0 Views

“ปังงงงงงงงง ตู้มมมมมมม” ก่อนที่มังกรปฐพีจะได้เขมือบทั้งสาม มันถูกอะไรบางอย่างทุบลงมาที่หัวของมันอย่างแรง ทำให้มันหัวทิ่มดินและไถลกับพื้นดินจนมาหยุดตรงด้านหลังของทั้งสามคนพอดี ทั้งสามหันกลับมาเจอหัวขนาดใหญ่ของมังกรปฐพีทำให้พวกเขาหวาดกลัวอย่างมาก พวกเขาไม่รอช้า วิ่งต่อไปทันที ประตูมิติใกล้จะปิดแล้ว ตอนนี้พวกเขาห่างจากประตูมิติอีกแค่ 25 เมตร เท่านั้น พวกเขาไม่มีเวลามาสนใจแล้วว่าใครเป็นผู้เข้ามาช่วยพวกเขา พวกเขาสาวเท้าไปข้างหน้าสุดชีวิต

 

20 เมตร… เสวียเยว่น้ำตาไหลเป็นทางยาว บนท้องฟ้าเหนือมังกรปฐพี มีร่างหนึ่งยืนอยู่ เขามีออร่ายักษ์สีทองห่อหุ้มเอาไว้ นั่นไม่ใช่ใครนอกจากศัตรูของนาง หลีฟาง นางไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงช่วยพี่น้องของนางและทำไมเขาถึงได้ใจเย็นไม่ยอมจากไป นี่คือโอกาสที่เขาจะหนีเอาชีวิตรอด เขาควรจะหนีไปได้แล้ว มังกรปฐพีแข็งแกร่งอย่างมาก เขาไม่น่าจะสู้กับมันได้ นางยิ้มให้หลีฟางอย่างซาบซึ้ง และนางมองไปที่พี่น้องของนางที่กำลังวิ่งไปที่ประตูมิติ ตอนนี่นางหมดห่วงแล้ว

 

15 เมตร…. มังกรปฐพี ชูคอขึ้นมันสะบัดหัวไปมา มีเศษเกล็ดของมันกระเด็นออกมา เกล็ดที่หัวของมันมีรอยร้าวและแตกหักเนื่องจากโดนหลีฟางทุบไปที่หัวอย่างจัง ทำให้มันรู้สึกมึนงงอย่างมาก มันไม่รู้ว่ามันโดนอะไร “ปังงงงงงงง โฮกกกกกก” มังกรปฐพีถูกมังกรคู่ของเสวียเยว่กระแทกเข้าไปที่ใบหน้าของมันอีกครั้ง นี่ยิ่งทำให้มันรู้สึกมึนงงเข้าไปใหญ่ “ฟุบบบ” เสวียเยว่คุกเข่าลงกับพื้น กระอักเลือดออกมาคำโต ตอนนี้นางเหลือเวลาอีกแค่ 15 ลมหายใจ จังหวะการหายใจช้าลงเรื่อยๆ นางรู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายของนางกำลังจะระเบิด นางกัดฟันแน่นนางไม่ยอมร้องออกมาสักแอะ

 

10 เมตร….. ทั้งสามหันกลับมามองเสวียเยว่ด้วยสายตาซาบซึ้ง พวกเขารู้ว่าเป็นเพราะเสวียเยว่ยอมสละชีวิตเพื่อช่วยชีวิตพวกเขา พวกเขาจะไม่มีวันลืมเลือน พวกเขารู้สึกสมเพชตัวเองที่มีความแข็งแกร่งไม่เพียงพอทำให้ญาติผู้พี่ของพวกเขาต้องตาย

 

อีก 5 เมตร….. ตอนนี้ประตูมิติอยู่ต่อหน้าพวกเขาแล้ว พวกเขากระโดดพุ่งหลาวทันที เสวียเยว่ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความปีติยินดี ถึงแม้ว่านางจะรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากแต่นางก็ยังยิ้มออกมาอย่างเบิกบานใจ นางทะยานไปหาหลีฟางทันที นางต้องการใช้เฮือกสุดท้ายของนาง ถ่วงเวลาให้หลีฟางหนีไป

 

อีก 1 เซนติเมตร…. “ฟุบบบบบบ ฟุบบบบบ” ทั้งสาม กระโจนมาถึงประตูมิติแล้ว ทั้งสาม หล่นกระแทกพื้น และพวกเขาเงิยหน้าขึ้นมาด้วยใบหน้าสุดแสนจะดีใจ แต่ฉับพลันใบหน้าของพวกเขาก็ซีดเผือดลง เพราะตอนนี้พวกเขายังอยู่ที่เดิม พวกเขาเข้าประตูมิติไม่ทัน นี่ทำให้พวกเขาแทบสิ้นสติ ตอนนี่พวกเขาหวาดกลัวอย่างมาก พวกเขาหันไปมองเสวียเยว่ด้วยแววตาขอความช่วยเหลือ

 

เสวียเยว่เห็นทั้งสามเข้าประตูมิติไม่ทันทำให้นางเป็นกังวลอย่างมาก “อักกก” นางกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง ตอนนี้พวกเขาหมดหวังแล้ว การจะออกจากที่นี่เป็นเรื่องยากอย่างมาก นางจึงหันมาหาหลีฟาง เขาเป็นเพียงคนเดียวที่พอจะเป็นความหวังของพี่น้องของนาง “หลีฟาง ข้าขอร้องเจ้า ช่วยพาพี่น้องของข้าหนีไปที ข้าจะถ่วงเวลามังกรปฐพีเอาไว้ให้”

 

หลีฟางยิ้มและส่ายหัว “ถ้าเจ้าอยากจะให้พี่น้องของเจ้ารอด เจ้าก็พาพี่น้องของเจ้าหนีไปเองสิ ข้าไม่ว่าง”

 

เสวียเยว่หลับตาลง นางไม่รู้จะทำอย่างไร นางไม่สามารถบังคับหลีฟางได้ ตอนนี้นางเหลือเวลาอีกแค่ 13 ลมหายใจแล้ว

 

หลีฟางยิ้มให้เสวียเยว่ “แต่ถ้าเจ้ายอมติดตามข้า ข้าจะช่วยพี่น้องของเจ้าก็ได้” นี่ทำให้เสวียเยว่ลืมตาขึ้นทันที

 

เสวียเยว่มองหลีฟางด้วยสายตางุนงง “ถึงข้าจะยอมติดตามเจ้าแต่ข้าก็มีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ 11 ลมหายใจเท่านั้น เพราะข้าได้กลืนเม็ดอุกกาบาตเข้าไปแล้ว ร่างกายของข้ากำลังจะระเบิดในไม่ช้านี้” นางไม่เข้าใจ หลีฟางต้องการอะไร ทำไมเขาถึงได้อยากให้นางติดตามเขานักเล่า (คุยกันเร็วมาก)

 

หลีฟางยิ้ม “ข้าไม่สนว่าเจ้าจะมีเวลาอีกกี่ลมหายใจ เจ้าจะยอมติดตามข้าหรือไม่” นี่ทำให้เสวียเยว่ยิ่งงงงวยเข้าไปใหญ่ หลีฟางแปลกอย่างมาก

 

“ก็ได้ข้าจะยอมติดตามเจ้า ถ้าชาติหน้ามีจริงข้าจะกลับมาทดแทนบุญคุณให้กับเจ้า ขอบใจเจ้ามาก ตอนนี้เจ้าพาพวกเขาไปได้แล้ว” เสวียเยว่ยิ้มให้หลีฟางอย่างซาบซึ้ง นางรู้สึกเหมือนกับว่านางโกงหลีฟาง แต่นางไม่มีทางเลือกนอกจากยอมทำตามที่หลีฟางต้องการ

 

หลีฟางยิ้มอย่างพึงพอใจ “ดีมาก” และหลีฟางเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว มือทั้งสองข้างของเขาประทับไปที่หน้าอกทั้งสองข้างของ เสวียเยว่ และเขากดมันลงไปเล็กน้อย นี่ทำให้เสวียเยว่ตกใจอย่างมาก และนางอุทานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “อ๊างงงง เจ้าจะทำอะไร” แต่ก่อนที่นางจะทันได้ปัดมือของหลีฟางออก หลีฟางก็คำราม “ผนึก” มีอักขระสีทองจำนวนมาก เรียงตัวกันอยู่รอบตัวของเสวียเยว่ จากนั้นมันก็หายเข้าไปภายในตัวของนางและไปอยู่ที่เม็ดอุกกาบาต และผนึกมันเอาไว้ ตอนนี้พลังที่กำลังปะทุอยู่ภายในตัวของนางก็สงบลง และพลังบ่มเพาะของนางกลับมาเท่าเดิม นี่ทำให้นางตกใจอย่างมาก ความเจ็บปวดของนางหายไปแล้ว และนางกำลังร่วงหล่น แต่ก่อนที่นางจะตกถึงพื้น หลีฟางก็เอามือมาช้อนเอวนางเอาไว้ นางรู้สึกอ่อนแรงอย่างมาก ดวงตาของนางสะลืมสะลือ สติของนางเริ่มที่จะเลือนราง

 

“โฮกกกกก” นางเห็นหลีฟางทำท่าทางบางอย่าง และนางก็ได้ยินเสียงมังกรปฐพีร้องอย่างโหยหวน นี่ทำให้นางรู้สึกแปลกใจ จากนั้นนางก็เห็นกระบี่ขนาดใหญ่อยู่ด้านหน้าของนางและหลีฟางก็ชี้นิ้วไปข้างหน้า กระบี่เล่มนั้นพุ่งทะยานไปด้านหน้าด้วยความเร็วสูง และนางก็ได้ยินเสียง “ฉัวววววววะ” และเสียงของมังกรปฐพีก็เงียบลง ตอนนี้ทุกอย่างเงียบสนิท นางพยายามจะเหลือบตามองไปที่มังกรปฐพี และนี่ทำให้นางรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก นางเห็นมังกรปฐพีนอนตายอย่างอนาถ มันมีบาดแผลตามร่างกายหลายแห่งและหัวของมันถูกผ่าออกเป็นสองซีก จากนั้นนางก็หันกลับมามองหลีฟาง

 

หลีฟางยิ้มให้นาง “เจ้าควรพักผ่อนได้แล้ว” สิ้นเสียงของหลีฟางเสวียเยว่ก็หมดสติไปทันที หน้าของนางซบไปที่หน้าอกของหลีฟาง

 

“ตึก ตึก ตึก” มีเสียงฝีเท้าคนจำนวนมากวิ่งมา นี่ไม่ใช่ใครนอกจาก  ฟ่งไทหยางและโลวเคอเจี้ย และมี ฟ่งฮ้าวกับตระกูลฟ่ง วิ่งตามมาติดๆ เนื่องจากสองพี่น้องอดทนไม่ไหวจึงวิ่งกลับมาช่วยหลีฟาง พวกนางเห็นมังกรปฐพีระดับตัดสวรรค์โผล่ออกมานี่เป็นโอกาสที่นางจะช่วยหลีฟางหนีจากหยานหมิง

 

แต่ตอนนี้ทุกคนตกตะลึงอย่างมาก เมื่อเห็นหลีฟาง ยืนอยู่บนอากาศ พวกเขารู้ทันทีเลยว่า นี่มันระดับตัดสวรรค์ ฟ่งฮ้าวมองหลีฟางด้วยสายตาที่ว่างเปล่า และตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมมังกรจันทร์เสี้ยวระดับตัดสวรรค์ทั้ง 3 ตัว ถึงได้ตกตายอย่างอนาถ เป็นเพราะหลีฟางนี่เอง

 

สองพี่น้องมองหลีฟางด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ หลีฟางจริงๆ แล้วแข็งแกร่งอย่างมาก พวกนางเป็นกังวลเกี่ยวกับเขามากจนเกินไป แต่แล้วสายตาของพวกนางก็เห็นหลีฟางกำลังอุ้มร่างของสตรีนางหนึ่งอยู่ ทั้งสองโกรธอย่างมาก “เจ้าคนมักมาก พวกข้าคลาดสายตาจากเจ้าแค่แป๊บเดียว เจ้ามีผู้หญิงอื่นแล้วรึ” พวกนางโกรธมีควันออกมาจากจมูกของพวกนางเลยทีเดียว

 

หลีฟางยิ้มแหยๆ ให้กับสองพี่น้อง เขาไม่รู้จะแก้ตัวอย่างไรดี จากนั้นเขาก็หันไปหา ฟ่งฮ้าว

 

หลีฟางยิ้ม “พวกเจ้ามาก็ดีแล้ว เก็บกวาดที่นี่ด้วย”

 

“ขอบคุณผู้อาวุโสมาก” ฟ่งฮ้าวรีบเรียกหลีฟางว่าผู้อาวุโสทันทีเลย จากนั้นเขาก็มองไปที่ซากมังกรจำนวนมากและเขาถูมือของเขาด้วยความดีใจ ซากมังกรระดับตัดสวรรค์ 4 ตัว การเข้ามาภายในประตูมังกรครั้งนี้ของเขาถือว่าคุ้มค่าอย่างมาก

 

หลีฟางยิ้ม “ข้าฝากดูแลสามคนนั้นด้วย ดูแลพวกเขาให้ดี แล้วข้าจะกลับมารับพวกเขาทีหลัง”

 

สองพี่น้องรีบเอ่ยพร้อมกัน “เจ้าจะไปไหน”

 

“โฮกกกก” เสียงมังกรคำรามดังสนั่น มีมังกรสีทองบินมาทางพวกเขา ทำให้ทุกคนตกใจอย่างมาก

 

ฟ่งฮ้าวรีบตะโกน “ราชามังกรเพลิงพิโรธกำลังมาทางนี้ หนีเร็ว”

 

สองพี่น้องตะโกนด้วยความดีใจ “เสี่ยวหมิน” นี่ทำให้ ฟ่งฮ้าวและคนอื่นมีนงงอย่างมาก พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาควรจะวิ่งหนีดีหรือไม่

 

หลีฟางยิ้ม “แม่นางคนนี้กำลังบาดเจ็บ ข้าต้องพานางกลับไปรักษาที่ถ้ำ” จากนั้นหลีฟางก็ทะยานไปเก็บดอกจันทรา และกระโดดขึ้นหลังของ เสี่ยวหมิน

 

สองพี่น้องก็กระโดดขึ้นมาด้วย “พวกข้าจะไปด้วย ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำมิดีมิร้ายนางเหมือนกับที่เจ้าทำกับพวกข้าอย่างเด็ดขาด” จากนั้นสองพี่น้องก็ก้มหน้าลงด้วยความเขินอาย

 

หลีฟางและสามสาวขี่มังกรจากไปทันที ฉากนี้สร้างความงงงวยให้กับทุกคนอย่างมาก

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 360 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/