้งยืน นี่มันเม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ มันไม่ใช่ของที่จะปรุงขึ้นมาง่ายๆ แถมวัตถุดิบยังหายากเอามากๆ แต่เขากลับพูดว่ามันเป็นขนมกินเล่น นี่เขาอยากจะให้พวกนางหัวใจวายตายหรืออย่างไร

 

ตอนนี้ เม็ดยาขาวบริสุทธิ์ลอยออกมาจากกระถางปรุงยา ทั้งหมด 10 เม็ด นี่ทำให้ปรมาจารย์ฟูเหมยตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า ตอนนี้นางหายใจแรงและถี่มากๆ ทำให้หน้าอกขนาดมหึมาของนางขยับขึ้นลง ถ้าชายใดได้เห็น พวกเขาต้องเกิดความปรารถนา แต่นี่ไม่มีผลกับหลีฟางเพราะเขาเคยเห็นมาชินแล้ว

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยเอ่ยด้วยอารมณ์ “นี่เม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ 10 เม็ด ข้าคงไม่ได้ตาฝาดไปใช่ใหม” ตอนนี้สมองนางเหมือนกับกำลังมึนงงอย่างมาก นี่คือยาบัวหิมะตัดสวรรค์ และยังมีถึง 10 เม็ด นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน และคนที่ปรุงยังเป็นเด็กอายุ แค่ 16 ปี และเขาใช้เวลาปรุงมันเท่าไหร่กัน จากที่นางคลาดสายตาจากเขาประมาณ 10 นาทีได้ เขาใช้เวลา 10 นาทีหรือว่าน้อยกว่านั้น ปรุงมันได้อย่างไรกัน

 

หลานเสวียชิง แววตาว่างเปล่า “ท่านอาจารย์ไม่ได้ตาฝาดแน่ๆ ” ถึงนางจะพูดอย่างนั้นแต่นางก็ยังไม่อยากจะเชื่อ สายตาตัวเอง และคำพูดของตัวเอง

 

หยุนรี้ก็นิ่งเงียบ หลังจากพวกนางออกมาตามอาจารย์ของนางใช้เวลาไม่ถึง 5 นาที และเมื่อกลับมาหลีฟางสามารถปรุงยาบัวหิมะตัดสวรรค์เสร็จแล้ว นางจึงเอ่ยด้วยความโกรธ”นายน้อยใจร้ายที่สุด ทำไมท่านปรุงยาโดยไม่เรียกข้ามาดู แบบนี้ไม่ยุติธรรม ข้าไม่ยอม ท่านต้องสอนข้าปรุงมันด้วย” หยุนรี้มองหลีฟางด้วยสายตาขุ่นเคืองและเหมือนจะร้องไห้ได้ทุกเมื่อ นี่มันยาบัวหิมะตัดสวรรค์ นักปรุงยามากมายอยากจะปรุงมันและตลอดชีวิตของพวกเขาไม่มีโอกาสได้ปรุงมัน นี่จะไม่ทำให้นางรู้สึกอยากร้องไห้ได้อย่างไร

 

หลีฟางยิ้ม “วัตถุดิบที่ตระกูลเจ้ามี เราสามารถปรุงมันได้อีกหลายร้อยเม็ด เจ้าไม่ต้องกังวลไป”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย ถึงกับหายใจไม่ออก หลายร้อยเม็ดอย่างนั้นรึ นี่มันมากมายเกินไป แค่ 1 เม็ดก็ทำให้ผู้คนบ้าคลั่งได้แล้ว

 

หยุนรี้ยิ้มกว้าง และกล่าวอย่างมีความสุข”ข้าจะได้ปรุงมันใช่ใหม ในที่สุดข้าก็จะได้ปรุงมัน” แววตานางเป็นประกาย ตอนนี้ท่าทางของนางเหมือนเด็กสาวน้อยกำลังดีใจ

 

หลานเสวียชิงได้แต่ยิ้ม ปรมาจารย์ฟูเหมย เอ่ย”ยินดีด้วย หยุนรี้เจ้ามีนายน้อยที่ดี เขากระทั่งเอาใจใส่เจ้าอย่างมาก” นางนั้นเข้าใจแล้วว่าทำไมสองสาวถึงได้หลงใหลหลีฟางนัก

 

หลีฟางยิ้มแล้วก็ส่งยาให้ หลานเสวียชิง 9 เม็ด “นี่ของเจ้า เก็บไว้ใช้หรือจะแบ่งให้กับพ่อของเจ้าด้วยก็ได้”

 

หลานเสวียชิง น้ำตาไหลด้วยความดีใจ “ขอบคุณนายน้อยมาก” ถ้าอาจารย์ของนางไม่อยู่ที่นี่ล่ะก็ นางจะวิ่งเข้าไปกอดเขาและมอบจูบหวานๆ ให้เขา

 

หลีฟาง ทำหน้าไม่พอใจและมองไปที่ ปรมาจารย์ฟูเหมย แล้วเอ่ย “ท่านต้องการให้ข้าช่วยท่าน ส่วนศิษย์ท่านพยายามจะฆ่าข้า ท่านลองบอกเหตุผลที่ข้าสมควรจะช่วยท่านสักข้อ”

 

ปรมาจารย์ฟูเหมยเงียบอยู่นาน จากนั้นนางฝืนยิ้มแล้วเอ่ย “ข้า ข้ามีสมบัติระดับ อวตารเทพ ขั้นต้น สามารถแลกกับเม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ได้หรือไม่” ถึงแม้ว่าสมบัติระดับอวตารเทพจะมีค่ามากกว่า เม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์ แต่ก็ใกล้เคียงกัน และนางต้องการแสดงความขอโทษแทนศิษย์นางด้วย นางจึงยอมขาดทุน

 

ประตูวิญญาณของหลีฟางเปิดออกมีกระบี่บินออกมา 10 เล่ม ปักตรงหน้าปรมาจารย์ฟูเหมย นี่ทำนางตกตะลึง กระบี่ทั้ง 10 เล่ม อยู่ในระดับ เทพสงครามแน่นอนเพราะกระบี่ทุกเล่มแผ่แรงกดดันที่รุนแรงกว่าสมบัติระดับอวตารเทพขั้นสูง แต่นางไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วมันอยู่ในระดับเทพที่แท้จริง จากนั้นหลีฟางก็เอ่ยอย่างไม่แยแส “ข้ายังต้องสนใจขยะที่เจ้าเสนอมาอีกหรือไม่”

 

นี่ทำให้ปรมาจารย์ฟูเหมยพูดไม่ออก หลีฟางเป็นใครกันแน่ ในโลกนี้ไม่มีสมบัติระดับเทพสงคราม นี่ทำให้ปรมาจารย์ฟูเหมยรู้สึกกลัวหลีฟาง

 

หยุนรี้และหลานเสวียชิงตกใจ กระบี่ระดับเทพที่แท้จริง 10 เล่มนี้ มันเยอะมากๆ ถึงแม้พวกนางจะมีมันแต่พวกนางก็ยังอดตกใจไม่ได้

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย รู้สึกหมดหนทางและไม่มีอะไรจะไปต่อรองกับหลีฟางอีก นางได้แต่ทำหน้าเศร้า

 

หลีฟางเห็นจึงเอ่ย “เห็นแก่ที่เจ้าเป็นอาจารย์ของหยุนรี้และหลานเสวียชิง ข้าจะให้เม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์กับเจ้าก็ได้ ข้อตกลงคือเจ้ามาเป็นผู้พิทักษ์ข้า 100 ปี เป็นอย่างไร “นี่ทำให้ ปรมาจารย์ฟูเหมย รู้สึกมีความหวังแต่หลังจากได้ยินคำพูดต่อมาทำให้หน้าของนางเศร้าขึ้นมาทันที “และที่สำคัญถ้าข้าเจอไอ้เจ้าชายเจียงฟู้ในประตูมังกรมันจะต้องตายและข้าจะเป็นศัตรูกับสำนักบึงมังกร และเจ้าจะยังอยากเป็นผู้พิทักษ์ของข้าอยู่อีกหรือไม่ “

 

ปรมาจารย์ฟูเหมย ฝืนยิ้ม “ข้าคงไม่มีวาสนาได้รับเม็ดยาบัวหิมะตัดสวรรค์จริงๆ ข้าขอขอบคุณนายน้อยหลีที่เมตตา ถ้านายน้อยหลีฆ่าศิษย์ของข้า ข้าคงยอมไม่ได้และสำนักก็ไม่ยอมเช่นกัน” นางไม่สามารถทำหน้าที่ผู้พิทักษ์ได้เพราะว่าหลีฟางต้องการฆ่าศิษย์ของนางและนางเป็นอาจารย์จะยอมอยู่เฉยๆ ได้อย่างไร

 

หลีฟางจึงเอย “ศิษย์ของเจ้าฆ่าข้าได้ แต่ข้าไม่สามารถฆ่าเขาได้ ” นี่ทำให้ ปรมาจารย์ฟูเหมยพูดไม่ออก และทำไม นางจะไม่รู้เจตนาของ เจ้าชายเจียงฟู้ ที่โจมตีหลีฟางไม่ใช่เพราะต้องการปกป้องศักดิ์ศรีของอาจารย์ แต่เป็นเพราะความอิจฉาที่หยุนรี้และหลานเสวียชิง หลงรักหลีฟาง

 

หลีฟางเอ่ยต่ออย่างเย็นชา “สุภาษิตที่ว่า ต้นไม้ตายเพราะลูก ถ้าสำนักบึงมังกรอยากมีส่วนร่วม ข้าก็จะลบสำนักบึงมังกร ใครต่อต้านข้าเท่ากับตาย” นี่เป็นคำพูดที่หยิ่งยโส แต่ปรมาจารย์ฟูเหมยสัญชาตญาณของนางบอกว่าหลีฟางเป็นพ่อของลูกเอ้ยไม่ใช่ เขาสามารถทำมันได้เพราะกลิ่นอายที่น่ากลัวแผ่ออกมาจากตัวของหลีฟาง นี่ทำให้นางรู้สึกหนาวสั่น

 

ประพันธ์โดย L

กลุ่มฟรีถึงตอนที่ 42 ลงวันละ 1 ตอน

https://www.facebook.com/groups/158725318008139/

กลุ่ม VIP ถึงตอนที่ 66 แล้ว ลงวันละ 3 ตอน