0 Views

“ขายออกไปแล้ว?”

เฉินเฟิงแปลกใจอย่างมาก

แปลกใจอย่างมากจริงๆเพราะเขาเพียงแค่วางขายมันเพื่อตบหน้าศาสตราจารย์เต้าเท่านั้น!

เพื่อให้เขาได้เห็นไปเลยว่าในโลกใบนี้ยีนหมีป่าที่มีการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3มีอยู่จริงๆ เพื่อให้เขาได้เผชิญหน้ากับความเป็นจริงอย่างไรก็ตามมันกลับถูกขายออกไปจริงๆ? นี่เป็นเรื่องที่เขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยเพราะราคาที่เขาตั้งเอาไว้นั้นโคตะระจะแพง!

แพงเชี่ยๆ!

“ในโลกนี้ยังมีคนที่จับจ่ายมือเติบขนาดนี้อยู่อีกหรอเนี่ย?”

เฉินเฟิงพึมพำ

ด้วยเงินเพียงแค่50,000หยวนคนผู้หนึ่งสามารถซื้อยีนสายต่อสู้ที่ดีกว่าได้แล้วดังนั้นมันจึงเหลือเหตุผลเดียวที่ผู้ซื้อซื้อมันไปนั่นก็คือเพื่อศึกษาเกี่ยวกับองค์ประกอบของยีนนี้! เมื่อทำเช่นนี้คนผู้นั้นก็อาจจะหาที่มาที่ไปได้ว่าการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3นั้นเกิดจากอะไร

อืมมข้อนี้แหละที่เป็นไปได้มากที่สุดแล้ว

เฉินเฟิงคาดเดาไปภายในใจ

อย่างไรก็ตามแม้ว่าเขาจะคาดการณ์เอาไว้แล้วแต่สิ่งที่เกิดขึ้นถัดมานั้นก็ทำให้เขาต้องมึนงงอย่างมาก เขาไม่เคยคิดเลยว่าในโลกใบนี้จะมีคนที่มีใบหน้าหนาทึบ(หน้าด้าน)ขนาดนี้อยู่จริงๆ

อย่างแรกเลยหัวข้อของเขาที่เคยโพสเอาไว้ในฟอรั่มการเรียนรู้ถูกลบทิ้งไปแล้วเรียบร้อย

นี่เป็นเรื่องที่หาดูได้ยากมากเพราะต้องรู้ก่อนเลยว่าฟอรั่มการเรียนรู้นั้นมีเบื้องหลังที่ค่อนข้างลึกซึ้งซึ่งก็เว้นแต่ว่าหัวข้อนั้นๆจะทำผิดกฏหรือละเมิดสิทธิใดๆมันถึงจะถูกลบซึ่งเกิดขึ้นนานๆครั้งและหัวข้อของเฉินเฟิงก็ไม่ได้ละเมิดกฏใดๆเลยแต่ตอนนี้มันกลับถูกลบทิ้งซึ่งถ้าจะบอกว่าไม่มีเส้นสนกลในใดๆก็คงน่าแปลกแล้ว

อย่างที่สองคือมีผู้คนมากมายเริ่มตั้งหัวข้อเกี่ยวกับว่า’มีความเป็นไปได้ด้วยหรือที่ยีนหมีป่าจะเกิดการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3?’ และเริ่มแท็กชื่อของศาสตราจารย์เต้าเพื่อให้เขาเข้ามาอธิบายในหัวข้อนั้นๆซึ่งศาสตราจารย์เต้าก็เข้ามาตอบอย่างจริงจังว่า : แม้ว่าจะมีโอกาสเพียงเล็กน้อยแต่ก็ยังมีโอกาสเป็นไปได้อยู่

เฉินเฟิงเลื่อนผ่านๆและเห็นว่ามีหัวข้อที่คล้ายๆกันนี้อยู่ไม่ต่ำกว่า10หัวข้อ

สถานการณ์ตอนนี้เป็นยังไงน่ะหรือ?

เฉินเฟิงเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

หลังจากนั้นเมื่อยามกลางคืนมาเยือน….

ข่าวที่ทำให้เฉินเฟิงต้องตกใจก็ปรากฏขึ้นมา

นักสร้างยีนนระดับแกรนมาสเตอร์ที่รู้จักกันดีอย่างศาสตราจารย์เต้าออกมาป่าวประกาศว่า : การกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3ของยีนหมีป่านั้นมีอยู่จริงยิ่งไปกว่านั้นเขายังประสบความสำเร็จในการศึกษาขั้นแรกแล้วและจะมีการค้นคว้าในระดับลึกซึ้งต่อไป

ช่วงเวลาที่ข่าวนี้ถูกปล่อยออกมาสื่อทั้งหลายก็เริ่มประโคมข่าวกันทันที

ยีนหมีป่าคืออะไรน่ะหรือ?

มันเป็นสิ่งที่เกือบทุกๆคนรู้จักอยู่แล้วและก็ยังเป็นยีนสายใช้แรงงานที่ถูกใช้มากที่สุดด้วยเช่นกันดังนั้นแม้ว่าที่ผ่านมาตัวศาสตราจารย์เต้าจะไม่ได้รับความสำเร็จอื่นใดอีกแต่เขาก็ยังคงสามารถทำกำไรจากการเปิดชั้นเรียนการบรรยายเกี่ยวกับยีนหมีป่านี้มาได้ตลอดทั้งชีวิต

และตอนนี้ศาสตราจารย์เต้าก็ได้ประกาศออกมาว่าเขาค้นพบการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3ของยีนหมีป่าแล้วงั้นรึ?

ทุกๆคนกลายเป็นแตกตื่นขึ้นมา

ภายในหัวข้อต่างๆผู้คนที่ถกเถียงกันในหัวข้อเริ่มต้น(ของเฉินเฟิง)นั้นเริ่มตั้งคำถามกับศาสตราจารย์เต้าออกมาอย่างไรก็ตามคำถามเหล่านั้นก็ถูกลบหายไปจนหมด ในทุกๆครั้งที่มันถูกโพสมันก็จะถูกลบไปทันทีจนคำถามเหล่านี้ไม่สามารถเห็นใดในหน้าแรกของฟอรั่มอีกต่อไปยิ่งไปกว่านั้น ผู้คนที่เข้ามาถกกันในเรื่องนี้เมื่อวานนั้นจะมีมากเท่าไหร่กันเชียวแล้วติ่งของศาสตราจารย์เต้าล่ะมีเท่าไหร่?

จำนวนมันต่างกันคนละมิติเลยก็ว่าได้

เมื่อเป็นเช่นนั้นคำถามที่เกี่ยวกับศาสตราจารย์เต้าทั้งหมดจึงได้ถูกกลบไปด้วยคำสรรเสริญศาสตราจารย์เต้าและหายไปอย่างรวดเร็ว

“เขากล้าทำขนาดนี้จริงๆดิ”

เฉินเฟิงกลายเป็นโง่งม

เอาจริงๆเขาไม่เคยคิดเลยว่าใบหน้าของคนผู้หนึ่งจะหนาได้ถึงขั้นนี้ นี่ไม่ใช่แค่การหย่อนเบ็ดเพื่อชื่อเสียงแล้วแต่มันเป็นการขโมยความสำเร็จของเฉินเฟิงซึ่งๆหน้าอย่างหน้าด้านๆเลย!

แต่ถ้างั้นแล้วเขาไม่คิดว่าเรื่องนี้จะถูกเปิดเผยออกไปบ้างรึไง?

เพราะไม่ว่าอย่างไรยีนนั่นก็ไม่ใช่เขาที่เป็นผู้สร้างมันขึ้นมา! ต่อให้ไม่คำนึงถึงข้อนี้แต่การทำเช่นนี้มันก็ยังคงเสี่ยงเกินไปอยู่ดี ทำไมนักสร้างยีนระดับแกรนมาสเตอร์ผู้เยี่ยมยอดนั้นถึงได้มีไอคิวต่ำตมขนาดนี้กัน?

และในเวลาเดียวกันนี้

ภายในห้องแล็บของสถานศึกษา

รัศมีสีฟ้าบางเบาแล่บแปลบปลาบปรากฏออกมาภายใต้อุปกรณ์สำหรับการทดลองพร้อมกับศาสตราจารย์เต้าที่ปรากฏตัวขึ้นมาภายในห้องนั้น ด้านข้างของเขาผู้ช่วยของเขาเองก็กำลังวิเคราะห์ข้อมูลอยู่ด้วยกันกับเขาอย่างจริงจังและระมัดระวัง

“จี่…”

“จี่…”

เครื่องมือที่ใช้ในการตรวจวิเคราะห์ยีนส่องแสงออกมาไม่หยุดโดยภายในนั้นมียีนรีเอเจนต์ของหมีป่าสองอันวางเอาไว้

“การวิเคราะห์สำเร็จ”

“การประเมินยีนสำเร็จ”

“หลังจากที่เอาข้อมูลมาเทียบกันแล้วตัดข้อยกเว้นทั้งหลายออกไปและทำการวิเคราะห์อีกครั้ง”

“การวิเคราะห์เสร็จสิ้น”

วู้ดดด!

หน้าจอของเขาส่องแสงออกมา

ข้อมูลใหม่เอี่ยมปรากฏขึ้นมา

“ชัดเจนแล้ว…”

ศาสตราจารย์เต้าดีอกดีใจอย่างมาก

เขาเป็นคนโง่หรือไม่น่ะหรือ?

แน่นอนว่าเขาไม่ใช่คนโง่!

ที่ผ่านมานี้มีคนหลายคนได้สร้างยีนหมีป่าออกมาแต่มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่รู้จักกันดีที่สุดว่าในเรื่องของยีนหมีป่าแล้วเขาเก่งที่สุด มันไม่ใช่ว่าคนอื่นๆไม่สามารถสร้างคู่มือเกี่ยวกับมันขึ้นมาได้เหมือนกับเขาหรอกใช่ไหมล่ะ? แต่มันเป็นเพราะทุกๆคนนั้นถูกเขาจัดการไปจนหมดต่างหากและตอนนี้เมื่อการกลายพันธุ์ในรูปแบบที่3ของยีนหมีป่าปรากฏออกมาหลังจากที่เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้นศาสตราจารย์เต้าก็รู้ได้เลยว่าฤดูใบไม้ผลิครั้งที่สองของเขาได้มาถึงแล้ว!

ผลงานที่ขโมยมาไม่ใช่หรือ?

ไม่กลัวโดนจับได้หรือ?

มันจะเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไรกันล่ะ!

ถ้าเกิดการกลายพันธุ์แบบพิเศษนี้เกิดขึ้นไปง่ายดายปานนั้นมันก็คงปรากฏออกมานานแล้วซึ่งเหตุผลเดียวที่มันไม่เคยปรากฏขึ้นมาเลยก็เนื่องจากว่าโอกาสเกิดของมันนั้นต่ำเป็นอย่างมาก

ใช่แล้ว เขาพบเรื่องนี้หลังจากที่ค้นคว้ามันนั่นเอง

“มันเป็นยีนที่กลับคืนสู่รากของมัน!”

“นี่เป็นยีนที่กลับคืนสู่รากจริงๆ ฮ่าฮ่า”

ศาสตราตารย์เต้าตื่นเต้นอย่างมาก

ยีนด้อยรูปแบบพิเศษที่ซ่อนอยู่ภายในแก่นเลือดของยีนหมีป่านั้นมีต้นกำเนิดมาจากบรรพบุรุษของมันเป็นสายเลือดจากยีนของหมีจ้าวสายฟ้า! แต่หลายปีที่ผ่านมานี้สายเลือดของมันได้จางหายไปและแตกแขนงแยกย่อยออกมาอย่างน่าสมเพช แม้แต่เศษเสี้ยวของยีนเองก็ปรากฏขึ้นมาเพียงแค่ในฐานะของตัวเร่งปฏิกิริยาในขั้นตอนการทำปฏิกิริยาของยีนเท่านั้น

และความเป็นไปได้ที่มันจะโผล่มาก็คือ…

1ใน100ล้าน!

ความเป็นไปได้นี้ต่ำจนทำให้ผู้ที่ได้ยินได้ฟังนั้นขนลุกได้เลย

อืมม…

เป็นความเป็นไปได้ที่ยอดเยี่ยมอะไรเช่นนี้!

ไม่ว่าจะมองเช่นไรนี่ก็เป็นเพียงแค่ความเป็นไปได้ที่เกิดขึ้นมาโดยบังเอิญเท่านั้น

กล่าวตามตรงเลย ยีนหมีป่านั้นได้ถูกสร้างขึ้นมาหลายปีแล้วพร้อมด้วยยีนกลายพันธุ์ที่ปรากฏขึ้นในทุกๆวัน มันถึงเวลาแล้วที่การกลายพันธุ์นี้จะถูกค้นพบและยีนหนึ่งเดียวที่ว่านั่นก็อยู่ภายในมือของเขาแล้วตอนนี้! ฮ่าฮ่าถ้าเจ้าหนูนั่นมันเลือกที่จะเก็บเอาไว้และตั้งคำถามกับเขาแทนถ้างั้นแล้วคำกล่าวของไอ้หนูนั่นก็คงจะพอฟังดูมีน้ำหนักอยู่บ้าง

แต่ไอ้หนูนั่นกลับเลือกขายมัน!

ตอนนี้สิ่งนี้ก็ได้ตกมาอยู่ในมือของเขาแล้วและเขาก็ได้ข้อมูลเกี่ยวกับมันแล้วจากการค้นคว้าดังนั้นใครจะกล้าตั้งข้อสงสัยกับเขาอีก?

เมื่อยามค่ำคืนมาถึง

ศาสตราจารย์เต้าก็ได้ปล่อยวิทยานิพนธ์ของเขาออกมา – ข้อมูลเกี่ยวกับการวิเคราะห์ยีนหมีป่ากลายพันธุ์รูปแบบที่3 ซึ่งมันทำให้เกิดประเด็นเล็กๆขึ้นมาเลยทีเดียวพร้อมกับที่ชื่อเสียงของศาสตราจารย์เต้าพุ่งทะยานขึ้นอย่างมหาศาล

ในยุคสมัยนี้นั้นข่าวไปไวอย่างมาก

ผลงานวิทยานิพนธ์นี้ของศาสตราจารย์เต้าอ่านดูแล้วเชี่ยวชาญเป็นอย่างมาก

ไม่ว่าจะเป็นหลักฐานที่ว่ายีนกลับคืนสู่รากของมันหรือการสั่นคลอนความคิดของผู้คนเขาก็ทำได้อย่างดีเยี่ยมทั้งสิ้น อย่างน้อยเมื่อเฉินเฟิงได้มาอ่านเขาก็เข้าใจถึงเหตุผลที่มันเกิดการกลายพันธุ์ได้ในที่สุด

“อืมม…”

“ยีนที่กลับคืนสู่รากของมันงั้นหรอ?”

เฉินเฟิงเข้าใจแล้วว่านี่เองคือเหตุผล

อย่างไรก็ตามก็มีสิ่งหนึ่งที่ในวิทยานิพนธ์ได้กล่าวเอาไว้นั่นก็คือโอกาสที่ยีนด้อยนั้นจะปรากฏออกมาต่ำเป็นอย่างมากจริงๆดังนั้นจึงมีผู้คนไม่มากที่สามารถสร้างมันขึ้นมาได้แต่ตราบใดที่เฉินเฟิงใช้ออร่าแห่งความโชคดีของเขาไม่ว่าโอกาสเป็นไปได้จะต่ำเพียงใดก็ตามแต่ตราบใดที่มันมีอยู่จริงออร่าแห่งความโชคดีก็จะสามารถขุดมันขึ้นมาได้แน่นอน!

“ตืดด..”

สายรัดข้อมือของเขาพลันสั่นขึ้นมา

หน้าจอสว่างเด้งออกมาพร้อมๆกับใบหน้าเปื้อยรอยยิ้มอันคุ้นเคยที่ปรากฏขึ้น “เฮ้ไงเฉินเฟิง”

“หวัดดีมู่หยวน”

เฉินเฟิงยิ้ม

“นายยังยิ้มได้อยู่อีกหรอ?”

มู่หยวนกรอกตา “ศาสตราจารย์เต้า ไอแก่นั่นมันกระทั่งขโมยผลงานวิจัยของนายไปเลยนะ เฮ้อ นายยังประมาทระดับความหน้าด้านของไอ้แก่นั่นเกินไป”

“เรื่องเล็กน่า” เฉินเฟิงกล่าวเบาๆ

เขาไม่รู้สึกเลยว่าเขาสูญเสียสิ่งใดเนื่องจากเขาได้รับเงินมาถึง100,000หยวน

“ทำไมนายถึงได้ใจเย็นนักล่ะ?”

มู่หยวนจ้องมองมาที่ใบหน้าสงบนิ้งของเฉินเฟิงจากนั้นก็ยิ้มขมๆแล้วกล่าวออกมา “ต่อให้นายไม่สนใจก็เถอะแต่อยู่ๆมีคนมาขโมยผลงานวิจัยของนายไปอย่างนี้ไม่ใช่ว่านายควรจะรู้สึกไม่เป็นสุขจนไม่เป็นอันกินอันนอนหรอกหรอ?”

“ชั้นจะต้องกลัวอะไรกันล่ะ?”

เฉินเฟิงหัวเราะออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ “บางสิ่งบางอย่างก็ไม่สามารถขโมยกันได้หรอกนะ”

“โฮ่?”

มู่หยวนแปลกใจ “นายมีความคิดอะไรล่ะ? ถ้านายต้องการความช่วยเหลือไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามบอกมาเลยเพราะชั้นยินดีเป็นอย่างยิ่งเลยล่ะที่จะขุดไอ้ขยะสังคมนั่นออกมาจากโคลนตมซักที”

“ถ้างั้นก็ดีแล้ว”

เฉินเฟิงยิ้มขึ้น “ในเมื่อเขาสามารถซื้อมันได้ก็คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้งถ้าชั้นจะสร้างขึ้นมาอีกซักอันใช่ไหมล่ะ?”

“ห่าไรวะนายยังสามารถสร้างได้อีกเรอะ?”

มู่หยวนคำรามออกมา เขาไม่เคยคิดเลยว่าวิธีการแก้เผ็ดของเฉินเฟิงจะเรียบง่ายเช่นนี้! ไม่ใช่ว่าการกลายพันธุ์ที่ผิดธรรมดานี่มันเกิดขึ้นได้ยากมากหรอกหรอ?

“เดิมทีก็ไม่ได้หรอก”

เฉินเฟิงรู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย “แต่หลังจากที่ได้อ่านวิทยานิพนธ์ของศาสตราจารย์เต้าแล้วชั้นก็เหมือนจะตระหนักรู้ขึ้นมาแล้วก็รู้สึกว่าสามารถสร้างมันได้ตอนนี้เลย”

“…”

มู่หยวนยืนเงียบสงบนิ่งไว้อาลัยให้ศาสตราจารย์เต้าเป็นเวลา3วินาที

ติดตามตอนใหม่ก่อนใครได้ที่ The Strongest Gene ยีนส์เทพ