0 Views

ตอนที่ 6 – การเชื่อมประสานข้อมูล (3)

ผมออกจากห้องไปตอนประมานเที่ยงคืน ปืนพกที่ผมใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงสั่นไปมาตามจังหวะการเดิน แต่ผมก็ไม่ได้จัดการมันด้วยการที่จะหาซองหนังมาใส่
จุดหมายที่ผมกำลังจะไปก็คือสนามยิงปืน
ตั้งอยู่ออกไปทางทิศตะวันออกของหอ 1 สนามยิงปืนเป็นอาคารทรงโดมที่มีห้องฝึกซ้อมถึง 20 ห้อง เป้าปืนถูกตั้งกระจายออกไปตามจุดต่างๆอย่างชอบกลรอบๆจุดที่ผู้ฝึกซ้อมยืนอยู่ ที่เป็นเช่นนี้เพราะว่าเป้าฝึกซ้อมไม่เหมือนกับการใช้กระสุนทั่วไป เนื่องจากศรมนตราสามารถเปลี่ยนทิศทางจากที่ยิงได้ง่ายๆ

[อันดับที่ 934 คิมฮาจิน ยืนยันตนแล้ว]

เมื่อผมยกสมาร์ทวอทช์ที่ข้อมือขึ้นมาตรงทางเข้าสนามยิงปืน เสียงหุ่นยนต์ที่ไม่ค่อยคุ้นหูก็เรียกชื่อผมขึ้นมา ผมรู้สึกแปลกเล็กน้อย เพราะชื่อที่ได้ยินนั้นไม่ใช่ คิมชุนดง อีกต่อไป แต่เป็นชื่อ คิมฮาจิน ที่อยู่ในร่างของชุนดง แล้วผมก็เดินเข้าไปข้างใน
เมื่อเดินผ่านห้องล็อบบี้มา ก็จะพบประตูห้อง 10 บานอยู่แยกกันออกไป ผมยกสมาร์ทวอทช์เตะไปที่ประตูบานหนึ่ง

[อันดับที่ 934 คิมฮาจิน ยืนยันตนแล้ว]

ประตูถูกเปิดออก
ก็ดูเป็นสนามยิงปืนแบบทั่วๆไป ตรงจุดศูนย์กลางของพื้นที่วงกลมขนาด 130 ตารางเมตรเป็นโครงยกพื้นสำหรับผู้ซ้อมยิง ผมเดินตรงไปที่จุดศูนย์กลาง เมื่อผมวางเท้าลงตรงที่โครงยกพื้นก็มีเสียงที่อ่อนโยนจากหุ่นยนต์ดังออกมาจากบนเพดาน

[กำลังเริ่มเตรียมเป้าปืน โปรดเลือกหมายเลขสำหรับเป้าปืนที่คุณต้องการ]
[คุณสามารถเลือกหมายเลขเป้าปืนได้ต่ำสุด 2 และสูงสุด 20]

“10”

เสียงของผมดังออกมา และก็มีวัตถุที่คล้ายกับแมลงสีฟ้าลอยขึ้นมาจากพื้น
ผมมองดูเป้าที่อยู่รอบๆตัวผม เป้าปืนที่ดูเหมือนจะไม่เป็นเป้าปืนสักเท่าไร มันเหมือนจะเป็น จิ้งหรีด พวกมันดูคล้ายกับจิ้งหรีดที่ทุกๆคนรู้จักนั่นแหละ แต่อย่างเดียวที่ดูจะแตกต่างก็คือตัวมันใหญ่กว่า

[โปรดเลือกระดับความยากของการฝึก]
[คุณสามารถเลือกได้ตั้งแต่ ด่านที่ 1 ถึง ด่านที่ 9]

โดยปกติแล้วการเลือกระดับที่สูงกว่าก็หมายถึงเป้าจะเคลื่อนที่เร็วกว่า ซึ่งในด่านที่ 9 เป้าสามารถโจมตีเราได้ ถึงแม้ว่าการถูกโจมตีจะมากสุดแค่แมลงกัดต่อย แต่นั่นก็ดูเป็นอะไรน่าอันตรายอย่างยิ่งต่อผมอยู่ดี

“ด่านที่ 4”

ขั้นแรก ผมเลือกระดับความยากที่ด่านที่ 4 และบรรจุกระสุนมนตราลงไป ถ้าผมมีทักษะในการจัดการพลังเวทย์มนตร์ ผมน่าจะสามารถบีบอัดพลังเวทย์ลงไปในกระสุนได้โดยไม่ต้องใช้กระสุนแบบธรรมดา แต่ตอนนี้ผมยังไม่มีทักษะความสามารถเช่นนั้น และถึงผมจะสามารถทำอะไรเช่นนั้นได้ การที่ใช้ธนูก็ย่อมมีพลังทำลายล้างและประสิทธิภาพที่มากกว่า

“เริ่ม”

ขั้นแรก ผมบอกกับระบบเพื่อให้เริ่มการฝึกและเล็งกระบอกปืนไปยังเป้าที่อยู่ทางซ้ายสุด
จิ้งหรีดที่ตอนแรกเคลื่อนไหวอย่างช้าๆก็เริ่มจะมีการเคลื่อนไหวที่เร็วขึ้นเพราะดูเหมือนจะเห็นผมที่เป็นศัตรู มันบินวนไปรอบๆโดยไม่มีรูปแบบของการเคลื่อนไหว แต่ผมกลับมองเห็นถึงทิศทางการบินของมันได้ มันเหมือนกับผมเห็นภาพเดิมซ้ำๆ แต่มันเป็นภาพของเส้นทางการเคลื่อนที่ของเป้าที่จะเกิดในอนาคต

มันเป็นการคาดการณ์การเคลื่อนที่ของเป้า จากนั้นผมก็ลั่นไก

มีประกายสีฟ้าออกมาจากลำกล้อง เสียงมันไม่ดังเท่าปืนจากโลก กระสุนพุ่งออกจากลำกล้องอย่างเงียบๆ พุ่งทะลุไปที่ตัวจิ้งหรีด
ผมไม่แม้แต่จะหันไปตรวจสอบผลลัพธ์ ในขณะที่กระสุนพุ่งผ่านลำกล้องออกไปแล้ว ผมก็ไปต่อที่เป้าถัดไปและยิง มือของผมเคลื่อนไปตามเป้าทีละเป้า ทีละเป้าอย่างแม่นยำ
หนึ่ง, สอง, สาม, สี่ … สิบ
ไกถูกลั่นไปถึง 10 ครั้ง และจิ้งหรีดถูกสังหารกระจัดกระจายไปเป็นอนุภาคของมานา
เหลือแค่เพียง 2 เป้าที่ยังรอดชีวิตอยู่

“โอ้ โห…”

ผมค่อนข้างที่จะประทับใจมากทีเดียว
เพียงแค่เขียนพรสวรรค์ ผมจัดการจิ้งหรีดทั้งหมดเว้นอีก 2 ตัวที่อยู่ไกลเกิน

[การฝึกของคุณเสร็จสิ้น เวลาที่ใช้ไป : 1.37 วินาที คะแนนความแม่นยำ : 80/100]

แค่ 1.37 วินาที

“…สุดจริง”

ความจริงก็ย่อมเป็นความจริงว่าคุณจะจดจ่อกับบางสิ่งที่ชอบหรือสิ่งที่ทำแล้วสนุก มันเป็นสนุกเพราะว่าคุณเก่งในสิ่งที่คุณเป็น มันรู้สึกเหมือนผมได้ไปอยู่ที่อาร์เคด ผมตะโกน ‘เริ่มฝึก’ อีกครั้ง

 

* * * * *

 

แต่ความจริงก็ย่อมเป็นความจริงไม่ได้สำคัญว่าบางสิ่งที่ว่านั้นจะสนุกแค่ไหน ถึงต่อจะให้ทำวนเช่นเดิมไปอีก 20 ครั้งมันก็ย่อมน่าเบื่ออยู่ดี
เวลาตี 3 ผมหยุดซ้อมยิงปืน หลังจากที่ออกมาจากสนามยิงปืน ผมก็บีบนิ้วที่ปวดจากการยกปืนและการลั่นไก
และผมก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังมาจากห้องที่อยู่ข้างๆ

一ฟึ้บ ฟึ้บ ฟึ้บ

เสียงสาดสั่นที่กระแทกกับอากาศเป็นระรอกๆ มันเป็นเสียงของลูกธนูที่ตัดผ่านอากาศ ดังมาจากห้องซ้อมที่อยู่ข้างๆนี่เอง ด้วยความสงสัย ผมจึงแอบชะโงกหน้าไปดู ผมมองลอดออกไปแต่ก็ไม่เห็นอะไรเลยเพราะประตูปิดอยู่
แล้วประตูก็ถูกเปิดออกเผยให้เห็นภาพภายในห้อง
เผยให้เห็นฉากในห้องที่ถัดจากประตูเข้าไปแสดงให้เห็นว่าทำไมธนูถึงดีกว่าปืน

“เธอคือ แชนายุน”

แชนายุน กำลังฝึกซ้อมยิงเป้าด้วยสีหน้าที่จริงจังอยู่ ลูกธนู 4 ดอกกำลังอยู่ที่คันศรเตรียมพร้อมรอการยิง ทั้ง 4 ดอกนั้นเป็นศรมนตราที่ขับเคลื่อนด้วยพลังเวทย์ แต่เนื่องจากตอนนี้เทคนิคการใช้พลังเวทย์ของเธอยังไม่คงที่ เธอจึงยังไม่สามารถใช้ทักษะ ‘การยิงแบบแยกทาง’ ซึ่งเป็นการยิงด้วยลูกธนูดอกเดียวแต่กระจายไปได้หลายทิศทาง

一ฟึ้บ

แชนายุน ปล่อยคันศร ลูกธนูของเธอที่พุ่งออกไปเหมือนกับจรวดความเร็วสูงที่เคลือบด้วยพลังเวทย์ทิ้งร่องรอยไว้เพียงคลื่นอากาศหมุนวนสีฟ้าๆ พุ่งตรงไปยังเป้า 20 เป้าที่กระจายอยู่รอบๆ และแน่นอนว่าเข้าทุกเป้า

“สุดยอด…”

ผมโห่ร้องออกมาด้วยความตกตะลึง
ผมทึ่งในความสามารถของ แชนายุน จริงๆ ยังคงมีอาวุธอีกมากมายที่เหมาะสมกับเธอ เธอทำได้สุดยอดมากจริงๆเมื่ออยู่กับธนู ผมชักสงสัยว่าการตั้งค่าแบบไหนกันที่ผมเขียนลงไป?
ขณะนั้นเอง แชนายุน ก็มองไปรอบๆจนเธอมองมาตรงที่ผมแอบมองอยู่ แม้ว่าจะไม่มีทางที่เธอจะเห็นผมผ่านกำแพง แต่ก็ยังดูแปลกๆอยู่ดี
ผมจึงรีบหนีไปทันที

 

* * * * *

 

[การฝึกยิงปืนได้เพิ่มความชำนาญของพรสวรรค์ของคุณ 3%]
[ได้ทำการฝึกยิงปืนอีกครั้ง เพิ่มประสิทธิภาพของพรสวรรค์ของคุณ 2.9%]
[‘โชค ถูกใช้งาน!’ ค่าการยอมรับ และ ความเร็ว ของคุณเพิ่ม 0.1!]
[ได้ทำการฝึกยิงปืนอีกครั้ง เพิ่มประสิทธิภาพของพรสวรรค์ของคุณ 2.8%]


ข้อความด้านถูกเขียนขึ้นมาอยู่บนแลปท็อป มันเพิ่มประสิทธิภาพของมือปืนผู้ชำนาญ และยังเพิ่มค่าสถานะต่างๆที่ผมได้รับจาก โชค และ โบนัส อื่นๆอีกด้วย
ต้องขอบคุณระดับพรสวรรค์ที่ต่ำลง เลยทำให้ตอนนี้ผมได้รับ 50% ในประสิทธิภาพ EXP การที่จะไปถึงระดับ 9 ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องยากอะไร

===

▷「มือปืนผู้ชำนาญ」
[ระดับ Low-intermediate] [คุณลักษณะระดับจิตวิญญาณ] [กำลังวิวัฒน์ 一 ระดับ 10] [ประสิทธภาพ EXP 50 %]
一การฝึกมือปืนผู้ชำนาญ
*คล้ายคลึงกับอาวุธโจมตีระยะไกลทุกประเภท
一สายตาระยะ 1,000 ไมล์
*สามารถมองการเคลื่อที่ของเป้าหมายได้ไกลมากขึ้นและคาดเดาได้
一Bullet Time
*ในการต่อสู้และทุกๆ 24 ชั่วโมง คุณสามารถใช้เวลา 3 นาทีไปกับ ‘Bullet Time’ ได้
===

ยิ่งทำให้ผมนั้นคิดมากไปถึงเรื่องเอาพรสวรรค์ไปต่อยอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการนำเอาไปปรับใช้กับ ‘อาวุธโจมตีระยะไกลทุกชนิด’
ซึ่งตอนนี้มันง่ายที่จะเพิ่มประสิทธิภาพของปืนมากกว่าธนู แต่เพราะธนูนั้นแข็งแกร่งกว่าผมจึงจำเป็นต้องเปลี่ยนอาวุธในที่สุด

“แล้ว SP ล่ะ?”

[คุณได้รับ 0.2 SP!]
[คุณได้รับ 0.2 SP!]
[คุณได้รับโบนัส 1 SP! เป็นของขวัญพิเศษ]
[คุณได้รับ 0.2 SP!]

หลังจากที่ซ้อมมา 20 รอบ ผมได้รับมาแค่เพียง 5 SP การที่เลือกปืนมาเป็นอาวุธหลัก ผมได้ตั้ง 64 SP นั่นหมายความว่า การแสดงออกต่อหน้าตัวละครอื่น และ การเป็นที่จับตามองนั้น ผมจะได้ SP มากกว่าการที่อยู่เงียบๆ

“เชอะ”

ถึงผมจะได้รับ SP แค่น้อยนิด ผมก็ยังคงต้องใช้มันอยู่ดี
การฝึกที่น่ากลัวจะเริ่มวันพรุ่งนี้ แม้เพื่อจะได้รับพ้อยท์อันเพียงน้อยนิดก็ตาม ผมก็จำเป็นต้องแต่งเติมสำหรับทักษะทางกายภาพของผมที่ขาดอยู่
แต่ปัญหาใหญ่ก็คือ สตามิน่า เพราะผมยัดพ้อยท์ทั้งหมดไปที่ โชค แล้ว ผมจะอ่อนแอกว่าตัวละครอื่นๆ

===
[รองเท้าสำหรับการฝึกซ้อม]
一สร้างรองเท้าแบบพิเศษ
*เพิ่ม 0.3 พ้อยท์ ในค่า สตามิน่า และ ความเร็ว
===

“บางทีนี่อาจจะ…”

หนทางที่ง่ายที่สุดที่จะแก้ปัญหาของผมก็คือหาอุปกรณ์เสริม
จากนั้นผมก็เริ่มกดแป้นพิมพ์

===
[รองเท้าลึกลับสำหรับการฝึก]
一สร้างรองเท้าแบบพิเศษ บรรจุพลังเร้นลับ
*เพิ่ม 0.3 พ้อยท์ ในค่า สตามิน่า และ ความเร็ว
*เพิ่มความสามารถในการฟื้นฟูพลังงานและสตามิน่า
===

[คุณมี SP ไม่เพียงพอ]

แต่ตอนนี้ ที่ผมทำการปรับเปลี่ยนถูกยกเลิกโดยไม่มีการแก้ไขใดๆ
ผมไม่แปลกใจเลย อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีอีก 5 SP ที่เหลือ
แต่มันยังเร็วไปหน่อยที่จะยอมแพ้

===
[รองเท้าลึกลับสำหรับการฝึก]
เมื่อผู้สวมมีความประสงค์ที่จะสวมใส่ ทำการเพิ่มพลังงานและสตามิน่าทุกๆ 1 ชั่วโมง หลังจากใช้งาน ผลนี้จะไม่สามารถใช้ได้อีกครั้งเป็นเวลา 24 ชั่วโมง ‘ผลนี้’ จะหายไปหลังจาก 1 เดือน
===

เพื่อประหยัด SP ผมจึงใส่ SP ทั้งหมดที่มีลงไปกับข้อจำกัด 3 ข้อนี้ เวลาคูลดาวน์ 24 ชั่วโมง ระยะเวลาของผล 1 ชั่วโมง และผลจะหายไปหลังจาก 1 เดือน

[คุณได้ใช้ 5 SP คุณต้องการจะบันทึกหรือไม่?]

“โอ้! มันได้ผล!”

ผมกดปุ่ม Enter ด้วยความสุข
ทันใดนั้น หน้าจอของแลปท็อปก็เป็นประกายแสงขึ้นมา แสงเหล่านั้นวาดลวดลายเป็นรูปรองเท้าเหมือนกับเครื่องแสกน และแถบสีก็ถูกขึ้นรูปกลายเป็นรองเท้าสีขาวคู่หนึ่ง