0 Views
โกลซิตี้ ภายใต้เงาของแสงไฟจากเมืองศิวิลัย ภายในมุมมืดสลัวแสงมุมหนึ่งมีเงาร่าง3เงาจับกลุ่มพูดคุยกันอยู่อย่างระแวดระวัง
“หมายเลข2 ตรวจสอบได้ความว่าไงบ้าง?”
“ก่อนหน้านี้เป้าหมายค้นหาเกี่ยวกับทวีปเมฆดำและมดทะเลทรายดุร้าย หลังจากที่ชั้นลองดูแล้วก็พบว่าแก่นแท้เลือดของสัตว์อสูรตนนี้ไม่สามารถเก็บรักษาได้นานนัก ถ้าเป้าหมายต้องการสิ่งนี้จริงๆมันจะต้องเดินทางไปยังทวีปเมฆดำ พวกเราสามารถลอบติดตามและรอเวลาจัดการมันในเงามืดได้! ”
“ข้อมูลพวกนี้แน่ชัดแล้วใช่ไหม?”
“แน่ชัดแล้ว! ชั้นใช้ความพยายามอย่างหนักในการแฮ็คข้อมูลจนได้มันมา ทั้งฝั่งของสหภาพและฝั่งของเฉินเฟิงได้ถูกชั้นตรวจสอบหมดแล้วดังนั้นไม่พลาดแน่นอน!”
“ดียิ่ง ถ้างั้นหมายเลข3เตรียมตัวได้เลย”
“อืมม”
เสียงพวกนั้นค่อยๆหยุดลงพร้อมๆกับเงาร่างทั้ง3ที่กลมกลืนไปกับความมืดยามราตรี
เช้าวันถัดมา3พี่น้องก็มาถึงทวีปเมฆดำ
ด้วยการใช้เมฆเหล็กที่รวดเร็วที่สุดพวกเขาจึงใช้เวลาเพียงแค่1ชั่วโมงเท่านั้นในการเดินทางมาถึงทวีปเมฆดำและเข้ามายังหนึ่งในแคมป์ที่เป็นบริเวณใกล้เคียงกับถิ่นที่อยู่ของมดทะเลทรายดุร้าย
เพื่อช่วยให้พวกนักผจญภัยจัดการกับภารกิจของพวกเขาได้ดียิ่งขึ้น สหพันธ์พันธุกรรม(คนละที่กับสหภาพนักสร้าง)จึงได้สร้างแคมป์เอาไว้ใกล้ๆกับเมืองและยังเป็นส่วนที่เขาถึงได้ยากที่สุดในเวลาเดียวกัน ภายในแคมป์การต่อสู้เป็นเรื่องต้องห้าม ทุกๆสิ่งภายในแคมป์จะถูกจับตาดูอยู่ตลอด ที่นี่มีกระทั่งหุ่นยนตร์ต่อสู้ที่สร้างขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อคุ้มกันภายในแคมป์ ทำให้ภายในแคมป์แห่งนี้เป็นจุดพักผ่อนที่ดีที่สุดของเหล่านักผจญภัย
พวกเขาทั้ง3คนเดินทางมาจนถึงแคมป์ภายใต้แสงแดดแรงกล้าแผดเผา
แสงแดดส่องสว่างไปทั่วทั้งแคมป์แห่งนี้ ภายใต้แสงเงาที่สะท้อนบนชั้นของกระจกทำให้มันส่องประกายแสงออกมาอย่างสวยงาม อย่างไรก็ตามคนส่วนใหญ่ที่มาที่นี่ไม่ได้มีเวลามาสนใจกับความสวยงามแต่อย่างใด
“เฉินเฟิงมันมาถึงรึยัง?”
ผู้ที่เป็นหัวหน้าถามออกมา
“อืมม มันขึ้นเมฆเหล็กมาแล้วและคงจะมาถึงในอีกราวๆหนึ่งชั่วโมง” หมายเลข2กล่าวออกมาขณะที่จับจ้องไปบนข้อมูลบนสายรัดข้อมือของเขา
“ดี”
ผู้ที่เป็นหัวหน้ากล่าวออกมาอย่างพึงพอใจ “แผนการของเราง่ายมาก เป้าหมายของหมอนั่นคือการล่ามดทะเลทรายดุร้าย พวกเราเพียงแค่แสร้งทำเป็นผู้ที่ผ่านทางมาและเมื่อตอนที่มันกำลังพะว้าพะวังกับการล่ามดทะเลทรายอยู่นั้นพวกเราจะลอบลงมืออย่างลับๆ ด้วยวิธีเช่นนี้พวกเราจะสามารถจัดการกับมันได้อย่างง่ายดายแน่นอน”
“มันอาจจะจ้างคนมาด้วยก็ได้”
หมายเลข3กล่าวออกมาเสียงต่ำ “เฉินเฟิงเป็นเพียงแค่นักสร้างยีนเท่านั้น ถ้ามันต้องการล่ามดทะเลทรายดุร้ายจริงๆมันจะต้องจ้างนักรบคลาสEมา2คนเป็นอย่างน้อย”
“นั่นก็เป็นตามที่คาด”
ผู้ที่เป็นหัวหน้าพยักหน้ารับน้อยๆ “ไม่ว่าจะมี2หรือ3พวกนั้นก็อยู่ในที่แจ้งขณะที่เราอยู่ในที่ลับดังนั้นเรื่องนี้พวกเราได้เปรียบเต็มประตู! เป้าหมายของเรามีเพียงแค่เฉินเฟิงเท่านั้น พวกเราไม่จำเป็นต้องสนใจคนอื่นๆและหลบหนีทันทีหลังจากที่ฆ่าเป้าหมายได้แล้ว อย่าได้ลืมล่ะว่าพวกเรายังมีสิ่งนั้นอยู่อีกด้วย…”
หมายเลข2และ3อดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นด้วย
‘ใช่แล้ว! ด้วยสิ่งนั้นแม้ว่ามันจะจ้างนักรบคลาสEมากี่คนมันก็ยังต้องตายอยู่ดี!’
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปเฉินเฟิงก็ใกล้จะมาถึงทวีปเมฆดำแห่งนี้แล้ว
“มันจะมาถึงเร็วๆนี้แล้ว”
หมายเลข2กล่าวเสียงต่ำ “ไปกัน” หัวหน้าสั่งการออกมาทันที “ถ้าพวกเราไล่ตามหลังไปมันจะดูโจ่งแจ้งเกินไป พวกเราจำเป็นต้องไปถึงก่อน”
“อืมม”
พวกเขาทั้ง3รีบรุดหน้าไปยังเขตที่อยู่ของมดทะเลทรายดุร้ายในทันที
พวกเขากำลังรออะไรบางอย่างอยู่
ใช่แล้ว…
หลังจากผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงผู้คนมากมายก็เริ่มปรากฏตัวขึ้นมาบนทะเลทรายซึ่งเป็นถิ่นของมดทะเลทรายซึ่งเป็นเรื่องปกติ เพื่อไม่ให้แสดงพิรุธใดๆออกมาพวกเขาทั้ง3จึงมองหามดทะเลทรายและเริ่มทำการฆ่าพวกมัน อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่คิดเลยว่าทีมล่ามดทะเลทรายจะไม่มีเฉินเฟิงรวมอยู่ด้วย
“แน่ใจแล้วหรอ?”
“ครับ ในกลุ่มทั้ง3คนนั้นไม่มีเฉินเฟิงอยู่ด้วย!”
“เป็นไปได้ยังไง…”
คนที่เป็นหัวหน้ายังคงรู้สึกแคลงใจอยู่ “หรือจะเป็นแค่ทีมธรรมดาที่บังเอิญมาล่ามดทะเลทรายดุร้ายที่นี่เหมือนกัน?”
ไม่นานหลังจากนั้นเงาร่างอื่นๆก็เริ่มปรากฏขึ้นมาในระยะไกลออกไป
“มีคนมาที่นี่เพิ่มแล้ว!”
หัวหน้ารู้สึกแช่มชื่นขึ้นมา “ครั้งนี้ต้องเป็นเฉินเฟิงแน่แล้ว”
ดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มล่ามดทะเลทรายดุร้ายต่อไปเพื่อไม่ให้เกิดพิรุธ อย่างไรก็ตามเมื่อกลุ่มคนเหล่านั้นเข้ามาใกล้สมองของพวกมันก็พลันว่างเปล่าไปเมื่อพวกมันพบว่าคนที่มาถึงนั้นไม่ใช่เฉินเฟิงอีกแล้ว!
เฉินเฟิงยังคงไม่ปรากฏตัวออกมาเช่นเดิม!
มดทะเลทรายดุร้ายไม่ได้ฆ่าได้ง่ายดายนัก หลังจากที่ผ่านไปเป็นเวลานานพวกเขาจึงสามารถฆ่ามันลงได้ ผ่านไปนานเข้าทีมที่ออกล่าทีมอื่นๆเองก็เริ่มทยอยจากออกไป
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
ทั้ง3คนนั้นยังคงแปลกใจอยู่ว่าทำไมเฉินเฟิงถึงไม่โผล่หัวออกมา
“หรือว่าเฉินเฟิงผู้นั้นจะรู้ถึงตัวตนของพวกเรา?”
หมายเลข3คิดอยู่ครู่หนึ่ง “เป็นไปได้ว่ามันจงใจส่งคนพวกนี้มาเพื่อทำให้เราสับสนหรือไม่?”
“ต้องเป็นเช่นนั้นแน่!”
ผู้เป็นหัวหน้าสั่นสะท้าน
“เดี๋ยว!”
“เฉินเฟิงจะต้องซ่อนตัวอยู่ภายในทีมใดทีมหนึ่งแน่นอน!”
“มันจงใจส่งทีมอื่นๆออกมาเพื่อสร้างความสับสนให้กับพวกเรา ถัดจากนั้นมันก็จะต้องซ่อนตัวอยู่ภายในทีมใดทีมหนึ่งและเริ่มลงมือจริงๆอย่างแน่นอน”
“มันจะต้องโผล่หัวออกมาแน่!”
หัวหน้ามั่นใจมาก
อย่างไรก็ตามหลังจากผ่านไปอีกหลายชั่วโมงพวกเขาก็เริ่มเห็นผู้คนมาล่ามดทะเลทรายดุร้ายมากขึ้นแต่เฉินเฟิงก็ยังคงไม่ปรากฏเช่นเดิม!
หนึ่งครั้ง!
สองครั้ง!
เวลาช่วงเช้าได้ผ่านไปง่ายๆเช่นนี้แต่พวกมันก็ยังคงไม่อาจจับได้แม้แต่เงาของเฉินเฟิง ถ้าไม่ใช่ว่าหมายเลข2มั่นใจอย่างยิ่งว่าเฉินเฟิงยังคงอยู่ภายในทวีปเมฆดำพวกมันคงคิดว่าเฉินเฟิงจากไปแล้วอย่างแน่นอน
“บางอย่างผิดปกติ”
ใบหน้าของหมายเลข3ไม่น่ามองนัก
“ชั้นไม่รู้เลยมั้ง?”
หัวหน้าแค่นเสียงออกมา หลังจากที่คิดอยู่เป็นเวลานานเขาก็ตบมือเข้าด้วยกัน “กลับไปดูสถานการณ์ที่แคมป์กันก่อนดีกว่า”
“รับทราบ”
พวกเขาทั้ง3เดินทางกลับไปยังแคมป์
อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าเมื่อมาถึงจะเจอแถวยาวอยู่ภายในแคมป์แห่งนี้ ผู้คนจำนวนมากมายมุงกันอยู่ที่จุดนั้นทำให้หลายๆคนไม่อาจมองเห็นได้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้นภายใน
“หมายเลข3ไปดูซิ” หัวหน้าส่งสัญญาให้เขาทางสายตา”
“รับทราบ”
ด้วยท่าทีขึงขังเด็ดเดี่ยวหมายเลข3พุ่งตรงเข้าไปยังฝูงชนเช่นนั้น 10นาทีถัดมาเขาก็ดันตัวออกมาจากกลุ่มฝูงชนด้วยใบหน้าโง่งมและกองเงินภายในอ้อมแขน
“สถานการณ์เป็นเช่นไรกันแน่?”
หัวหน้ากล่าวถามออกมาอย่างเร่งรีบ “มีบางคนมาแจกเงินรึไง?”
“มะ..ไม่”
ใบหน้าของหมายเลข3ยังคงแสดงออกอย่างไม่อยากจะเชื่ออยู่เช่นเดิม “ไปดูเองเถอะแล้วจะรู้”
“ไอ้ขยะเอ๊ย!”
บอสจ้องไปที่เขาเขม็ง “หมายเลข2นายไปดู”
“รับทราบ”
หมายเลข2จับจ้องไปที่หมายเลข3อย่างดูถูกและทำเช่นเดียวกันสิ่งที่หมายเลข3ได้ทำก่อนหน้านี้ เขาเบียดตัวเข้าไปยังฝูงชนด้วยจิตใจที่เหี้ยมหาญและดันตัวออกมาหลังจากผ่านไป10นาทีด้วยท่าทีอเนจอนาถ
และบนใบหน้าของเขาก็กลายเป็นโง่งมเฉกเช่นเดียวกัน! และภายในอ้อมแขนของเขาเองก็เต็มไปด้วยกองเงินเหมือนหมายเลข3เด๊ะๆ!
“หมายเลข2?” บอสกล่าวถาม
“ห๊ะ?”
ใบหน้าของหมายเลข2ฉาบไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อเช่นเดียวกันจนเกือบถึงจุดที่เขาอยากจะร้องไห้ออกมา “ผม…ผมอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ถูกจริงๆ หัวหน้าคุณจะรู้เองหลังจากที่เข้าไปดู”
“ฮึ่ม!”
หัวหน้าแค่นเสียงออกมา “ขอดูหน่อยเถอะว่าพวกแกกำลังเล่นอะไรกันอยู่กันแน่!”
“สวะเอ๊ย!”
หัวหน้าเบียดตัวเข้าไปยังฝูงชน
พวกเขาจับจ้องมองไปที่หัวหน้าและขมวดคิ้ว อย่างไรก็ตามหลังจากที่คิดเกี่ยวกับมันแล้วแม้ว่าเขาจะเข้าไปแล้วก็ตามเขาก็ไม่มีทางเลือกอยู่ดี ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้กล่าวสิ่งใดและปล่อยให้หัวหน้าเบียดตัวเข้าไปยังกึ่งกลางของฝูงชน
ถัดมาหัวหน้าผู้นี้ก็เห็นคนที่ทำให้เขาต้องตกใจไปจนถึงแก่นเพราะคนผู้นั้นก็คือ – เฉินเฟิง!
ใช่แล้วคนที่ถูกฝูงชนรุมล้อมอยู่ก็คือเฉินเฟิง!
“สถานการณ์เป็นเช่นไรกันแน่?”
หัวใจของหัวหน้าเต้นกระหน่ำพร้อมกับที่เขารู้สึกว่าบางสิ่งบางอย่างมันผิดแปลกไป
ในเวลานั้นเองเฉินเฟิงก็ดูเหมือนจะเห็นเขาแล้วและโบกมือของเขาให้ “คุณ ใช่คุณนั่นแหละ”
เสียงถอนหายใจเริ่มดังขึ้นมารอบกายของเขา
หัวหน้าเดินตรงไปยังเบื้องหน้าของเฉินเฟิงโดยที่สีหน้าไม่แปรเปลี่ยนพร้อมกับตระเตรียมมีดภายในมือเอาไว้พร้อมสรรพ อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเห็นหุ่นยนตร์ต่อสู้ที่อยู่ในระยะไกลสายตาออกไปกำลังมุ่งเป้ามาที่เขาเขาก็ทิ้งแผนของเขาไปทันที
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะสังหารเฉินเฟิงที่นี่
“เอาแก่นแท้เลือดของมดทะเลทรายดุร้ายของคุณออกมาสิ” เฉินเฟิงกล่าวอย่างเรียบนิ่ง
“หา?”
หัวใจของหัวหน้าผู้นี้เต้นระรัว คนผู้นี้รู้ได้อย่างไรว่าเขามีแก่นแท้เลือดของมดทะเลทรายดุร้าย? หรือว่าเจ้าสารเลวหมายเลข2และ3นั่นจะหักหลังเขาเข้าแล้ว? ในตอนที่เขากำลังจะกล่าวสิ่งใดออกมานั่นเองเขาก็พบว่าผู้คนที่อยู่ใกล้ๆเขามาล้อมเขาเอาไว้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยเจตนาสังหาร ทำให้หัวหน้าผู้นี้ต้องรีบนำแก่นแท้เลือดที่เขาได้รับมาก่อนหน้านี้ออกมา
“อืมมม ความบริสุทธิ์ไม่เลวเลย”
เฉินเฟิงตรวจสอบมันและตีราคาออกมา
“อ่ะนี่เงิน”
เฉินเฟิงหยิบเงินออกมากองหนึ่งโยนให้กับหัวหน้าผู้นี้และตะโกนกับฝูงชนออกมา “ถัดไป! ผมขอพูดอีกครั้งนะ ผมรับแค่อันที่มีความบริสุทธิ์สูงเท่านั้นและรับในราคาดีด้วย! พวกที่มีความบริสุทธิ์ต่ำๆไม่ต้องเอามานะ”
“ของผมนี่เลยโคตรแจ่ม!”
“ผมดีกว่า เพิ่งได้มาสดๆตรงตามมาตราฐานของคุณแน่นอน”
ผู้คนมากมายเริ่มประชันกัน
เหมือนเช่นคนก่อนๆ หัวหน้าผู้นี้เบียดตัวออกมาจากฝูงชนพร้อมด้วยกองเงินในอ้อมแขนและใบหน้าโง่งมและหลังจากที่เขาออกมาจากฝูงชนได้แล้วสมองของเขาถึงได้คิดออกว่าแมร่งเกิดอะไรขึ้นกันแน่!
กลายเป็นว่าเฉินเฟิงกำลังรับซื้อแก่นแท้เลือดอยู่ที่นี่!
มันไม่ได้วางแผนจะออกไปล่าด้วยซ้ำ!
ลอบสังหารหรือ?
เป้าหมายไม่ให้โอกาสพวกเขาได้ทำด้วยซ้ำไป!
ความจริงที่น่าเศร้าที่สุดก็คือแก่นแท้เลือดที่พวกเขาได้มาจากการล่าตอนช่วงเช้าถูกขายไปให้เฉินเฟิงเช่นนี้ เนื่องจากยีนที่พวกเขาล่าได้มาทั้งหมดล้วนมีความบริสุทธิ์สูงที่สุด! พวกเขาทั้ง3จึงถูกเฉินเฟิงเลือก!? ดังนั้นกลายเป็นว่าหลังจากที่ยุ่งมาตลอดช่วงเช้ากลับกลายเป็นว่าพวกเขากำลังทำงานให้เฉินเฟิงอ้อมๆอยู่?
เมื่อคิดได้เช่นนี้หัวหน้าก็กลายเป็นโง่งมอีกครั้ง
ในตอนนี้ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่ทำไมหมายเลข2และ3ถึงได้ใบหน้าเช่นนั้น
“เราจะเอาไงต่อดี?”
หัวหน้าผู้นี้สับสนเหลือเกิน
“ไม่แน่ว่าเฉินเฟิงอาจจะยังออกไปหรือเปล่า?” พวกเขาคาดเดา
อย่างไรก็ตามหนึ่งวันได้ผ่านไปเช่นนี้
เมื่อช่วงสายของวันมาถึงเฉินเฟิงก็ได้นั่งเมฆเหล็กและกลับไปยังโกลซิตี้ ส่วนพวกเขาทั้งสามก็ตามติดเฉินเฟิงไปด้วยใบหน้าสับสน
ปลอมตัว?
พวกเขาจำเป็นต้องทำแบบนั้นรึไง?
แม้ว่าจะกลับไปยังโกลซิตี้แล้วพวกเขาก็ยังไม่มีโอกาสได้ลงมืออยู่ดี!
คืนนั้นเองภายในมุมๆเดิม เงาร่างทั้ง3นั่งลงบนพื้นด้วยใบหน้าโง่งมและกล่าวถามกันออกมาว่าทำไมเรื่องถึงกลับกลายเป็นเช่นนี้
พวกเขาผ่านภารกิจมากมายและเป้าหมายของพวกเขาก็เป็นพวกนักสร้างยีนมือใหม่และนักรบพันธุกรรมระดับFทั้งนั้น อย่างไรก็ตามคนที่น่ากลัวอย่างเช่นเฉินเฟิงผู้นี้….
มันไม่เคยมีมาก่อนเลย!
ตั้งแต่เริ่มจนจบเป้าหมายจะอยู่ในเขตปลอดภัยเสมอ!
แล้วจะทำยังไงล่ะเมื่อเป็นเช่นนั้น?
“มันคงไม่อยู่ในเขตปลอดภัยไปตลอดหรอกนะใช่ไหม?”
หมายเลข2เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง
“ใครจะรู้” หมายเลข3พึมพำ
“ช่างมันเถอะ ค่อยหาโอกาสลงมือครั้งหน้าแล้วกัน”
หัวหน้ากัดฟันแน่น “ภารกิจยังพอมีเวลาเหลืออยู่ ยังไม่ถึงเส้นตาย ไม่ต้องกังวลไปตอนนี้เรายอมแพ้ไปก่อน มันต้องมีช่วงที่มันออกจากเขตปลอดภัยแน่”
เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว…
มีเพียงเสียงถอนหายใจที่ดังออกมา
เงาร่างทั้ง3หายไปในแสงยามค่ำคืน
ติดตามตอนใหม่ก่อนใครได้ที่ The Strongest Gene ยีนส์เทพ