0 Views

ฟ่งฮ้าวถอนหายใจ “น้องชายหลี ดอกจันทราอยู่ห่างจากที่นี่ไปทางทิศตะวันตก 30 กม.”

 

“ขอบใจเจ้ามาก” หลีฟางหันหลังเดินออกจากกระโจมทันที เขาไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้แล้ว

 

ฟ่งฮ้าวรีบเอ่ย “น้องชายหลี พวกข้าจะไปกับเจ้าด้วย” หลีฟางช่วยน้องสาวของเขาไว้ เขาจะปล่อยให้หลีฟางไปคนเดียวได้อย่างไร เขารู้ดีว่ากว่าจะไปถึงดอกจันทรา หลีฟางต้องเจอกับความยากลำบากอย่างมาก และเขาอาจจะไปไม่ถึงดอกจันทรา ถึงแม้ว่าเขาจะไปถึง แต่การจะได้รับดอกจันทราก็ยังเป็นเรื่องยากอยู่ดี นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาต้องการจะไปช่วยหลีฟาง

 

หลีฟางเดินออกจากกระโจมไปแล้วเอ่ยโดยไม่หันหน้ากลับมา “งั้นก็ตามใจพวกเจ้า” ฟ่งฮ้าว และ สองพี่น้องรีบเดินตามหลีฟางออกมา

 

ภายนอกกระโจม ตอนนี้คนของตระกูลฟ่ง จำนวน 40 คน ตั้งแถวรออยู่ด้านหน้ากระโจมเรียบร้อยแล้ว

 

หลีฟาง ฟ่งฮ้าว ฟ่งไทหยาง โลวเคอเจี้ย เดินออกมา

 

หลีฟางไม่รอช้าเดินไปทางทิศตะวันตกทันที

 

ฟ่งฮ้าวประกาศ “เคลื่อนพลได้” และเขาเดินตามหลีฟางไป นี่ทำให้ คนของตระกูลฟ่งรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่พวกเขาก็ไม่รอช้ารีบออกเดินทางทันที

 

ฟ่งไทหยาง และ โลวเคอเจี้ย รีบวิ่งมาเดินข้างๆ หลีฟางทันที

 

เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืน ดอกจันทราก็เบ่งบานเต็มที่ และตอนนี้เขามีเวลาอีกแค่ 1 ชม. พวกเขาจะต้องรีบไปให้ถึงดอกจันทราก่อนที่มันจะบานเต็มที่ ไม่เช่นนั้นมังกรที่เฝ้ามันอยู่จะกินดอกจันทราไปเสียก่อน

 

“ข้าจะล่วงหน้าไปก่อนพวกเจ้ารีบตามมาก็แล้วกัน ข้าจะเคลียร์เส้นทางให้” จากนั้นหลีฟางก็ทะยานไปด้านหน้าด้วยความเร็วสูง และหายลับตาไปอย่างรวดเร็ว

 

ฟ่งไทหยางและโลวเคอเจี้ยพยายามจะวิ่งตามแต่ถูก ฟ่งฮ้าวห้ามเอาไว้ ถ้าพวกนางวิ่งไปสุ่มสี่สุ่มห้า อาจจะถูกมังกรลอบโจมตีเอาได้ เพราะบริเวณที่ดอกจันทราอยู่ ยังไม่ถูกเคลียร์พื้นที่

 

ฟ่งฮ้าวตะโกน “พวกเรารีบเดินทาง ระวังตัวด้วยอย่าได้ประมาทโดยเด็ดขาด” จากนั้นทุกคนก็ออกวิ่งทันที ฟ่งฮ้าวไม่ได้พากลุ่มของเขาวิ่งไปเร็วนัก เขายังคงระมัดระวัง พื้นที่แถวนี้อันตรายอย่างมาก

 

“โฮกกกกกก ตูมมมม โฮกกกกก ตูมมมมมม” เสียงมังกรหลายตัวกรีดร้องอย่างโหยหวนมาจากทิศทางที่หลีฟางมุ่งไป

 

ฟ่งไทหยาง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล “เสียงมังกร หลีฟางปะทะกับมังกรแล้ว ท่านพี่ เราต้องรีบไปช่วยเขา” น้ำเสียงของนางดูกระวนกระวายอย่างมาก

 

โลวเคอเจี้ยตะโกนด้วยน้ำเสียงโกรธ “เจ้าพ่อครัวบ้า ทำไมเจ้าต้องรีบร้อนไปคนเดียวด้วยหะ” นางรู้สึกเป็นกังวลอย่างมาก มีเสียงมังกรหลายตัวคำราม และเสียงระเบิด หลายครั้ง

 

ฟ่งฮ้าวรู้สึกจนปัญญา “รีบเคลื่อนพลเร็ว” ตอนนี้ตระกูลฟ่งเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น

 

เวลาผ่านไปไม่นานเสียงระเบิดและเสียงมังกรก็เงียบลง นี่ทำให้ ฟ่งไทหยางและโลวเคอเจี้ยรู้สึกเป็นกังวลอย่างมาก การต่อสู้จบเร็วจนเกินไป ถึงแม้ว่าหลีฟางจะเก่งกาจอย่างมาก แต่การต่อสู้กับมังกรนั้นยากกว่าสู้กับคนหลายเท่านัก และยิ่งมีมังกรหลายตัวด้วย เขาจะจัดการพวกมันทั้งหมดด้วยตัวคนเดียวได้อย่างไร

 

ในที่สุดพวกเขาก็วิ่งมาถึงจุดที่หลีฟางปะทะกับมังกร ทุกคนอ้าปากค้างตอนนี้พวกเขาตกตะลึงอย่างมาก ฉากตรงหน้าของพวกเขาสร้างความตื่นตระหนกให้พวกเขาอย่างมาก พื้นที่ตรงหน้าของเขามีต้นไม้หักโค่นหลายต้น มีหลุมขนาดใหญ่หลายหลุม มีกลิ่นคาวเลือดตลบอบอวล มีเลือดจำนวนมากติดอยู่ตามต้นไม้และพื้นดิน นี่แสดงว่าต้องเกิดการต่อสู้อย่างรุนแรงที่นี่ จากนั้นพวกเขาจึงค่อยสำรวจพื้นที่อย่างระมัดระวัง พวกเขาพบศพมังกรนอนตายอย่างอนาถ จำนวน 4 ตัว ร่างของพวกมันมีร่องรอยถูกกระบี่แทงจนพรุน ศพของพวกมันไม่สมประกอบ ชิ้นส่วนกระจายเกลื่อนกลาด

 

ฟ่งไทหยางรีบตะโกน “หลีฟาง เจ้าอยู่ไหน” นางหาหลีฟางไม่เจอ

 

โลวเคอเจี้ยเริ่มมีน้ำตาคลอ “เจ้าพ่อครัว เจ้าอยู่ไหน ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”

 

ฟ่งฮ้าวรีบเอ่ยปลอบ “เสี่ยวหยาง เสี่ยวเจี้ย ข้าคิดว่าน้องชายหลีฟางหลังจากเขาจัดการกับมังกรพวกนี้เสร็จแล้ว เขาคงจะออกเดินทางต่อทันที พวกเรารีบตามไปดีกว่า” เขาไม่เชื่อว่าหลีฟางเป็นคนฆ่ามังกรพวกนี้ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

ฟ่งไทหยาง และ โลวเคอเจี้ย พยายามสงบสติอารมณ์ของพวกนางอย่างยากลำบาก

 

ฟ่งฮ้าวตะโกน “พวกเราออกเดินทางต่อได้”

 

“โฮกกกกก ตูมมมมม ตูมมมม โฮกกกกก” มีเสียงมังกรหลายตัวคำรามและเสียงระเบิดดังสนั่นอย่างมาก ห่างจากพวกเขาไปทางทิศตะวันตก 1 กม.

 

ฟ่งไทหยางและโลวเคอเจี้ย คิดว่านั่นต้องเป็นเสียงมังกรที่กำลังต่อสู้กับหลีฟางอย่างแน่นอน พวกนางออกวิ่งทันที นี่ทำให้ ฟ่งฮ้าวส่ายหัวของเขาอย่างจนปัญญา น้องสาวของเขาเปลี่ยนไป และต้นเหตุก็คือหลีฟาง เขาสงสัยจริงๆ หลีฟางทำของใส่น้องสาวของเขาหรือเปล่า จากนั้นเขาก็รีบวิ่งตาม สองพี่น้องไปทันที

 

เวลาผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็มาถึงจุดปะทะ พวกเขาอ้าปากค้าง ต้นไม้ล้มระเนระนาด ศพมังกรเกลื่อนกลาด นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับมังกรพวกนี้กัน ใครเป็นคนฆ่าพวกมัน หลีฟางเป็นคนทำทั้งหมดนี้จริงๆ รึ ฟ่งฮ้าวสูดลมหายใจเข้าลึก เขาแทบไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นฝีมือของหลีฟาง

 

ฟ่งไทหยาง และ โลวเคอเจี้ย พวกนางเริ่มทำใจให้สงบได้ พวกนางรู้สึกเป็นกังวลเกี่ยวกับหลีฟางน้อยลง

 

“โฮกกก ตูมมมมม โฮกกกก ตูมมมม” เสียงมังกรคำรามและเสียงระเบิดดังขึ้นอีกแล้ว ฟ่งฮ้าว นำกลุ่มของเขาวิ่งตามเสียงไปทันที เมื่อพวกเขามาถึงจุดปะทะ พวกเขาไม่แวะดูมันและออกวิ่งต่อทันที

 

เวลาผ่านไป 20 นาทีแล้ว ตอนนี้พวกเขาเดินทางมาได้ 20 กม. พวกเขาเดินผ่านศพมังกรหลายร้อยตัว หลีฟางเคลียร์เส้นทางให้พวกเขา พวกเขาจึงเดินทางกันอย่างสบายๆ พวกเขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุด พวกเขาไม่ต้องระมัดระวังอีกต่อไปแล้ว

 

พวกเขามีคำถามเดียว หลีฟาง เป็นคนหรือเป็นปีศาจกันแน่ เขาฆ่ามังกรอย่างรวดเร็วและโหดเหี้ยม

 

และห่างจากพวกเขาไปอีก 3 กม. มีกลุ่มคนขนาดใหญ่กำลังตามหลังของพวกเขามา มีคนประมาณ 150 คน ได้

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 358 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/