0 Views

ฟ่งไทหยาง มองบุรุษชุดดำที่ตรงหน้าพวกเขา อยู่ในระดับจิตวิญญาณสวรรค์ขั้นสูงสุดแล้ว เขาดูน่ากลัวอย่างมาก บุรุษชุดดำคนนี้จะต้องไม่มาดีอย่างแน่นอน ดูจากกลิ่นอายที่เขาแผ่ออกมา ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเขาเป็นนักฆ่าอย่างแน่นอน ฟ่งไทหยางนึกถึงคำเตือนของพ่อนาง ให้ระวังตัว ตอนนี้มีนักฆ่าลึกลับตามฆ่าคนของตระกูลฟ่งอยู่ และนางสันนิษฐานว่าต้องเป็นบุรุษชุดดำคนนี้อย่างแน่นอน และแบบนี้พวกนางจะหนีได้อย่างไรกัน พวกนางอยู่แค่ระดับจิตวิญญาณสวรรค์ขั้นที่ 5 เอง ส่วนหลีฟางไม่ต้องพูดถึงเขาอยู่แค่ระดับจิตวิญญาณสวรรค์ขั้น 1 เอง เสี่ยวหมิน ก็ไม่อยู่ แบบนี้พวกนางแย่แน่ๆ

 

โลวเคอเจี้ยโกรธ “เจ้าเป็นใครกันกล้ามาขวางทางพวกข้า” อารมณ์ของนางเหมือนเด็กเอาแต่ใจ นางจึงไม่รู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้อันตรายแค่ไหน

 

บุรุษชุดดำไม่พูดจาใดๆ ทั้งสิ้น “ตูมมมม” เขาระเบิดพลังออกมาทันที มีออร่ามังกรทมิฬห่อหุ้มร่างกายของเขา แต่เขายังไม่ทำอะไร เขายังคงยืนอยู่กับที่ปล่อยพลังกดดัน ทั้ง 3 คน

 

นี่ทำให้ สองพี่น้องรู้สึกหายใจลำบาก และสีหน้าของพวกนางบิดเบี้ยว “ตูมมม” สองสาวระเบิดพลังออกมาพยายามที่จะต้านทานแรงกดดันนี้ ตอนนี้ใบหน้าพวกนางดีขึ้นเล็กน้อย พวกนางไม่สามารถต้านทานแรงกดดันจากบุรุษชุดดำได้ ส่วนหลีฟางยังคงยืนยิ้มอย่างสบายๆ เหมือนเขาไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลย นี่ทำให้บุรุษชุดดำขมวดคิ้ว เขายังคงสังเกตหลีฟางต่อไป

 

สองพี่น้องอุทานออกมา “สำนักมังกรทมิฬ” นี่ทำให้สองพี่น้องรู้สึกหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น สำนักมังกรทมิฬแข็งแกร่งกว่าตระกูลของพวกนางอย่างมาก

 

“ใครเป็นคนส่งเจ้ามา” ฟ่งไทหยางเอ่ยถาม

 

บุรุษชุดดำเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ็บแค้น “เจ้าต้องโทษพ่อของเจ้า ที่มันฆ่าพ่อแม่ของข้า อย่างเลือดเย็น” ภาพตอนที่พ่อแม่ของเขาตาย ฉายขึ้นมาภายในห้วงคำนึง เขาเห็นพ่อของเขาท้าประลองกับ ฟ่งเหลย และพ่อของเขาพ่ายแพ้ให้กับฟ่งเหลย และฟ่งเหลยลงมือฆ่าเขาอย่างโหดเหี้ยม แม่ของเขาก็กระโจนขึ้นไปบนเวทีประลองเพื่อจะแก้แค้นให้กับพ่อของเขา แต่สุดท้ายนางก็ตาย วันนั้นเขาเสียพ่อและแม่ไปพร้อมกัน เขาแค้นฟ่งเหลยอย่างมาก เขาจะต้องฆ่ามันด้วยตัวเองให้ได้ แต่ตอนนี้พลังของเขายังไม่พอ เขาจึงเลือกที่จะฆ่ารุ่นเยาว์ตระกูลฟ่งเพื่อระบายความโกรธแค้นของเขาไปก่อน

 

โลวเคอเจี้ย เอ่ยด้วยน้ำเสียงโมโห “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกข้าเล่า ในเมื่อท่านลุงเป็นฆ่าพ่อแม่ของเจ้า เจ้าก็ไปแก้แค้นกับเขาสิไม่ใช่มาลงที่พวกข้า เจ้ามันก็แค่พวกขี้ขลาดเอาแต่รังแกคนที่อ่อนแอกว่า ถ้าเจ้าแน่จริงก็ไปท้าประลองกับท่านลุงสิ”

 

บุรุษชุดดำหัวเราะเยาะเย้ย “เจ้านี่มันไร้เดียงสาจริงๆ ถ้าข้าฆ่าลูกสาวของมัน มันจะต้องโกรธแค้นจนอกแตกตายแน่ๆ นี่ทำให้ข้าสะใจที่สุด และเมื่อข้ามีพลังมากพอ ข้าจะตามไปฆ่ามันด้วยมือของข้า” หลีฟางยิ้มเย็นและมองไปที่บุรุษชุดดำ

 

ฟ่งไทหยาง กัดฟัน “หลีฟาง เจ้าพาเสี่ยวเจี้ยหนีไป ข้าจะถ่วงเวลาไว้ให้พวกเจ้าเอง” นางรู้ว่าบุรุษชุดดำมีเป้าหมายมาที่นางเพียงคนเดียว ถ้าโลวเคอเจี้ยหนีไปบุรุษชุดดำอาจจะไม่ตามไปฆ่าพวกเขา และนางหวังว่าจะเป็นแบบที่นางคิด

 

โลวเคอเจี้ย เอ่ยโดยปราศจากความกลัว “ไม่ ข้าจะไม่หนี  ถ้าจะตายก็ต้องตายด้วยกัน” นี่ทำให้ ฟ่งไทหยาง ไม่รู้ว่าจะดีใจดีหรือว่าเสียใจดี

 

หลีฟางเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวาดกลัว “แต่ข้ายังไม่อยากตาย ข้าไปล่ะ” จากนั้นเขาก็หันหลังเดินจากไปทันที

 

โลวเคอเจี้ยตะโกนด่า “เจ้าคนลามกจอมขี้ขลาด เจ้าหนีไปเลย หลังจากที่เจ้าทำกับพวกข้าแบบนั้นแล้วเจ้าจะไม่รับผิดชอบเลยใช่ไหม” โลวเคอเจี้ยรู้สึกว่าใบหน้าของร้อนผ่าว จากนั้นนางก็เอ่ยต่อ “ได้ หลังจากที่พวกข้าตายไปแล้ว พวกข้าจะเป็นผีตามไปหลอกหลอนเจ้าตลอดไป” ฟ่งไทหยางรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นางถอนหายใจยาว ที่หลีฟางทำไปเพราะช่วยพวกนาง จะให้เขามารับผิดชอบอะไร นางไม่ยื้อหลีฟางไว้ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่แล้ว ถึงเขาจะยอมอยู่ก็ไม่ได้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลง มีแต่จะเพิ่มจำนวนศพเท่านั้น แต่ถ้าเขาหนีรอดไปได้นางก็ดีใจด้วย เพราะยังไงเขาก็เป็นผู้ที่ช่วยชีวิตนางเอาไว้

 

หลีฟางชะงักและเอามือกุมหัว “ข้าไม่ได้ชื่อเจ้าคนลามก ข้าชื่อ หลีฟลาง” เขารู้สึกเกลียดชื่อนี้จริงๆ จากนั้นเขาก็ก้าวต่อไป โลวเคอเจี้ยมองตามเขาด้วยสายตาแดงก่ำ และนางกำลังจะอ้าปากด่าหลีฟางต่อ แต่ฟ่งไทหยางห้ามนางไว้ “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขา ปล่อยเขาไปเถอะ” นี่ทำให้โลวเคอเจี้ยน้ำตาคลอและมีน้ำตาไหลออกมา นางไม่ได้หวาดกลัวความตาย แต่นางเสียใจที่หลีฟางเดินจากไป

 

นี่ทำให้บุรุษชุดดำยิ้ม ที่แท้หลีฟางก็เป็นพวกขี้ขลาดนี่เอง ทีแรกเขารู้สึกหวั่นเกรงหลีฟางเล็กน้อย เนื่องจากหลีฟางไม่ได้รับผลจากแรงกดดันของเขาเลย แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องรู้สึกเป็นกังวลเกี่ยวกับหลีฟางอีกแล้ว  เดี๋ยวเขาค่อยตามไปฆ่าหลีฟางทีหลัง

 

สองพี่น้องน้ำตาคลอมองหลีฟางเดินลับตาไป

 

หลังจากหลีฟางหายเข้าไปในความมืด นี่ทำให้บุรุษชุดดำขมวดคิ้วแน่น เขาไม่สามารถสัมผัสถึงหลีฟางได้อีกต่อไป นี่ทำให้เขาแปลกใจอย่างมาก กายามังกรทมิฬทำให้เขาสามารถมองเห็นในความมืดได้อย่างชัดเจน แต่เมื่อหลีฟางเดินเข้าไปในความมืด เขากลับหายไปอย่างไร้ร่องรอย แล้วแบบนี้เขาจะตามหาหลีฟางเจอได้อย่างไร เขาต้องรีบจัดการกับสองพี่น้องนี่ แล้วรีบไปตามล่าหลีฟางต่อ จะอย่างไรวันนี้หลีฟางก็ต้องตาย

 

บุรุษชุดดำปล่อยจิตสังหารอันรุนแรงออกมา เขาเปิดประตูวิญญาณ กรงเล็บมังกร คู่หนึ่งบินออกมาสวมใส่ที่แขนทั้งสองข้างของเขา จากนั้นเขาก็รวบรวมพลัง และคำราม “มังกรทมิฬขย้ำ” เขารวบรวมพลังไว้ที่กรงเล็บทั้งสองข้าง จากนั้นเขาก็ปล่อยหมัดออกไปด้านหน้า “โฮกกกกก” มังกรทมิฬตัวใหญ่ทะยานไปหา ฟ่งไทหยาง และ โลวเคอเจี้ย มันอ้าปากพร้อมที่จะเขมือบทั้งสองในคำเดียว

 

สองพี่น้องเรียกชุดเกราะและกระบี่ของพวกนางออกมา ฟ่งไทหยาง คำราม “มังกรเพลิงพิโรธผลาญฟ้า” นางรวบรวมพลังไว้ที่กระบี่ของนาง กระบี่มังกรเพลิงพิโรธมีเปลวไฟลุกโชนร้อนแรง จากนั้นนางก็ชี้กระบี่ไปด้านหน้า “โฮกกกก” เปลวเพลิงที่กระบี่กลายเป็นมังกรเพลิงพิโรธทะยานออกไป พุ่งไปยังมังกรทมิฬ มังกรเพลิงพิโรธตัวนี้มีขนาดเพียง 1 ใน 4 ของ มังกรทมิฬ

 

โลวเคอเจี้ย รวบรวมพลังไว้ที่กระบี่ของนาง ตอนนี้กระบี่ได้เปล่งแสงสีฟ้าเข้ม “กระบี่ที่ 1 ลำแสงกระบี่สังหาร” นางใส่พลังทั้งหมดไปที่กระบี่ของนาง “ปังงงง” ลำแสงสีฟ้าเข้มถูกยิงไปยัง มังกรทมิฬ

 

“ตูมมมมมมมมม” เสียงระเบิดดังสนั่น เกิดฝุ่นฟุ้งกระจายเป็นวงกว้าง มังกรเพลิงพิโรธและลำแสงกระบี่สังหาร ปะทะกับมังกรทมิฬ “โฮกกกก” มังกรทมิฬทะยานออกมาจากฝุ่นและพุ่งตรงมาที่สองพี่น้องทันที มันไม่เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อย มันอ้าปากกว้าง เตรียมจะเขมือบ สองพี่น้องในคำเดียว

 

สองพี่น้องกอดกันแน่น และจ้องไปที่มังกรทมิฬอย่างหาญกล้า พวกนางไม่หวาดกลัวมันเลยแม้แต่น้อย

 

“ตูมมมมมมมมมม”

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 345 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/