0 Views

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 300 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/

ตอนนี้ หยุนรี้ หลานเสวียชิง ชูหลิง เชียเยว่หวิน หายใจถี่รัวและรุนแรง ทุกคนต่างได้ยินเสียงหัวใจเต้นของกันและกัน ในตอนนี้หัวใจของพวกนางเต้นแรงราวกับตีกลอง พวกนางกำลังจะได้เห็นของลับของหลีฟางแล้ว ไม่มีใครเคยเห็นของลับของชายใดมาก่อน

 

หยุนรี้ ยังคงเคลื่อนมือไปด้านหน้าอย่างช้าๆ

 

หลานเสวียชิงสูดลมหายใจเข้าลึก

 

ชูหลิงกำหมัดแน่น

 

เชียเยว่หวินยกมือขึ้นมาปิดตาทั้งสองข้างของนางและแยกนิ้วออกเล็กน้อยเพื่อให้มองเห็น

 

ตอนนี้มือของหยุนรี้มาถึงขอบกางเกงของหลีฟางแล้ว หัวใจของสี่สาวเต้นโครมคราม แทบจะหลุดออกมาจากหน้าอกของพวกนาง

 

หยุนรี้เตรียมที่จะดึงกางเกงของหลีฟางออก แต่ก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น

 

“พวกเจ้าจะขืนใจข้าอย่างนั้นรึ ข้ารู้นะว่าข้านั้นหล่อเหลาเอามากๆ จนพวกเจ้าห้ามใจไม่อยู่ แต่ข้ายังไม่พร้อม” นี่ทำให้สี่สาวตกใจอย่างมาก พวกนางแทบจะหัวใจวายตายเลยทีเดียว (หลีฟาง ข้าเพิ่งจะได้เล่นนิยายเรื่องแรก ข้ารู้สึกยังไม่พร้อมที่จะถ่าย AV ไม่ใช่ว่าจะเรียกค่าตัวเพิ่มนะ)

 

ตอนนี้ทุกสายตาจับจ้องไปที่ใบหน้าของหลีฟางด้วยสีหน้าซีดเซียว ตอนนี้หลีฟางลืมตาขึ้นแล้ว

 

หยุนรี้ ตะโกนด้วยความโกรธใส่หลีฟาง “เจ้าคนหลงตัวเอง ใครเขาจะอยากทำแบบนั้นกับเจ้ากันเล่า” นางรู้สึกอับอายอย่างมาก ตอนนี้นางหลุดอีกแล้ว นางลืมไปเลยว่าหลีฟางเป็นนายน้อยของนาง

 

ชูหลิงรีบเอ่ย ด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก “ใช่ ใช่ เจ้าคนหลงตัวเอง ใครเขาจะไปทำแบบนั้นกับเด็กน้อยอย่างเจ้ากัน” ชูหลิงก็หลุดเช่นกัน

 

หลีฟางยิ้ม “เจ้ายังจะแก้ตัวกันอีกรึ มือของเจ้ายังจับอยู่ที่ขอบกางเกงของข้าอยู่เลย” หยุนรี้ตกใจอย่างมาก นางหันไปดูมือของตัวเองที่จับอยู่ที่ขอบกางเกงของหลีฟาง นางรีบชักมือกลับทันที

 

หยุนรี้ก้มหน้าลงด้วยความอับอาย “ข้า ข้า ” นางไม่รู้จะแก้ตัวอย่างไรดี ในเมื่อมีหลักฐานคามือแบบนี้

 

เชียเยว่หวินตกใจ “น้องชายหลี ข้า…. ข้า… ขอโทษ ข้า…..ไม่ได้ตั้งใจจะ…” จากนั้นนางก็วิ่งออกจากกระโจมไป นี่ทำให้ทุกคนสงสัยจริงๆ ว่า นางคิดไปถึงไหนกัน หลีฟางแค่ล้อเล่น

 

หลานเสวียชิงถอนหายใจยาว ตอนนี้นางรู้สึกโล่งใจอย่างมาก เกือบไปแล้ว พวกนางเกือบจะได้เห็นของลับของหลีฟางแล้ว

 

ชูหลิงรีบแก้ตัว “พวกข้าอุตส่าห์จะช่วย ถ้านายน้อยไม่เห็นค่าของมัน ก็ลืมมันซะ” จากนั้นนางก็ทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงของหลีฟางด้วยอาการโกรธและอับอาย ตอนนี้นางนั่งหันหลังให้หลีฟาง และเอามือกอดอก ลักษณะเหมือนภรรยาที่งอนสามี

 

หลีฟางยิ้ม “ข้าแค่ล้อพวกเจ้าเล่น งั้นก็เชิญพวกเจ้าทำต่อได้ ช่วยอ่อนโยนกับข้าด้วยนะ” นี่ยิ่งทำให้หยุนรี้ ชูหลิง โกรธมากขึ้นไปอีก

 

หยุนรี้พูดด้วยความโกรธและเขินอาย “เจ้าเด็กลามก ใครบอกจะทำให้เจ้ากัน” ตอนนี้หยุนรี้หน้าแดงทั้งหน้า

 

ชูหลิงรีบเอ่ยเสริม ด้วยเสียงตะกุกตะกัก “ใช่ ใช่ ใครจะอยากทำให้เด็กลามกอย่างเจ้ากันล่ะ” ชูหลิงรู้สึกใบหน้าของนางร้อนผ่าว

 

หลีฟางยิ้ม “อ้าว ไม่ใช่ว่าเจ้าเพิ่งจะบอกหรอกรึว่าจะช่วยข้า หรือว่าพวกเจ้าจะกลับคำ” นี่ทำให้หยุนรี้ ชูหลิง พูดไม่ออกได้แต่ก้มหน้าลงด้วยความอับอาย

 

หลานเสวียชิงกลั้นหัวเราะไม่ไหว หลุดหัวเราะออกมา นี่ยิ่งทำให้ หยุนรี้ ชูหลิง ยิ่งรู้สึกอับอายอย่างมาก

 

หลานเสวียชิงยิ้มแล้วหันไปพูดกับหลีฟางอย่างอ่อนโยน “พวกข้าจะออกไปรอด้านนอกนะ นายน้อยจะได้แต่งตัว” จากนั้นนางก็วางชุดของหลีฟางไว้ที่ขอบเตียง

 

หลีฟางยิ้ม และพูดอย่างอ่อนโยน “วันนี้พวกเจ้าเหนื่อยมามากแล้ว และยังจะต้องมาดูแลข้าอีก พวกเจ้าควรจะไปพักผ่อนกันได้แล้ว ข้าขอบใจพวกเจ้ามากนะ”

 

หยุนรี้ ยิ้ม “พวกข้าไม่เป็นอะไร ขอบคุณที่นายน้อยเป็นห่วง” สามสาวรับรู้ถึงความเป็นห่วงเป็นใยของหลีฟาง นี่ทำให้หัวใจของพวกนางรู้สึกอบอุ่นและเบิกบานอย่างมาก

 

ชูหลิงนึกขึ้นมาได้ และเอ่ยดุหลีฟาง “นายน้อยนิสัยไม่ดีเลย แกล้งเสี่ยวเยว่ จนนางต้องวิ่งหนีไปเลย”

 

หลีฟางยิ้ม มองที่ไปทางเข้ากระโจมและพูดเสียงดัง “เสี่ยวเยว่ ข้าขอบใจเจ้ามากนะ ที่มาช่วยดูแลข้า” นี่ทำให้สามสาวรู้สึกมึนงง ทำไมหลีฟางถึงได้พูดเสียงดัง จากนั้นพวกนางก็มองไปยังทิศทางที่หลีฟางมองไป และเพียงไม่นานเชียเยว่หวินก็เดินเข้ามา ด้วยท่าทางเอียงอาย

 

“น้องชายหลี ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ข้าต้องขอโทษที่ข้าวิ่งออกไปอย่างกะทันหัน” เชียเยว่หวินเขินอายอย่างมาก และนางลืมไปว่าหลีฟางเรียกนางว่าเสี่ยวเยว่(ใช้เรียก น้อง รุ่นเยาว์ หรือคนที่อายุน้อยกว่า ประมาณนี้) หลังจากนางวิ่งออกไปได้ไม่ไกล นางก็ถามตัวเองว่าทำไมนางต้องวิ่งหนีด้วย นางจึงเดินกลับมาแล้วยืนอยู่ที่หน้ากระโจมไม่กล้าเข้าไป

 

หลีฟางยิ้ม “ข้าสบายดีแล้ว พักผ่อนอีกสัก 1 วันข้าก็หายดีแล้ว” นี่ทำให้สี่สาวรู้สึกคลายกังวลอย่างมาก

 

หลานเสวียชิงยิ้ม “พวกเราควรจะออกไปข้างนอกได้แล้ว ให้นายน้อยแต่งตัวให้เสร็จก่อน ค่อยเข้ามาใหม่” หลังจากนั้น สี่สาวก็พากันออกไปด้านนอก พวกนางอารมณ์ดีขึ้นมาก  ตอนนี้ เชียเยว่หวิน เริ่มที่จะพูดคุยกับหยุนรี้และหลานเสวียชิงแล้ว  พวกนางออกมาคุยกันข้างนอก หัวเราะคิกคัก เชียหานเห็นเชียเยว่หวิน พูดคุยกับหยุนรี้ หลานเสวียชิง ชูหลิง อย่างเบิกบาน นี่ทำให้เขารู้สึกเหงาขึ้นมาทันที น้องสาวของเขาได้เพื่อนใหม่แล้ว ตอนนี้เขากลายเป็นหมาหัวเน่าแล้ว

 

“ฟู่ ฟู่ ฟู่” ภายในเปลวเพลิง ปรากฏไข่มุกสีขาวกระจ่างใส ขนาดเท่ากับลูกแก้ว ตอนนี้ราชามังกรเหล็กถูกกลั่นจนกลายเป็นไข่มุกราชามังกรแล้ว

 

จากนั้น เสวียฉาน ก็บินเข้าไปภายในเปลวเพลิง นางอมไข่มุกไว้ในปาก จากนั้น เปลวเพลิงก็กลายเป็นเส้นใยสานกันจนกลายเป็นเปลือกไข่ที่มีเปลวเพลิงลุกไหม้ห่อหุ้มเสวียฉานไว้ภายใน ตอนนี้เสวียฉาน เข้าสู่สภาวะจำศีลแล้ว

 

ประพันธ์โดย L

อ่านต่อกลุ่มเฟสถึงตอนที่ 300 แล้ว https://www.facebook.com/groups/158725318008139/