0 Views
“แมร่งเอ้ย!”
“หัวข้อนี้มันจะน่ากลัวเกินไปแล้ว”
“นี่..กำลังจะเกิดเรื่องใหญ่โตขึ้นหรือเปล่า?”
ทุกๆคนเปิดอ่านหัวข้อนี้อย่างสงสัยและทันใดนั้นก็ต้องรู้สึกมึนงงขึ้นมา
ภายในหัวข้อนี้มันถูกอธิบายถึงรายละเอียดทั้งหมดเริ่มตั้งแต่ตอนที่ผู้สร้างยีนนี้กล่าวขอคำปรึกษากับศาสตราจารย์เต้าเกี่ยวกับการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3แต่กลับได้รับความเคืองขุ่นกลับมาแทนและตอนที่เขาลงทะเบียนขายยีนของเขาเพื่อพิสูจความบริสุทธิ์ของตัวเองมันก็จบด้วยการที่ถูกศาสตราจารย์เต้าขโมยผลงานไปเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วใครจะต้องการปล่อยขายมันอีกกัน ท้ายที่สุดแล้วยีนที่ถูกวางขายล่าสุดก็เป็นดั่งการประกาศสงคราม
“ศาสตราจารย์เต้า หนึ่งล้านสู้ไหม?”
หัวข้อนี้ได้ลุกเป็นไฟแล้ว!
ลุกเป็นไฟอย่างหยุดไม่อยู่!
ตอนนี้แม้แต่ฟอรั่มการเรียนรู้เองก็ไม่กล้าที่จะลบมันอีกต่อไป
เพราะว่าหัวข้อนี้มีคนมาตอบหลายคนอย่างมากเนื่องจากยีนที่มีค่าหนึ่งล้านและเพราะหัวข้ออันน่าประหลาดใจนี้ก็ไม่แปลกที่จะทำให้หัวข้อนี้ลุกเป็นไฟเช่นนี้
“มีเรื่องเช่นนี้ด้วยหรอ?”
“เวรเอ้ย ศาสตราจารย์เต้าทำเกินไปแล้ว”
“แม้ว่าเนื้อหามันจะตรงประเด็นก็เถอะแต่ทำไมไม่รู้ชั้นถึงได้รู้สึกราวกับว่าอยากจะทุบตีใครซักคนจัง หัวข้อนี้ไม่ใช่ว่าตั้งล่อเป้าเพื่อจงใจให้คลิกเข้ามาอ่านหรอกใช่ไหม?”
“+1อยากจะทุบตีใครซักคนเหมือนกัน ”
ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มถกประเด็นกันอย่างเมามันส์
อย่างไรก็ตามศาสตราจารย์เต้าก็ได้มาโต้ตอบอย่างรวดเร็ว
แม้ว่าเขาจะโลภมากแต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ เขาสามารถหาจุดอ่อนในข้อนี้ได้ภายในเวลาสั้นๆ “บางคนที่บังเอิญสร้างยีนรีเอเจนต์กลายพันธ์ขึ้นมาได้ต้องการที่จะโด่งดังขึ้นมาโดยการดิสเครดิตผมอยู่ การตั้งราคาไว้ที่หนึ่งล้านนั้นก็เพื่อก่อให้เกิดผลกระทบทางการตลาด นี่เป็นดั่งการโอ้อวดต่อหน้าสาธารณะชน! ผมขอสนับสนุนให้ทุกท่านว่าอย่าได้ไปซื้อยีนรีเอเจนต์ของคนผู้นี้และอย่าปล่อยให้เขาได้รับผลประโยชน์จากสิ่งนี้”
ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนกดถูกใจโพสนี้ทันที
ไม่ว่าจะกล่าวเช่นไรชื่อเสียงของศาสตราจารย์เต้าที่มีอยู่ภายในฟอรั่มการเรียนรู้ก็ไม่ใช่อะไรที่ชื่อผู้ใช้แปลกตาจะสามารถมาดิสเครดิตได้
“สนับสนุนศาสตราจารย์”
อย่างไรก็ตามเมื่อข่าวนี้เริ่มที่จะเป็นประเด็นขึ้นมาก็พลันมีหัวข้ออีกหัวข้อหนึ่งปรากฏออกมา – การปรากฏขึ้นอย่างไม่คาดคิดของยีนหมีป่ากลายพันธุ์อีกอันในย่านการค้าซึ่งมันก็ยังคงมีราคาเช่นอันก่อนนั่นก็คือหนึ่งล้านหยวน!
เหล่าติ่งที่สนับสนุนศาสตราจารย์เต้าพลันต้องยกธงของพวกมันและเลิกอวยไปทันที
บังเอิญ?
สองครั้งติดๆกันเรียกบังเอิญ?
ไม่ว่าจะกล่าวเช่นไรภายในคู่มือของศาสตราจารย์เต้าก็ได้เขียนเอาไว้อย่างชัดเจนว่าโอกาสคือ1ใน100ล้าน
ศาสตราจารย์เต้ารีบออกตัวตอบโต้อีกครั้งทันที
เขาได้โพสยีนรีเอเจนต์ทั้ง4อันที่เขามีและเน้นคำย้ำไปที่ผลการค้นคว้าของเขา “1ใน100ล้านเป็นเพียงผลลัพธ์เบื้องต้นที่ผมได้จากการค้นคว้าเท่านั้น โอกาสอาจเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ในขั้นตอนหลังๆของการค้นคว้าดังนั้นยีนรีเอเจนต์เพียงสองอันที่ขายอยู่ที่ย่านการค้าจะสามารถพิสูจน์สิ่งใดได้? ผมเองก็ยังมีอยู่ถึง4อันเลย!”
“อาจจะมีเพื่อนบางคนที่บังเอิญสร้างยีนกลายพันธุ์ขึ้นมาได้จากผลการวิจัยของผมแต่นี่ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะสามารถใส่ร้ายผมได้นะ”
ศาสตราจารย์เต้าโพสข้อความของเขาออกมาอย่างเที่ยงธรรม
ความคิดของเหล่าผู้คนถูกทำให้ไขว่เขวไปอีกครั้ง
“จบแล้วรึ?”
ตัวของศาสตราจารย์เต้าตอนนี้เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเต็มตัว
เรื่องนี้ควรจะจบลงตรงนี้แล้ว
ด้วยคำเหล่านี้ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามของเขาจะโพสยีนรีเอเจนต์มาอีกมากมายเท่าใดมันก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ใดๆได้อีกอย่างไรก็ตามด้วยความล้มเหลวที่ผ่านมานี้ทำให้เขาเผยจุดอ่อนออกไปมากมายและต้องจมจ่ออยู่กับความระทมทุกข์อยู่หลายวัน
สิ่งนี้อาจเรียกได้ว่าจากดีสุดกลับกลายเป็นเลวร้ายสุดขีดใช่ไหม?
ศาสตราจารย์เต้ายิ้มขมๆออกมา
เรื่องนี้จบลงไปไม่นานนักก่อนที่ฟอรั่มการเรียนร้จะเริ่มปะทุขึ้นมาอีกครั้ง แม้แต่เครื่องมือสื่อสารของศาสตราจารย์เต้าเองก็สั่นไม่หยุดด้วยเช่นกันและเมื่อเขาถอนสายตาไปมองที่มันใบหน้าของเขาก็พลันกลายเป็นซีดขาวไป
เรื่องเลวร้ายได้เกิดขึ้นแล้ว!
เขาไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดแต่มีบางคนที่เคยเข้าร่วมการสนทนาภายในหัวข้อแรกเริ่มของเฉินเฟิงปรากฏออกมา “เรื่องนี้ง่ายจะตายไปตราบใดที่ฟอรั่มการเรียนรู้เผยหัวข้อที่ถูกลบออกไปออกมาไม่ใช่ว่าทุกๆสิ่งจะกระจ่างชัดหรอกหรอ?”
“เออว่ะง่ายอะไรขนาดนี้”
“ก่อนนี้ชั้นเองก็เข้าไปตอบคำถามในนั้นมาเหมือนกันและมันก็ถูกลบไปโดยฟรั่มการเรียนรู้จริงๆ!”
“+1! ศาสตราจารย์เต้าได้บอกไว้ในนั้นอย่างชัดเจนแล้วว่าเป็นไปไม่ได้!”
“ฟอรั่มลบหัวข้อนั้นไปเพราะเหตุผลอะไรกัน?”
“ฟอรั่มการเรียนรู้จะปกป้องนักสร้างยีนก็ไม่แปลก แต่อย่างไรก็ตามนี่ไม่ได้หมายความว่าพวกคุณจะสามารถสมรู้ร่วมคิดกับพยัคฆ์เช่นนี้ได้!* พวกคุณต้องเผยหัวข้อที่ลบไปออกมาเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจของพวกคุณ”
“ก่อนนี้มันได้ถูกลบไปเนื่องจากถูกศาสตราจารย์เต้ารายงาน ตอนนี้ศาสตราจารย์เต้าต่างหากที่เป็นผู้ที่ละเมิดสิทธิ์ของผู้อื่น ไม่ใช่ว่าที่ควรถูกลบไปเพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้กับผู้อื่นควรเป็นศาสตราจารย์เต้าหรอกหรือ?”
ผู้คนมากมายเริ่มประท้วงฟอรั่มการเรียนรู้อย่างรุนแรง
นักอ่านเงาจำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มปรากฏออกมาและแสดงความสนใจในเหตุการณ์นี้รวมไปถึงเหล่านักอ่านเงาอีกจำนวนหนึ่งที่เป็นถึงผู้สร้างยีนระดับแกรนมาสเตอร์ที่แท้จริงด้วยเช่นเดียวกัน! ขโมยผลงานวิจัยงั้นหรอ? เหตุการณ์นี้ได้กลายเป็นอะไรที่ค่อนข้างจริงจังขึ้นมาทันที
กูจบแล้ว!
เหงื่อของศาสตราจารย์เต้าไหลบ่าลงมาดุจดั่งฝนเท
เขารู้ได้ทันทีเลยว่าเขาจบสิ้นแล้วในตอนที่หัวข้อนั้นได้ประทุออกมา
เขาจะสามารถทำสิ่งใดได้อีก?
โอ้จริงด้วยลูกชายของเขา!
“จุนน้อย”
ศาสตราจารย์เต้าตาลีตาเหลือกเรียกเต้าหลี่จุนมาทันที “เจ้าค่อนข้างมีอิทธิพลภายในฟอรั่มการเรียนรู้เนื่องจากสถานะของเจ้านี่เรื่องนี้ควรจะสามารถกลบได้!”
“ตราบใดที่ฟอรั่มการเรียนรู้ไม่ได้เปิดเผยเหตุกาณณ์ที่เกิดขึ้นออกมาทุกสิ่งก็ไม่มีปัญหาใดๆหรอกครับ!”
“อย่างมากคนพวกนั้นก็คงจะดุด่าอยู่ได้ภายในโลกออนไลน์เท่านั้นและเมื่อเวลาผ่านไปเรื่องนี้ก็จะค่อยๆถูกลืมเลือนไปเองแหละครับ”
ศาสตราจารย์เต้าหลั่งเหงื่อออกมาไม่หยุด
“เข้าใจแล้ว”
เต้าหลี่จุนพยักหน้าเบาๆ
อย่างไรก็ตามภายในใจของเขาก็ยังคงรู้สึกมึนงงอยู่
นักฆ่าที่เขาส่งไปได้หายตัวไปและตอนนี้เมื่อเขาว่าจ้างให้คนตามหาร่องรอยของคนผู้นั้นเขากลับไม่สามารถหาร่องรอยได้อีกต่อไป นี่ใช่ว่าคนที่พ่อของเขาไปมีเรื่องด้วยเป็นคนธรรมดาจริงๆใช่ไหม?
เขารู้สึกกังวลอยู่บ้าง
“อย่าได้ท้อถอย!”
ศาสตราจารย์เต้าปาดเหงื่อของเขาออก “ในเมื่อเจ้านั่นได้สูตรมาจากการค้นคว้าข้าเองก็ต้องทำได้เช่นกัน ตราบใดที่ข้าได้สูตรนั่นมาจากการค้นคว้าภายในไม่กี่วันนี้….”
“ข้าก็จะสามารถกอบกู้ชื่อเสียงคืนมาได้!”
“ข้ายังมียีนรีเอเจนต์กลายพันธ์อยู่ในมืออีก4อันข้าจะต้องได้ผลลัพธ์บางอย่างแน่หลังจากที่ลองเทียบมันกับยีนรีเอเจนต์ทั่วๆไป”
ศาสตราจารย์เต้าเริ่มทำการค้นคว้าทันที
อย่างไรก็ตามก่อนที่เขาจะได้รับความคืบหน้าใดๆพลันมีข่าวใหญ่กว่าเดิมระเบิดขึ้นมาในโลกอินเตอร์เน็ต
พลับพลาวายุ
เจ้าของร้านขายยีนร้านนี้ปรากฏตัวออกมา!
เขาไม่มีทางเลือกเพราะยีนทั้ง2ที่ลงทะเบียนขายไว้ถึงหนึ่งล้านต่ออันพร้อมด้วยค่าบริการอันน่าหวาดกลัวได้ปลุกเขาขึ้นมาและเพียงหลังจากที่เขาออนไลน์เข้ามาเขาก็ได้รู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นทันที
หลังจากที่ย้อนกลับไปดูรายการของที่ขายออกไปแล้วเขาก็เลือกตัวเลือกที่ถูกที่ควรได้ในพริบตา
นั่นก็คือการปล่อยบันทึกการซื้อขายออกสู่สาธารณะชน!
ยีนรีเอเจนต์ทั้ง4ที่อยู่กับศาสตราจานย์เต้าทั้งหมดได้ถูกซื้อไปจากที่นี่!
ทุกๆคนกลายเป็นโง่งมไปทันที
“เชี่ย!”
“ความจริงเป็นเช่นนี้เอง…”
“GG ศาสตราจารย์เต้าลงมือได้รวดเร็วจริงๆ”
“ทั้งหมดที่ถูกซื้อไปจากที่นี่คือ4อัน นี่ไม่ใช่หมายความว่าศาสตราจารย์เจ้าไม่ได้สร้างขึ้นมาเองซักอันหรอกหรอ? ทุกๆอันถูกสร้างขึ้นมาโดยคนอื่นงั้นหรอ?”
“น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
“ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านพันธุศาสตร์และนักสร้างยีนระดับสูงกลับกลายเป็นว่า….”
ตลอดทั้งฟอรั่มการเรียนรู้ได้ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง
ไม่มีผู้ใดคาดคิดเลยว่าชื่อเสียงที่มาพร้อมกับคำสรรเสริญทั้งหลายของศาสตราจารย์เต้านั้นแท้จริงแล้วจะขโมยผู้อื่นมา! เขากระทั่งทำเรื่องน่าขยะแขยงเช่นนี้!
ในเวลานี้เองฟอรั่มการเรียนรู้เองก็ไม่สามารถยื้อได้อีกต่อไป
ล้อกันเล่นรึไง!?
ถ้าเกิดว่ารายการซื้อขายมันยังคงไม่ได้ถูกปล่อยออกมาก็ดีไปแต่ตอนนี้มันได้ถูกปล่อยออกมาแล้วใครมันจะสามารถกลบมันได้อีกล่ะ?
“เผยหัวข้อที่ลบไปออกมา”
“พวกเราต้องจะรู้ความจริง”
ภายใต้การยื่นคำร้องของผู้คนนับไม่ถ้วนในที่สุดฟอรั่มการเรียนรู้ก็ต้องปล่อยหัวข้อที่ลบไปออกมานั่นก็คือหัวข้อ – เป็นไปได้หรือไม่ที่ยีนหมีป่ากลายพันธุ์จะมีการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3อยู่?
ช่วงเวลาที่หัวข้อน้ได้ปรากฏออกมาอีกครั้งผู้คนจำนวนมากมายก็รีบเข้าไปอ่านมันทันที
คำตอบอันชอบธรรมของศาสตราจารย์เต้าที่อยู่ภายในได้ทำให้ทุกๆคนตกตะลึงกันจนสิ้น เขาก่นด่าสาปแช่งนักศึกษาออกมาด้วยความโกรธและด่าทอออกมาอย่างเดือนระอุว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะมีการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3อยู่ไม่ใช่หรอ?
แล้วทำไมวันถัดมาหัวข้อนี้ถึงได้ถูกลบไปในขณะที่ตัวของเขาได้ปล่อยผลงานวิจัยออกมากันล่ะ?
หลังจากที่เทียบเวลาซื้อขายภายในรายการซื้อขายดูแล้วความจริงก็เผยออกมาให้เห็น!
สื่อต่างๆเริ่มปล่อยข่าวนี้ออกมาและทำให้ทั่วทั้งสถานศึกษาตกอยู่ภายใต้ความตกตะลึงอย่างรวดเร็ว
ศาสตราจารย์เต้า – หมาป่าผู้ห่มหนังแกะ! ความเสื่อมเสียของสถาบันการศึกษา! น่าซื่อใจคดน่ารังเกียจ! มวลมนุษย์และเหล่าเทพจะต้องกราดเกรี้ยว! ผลงานวิจัยของนักศึกษาถูกแย่งชิง! และอื่นๆ ทุกๆสิ่งที่ศาสตราจารย์เต้าได้ทำในหลายวันที่ผ่านมานี้ได้ถูกตีแผ่ออกมาจนสิ้น
ศาสตราจารย์เต้าที่เมื่อสองวันก่อนได้กลับไปดั่งผู้ชนะกลับกลายเป็นคนที่ถูกผู้คนประณามเหมือนหนูเวลาข้ามถนน
ไม่นานหลังจากนั้นมหาวิทยาลัยยีนบางแห่งก็ได้ประกาศไล่ศาสตราจารย์เต้าออกจากวิทยาลัยของพวกเขาอย่างเป็นทางการ สหภาพนักสร้างยีนเองก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดกับการกระทำนี้ของศาสตราจารย์เต้าเช่นเดียวกันนั่นก็คือยึดรางวัลที่เขาได้รับทั้งหมดและถอดถอนชื่อเขาออกตลอดชีวิต
ศาสตราจารย์เต้าจบสิ้นแล้วอย่างแท้จริง
เขาได้สูญเสียจุดยืนทางสังคมของเขาไปอย่างสมบูรณ์!
“ทำไม…”
“ทำไมทุกๆสิ่งถึงได้เป็นเช่นนี้?”
ดวงตาของศาสตราจารย์เต้ามืดหม่นลงพร้อมกับที่เขาเริ่มทำลายข้าวของทุกๆอย่างภายในบ้านของเขา
เขาไม่อาจทำใจยอมรับได้!
เหตุใดทุกๆคนถึงได้ไปอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขาจนหมด? และไอ้ร้านขายยีนนั่นเพียงแค่อยู่เงียบๆรับเงินไปมันยากนักรึไงจะโผล่หัวออกมาทำไม? แล้วยังมีไอฟอรั่มการเรียนรู้นั่นอีก ที่ผ่านมาเพียงแค่เขากดรายงานไปฟอรั่มก็จะลบหัวข้อทิ้งไปทันทีแท้ๆแต่ตอนนี้พวกมันกลับโยนก้อนหินซ้ำใส่คนที่กำลังล้มเช่นนี้รึ?
ใช่แล้วพวกมันทังหมดไม่ม่คนดีอยู่เลย
ศาสตราจารย์เต้าก่นด่าออกมาอย่างโกรธา
มันไม่เคยอยู่ในสมองของเขาเลยว่าการสนับสนุนทั้งหมดจากฟอรั่มการเรียนรู้ที่เขาได้มานั้นไม่ใช่เนื่องมาจากคุณธรรมและศักดิ์ศรีของเขาแต่มันมาจากสถานะของเขาและเมื่อใดที่ปัญหามันเริ่มมาจากพื้นฐานเช่นที่กล่าวไป….
การสนับสนุนทั้งหลายก็จะกลายเป็นเพียงเรื่องขำขันเท่านั้น
“พ่อครับ”
เต้าหลี่จุนถอนหายใจและต้องการที่จะปลอบประโลมพ่อของเขา
“แกก็อีกตัว”
ศาสตราจารย์เต้าก่นด่าออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “ชั้นคิดว่าแกได้บอกว่าจัดการเรื่องนี้ให้ชั้นไปแล้วไม่ใช่รึไง!? ไม่ใช่ว่าชั้นบอกว่าให้แกกลบมันให้มิดรึไง? ชั้นเพียงแค่ต้องการเวลาอีกไม่กี่วันเพื่อค้นคว้าให้ได้สูตรมาเท่านั้น!”
“ไอ้ไร้ค่า!”
ศาสตราจารย์เต้าตะโกนขึ้นมาและไล่ทุกๆคนออกมาทั้งหมด
“เฮ้อ”
เต้าหลี่จุนถอนหายใจและเดินออกมาจากห้อง ใบหน้าที่ทำอะไรไม่ถูกบนหน้าของเขาพลันแปรเปลี่ยนกลายเป็นเย็นชาในพริบตาที่เขาออกมาจากบ้าน “ไม่ว่าแกจะเป็นใครจำไว้เถอะว่ามันยังไม่จบแค่นี้แน่!”
* สมรู้ร่วมคิดกับพยัคฆ์ = ช่วยคนชั่วทำเรื่องชั่วๆ
ติดตามตอนใหม่ๆก่อนใครได้ที่