0 Views

ตอนที่ 4 – การเชื่อมประสานข้อมูล (1)

เด็กนักเรียน 8 คน ต่างไปรวมตัวกันอยู่ในห้องใหญ่บนชั้นสูงสุดของหอ 1 พวกเขาเหล่านั้นนั่งด้วยกิริยาท่าทางที่ยโส และหัวเราะกันเสียงดัง แล้วตอนนั้นเองก็มีคนหนึ่งในกลุ่มได้ทำลายความเงียบลงด้วยคำถามหนึ่ง แต่ผู้ที่ถูกถามนั้นยังคงเงียบสนิทถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้สนใจก็ตาม

“เอ้อ ใช่ จงฮัก ในคลาสนายมีคนใช้ปืนใช่ป่ะ?”

ชายคนหนึ่งถาม เขาเป็นชายหน้าตาดีคนหนึ่งที่มีเสน่ห์ที่ร้อยยิ้ม ชินจงฮัก ลืมตาขึ้นและจ้องมองไปที่เขา

“…อื้ม ฉันได้ยินมาจากใครสักคนนี่แหละ ฉันไม่ได้ได้ยินผิดไปใช่ไหม?”

“ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้สนใจพวกเศษสวะนั่นอยู่แล้ว”

“ชะ…ใช่ จริงๆฉันก็ไม่ค่อยได้สนใจนักหรอก แต่ฉันแค่อยากรู้ว่าเศษสวะนั่นคือใครกันก็เท่านั้น ฮ่าๆ”

“ฮันจุน นายกำลังอยากรู้อยากเห็นเรื่องไม่เป็นเรื่องนะ”

เสียงหวานๆที่เพิ่งได้ยินนั้นทำให้ จินฮันจุน หันไปสนใจสาวผมยาวที่มีรอยยิ้มที่น่าหลงใหล เธอคือ ยูยอนอา เขาสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงและทำให้ใบหน้ารู้สึกร้อนผ่าว

“โอ๊ะ…โอ ยอนอา ทะ…เธอก็รู้นี่ว่าฉันน่ะชอบเธอ”

“หมอนั่นชื่ออะไรนะ? ชุนดง? ชุนบุน? ชื่อนี่ค่อนข้างจะเชยไปหน่อยนะ อย่างไรก็เถอะอย่าไปให้ความสนใจกับหมอนั่นมากไปหน่อยเลย”

“แต่หมอนั่นก็น่าสมเพชอยู่นะ เจ้าบ้าอย่างหมอนั่นดันเลือกที่จะใช้ปืน แล้วมันจะมาเรียนที่ Cube ทำไมกัน?”

ภาษาที่ชั่วร้ายสื่อออกมาจากปากของ คิมโฮรัก ชายผู้มีมัดกล้ามที่ใหญ่ สีหน้าที่ดุดัน และมีเรือนร่างที่ใหญ่ ด้วยการมองแค่แว๊บเดียวก็รู้แล้วว่าเขาเชี่ยวชาญในเรื่องการต่อสู้ระยะประชิดอย่างแน่นอน

จินฮันจุน ถาม คิมโฮรัก ว่า “นายรู้จักเขาหรอ?”

“ก็ฉันอยู่คลาสเดียวกับจงฮักไง เจ้าทึ่มเอ้ย ฉันจะล้มมันในการฝึกการต่อสู้ ฉันจะเล่นมันให้พิการและโยนมันออกไปข้างนอกให้ดู”

ทุกคนรู้กำหนดการของ Cube ดีอยู่แล้ว ใน 1 สัปดาห์ มีคาบเรียน 5 วัน โดยคาบการฝึกการต่อสู้มี 3 วัน

คาบเรียนนั้นรวมไปถึงการฝึกที่มีเนื้อครอบคลุมทั้งพลังเวทย์และการฝึกด้านกายภาพด้วย ขณะที่การฝึกการต่อสู้นั้นรวมไปถึง การต่อสู้, การล่าปีศาจ, ภารกิจช่วยเหลือ และอีกหลายๆอย่าง

“ฉันจะกำจัดไอ้เจ้า…”

“อย่ามัวไปเสียเวลาเลย”

แค่ประโยคเดียวของ ชินจงฮัก ก็พังทลายความวุ่นวายในห้องล็อคเกอร์ลง คิมโฮรัก ที่กำลังขู่คำรามถึงการเรื่องที่จะกำจัดชุนดงก็เงียบลงทันทีเช่นคนใบ้

“นายชนะไอ้พวกอันดับต่ำๆไปก็เท่านั้น มันจะทำให้นายเสียคะแนนไปโดยใช่เหตุ มันจะดีกว่าถ้าไปท้าพวกนักเรียนนายร้อยอันดับสูงๆที่นายเองก็รู้อยู่ว่าจะชนะมันได้ง่ายๆน่ะ ฉันยกตัวอย่างให้แล้วกัน…”

“แชนายุน ลองสู้กับเธอดู ฉันรู้ว่านายชนะได้ง่ายๆแน่นอน”

ยูยอนอา พูดขัดขึ้นมา ชินจงฮัก หันหน้าไปจ้องสายตาที่เธอทันที แต่เธอก็ยังคงไม่สะทกสะท้าน

“หมัด กับ ธนู ชนะใสๆ”

“…หือ? อ้อ ใช่ ฉันชนะแน่ แต่…”

การท้าทายเธอเป็นอะไรที่ยากมาก
อย่างไรก็ตาม เขาต้องกลืนคำพูดตัวเองเพื่อไม่อยากให้ตัวเองดูงี่เง่าเวลาที่อยู่ต่อหน้า ยูยอนอา

“แต่อะไร?”

“…มันน่าสงสารเกินไป เธอก็รู้ว่าศัตรูของฉันส่วนมากก็ลงเอยด้วยการที่เหนื่อยแทบตาย”

“ไม่มีอะไรผิดพลาดเกี่ยวกับเรื่องนั้นหรอกนะ”

“…ห๊ะ?”

“หยุด!”

ชินจงฮัก หยุดบทสารทนาของพวกเขาเอาไว้ตรงนั้น
แม้ว่า ยูยอนอา จะไม่พอใจก็ตาม แต่เธอก็แค่ทำเป็นไม่ใส่ใจ เธอค่อยๆระงับความรู้สึกที่ไม่พึงประสงค์ขึ้นจากมุมหนึ่งของหัวใจ
‘ชินจงฮัก ชอบ แชนายุน ฉันไม่ได้โง่พอที่จะต้องทำตัวริษยาหรอกนะ แค่ต้องหาอะไรที่มันสนุกๆทำสักหน่อย’ ยูยอนอา ปลอบขวัญตัวเอง

“ฉันไปละ มันเกือบจะ 4 ทุ่มแล้ว”

ที่ Cube จะอนุณาตให้ทั้งนักเรียนชายและหญิงอยู่คุยกันได้จนกระทั่งถึง 4 ทุ่ม หลังจากที่มอบรอยยิ้มอันสดใสเพื่อปกปิดความรู้สึก ยูยอนอา ก็ยืนชึ้น

“อ้าว ฝันดี”
“ฝันดี ยอนอา!”
“เจอกันนะ!”

พวกเขาต่างกำลังมอง ยู ยอนอา ที่กำลังเดินออกจากประตูไป

 

* * * * *

 

5 นาทีจากหอ 1 ที่เป็นสถานที่ฝึกซ้อมเราเรียกว่า ‘ศูนย์ออกกำลังกายสำหรับนักเรียนฝึกหัด’ พื้นที่ 1000 ตารางเมตรถูกอัดแน่นไปด้วยอุปกรณ์ด้านเวทย์มนต์, อุปกรณ์สำหรับออกกำลังกายและการฝึกต่างๆ จำนวนเม็ดเงินสำหรับสร้างที่นี่ขึ้นมานั้นมากถึง 100 ล้านวอน ซึ่งได้รับการสนับสนุนมาจากรัฐบาลแต่ไม่รู้ว่าด้วยเหตุใดถึงไม่ค่อยมีคนมาใช้บริการมากเท่าที่ควร

แต่เพียงเพราะว่าสถานที่ฝึกซ้อมจะไม่ค่อยมีผู้มาใช้บริการ นั่นไม่ได้หมายความว่าอนาคตของวีรบุรุษจะมืดมน

ขณะที่นักเรียนนายร้อยที่จะได้ก้าวไปเป็นวีรบุรุษนั้นจะต้องผ่านคำชื่นชมและคำติฉินจากผู้คนอีกนับล้าน เพราะว่าพวกเขายังคงวัยรุ่นอยู่และด้วยประสบการณ์ที่ยังน้อยนิด และมีเพียงนักเรียนม.ปลายไม่กี่คนที่เต็มใจออกเดินตามทางของตัวเองเพื่อมารับการฝึกสำหรับวันแรกนี้

“ฉันรู้ว่านายจะมาที่นี่”

แต่ข้อยกเว้นก็ยังคงมีอยู่เสมอ ในโรงเรียนวีรบุรุษก็ยังคงมีเด็กที่ออกนอกลู่นอกทางไม่มาฝึกซ้อมในวันแรกเช่นกัน คิมซูโฮ ที่ตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการออกกำลังกาย ก็ดวงตาเบิกกว้างด้วยความแปลกใจเล็กน้อยกับเสียงที่พูดออกไป

“แชนายุน? มาซ้อมหรอ?”

“อื้อ แต่ฉันไม่ได้เล่นหักโหมแบบนายหรอกนะ”

ด้วยรอยยิ้มที่ชอบกล แชนายุน ก็ชี้ไปที่ห้องแรงโน้มถ่วงเสมือนจริง คิมซูโฮ นิ่วหน้ากับสายตาที่มองไปยังห้องทรงกระบอกที่ดูน่ากลัวนั่น

“ในนั้นมันดูแย่สุดๆ ฉันคงอยู่ในนั้นได้ไม่นาน”

คิมซูโฮ ซับเหงื่อตัวเองด้วยผ้าขนหนู

“ไม่ใช่ว่านายทำไม่ได้ แต่นายไม่จำเป็นต้องทำต่างห่าง ฉันเป็นพลธนูเพราะงั้นฉันเลยต้องไปฝึกในนั้น แต่ด้วยการฝึกที่ไม่ได้หนักขนาดนั้น เพราะงั้นฉันฝึกมาตั้งแต่ 8 ขวบ”

“8 ขวบ?”

“ใช่ เพราะฉันเป็นลูกคนเดียวของบ้าน”

“อ่า…”

การที่จะสร้างห้องแรงโน้มถ่วงเสมือนจริงขึ้นมาได้นั้นจำเป็นต้องใช้ทุนอย่างน้อย 100 ล้านวอน จากคำพูดที่ แชนายุน พูดมามันหมายถึงได้ว่าเธอต้องมาจากครอบครัวที่มีฐานะมากพอสมควร

ก็เช่นเดียวกัน ชินจงฮัก แชนายุน เป็นลูกหลานรุ่นที่ 4 จากตระกูลที่ร่ำรวยมากตระกูลหนึ่งในเกาหลี แต่แทนที่เธอจะมีความรู้สึกที่เหนือชั้นกว่าคนอื่นที่ผิดศีลธรรมเพราะความมั่งมี เธอกลับแบกรับความรู้สึกอันชอบธรรมของการชิงดีชิงเด่นเอาไว้แทน เธอมีความเชื่อว่าเธอสามารถเอาชนะคู่แข่งผ่านการฝึกฝนอย่างหนักและการเรียนรู้ด้วยตนเอง แต่เมื่อได้อยู่ตรงหน้าปีศาจแล้ว เธอกลับรู้สึกเหมือนอ่อนแออยู่เสมอ

“เอ้อ ใช่ รู้ใช่ไหม คลาสเรามีมือปืนเพิ่มมาอีกคนหนึ่งแล้วนะ”

ที่ คิมซูโฮ พูดถึง แชนายุน ถึงกับเอียงหัวเล็กน้อยด้วยความสงสัย

“…มือปืน? อ่า นั่นหมายถึงเจ้าชุนดงหรือคนไหน?”

“อื้อ ใช่ คนนั้นแหละ…เธอคิดว่าเขาเป็นไง? ไม่ชอบไหม?”

ด้วยคำพูดของ คิมซูโฮ ก็ยิ่งทำให้ใบหน้าของ แชนายุน เริ่มแข็งทื่อจนน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ

“หมอนั่นไม่ใช่มือปืน ปืนน่ะยิงได้ไกลสุดก็แค่กิโลเมตรเดียวก็เท่านั้น ฉันก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมเจ้าดงชุนถึงเลือกที่จะใช้ปืน”

ชื่อของเขาถูกเปลี่ยนจาก ชุนดง เป็น ดงชุน โดยไม่รู้ตัว แต่ คิมซูโฮ ยังยังไม่เข้าใจถึงความผิดพลาดที่เธอเรียกชื่ออยู่ดี

“ฉันคิดว่าเขาเลือกที่จะยอมแพ้ หรือบางทีอาจจะมีปัญหาทางบ้านก็ได้นะ ตั้งแต่เข้ามา Cube นักเรียนนายร้อยจะต้องไม่ทำตัวให้ถูกลงประวัติถ้าอยากจะออกไปจากที่นี่ก่อนกำหนดอ่ะนะ เขาแค่อาจจะมาอยู่ที่นี่สักพักก็ได้”

“ยอมแพ้? อย่าพูดอะไรอย่างนั้นที่มันฟังดูง่ายไปหน่อยเลย”

“…แล้วเธอเป็นใครถึงมาสั่งฉันว่าให้ทำหรือไม่ให้ทำอะไร?”

เพียงครู่เดียว ความโกรธเล็กน้อยก็ปรากฏออกมาให้เห็นผ่านสายตาของ แชนายุน น้ำเสียงเชิงสั่งสอนของ คิมซูโฮ ฟังดูแล้วไม่เข้าหูของเธอที่มองเขาเป็นคู่แข่งเลยจริงๆ

“…ขอโทษ”

“เอาเถอะ ถ้านายไม่อยากแพ้ ก็ตั้งใจฝึกต่อไปแล้วกัน ฉันไปละ”

“อื้อ ไว้เจอกัน”

“ฉันอยู่ห้องถัดไปทางด้านขวา…”

แชนายุน ยิ้มเยาะและเดินเข้าไปในห้องแรงโน้มถ่วง
ห้องแรงโน้มถ่วงเสมือนจริงนี้ทวีคูณแรงดึงดูดโลกด้วยปัจจัยบางอย่าง ซึ่งเป็นการเพิ่มความดันเลือดของคนได้ การฝึกที่อยู่ในห้องทรงกระบอกนี้ต้องการให้ผู้ฝึกได้จัดการกับพลังเวทย์มนตร์ภายใต้แรงดึงดูดที่สูงกว่าปกติ และวิธีการฝึกนี้ก็เป็นวิธีที่ได้รับบาดเจ็บง่ายที่สุดด้วยเช่นกัน

สำหรับ คิมซูโฮ การแค่ได้เห็นห้องนี้ก็ทำให้ขนลุกแล้ว เมื่อได้เห็น แชนายุน เดินตรงไปที่ห้องนั้นอย่างไม่สนใจรอบข้าง เขาก็ทำได้เพียงแค่ส่ายหัวเท่านั้น

 

* * * * *

 

ภายในห้องของ คิมชุนดง ผมนั่งหายใจเข้าออกนับครั้งไม่ถ้วนขณะที่มองไปที่หน้าจอแลปท็อป
ผมยังคงไม่เข้าใจกับสิ่งที่ผมได้เห็นอยู่ดี ผมมองเห็นมัน แต่…สมองของผมปฏิเสธที่จะประมวลผลกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้านี้ มันดูไร้สาระมากเลยจริงๆ

“…นี่มันอะไรกัน?”

หลังจากที่เงียบอยู่นาน ผมก็โพล่งออกมาด้วยเสียงที่สั่นสะท้าน

===[กำลังปรับรับข้อมูลที่ตรงกัน สำเร็จแล้ว 70%]===

1.คิม ชุนดง
     [SP ปัจจุบัน : 54]
▷ค่าสถานะ
*ค่าสถานะเปลี่ยนแปลงได้
[ความแข็งแกร่ง 4]
[สตามิน่า 4.3]
[ความเร็ว 4]
[การรับรู้ 5]
[พละกำลัง 4]
[พลังเวทย์มนตร์ 3.5]
*ค่าสถานะคงที่
[สติปัญญา – 4/10]
[ความอุสาหะ – 4/10]
[โชค – 4/10]
[เสนห์ – 4/10]
▷พรสวรรค์…???
▷ด้านศิลปะ…???
…???
…???


…ส่วนเพิ่มเติม…ผังการตั้งค่า…
===[กำลังปรับรับข้อมูลที่ตรงกัน สำเร็จแล้ว 70%]===

“…นี่มันอะไรกัน?”

หน้าจอแบบนี้ รูปแบบนี้ ผมจำมันได้ มันเป็นรูปแบบการตั้งค่าของนิยายเรื่องนี้ อย่างไม่ต้องสงสัยเลยว่าผมไม่เคยได้เขียนหรือคิดถึงตั้งค่าแบบนี้ไว้
ปรากฏการณ์ที่ไม่อาจเข้าใจได้นี้ทำให้ผมเหงื่อตก ตัวของผมสั่นเทา หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้น
เจ้าวัตถุประหลาดนี่คงแค่เพราะมีใครตั้งใจส่งมันมาให้ผม ไม่รู้ว่าด้วยจุดประสงค์อะไร? หรือด้วยเหตุผลอะไรกันแน่?

ในขณะนั้น…
หน้าจอของแลปท็อปก็ดับลง
พอหน้าจอดับลง ก็เห็นใบหน้าของตัวเองสะท้อนขึ้นบนจอ มัน…ไม่ใช่ใบหน้าของ คิม ชุนดง ที่เป็นเครื่องหมายคำถามแล้ว แต่มันเป็น…ใบหน้าของผมจริงๆ ใบหน้าของ คิม ฮาจิน…
ไม่มีเวลาที่จะทำให้ผมนั้นได้ตกใจ แลปท็อปเปิดเครื่องและก็มีตัวหนังสือปรากฏอยู่บนหน้าจอ

[การเชื่อมประสานข้อมูลระหว่าง คิมชุนดง และ คิมฮาจิน เสร็จสิ้น]
[รีเซ็ทค่าสถานะทั้งหมด]
[เฉพาะผู้มีอำนาจ ‘ปรับเปลี่ยนการตั้งค่า’ ได้ตามต้องการ]