0 Views

สองพี่น้องกอดกันแน่น พวกนางหลับตาปี๋ พวกนางได้ยินเสียงระเบิดดังสนั่น แต่พวกนางรู้สึกว่าเสียงระเบิดเมื่อครู่นี้ไม่ได้ปะทะกับร่างกายของพวกนาง พวกนางจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาและพบว่าพวกนางยังไม่ตาย พวกนางค่อยๆ หันมองไปยังทิศทางที่มังกรทมิฬพุ่งเข้ามาหาพวกนาง ตอนนี้มังกรทมิฬหายไปแล้ว มีร่างหนึ่งยืนอย่างสง่างามอยู่ด้านหน้าของพวกนาง

 

สองพี่น้องโผตัวเข้ามากอดหลีฟางทันทีด้วยความดีใจ

 

โลวเคอเจี้ยพูดด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น “เจ้าคนลามก ในที่สุดเจ้าก็กลับมา” นี่ทำให้หลีฟางเอานิ้วดีดหน้าผากโลวเคอเจี้ย นี่เขาคิดถูกแล้วใช่ไหมที่กลับมาช่วยพวกนาง

 

หลีฟางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย “ถ้าเจ้ายังเรียกข้าแบบนี้อีก ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ล่ะ”

 

โลวเคอเจี้ยก้มหน้าลงแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเบา “เจ้าอย่าไปนะ ข้าจะไม่เรียกเจ้าแบบนั้นแล้วก็ได้ ข้าสัญญา” หลีฟางยิ้มอย่างพึงพอใจ ตอนนี้ โลวเคอเจี้ยกลายเป็นเด็กว่าง่ายไปแล้ว

 

ฟ่งไทหยางมองหลีฟางด้วยใบหน้าเปื้อนน้ำตาแล้วเอ่ยดุ “เจ้ากลับมาทำไม” นี่ทำให้นางหงุดหงิดจริงๆ ถึงแม้ว่านางจะรู้สึกดีใจที่เขากลับมา แต่นี่ก็เท่ากับว่าเขากลับมาตาย

 

หลีฟางยิ้ม “ถ้าพวกเจ้าตาย ข้าก็อดสมุนไพรน่ะสิ” นี่ทำให้สองพี่น้องโมโหมาก สองพี่น้องผลักหลีฟางออกไป

 

ฟ่งไทหยางตะโกนด้วยความโกรธ “สมุนไพรมีค่ามากกว่าชีวิตเจ้าอย่างนั้นรึ? เจ้านี่มันโลภมากจริงๆ”

 

โลวเคอเจี้ยทุบหลีฟาง หนึ่งที “เจ้าคนลามก จอมละโมบ” นี่ทำให้ฟลีฟางเอานิ้วดีดหน้าผากโลวเคอเจี้ยอีกครั้ง ถ้าเด็กนี่ไปเรียกเขาแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นนี่จะทำให้ภาพพจน์ของเขาเสียหายไม่เหลือดีแน่ๆ เลย

 

หลีฟางเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย “เจ้าเพิ่งจะสัญญาไปเมื่อตะกี้นี้เองนะ เจ้าเลิกเรียกข้าว่า เจ้าคนลามกได้แล้วไม่เช่นนั้นข้าจะไม่คุยกับเจ้าแล้ว เข้าใจหรือไม่”

 

โลวเคอเจี้ยที่กำลังโกรธอยู่ก็ก้มหน้าลงและเอ่ยเบาๆ “ข้าเข้าใจ ข้าขอโทษ”

 

บุรุษชุดดำ ตอนนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างมาก หลีฟางมีพลังแค่ระดับจิตวิญญาณสวรรค์ขั้น 1 แล้วเขาสามารถทำลายมังกรทมิฬของเขาได้อย่างไร? ถึงแม้ว่ามันจะอ่อนกำลังลงเพราะปะทะกับมังกรเพลิงพิโรธและลำแสงกระบี่ของสองพี่น้องก็ตาม แต่หลีฟางก็ไม่น่าจะทำลายมันได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ และเขาไม่ทันเห็นว่าหลีฟางมายืนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาเห็นมังกรทมิฬของเขากำลังจะเขมือบสองพี่น้องอยู่แล้วแต่อยู่ดีๆ มันก็ระเบิดมีฝุ่นกระจายเต็มไปหมด และพอฝุ่นหายไป ก็ปรากฏร่างของหลีฟางยืนอยู่ เขามาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เขาไม่ได้หนีไปไหนแต่เขาแอบซุ่มอยู่แถวนี้อย่างนั้นรึ? เขามีทักษะนักฆ่าเหมือนกันรึ? นี่ทำให้บุรุษชุดดำยิ่งรู้สึกหวั่นเกรงหลีฟางมากขึ้น สัญชาตญาณของเขาร้องว่าหลีฟางอันตรายอย่างมาก ถ้าเป็นงานทั่วๆ ไปเขาจะหนีทันที แต่โอกาสที่จะได้ฆ่า ฟ่งไทหยาง หาไม่ได้ง่ายๆ เขาต้องลองเสี่ยง

 

ฟ่งไทหยางเห็นบุรุษชุดดำกำลังรวบรวมพลัง “หลีฟาง เจ้ารีบหนีไป เจ้าอย่าได้เอาชีวิตมาทิ้งที่นี่เลย เอาเสี่ยวเจี้ยหนีไปด้วย”

 

โลวเคอเจี้ยเอ่ยด้วยเสียงโกรธ “ไม่ ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ถ้าจะไปก็ไปด้วยกัน” นางยังคงยืนกรานคำเดิม ถึงแม้ว่านางจะเพิ่งสนิทกับฟ่งไทหยางได้ไม่ถึง12ชั่วยาม แต่พวกนางก็ร่วมเป็นร่วมตายมาด้วยกันครั้งหนึ่งแล้ว และฟ่งไทหยางไม่เคยทิ้งนาง แล้วนางจะหนีไปคนเดียวได้อย่างไร

 

หลีฟางเหนื่อยหน่ายกับสองพี่น้องคู่นี้ เขาเดินไปเผชิญหน้ากับบุรุษชุดดำ โดยไม่สนใจสองพี่น้องอีกต่อไป

 

บุรุษชุดดำคำราม “กายามังกรปีศาจ” มีออร่ามังกรที่มีแต่กระดูกห่อหุ้มบุรุษชุดดำเอาไว้ มีแขนกระดูกขนาดใหญ่ที่กรงเล็บแหลมคมราวกับใบมีดโกนยื่นออกมา แขนนี้ขยับตามแขนของบุรุษชุดดำ เขาแผ่กลิ่นอายแห่งความตายออกมา ดูน่ากลัวอย่างมาก นี่เป็นคัมภีร์ลับของสำนักมังกรทมิฬ มีน้อยคนที่จะได้รับอนุญาตให้ฝึกคัมภีร์นี้

 

“กายามังกรปีศาจ” สองพี่น้องอุทาน พวกนางพอจะเดาได้แล้วว่าบุรุษชุดดำเป็นใคร “ชวยมุ้ย” ชื่อนี้ทำให้บุรุษชุดดำชะงักเล็กน้อย

 

บุรุษชุดดำถอนใจหายยาว “ถูกแล้ว ข้าคือชวยมุ้ย” จากนั้นเขาก็เปิดหน้าออก เขาไม่จำเป็นต้องปกปิดหน้าตาอีกต่อไป นี่ทำให้สองพี่น้องรู้สึกสูญเสียความหวังที่จะมีชีวิตรอดไป ชวยมุ้ย เป็นศิษย์โดยตรงของ ซ่งจั่ว เขาแข็งแกร่งมาก

 

ชวยมุ้ยเอ่ยกับหลีฟางด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เจ้าไม่น่ากลับมา” จากนั้นเขาก็ปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงอย่างมากออกมา

 

หลีฟางหัวเราะ “เจ้าก็ไม่น่ามายุ่งกับผู้หญิงของข้า”

 

สองพี่น้องตะโกนด้วยความโกรธ “ใครเป็นผู้หญิงของเจ้ากัน เจ้าคนลามก” นี่ทำให้หลีฟางแทบอยากจะเอาหัวพุ่งชนต้นไม้ตาย

 

หลีฟางยิ้มแหยๆ “ไหนพวกเจ้าบอกว่าให้ข้ารับผิดชอบพวกเจ้ายังไงเล่า” เขายังคงหยอกล้อพวกนางต่อไป

 

โลวเคอเจี้ยใบหน้าแดงก่ำ “ข้าไปบอกเจ้าตอนไหนกัน” นี่ทำให้หลีฟางหน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยทีเดียว

 

ชวยมุ้ยไม่รอช้า พุ่งมาหาหลีฟางทันที เขาใช้แขนกระดูกขนาดใหญ่ข้างขวา ตบไปที่หลีฟางอย่างแรง

 

“ระวัง อ๊ายยยยย” สองพี่น้องกรี๊ดสุดเสียง

 

“เป๊งงงงงงง” เสียงกระทบเหล็กดังสนั่น หลีฟางเปิดใช้ กายาพระเจ้าสงคราม มีออร่ายักษ์สีทองสวมชุดเกราะเต็มตัว ใช้หลังแขนรับกรงเล็บของมังกรปีศาจเอาไว้อย่างง่ายดาย ชวยมุ้ยตกตะลึงเล็กน้อย กายาของหลีฟางทรงพลังอย่างมาก

 

ชวยมุ้ยไม่รอช้าใช้กรงเล็บกระดูกข้างซ้ายตบหลีฟางต่อ “เป๊งงงงงงงงง เป๊งงงงงง เป๊งงงงงง” ชวยมุ้ยโจมตีหลีฟางอย่างต่อเนื่อง หลีฟางยังยืนอยู่กับที่ไม่สะทกสะท้านอะไรเลย

 

สองพี่น้องมองหลีฟางด้วยสายตายากที่จะเชื่อ หลีฟางสามารถต่อสู้กับชวยมุ้ยได้ นี่เขาเป็นใครกันแน่

 

หลีฟางรู้สึกรำคาญแขนกระดูกของชวยมุ้ย “หมับ หมับ” ออร่าสีทองคว้าจับแขนกระดูกทั้งสองข้างของชวยมุ้ย

 

ชวยมุ้ยตกตะลึงเขาพยายามจะดึงแขนกลับมาแต่มือของหลีฟางราวกับปากตุ๊กแกไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่เขาก็ดึงแขนกระดูกกลับมาไม่ได้

 

“กรอบ กรอบ อ๊ากกกก” เสียงกระดูกแตกหัก ชวยมุ้ยกรีดร้องอย่างโหยหวน แขนกระดูกหักเป็นสองท่อน หลีฟางหักแขนกระดูกของชวยมุ้ยอย่างง่ายดาย ชวยมุ้ยกระโดดถอยหลังไปทันที มีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของเขา กายามังกรปีศาจพังทลาย นี่ทำให้ชวยมุ้ยตกตะลึงอย่างมาก

 

สองพี่น้องรู้สึกมีความหวังขึ้นมาทันที พวกนางไม่คิดว่าหลีฟางจะแข็งแกร่งขนาดนี้

 

หลีฟางยิ้มและเอ่ยถามอย่างหยิ่งผยอง “เจ้ามีอะไรจะแสดงอีกหรือไม่”

 

ชวยมุ้ยรู้สึกตึงเครียดอย่างมาก จากนั้นเขาก็คำราม “ราหูอมจันทร์” จากนั้นรอบตัวของเขาในระยะ 30 เมตรก็ปกคลุมไปด้วยความมืดมิด หลีฟางตกอยู่ภายในเขตแดนของชวยมุ้ยแล้ว นี่เป็นเขตแดนราหูอมจันทร์ คนที่อยู่ภายในเขตแดนนี้จะสูญเสียการมองเห็นไป

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 350 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/