0 Views

หลังจากตระกูลฟ่งจากไปหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่ หลีฟาง เพียงคนเดียว กลุ่มของหยานหมิง ก็กระจายกำลังปิดล้อมหลีฟางเอาไว้ หยานหมิงมองเขาอย่างกระหายเลือด ในที่สุดเขาก็ได้ระบายความโกรธแค้นของเขาสักที หลีฟางทำเขาไว้แสบมาก และวันนี้หลีฟางจะต้องตกตายอย่างทุกข์ทรมานที่สุด เขาจะไม่ยอมให้หลีฟางตายง่ายๆ โดยเด็ดขาด

 

หยานหมิงยิ้มอย่างชั่วร้ายและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น เขารู้สึกอารมณ์ดีอย่างมาก “เจ้าเด็กสารเลว หมอบคลานมาแทบเท้าข้าเดี๋ยวนี้ เจ้าจะมาเองดีๆ หรือจะมาทั้งน้ำตา” ตอนนี้หลีฟางเหมือนลูกไก่ในกำมือของเขาแล้ว มันไม่มีทางหนีรอดเงื้อมมือของเขาไปได้อีกแล้ว ไม่มีใครสามารถช่วยมันได้

 

หลีฟางยิ้ม และเอ่ยด้วยน้ำเสียงปลอดโปร่งในอารมณ์เช่นกัน “ดีจริงๆ ทีแรกข้ากำลังคิดอยู่ว่า ข้าจะเอาเวลาที่ไหนไปหาเจ้าอยู่พอดีเลย แต่ในเมื่อเจ้ามาหาข้าเองแบบนี้ ช่วยข้าประหยัดเวลาไปได้มากจริงๆ ” จากนั้นรอยยิ้มของหลีฟางก็เปลี่ยนเป็นอำมหิตอย่างมาก “ข้าจะตบรางวัลให้เจ้าอย่างสาสมเลยทีเดียว” ในเมื่อ หยานหมิง มาที่นี่แล้ว เขาก็จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตามหามัน สำนักมังกรคู่บังอาจตั้งตัวเป็นศัตรูกับเขา พวกมันต้องตายทั้งหมด ถ้ายังรักชีวิตอย่ามาซ่ากับหลีฟาง

 

หลังจากหลีฟางพูดจบ ทุกคนต่างระเบิดเสียงหัวเราะอย่างหยุดไม่อยู่ “เจ้าเด็กสารเลวนี่มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลย” มีแค่เสวียเยว่คนเดียวที่ไม่หัวเราะ ใบหน้าของนางยังคงเย็นชาเช่นเดิมแต่คิ้วของนางขมวดเล็กน้อย นางรู้สึกแปลกๆ สัญชาตญาณของนางบอกว่า หลีฟางเป็นพ่อของลูก….เอ้ย…ไม่….ใช่ หลีฟางอันตรายอย่างมาก นางไม่แน่ใจว่าทำไมสัญชาตญาณของนางถึงได้บอกแบบนั้น นางจึงเลือกที่จะจับตาดูหลีฟางต่อไป นางอยากดูให้รู้ว่าที่เขาพูดมันหมายความว่าอย่างไรกันแน่ เขาจะทำได้จริงๆ หรือว่าเขาบ้าไปแล้วกันแน่

 

ผู้นำเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์แห่งสำนักมังกรทะยาน ก้าวออกมาแล้วยิ้มอย่างโหดเหี้ยม “นายน้อยหมิง ดูเหมือนเจ้าเด็กสารเลวนี่จะไม่ยอมมาโดยดี มันอยากจะมาทั้งน้ำตา เดี๋ยวข้าจะไปหักขาของมันและให้มันคลานมาหา นายน้อยหมิง เป็นอย่างไร” เขาต้องการจะประจบหยานหมิง

 

หยานหมิงหัวเราะ “ดีมาก น้องชู เบาๆ มือด้วย อย่าให้มันตาย ข้าอยากจะเล่นสนุกกับมันสักเล็กน้อย” เฟินชู อยู่ในระดับจิตวิญญาณสวรรค์ขั้นสูงสุด ไม่ใช่เรื่องยากอะไรที่เขาจะหักขาหลีฟาง

 

เฟินชูยิ้มอย่างโหดเหี้ยมแล้วเดินไปหาหลีฟาง “เจ้าเด็กสารเลว เจ้าอย่าได้โทษข้าเลยนะที่รุนแรงกับเจ้า เจ้าควรจะโทษตัวเองที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ เจ้าล่วงเกินใครก็ได้แต่ไม่ใช่นายน้อยหมิง เข้าใจหรือไม่” เขาแผ่พลังกดดันหลีฟาง ทุกย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยพลัง ทุกก้าวที่เขาเหยียบย่ำเกิดรอยร้าว เขาพยายามข่มขวัญหลีฟางด้วยความมั่นใจอย่างมาก แค่หักขาหลีฟางเป็นงานง่ายดายสำหรับเขา

 

หลีฟางยิ้มอย่างอำมหิต “เจ้าก็ควรจะโทษตัวเองที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ถ้ายังรักชีวิตของเจ้า จงหักขาตัวเองซะ” นี่ทำให้ทุกคนหัวเราะอย่างหยุดไม่อยู่

 

เฟินชู หัวเราะอย่างขบขัน “เจ้าเด็กสารเลว เจ้าคงเป็นพวกที่ไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาสินะ ถ้าเช่นนั้นข้าจะสั่งสอนเจ้าเอง” เฟินชู เดินมาถึงหลีฟาง เขารวบรวมพลังไปที่ขาขวาของเขา จากนั้นเขาก็เตะไปที่ขาซ้ายของหลีฟางอย่างโหดเหี้ยม “ปังงงง ฟิ้ววว ตู้มมมมมม” เกิดเสียงปะทะดังสนั่น มีร่างหนึ่งถูกส่งลอยขึ้นไปบนอากาศ จากนั้นก็ระเบิดออกกลายเป็นดอกไม้โลหิต โลหิตสาดกระจายเต็มท้องฟ้า

 

ฉากนี้สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนอย่างมาก “เกิดอะไรขึ้น” ร่างที่ลอยขึ้นไปบนอากาศแล้วระเบิดกลายเป็นดอกไม้ไฟโลหิตไม่ใช่ หลีฟาง แต่เป็น เฟินชู เขาตายอย่างโง่งมไม่ทันได้ส่งเสียงร้องแม้สักครึ่งคำ หลีฟางอำมหิตอย่างมาก แต่พวกเขาก็รู้สึกงงงวยกับภาพที่เห็น หลีฟางแค่ ปล่อยหมัดออกไปแบบไม่นำพา หมัดของเขาดูธรรมดาอย่างมาก และหมัดยังไปไม่ถึง เฟินชู เลยด้วยซ้ำ แต่หมัดนี้กลับส่งร่างของเฟินชูลอยขึ้นไปบนอากาศและระเบิดกลายเป็นดอกไม้ไฟโลหิต เกิดอะไรขึ้นกันแน่ หลีฟางทำอะไรกับเฟินชู ด้วยระดับพลังของหลีฟางที่อยู่ในระดับจิตวิญญาณสวรรค์ขั้น 1 เขาไม่มีทางที่จะฆ่าเฟินชูได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวได้แน่ๆ แค่สร้างรอยขีดข่วนก็เป็นไปไม่ได้แล้ว นี่เป็นสิ่งที่พวกเขาสงสัยอย่างมาก หรือว่าหลีฟางจะมีสมบัติที่ท้าทายสวรรค์ หรือว่าเขาจะเป็นปีศาจกันแน่ นี่เป็นคำถามที่พวกเขาอยากจะรู้คำตอบเอามากๆ แต่อีกไม่นานพวกเขาก็จะได้รู้แน่นอน

 

หยานหมิงยังคงยิ้มอยู่แต่คิ้วของเขาเริ่มขมวดเล็กน้อยแล้ว เขาเห็นหลีฟางแค่ปล่อยหมัดออกมาเบาๆ ไม่ได้แฝงพลังจิตวิญญาณมาในหมัดเลยแม้แต่น้อย เขาจึงหันไปถาม เสวียเยว่ ด้วยน้ำเสียงหื่นกระหายนิดๆ “ยอดรักของข้า เจ้าเห็นหรือไม่ว่าเจ้าเด็กสารเลวมันทำอะไร” เสวียเยว่รู้สึกขยะแขยงคำพูดของ หยานหมิง อย่างมาก

 

เสวียเยว่เอ่ยอย่างเย็นชา “ข้าเองก็มองไม่เห็นเช่นกัน” นางก็รู้สึกแปลกใจเหมือนกัน ที่อยู่ดีๆ เฟินชูก็กระเด็น ทั้งๆ ที่หมัดของหลีฟางยังไปไม่ถึงตัวของเขาด้วยซ้ำ นี่เป็นการต่อยธรรมดาๆ จริงๆ รึ

 

หลีฟางยังคงยืนยิ้ม เขากวาดสายตามองไปยังคนที่ล้อมรอบเขา ราวกับว่าเขามองมดปลวก ตอนนี้กายาพระเจ้าสงครามของเขาไปถึงขั้นที่ 4 แล้ว เขาแค่ปล่อยหมัดออกไปธรรมดาๆ ก็เพียงพอที่จะฆ่าผู้ฝึกตนระดับจิตวิญญาณสวรรค์ที่ไม่ได้ฝึกคัมภีร์กายาระดับอวตารเทพได้ง่ายๆ สำหรับเฟินชู สำนักของเขาไม่มีคัมภีร์ระดับอวตารเทพ มันจึงไม่ใช่เรื่องยากที่หลีฟางจะฆ่าเขาได้ด้วยหมัดธรรมดาๆ

 

“ประมุขน้อยยยยยยยย” ศิษย์ของสำนักมังกรทะยานได้สติ พวกเขาคำรามอย่างโกรธแค้น “พวกเราฆ่าไอ้เด็กสารเลวนี่ให้ได้” ศิษย์ของมังกรทะยานมี 20 คน และพวกเขาเรียกหอกระดับจิตวิญญาญสวรรค์ออกมาทันที “โฮกกกกก” เสียงมังกรนภาคำราม ศิษย์ของสำนักมังกรทะยานเปิดใช้กายามังกรนภา มีออร่ามังกรนภาห่อหุ้มร่างกายของพวกเขาเอาไว้ พวกเขากระโจนเข้าหาหลีฟางอย่างโกรธแค้น พวกเขาจะต้องฉีกหลีฟางให้เป็นชิ้นๆ ให้ได้

 

หลีฟางยิ้มอย่างอำมหิต กลิ่นอายรอบตัวของเขาดูน่ากลัวอย่างมาก ทุกคนสามารถสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือด และดวงวิญญาณอาฆาตหลายร้อยล้านดวง ออกมาจากตัวหลีฟาง

 

“มังกรทะยานสังหาร” ศิษย์20คนรวมพลังกัน แล้วกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า มีออร่ามังกรนภาขนาดใหญ่ห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้ พวกเขาทะยานลงมาหาหลีฟางด้วยความเร็วสูงสุด “โฮกกก” มังกรนภา อ้าปากกว้างมันจะเขมือบหลีฟาง ในคำเดียว

 

หยานหมิง เห็นมังกรนภาตัวใหญ่กำลังจะเขมือบหลีฟาง นี่ทำให้เขารู้สึกเซ็งหมดสนุกเลย เขาอยากจะจับหลีฟางมาทรมานสักหน่อย แต่เขาดันตายซะก่อน

 

หลีฟางยิ้มอย่างอำมหิต จากนั้นเขาก็รวบรวมพลังไว้ที่หมัดขวาของเขา เขาก็ปล่อยหมัดออกไป มีออร่าหมัดสีทองขนาดใหญ่ พุ่งไปหามังกรนภา หมัดนี้มีขนาดเท่ากับหัวของมังกรนภา “ปังงงงงงงงง” เกิดเสียงปะทะดังสนั่น หมัดสีทอง ปะทะกับ มังกรนภา หัวของมังกรนภาถูกหมัดสีทองต่อยเข้าเต็มๆ “ตู้มม ตู้มม ตู้มมม ตู้มม” ออร่ามังกรนภาถูกบดขยี้แตกสลายไปทันที มันไม่สามารถทนหมัดสีทองได้แม้แต่เสี้ยววินาที ศิษย์ของสำนักมังกรทะยานถูกส่งลอยกลับขึ้นไปบนท้องฟ้า จากนั้นก็มีเสียงของดอกไม้ไฟโลหิตระเบิดเต็มท้องฟ้า เป็นภาพที่งดงามอย่างมาก ร่างของศิษย์สำนักมังกรทะยานทั้ง 20 คน กลายเป็นดอกไม้ไฟโลหิต หอกของพวกเขาถูกหมัดสีทองบดขยี้จนกลายเป็นผุยผง

 

ทุกคนอ้าปากค้าง แม้แต่เสวียเยว่ที่ยืนหน้านิ่งเป็นตุ๊กตายาง ก็ยังอ้าปากค้าง ด้วยความตกตะลึง ตอนนี้บนท้องฟ้ามี ดอกไม้ไฟโลหิตเต็มท้องฟ้า เป็นภาพที่งดงามอย่างมาก

 

“เจ้าเด็กสารเลวนี่ มันต้องเป็นปีศาจแน่ๆ มันฆ่าศิษย์ของสำนักมังกรทะยาน 20 คน ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว” ตอนนี้ทุกคนมองหลีฟางด้วยสายตาหวั่นเกรงเล็กน้อย ทุกการโจมตีของเขาอำมหิตอย่างมาก พวกเขาตกตายโดยไม่เหลือซาก ร่างกายถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว หลีฟางต้องเป็นปีศาจแน่ๆ พลังของเขาอยู่ในระดับจิตวิญญาณสวรรค์ขั้น 1 จริงๆ รึ

 

ตอนนี้สำนักระดับกลางและตระกูลใหญ่ไม่มีใครกล้าเสนอตัวออกไปจัดการกับหลีฟางอีกแล้ว

 

หยานหมิงเริ่มรู้สึกหวั่นๆ เล็กน้อยแล้ว เขารู้สึกว่าหลีฟางไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เขาคิด หลีฟางไม่ได้บ้า มันจะฆ่าพวกเขาจริงๆ

 

หลีฟางยิ้ม และเอ่ยด้วยน้ำเสียงสบายๆ “ทำไมยืนนิ่งกันเล่า ถ้าพวกเจ้าไม่เข้ามา ” จากนั้นหลีฟางก็พูดด้วยน้ำเสียงกระหายเลือด ” ข้าจะเข้าไปหาพวกเจ้าเองล่ะนะ” เขาปล่อยจิตสังหารที่เข้มข้นออกมา นี่ทำให้ทุกคนหนาวสั่น จากนั้นหลีฟางก็ก้าวเดินไปหาหยานหมิง สายตาของเขาจับจ้องไปที่ หยานหมิง

 

หยานหมิงรู้สึกเหมือนกับว่าเขาถูกปีศาจกระหายเลือดจ้องมาที่เขา เขาค่อยๆ ก้าวถอยหลัง มายืนหลบด้านหลังของเสวียเยว่ และเขาคำราม “ฆ่าเจ้าเด็กปีศาจนั่น ฆ่ามันเดียวนี้”

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 360 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/