0 Views

 

อ่านต่อกลุ่มเฟส พิมพ์ นิยายราชันหมื่นกระบี่

เวลานี้สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่บนท้องฟ้า ด้วยความตกตะลึง

 

บนท้องฟ้ามีพญาหงส์เพลิงตัวใหญ่สยายปีกอย่างสง่างาม

 

ฉากนี้สร้างความตกตะลึงให้เฉินฟานและเฉินสูอย่างมาก มันไม่ใช่ลูกอสูรอย่างที่พวกเขาคิด แต่นี่มันเป็นพญาหงส์เพลิงที่โตเต็มที่แล้ว ถ้าเป็นแบบนี้พวกเขาซวยแน่ หากมันอาละวาด จากนั้นเขาก็หันไปดูตระกูลหยุนและตระกูลเชีย พวกเขาทำไมถึงยังไม่หนีไป แถมใบหน้าของพวกเขายังเต็มไปด้วยความปีติยินดีอย่างมากที่สิ่งนี้ออกมา เฉินฟานจึงตัดสินใจอยู่ดูมันไปก่อน ถึงจะให้เขาพาคนของเขาหนีตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว มีทางเดียวคือใช้แผ่นหยกเคลื่อนย้าย เขาได้หยิบแผ่นหยกเคลื่อนย้ายออกมาแล้ว เมื่อมีอะไรเกิดขึ้นเขาจะใช้มันหนีทันที เฉินสูก็เช่นกันเขาก็หยิบแผ่นหยกเคลื่อนย้ายออกมา เฉินฟานเห็นเฉินสูก็มีแผ่นหยกเคลื่อนย้ายเหมือนกัน นี่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างมาก หลังจากจบเรื่องนี้เขาจะต้องคิดบัญชีกับเฉินสูอย่างแน่นอน

 

“กี้” พญาหงส์เพลิงบินร่อนลงมาอย่างช้าๆ จากนั้นขนของมันค่อยๆ หลุดทีละเส้นและหายไปอย่างช้าๆ เป็นภาพที่สวยงามอย่างมาก เมื่อพญาหงส์ร่อนลงมาอยู่เหนือหุบเขาเกล็ดมังกร ขนของมันก็หลุดไปจนหมด ฉับพลันร่างพญาหงส์เพลิงสลายหายไป บัดนี้เหลือเพียงร่างของหญิงสาวที่งดงามราวกับเทพธิดาลอยอยู่กลางอากาศเหนือหุบเขาเกล็ดมังกร

 

สตรีนางนี้ มาในชุดสีแดงเพลิง มีขนนกสีแดงเพลิงประดับอยู่ที่ชุดของนาง ให้ความรู้สึกร้อนแรงอย่างมาก เกศาของนางยาวจนถึงเอวและเป็นสีแดงเพลิงราวกับว่ามีเพลิงกำลังลุกไหม้อยู่จริงๆ นัยน์ตาเป็นประกายเปี่ยมไปด้วยเปลวเพลิงสีแดงที่ลุกโชน ยามเมื่อนางจ้องไปที่ใคร คนผู้นั้นจะรู้สึกราวกับว่าจิตวิญญาณของเขากำลังถูกเพลิงเผาผลาญ ริมฝีปากแดงระเรื่อ ผิวของนางขาวราวกับหยกเนื้อดี เอวของนางบางน่าโอบอย่างมาก นางมาพร้อมกับภูเขาที่สูงชันสองลูก ความงดงามของนางจัดว่าอยู่ในระดับเทพธิดาก็ไม่ถือว่าเป็นการเปรียบเทียบเกินจริงแม้แต่น้อย

 

เวลานี้ทุกคนมองไปที่นางด้วยสายตาหลงใหล แม้แต่ หยุนรี้ หลานเสวียชิง ชูหลิง เชียเยว่หวิน ก็ไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนจ้องนางราวกับถูกมนตร์สะกด

 

สาวที่งดงามราวเทพธิดานี้ไม่ใช่ใครนอกจาก เสวียฉาน นี่คือรูปลักษณ์ที่แท้จริงของนางยามที่นางยังมีชีวิตอยู่ แต่มีบางสิ่งที่เปลี่ยนไปคือสีผมและนัยน์ตาของนางกลายเป็นสีแดงเพลิง นี่เป็นเพราะจิตวิญญาณของนางได้หลอมรวมเข้ากับจิตวิญญาณของพญาหงส์เพลิง จึงทำให้สีผมและนัยน์ตาของนางเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิงตามไปด้วย

 

หลังจากนางกลั่นราชามังกรเหล็ก ทำให้นางสามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้สำเร็จ และตอนนี้จิตวิญญาณของนางก็ได้ตื่นขึ้นมาแล้ว ความทรงจำ ความคิด ได้กลับคืนมาทั้งหมด นางกลับไปเป็นตัวเองอีกครั้ง จากแต่ก่อนที่นางเหลือแค่สัญชาตญาณเท่านั้น

 

เสวียฉาน ยืนหลับตานิ่งอยู่กลางอากาศ ตอนนี้ความทรงจำของพญาหงส์เพลิงกำลังค่อยๆ หลอมรวมกับจิตวิญญาณของนาง นี่เป็นความทรงจำหลังจากที่จิตวิญญาณของนางได้หลอมรวมกับพญาหงส์เพลิงแล้ว เวลานี้ที่หางตาของนางมีน้ำตาไหลออกมา นางเห็นภาพความทรงจำต่างๆ ที่นางและหลีฟางได้เผชิญร่วมกันมา ใบหน้าของนางตอนนี้บางครั้งนางก็ยิ้ม บางครั้งนางก็ขมวดคิ้วแน่น เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ภาพความทรงค่อยๆ ฉายไปเรื่อยๆ

 

ตอนนี้ทุกคนเหมือนถูกหยุดเวลา พวกเขาจ้องไปที่เสวียฉานราวกับว่าพวกเขาไม่สามารถละสายตาจากนางได้

 

เฉินฟานและเฉินสู มองไปที่เสวียฉานด้วยสายตาปรารถนา พวกเขาไม่เคยเห็นสตรีที่มีความงดงามราวกับเทพธิดาแบบนี้มาก่อน พวกเขาอยากได้นางมาครอบครอง

 

สี่สาวมองไปที่เสวียฉานด้วยสายตาที่หลงใหล เสวียฉานงดงามอย่างมาก ผิวพรรณของนางดูน่าสัมผัสอย่างมาก นี่ทำให้นางรู้สึกอิจฉาเสวียฉานจริงๆ

 

ผ่านไปไม่นาน เสวียฉาน ก็ลืมตาขึ้น และนางพึมพำด้วยเสียงกรุ่นโกรธ “เจ้าคนบ้า” จากนั้นน้ำเสียงของนางก็เปลี่ยนไปกลายเป็นน้ำเสียงที่ดูมีความสุขอย่างมาก ”ไม่เห็นจำเป็นเลยที่ท่านจะต้องช่วยข้าถึงขนาดนี้ นี่ก็ผ่านมา 4000ปีแล้วสินะหลังจากที่ข้าตายไป” นางจำเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ได้ทั้งหมดแล้ว หลังจากหลีฟางฆ่าราชามังกรเหล็กเสร็จ เขาก็ให้นางกลั่นร่างของราชามังกรเหล็กจากนั้นนางก็จำศีล

 

เสวียฉานมองไปยังเบื้องล่าง นางก็เห็นศพจำนวนมาก กลุ่มของตระกูลหยุนและตระกูลเชียบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก นี่เป็นกลุ่มผู้ติดตามของหลีฟาง นางจำได้ผ่านความจำของพญาหงส์เพลิง นี่ทำให้นางรู้สึกโกรธอย่างมาก “พรึบบบบบ” เปลวเพลิงลุกโชนท่วมตัวนางสูง 10 เมตร เปลวเพลิงนี้ร้อนแรงอย่างมาก อากาศบริเวณหุบเขาเกล็ดมังกรกลายเป็นร้อนอบอ้าวราวกับว่าพวกเขาอยู่ใกล้กับลาวา

 

นี่ทำให้ทุกคนได้สติกลับคืนมา

 

กลุ่มของตระกูลหยุนและตระกูลเชียคุกเข่าทันที “คารวะ ท่านเสวียฉาน”

 

เฉินฟานและเฉินสู เห็นการกระทำของตระกูลหยุนและตระกูลเชียแล้วพวกเขารู้ทันเลยว่า งานเข้าพวกเขาแล้ว

 

เสวียฉานจ้องไปที่หยุนรี้เอ่ยด้วยน้ำเสียงโกรธ “หยุนรี้ ใครเป็นคนทำพวกเจ้า”

 

หยุนรี้ชี้ไปทางกลุ่มของเฉินฟาน จากนั้นนางก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงโกรธแค้น “เป็นพวกมัน”

 

เสวียฉานเบนหน้าไปทางกลุ่มของเฉินฟานทันที นัยน์ตาสีแดงเพลิงของนางจับจ้องไปที่กลุ่มของเฉินฟาน นี่ทำให้ทุกคนตัวสั่นทันที การจ้องของนางให้ความรู้สึกเหมือนจิตวิญญาณของพวกเขากำลังถูกเพลิงเผาไหม้ มันน่ากลัวอย่างมาก

 

เฉินฟานเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว “ผู้อาวุโสโปรดใจเย็นก่อน นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด” เขาพยายามเจรจาเผื่อจะพาคนของพวกเขากลับออกไปได้อย่างมีชีวิต

 

เสวียฉานยิ้ม จากนั้นนางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอำมหิต “เข้าใจผิดอย่างนั้นรึ แล้วเจ้าจะอธิบายเรื่องนี้ว่าอย่างไรล่ะ” รอยยิ้มของนางดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลอย่างมาก แต่มันกลับเต็มไปด้วยจิตสังหารที่รุนแรง นี่ทำให้กลุ่มของเฉินฟานหวาดกลัวมากขึ้น

 

เฉินฟานรีบเอ่ย “เอ่อคือ….เอ่อคือ” เฉินฟานกำลังพยายามคิดหาข้อแก้ตัวอยู่

 

เสวียฉานจึงเอ่ยขึ้น “เจ้ารู้หรือไม่ว่า” จากนั้นใบหน้าของนางก็กลายเป็นอำมหิต “ใครก็ตามที่กล้าทำร้ายผู้ติดตามของนายน้อยหลี มีโทษสถานเดียวคือตาย” นี่ทำให้ใบหน้าของเฉินฟานและคนของเขากลายเป็นหวาดกลัวอย่างมาก

 

เสวียฉาน ยิ้มอย่างน่าสยดสยอง “ตู้มมม ตู้มมม ตู้มม” ตอนนี้มีดวงตะวันอมตะจำนวน 9 ดวง ลุกไหม้อยู่ด้านข้างของนาง เสวียฉานชี้นิ้วไปทางกลุ่มของเฉินฟาน ดวงตะวันอมตะทั้ง 9 ดวง พุ่งทะยานไปหาพวกเขาทันที

 

เฉินฟานและเฉินสูเห็นท่าไม่ดีรีบเปิดใช้แผ่นหยกเคลื่อนย้ายทันที ประตูมิติเปิดออก ทั้งสองรีบเข้าไปทันที พวกเขาไม่สนใจอะไรอีกต่อไปแล้ว ชีวิตของพวกเขาสำคัญสุด พวกเขารอดตายอย่างฉิวเฉียด

 

กลุ่มคนของเฉินฟานหันไปมองเฉินฟาน เวลานี้พวกเขาไม่พบเฉินฟานและเฉินสูแล้ว พวกเขาเห็นเพียงแค่ ประตูมิติ 2 บานเปิดอยู่ พวกเขาวิ่งสุดชีวิตเพื่อไปยังประตูมิติ แต่เนื่องจากประตูมิติอยู่ห่างจากพวกเขามากพอสมควร และพวกเขาไม่มีเวลามากพอที่จะวิ่งไปถึงประตูมิติ เวลานี้พวกเขาจบสิ้นแล้ว

 

“ตู้มมมม ตู้มมมม ตู้มมมม” เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นจำนวน 9 ครั้ง ดวงตะวันอมตะทั้ง 9 ดวง ระเบิดอย่างรุนแรง พื้นที่บริเวณหุบเขาเกล็ดมังกรสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ฝุ่นฟุ้งกระจายเป็นวงกว้าง มังกรที่อยู่ในระยะ 20 กม. หวาดกลัวหนักรีบหนีออกห่างไปอีก พวกมันไม่กล้าเข้ามาใกล้หุบเขาเกล็ดมังกรในระยะ 30 กม.

 

หลังจากฝุ่นละอองหายไป พื้นที่บริเวณนั้นเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่ 9 หลุม ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเหลืออยู่เลย คนจำนวน 100กว่าคน กลับสู่ต้นกำเนิด

 

ณ หน้าประตูมังกร ค่ายของตระกูลเฉิน

 

เฉินฟาน และ เฉินสู ออกมาจากประตูมิติพร้อมกัน “ตู้มมม ตู้มมม” เปลวเพลิงทะลุผ่านประตูตามหลังพวกเขามาทันที ประตูมิติระเบิด ทั้งคู่ถูกแรงระเบิดอัดใส่หลัง กระเด็นไปคนละทิศละทาง พวกเขากลิ้งไปมา มีไฟติดอยู่ที่หลังของพวกเขา “อ๊ากกกก อ๊ากกก” พวกเขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ไม่ว่าพวกเขาจะทำอย่างไร เปลวเพลิงก็ไม่ยอมมอดดับลง

 

เฉินหยานและผู้อาวุโสรีบวิ่งออกมาจากกระโจมทันที และพวกเขาเห็นเฉินฟานและเฉินสูกำลังนอนเกลือกกลิ้งอยู่กับพื้นพยายามที่จะดับเปลวเพลิงที่กำลังลุกลามไปทั่วหลังของพวกเขา

 

ฉากนี่สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนอย่างมาก

 

ประพันธ์โดย L