0 Views

ทั้งสองพี่น้องรู้สึกว่า เหมือนมีคนอุ้มพวกนางขึ้นจากน้ำ “อืมมม” พวกนางรู้สึกว่ามีคนมาจูบพวกนางอย่างดูดดื่ม พวกนางรู้สึกว่าจูบนี้เร่าร้อนอย่างมาก จากนั้นพวกนางก็รู้สึกว่ามีมือคู่หนึ่งที่ซุกซนมาสัมผัสที่หน้าอกของพวกนาง “อ๊างงง” มือคู่นั้นทั้งกดและขยำหน้าอกของพวกนางอย่างเร่าร้อน จากนั้นพวกนางก็ถูกจูบอีกครั้งและถูกขยำหน้าอกสลับกันหลายครั้ง หลังจากนั้นไม่นาน พวกนางก็รู้สึกว่าเสื้อผ้าของพวกนางกำลังถูกถอดออกทีละชิ้นทีละชิ้น จนหมด จากนั้นพวกนางก็รู้สึกว่ามีมือมาลูบไล้บนเรือนร่างของพวกนางอย่างนุ่มนวล นี่ทำให้พวกนางหายใจแรงขึ้นและถี่ขึ้น “อ๊างงงงง” มือนั้นมาหยุดที่บริเวณที่หน้าอกของพวกนางและลูบไล้วนเป็นวงกลม นี่ทำให้พวกนางรู้สึกว่าร่างกายของพวกนางเร่าร้อนอย่างมาก จากนั้นมือก็เคลื่อนอย่างช้าๆ ไปยังส่วนอื่นๆ ต่อ และทำแบบเดิมซ้ำๆ หลายจุด พวกนางรู้สึกรื่นรมย์อย่างมาก จนมาหยุดที่บริเวณท้องน้อยของพวกนาง และเมื่อมือนั้นหมุนวนเป็นวงกลมบริเวณนั้นอย่างช้าๆ “อืมมมม อ๊างงง อ๊างงงง อ๊างงงงงงง” จากนั้นพวกนางก็รู้สึกสบายตัวอย่างมากและสติของพวกนางค่อยๆ เลือนลางลง นี่เป็นความฝันที่แปลกมากๆ

 

ฟ่งไทหยาง ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก นางพบว่าตัวเองนอนอยู่ในถ้ำ นางได้ยินเสียงน้ำไหลผ่านปากถ้ำ แสดงว่าน้ำตกที่พวกนางกระโดดลงมาไหลผ่านปากถ้ำนี้ ตอนนี้นางรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งตัว จากนั้นจึงหันไปดูรอบๆ นางก็เห็น โลวเคอเจี้ยนอนอยู่ข้างๆ นาง โลวเคอเจี้ยมีรอยยิ้มที่มุมปาก เหมือนนางกำลังฝันดีอยู่ ตอนนี้ร่างกายของพวกนางมีบาดแผลเต็มไปหมด “อ๊ายยยยยย” ฟ่งไทหยางกรี๊ดสุดเสียงเลยทีเดียว นางสำรวจร่างกายของตัวเองแล้วพบว่าร่างกายของนางเปลือยอยู่ และมีเมือกสีขาวที่มีกลิ่นฉุนอย่างมากอยู่ตามจุดต่างๆ ของร่างกาย โดยมีผ้าบางๆ คลุมตัวของพวกนางเอาไว้ นี่ทำให้นางตื่นตระหนกอย่างมาก และเมื่อคืนนางก็ฝันแปลกๆ ด้วย เกิดอะไรขึ้นกันแน่

 

นี่ทำให้โลวเคอเจี้ยลืมตาตื่น นางตวาดลั่นด้วยน้ำเสียงที่โกรธเกรี้ยว “ข้ากำลังหลับฝันดีอยู่เลย ใครกล้ามาปลุกข้ากัน ข้าจะนอนต่ออย่ามากวนข้าอีก” จากนั้นนางก็หลับต่อ

 

ฟ่งไทหยาง มึนงงกับอาการของโลวเคอเจี้ย จากนั้นก็ถอนหายใจ และพยายามจะขยับร่างกายของนาง แต่นางพบว่าไม่สามารถขยับได้ ร่างกายของนางรู้สึกว่ามันหนักไปหมด ขณะนั้นเองมีเสียงดังมาจากปากถ้ำ “เจ้าอย่าเพิ่งขยับ ตอนนี้มีกระดูกหลายแห่งของเจ้าแตกหัก”

 

ฟ่งไทหยางมองไปที่ปากถ้ำ นางก็พบกับบุรุษ จากรูปร่างของเขาอายุประมาณ 16 ปี นี่ทำให้นางตกใจอย่างมาก จากนั้นบุรุษผู้นั้นก็เดินเข้ามาหานาง “ไหนให้ข้าดูซิว่า ร่างกายของเจ้าดีขึ้นหรือยัง” บุรุษคนนั้นเอื้อมมือมาดึงผ้าที่คลุมร่างของนางออกทันที

 

“อ๊ายยยยย” ฟ่งไทหยางกรีดร้อง “เจ้าเด็กลามก เจ้าจะทำอะไรข้า ออกไปเดียวนี้เลยนะ ข้าจะฆ่าเจ้า” ตอนนี้ใบหน้าของนางแดงก่ำเต็มไปด้วยความโกรธแค้นอย่างมาก นางถูกบุรุษแปลกหน้าเปิดผ้าคลุมตัวของนางออกโดยไม่ถามความสมัครใจของนางเลย แต่นางจะทำอะไรได้ นางไม่สามารถขัดขืนเขาได้ ได้แต่ด่าเขา “@#$%&[email protected]#$%”

 

“โอยยยยย อ๊าง อ๊าง” บุรุษคนนั้นใช้มือกดไปที่หน้าอกขนาดมหึมาของนาง “เจ้าจะทำอะไร เสี่ยวเจี้ยช่วยข้าด้วย” ตอนนี้ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยน้ำตาและเจ็บปวดจากอาการฟกช้ำ

 

โลวเคอเจี้ยลืมตาขึ้นและหันมาเห็นบุรุษคนหนึ่งกำลังจับหน้าอกของ ฟ่งไทหยาง นี่ทำให้นางงงงวยเกิดอะไรขึ้น “พวกเจ้าจะทำอะไรกัน ให้ข้าออกไปก่อน” นางคิดว่าฟ่งไทหยางกำลังจะร่วมรักกับบุรุษทั้งๆ ที่นางยังอยู่ด้วยเนี่ยนะ จากนั้นนางเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ นางพยายามขยับตัวแต่ไม่สามารถทำได้ “เจ้าคนชั่วช้า เจ้ากำลังจะทำอะไรพี่สาวข้า เอามือออกจากหน้า…อก… ของนางเดี๋ยวนี้เลยนะ” ตอนนี้ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความโกรธอย่างมาก

 

บุรุษคนนั้นไม่สนใจและเคลื่อนมือจับจุดอื่นๆ บนร่างกายของฟ่งไทหยางต่อไป ราวกับว่าร่างกายของนางเป็นของเล่น “โอ๊ยยยยย ข้าเจ็บนะ เจ้าจะทำอะไรข้า เจ้ารู้หรือเปล่าว่าข้าเป็นเจ้าหญิงของตระกูลฟ่ง ถ้าพ่อของข้ารู้เจ้าตายแน่” นางพยายามจะข่มขู่เขา

 

บุรุษหนุ่มยิ้มอย่างชั่วร้าย “หลังจากข้าพอใจแล้ว ข้าจะฆ่าเจ้าทิ้งซะ แค่นี้ก็ไม่มีใครรู้แล้ว ถ้ายังไม่อยากตายก็หุบปากของเจ้าซะ” นี่ทำให้ ฟ่งไทหยาง และ โลวเคอเจี้ยหวาดกลัวอย่างมาก

 

“ถ้าเจ้ายังไม่หยุด ข้าจะกัดลิ้นตัวเองตาย” ฟ่งไทหยาง นางใจเด็ดอย่างมาก

 

บุรุษแปลกหน้า ยิ้มและปล่อยมือออก “เจ้าจะทำอะไรก็ตามใจเจ้า” จากนั้นเขาก็เอาผ้าปิดร่างกายนางไว้เหมือนเดิมและเอาเม็ดยายัดใส่ปากของฟ่งไทหยางที่กำลังอ้าปากด่าเขาอยู่ ฟ่งไทหยางจึงกลืนเม็ดยาเข้าไปทันที

 

“แค่ก แค่ก เจ้าเอาอะไรให้ข้ากิน” จากนั้นนางก็สัมผัสได้ถึงพลังการฟื้นฟูที่มหาศาล ทำให้นางรู้ทันทีเลยว่านี่เป็นเม็ดยาฟื้นฟูระดับสูงกว่าที่นางเคยกิน และที่นางเคยกินมามีแค่เม็ดยาฟื้นฟูระดับสวรรค์ขั้นสูงเท่านั้น นี่แสดงว่าเม็ดยานี้ต้องอยู่ในระดับตัดสวรรค์แน่ๆ แต่นางไม่รู้ว่ามันอยู่ในระดับใด

 

บุรุษผู้นั้นไม่สนใจนางอีกต่อไป เขาหันมาหา โลวเคอเจี้ย ตอนนี้ใบหน้าของโลวเคอเจี้ยเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “เจ้าจะทำอะไรข้า ข้าเป็น…..อ๊ายยยยยยย” โลวเคอเจี้ยไม่ทันได้พูดจบ บุรุษคนนั้นก็เปิดผ้าคลุมตัวนางออก นางกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวและโกรธแค้น “อย่าให้ข้าลุกขึ้นไปได้นะข้าจะฆ…..โอ๊ยยยยยยย อ๊าง อ๊าง” บุรุษหนุ่มไม่สนใจและใช้มือกดไปที่หน้าอกของนาง ทำให้โลวเคอเจี้ยรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก

 

“เจ้าก็ดีขึ้นมากแล้ว” จากนั้นบุรุษนั้นก็เอาผ้าคลุมตัวของนางไว้เหมือนเดิมและยัดเม็ดยาใส่ปากนาง

 

“แค่ก แค่ก เจ้าเอาอะไรให้ข้ากิน” หลังจากพูดจบนางก็เงียบลงเพราะสัมผัสได้ถึงพลังการฟื้นฟู นี่ทำให้นางรู้สึกแปลกใจอย่างมาก

 

จากนั้นบุรุษคนนั้นก็เดินออกจากถ้ำไป

 

ฟ่งไทหยางและโลวเคอเจี้ยมองการกระทำของบุรุษคนนั้นด้วยสายตาที่งงงวย

 

ฟ่งไทหยางเอ่ยถาม “เจ้าจะไปไหน”

 

บุรุษนั้นหันกลับมายิ้ม “ข้าจะไปทำธุระของข้า เดี๋ยวเย็นๆ ข้าจะกลับมาทำอาหารให้พวกเจ้ากิน” จากนั้นบุรุษคนนั้นก็เดินจากไป

 

นี่ทำให้สองพี่น้องงงงวยอย่างมาก

 

ฟ่งไทหยางหันมาหาโลวเคอเจี้ย “เสี่ยวเจี้ย เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”

 

โลวเคอเจี้ย ฝืนยิ้ม “ข้ารู้สึกดีขึ้นมากแล้ว พี่หยางละเป็นอย่างไรบ้าง”

 

ฟ่งไทหยางยิ้ม “ข้าก็ดีขึ้นมากแล้วเหมือนกัน ดูเหมือนว่าพวกเราจะยังไม่ตายนะ”

 

โลวเคอเจี้ยยิ้ม “ในที่สุดเราก็รอดตายแล้ว” จากนั้นนางก็ทำหน้าเหมือนจะลืมอะไรบางอย่าง “เจ้าคนลามกนั่นเป็นคนช่วยเราไว้อย่างนั้นรึ”

 

ฟ่งไทหยางทำหน้าโกรธ “ใช่ เจ้าคนลามกนั่นเป็นคนช่วยพวกเราไว้ แต่รอก่อนเถอะ ถ้าแม่หายเมื่อไหร่ แม่จะทุบเจ้าคนลามกนั่นให้จมดินเลย” นางไม่รู้ว่าจะซาบซึ้งดีหรือว่าโกรธแค้นดี บุรุษคนนั้นทำกับพวกนางราวกับว่าพวกนางเป็นสัตว์เลี้ยงของเขา นึกจะจับตรงไหนก็จับไม่ถามความสมัครใจของพวกนางเลยสักคำ

 

จากนั้นพวกนางก็รู้สึกงัวเงียหลับไป “กรอกแกรก กรอกแกรก” มีเสียงรบกวนพวกนางทำให้พวกนางตื่นขึ้นมา และภาพตรงหน้าทำให้พวกนางหวาดกลัวถึงขีดสุด มีมังกรตัวใหญ่ เกล็ดของมันเป็นสีทองทั้งตัว อยู่ปากถ้ำกำลังจ้องมองพวกนางอยู่

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 330 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/