0 Views

บทที่ 89 เมืองออร์ค

 

กลุ่มลับจิ้ม >>> The Lord’s Empire – นิยายแปล

 

จ้าวฝูหัวเราะเบา ๆ ในขณะที่เขากล่าวว่า “ข้าได้นำสิ่งที่พวกเจ้าต้องการมากที่สุด: มันคืออาหารและอุปกรณ์มากมาย เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญมากและข้าแน่ใจว่าลอร์ดกากิของเจ้าจะเต็มใจที่จะได้พบกับข้า! ”

หัวหน้าออร์คถามด้วยความรู้สึกตกใจว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเราเป็นคนของลอร์ดกากิ?

อันที่จริง จ้าวฝูรู้เรื่องนี้ผ่านภารกิจที่มันให้สังหารกากิ มันให้ตำแหน่งที่ไม่แม่นยำกับเขา และหลังจากเทเลพอร์ตขึ้นไปทางเหนือแล้วเขาก็มาถึงดินแดนของกากิ ตอนนี้เขาได้พบกับเหล่าออร์คแล้ว จ้าวฝูได้อนุมานว่านี่เป็นดินแดนของกากิมากที่สุด ตอนนี้พวกออร์คได้ยอมรับมัน จ้าวฝูก็ยิ่งมั่นใจมากขึ้น

แน่นอนเขาไม่สามารถพูดอะไรแบบนี้กับเหล่าออร์คได้ จ้าวฝูกล่าวว่า “ข้าได้ยินชื่ออันยิ่งใหญ่ของลอร์ดกากิมานานแล้วและข้าได้นำเสนอของขวัญแทนน้ำใจมากมายที่จะนำเสนอให้แก่เขา ข้าหวังว่าเจ้าจะพาข้าไปพบเขาหรืออย่างน้อยก็รายงานเรื่องนี้ให้เขาทราบ ”

หลังจากได้ยินว่าจ้าวฝูได้นำของขวัญมาด้วย บวกกับบุคลิกของออร์ค พวกมันจะทำอย่างไรเมื่อจ้าวฝูเอ่ยมาแบบนี้? พวกมันหัวเราะอย่างโหดเหี้ยมและเตรียมพร้อมที่จะชิงของขวัญเหล่านี้ด้วยกำลัง

การแสดงออกของจ้าวฝูไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนักเมื่อเขาสังเกตเห็นเรื่องนี้เพราะเขาไม่ได้เป็นเหมือนคนอย่างที่เคยเป็นมาก่อน ตอนนี้เขาไม่เพียง แต่ได้รับอาชีพราชามา แต่เขาก็ได้รับพลังแห่งราชามาอีกด้วย จ้าวฝูค่อยๆดึงดาบระดับครามที่ด้านข้างของเขาเมื่อเขาเห็นเหล่าออร์คลุกขึ้นพุ่งมาทางเขาและสังหารพวกมันด้วยความนิ่งเฉย

ปัง!

คลื่นขนาดใหญ่ของปรานดาบพุ่งออกไป, ชนเหล่าออร์คสิบกว่าตัวกระเด็นไปไกลกว่าสิบเมตร รัศมีรอบตัวจ้าวฝูก็กลายเป็นทรงพลังอย่างผิดปกติและเสื้อคลุมสีดำที่เขาสวมใส่ให้ความรู้สึกลึกลับมากขึ้น จนทำให้เหล่าออร์คนั้นเดินถอยไป

“เจ้าจะรายงานเรื่องนี้ต่อลอร์ดของเจ้าไหม?” จ้าวฝูถามอย่างใจเย็น

เหล่าออร์คนั้นไม่ได้มีหลักเกณฑ์ใด ๆ และพวกมันเข้าใจว่าความแข็งแกร่งนั้นเป็นจุดสูงสุด ออร์คสิบกว่าตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว – จ้าวฝูยับยั้งตัวเองเพื่อไม่ให้ฆ่าพวกมัน ต่อจากนั้น ออร์ค ‘จ้องไปที่พวกเขาโดยเปลี่ยนจากการมองพวกเขาเป็นเหยื่อเป็นมองพวกเขาเป็นศัตรูที่ทรงพลัง

ออร์คบางส่วนออกไปรายงานเรื่องนี้ในขณะที่ส่วนที่เหลือยังคงล้อมรอบจ้าวฝูและทั้งสองบัณฑิต

ในไม่ช้ากลุ่มออร์คทหารม้าที่ขี่หมาป่าเทาได้มาถึง นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวฝูได้เห็นออร์คทหารม้า มันทำให้เขาประหลาดใจ

“มนุษย์ มากับเรา” ออร์คมัดกล้ามที่นำหน้าพูดขณะที่เขามองไปที่จ้าวฝู

ได้ยินแบบนี้ จ้าวฝูพยักหน้า เขาดีใจที่กากิไม่ได้เป็นคนงี่เง่าและไม่ได้ส่งกองทัพมาฆ่าเขา ทุกคนที่สามารถสร้างเมืองออร์คได้นั้นเป็นอัจฉริยะอย่างแน่นอนและเขาอาจมีความสามารถที่เหนือกว่าเหล่าออร์คธรรมดาก็เป็นได้

หลังจากนั้น จ้าวฝูและบัณฑิตสองคนของเขาตามออร์คทหารม้าไปยังเมือง เมืองดูค่อนข้างหยาบและกำแพงถูกสร้างขึ้นจากหินขนาดใหญ่ มีออร์คธนูหลายคนที่ประจำการอยู่บนกำแพงและเมืองแห่งนี้ก็ทำให้รู้สึกอึดอัด นี่เป็นเมืองออร์คอย่างแท้จริง

หลังจากเข้าไปในเมืองออร์ค เหล่าออร์คบนถนนมองมายังจ้าวฝูและบัณฑิตทั้งสองคน

จ้าวฝูได้สังเกตเห็นความแข็งแกร่งของเมืองออร์คในขณะที่เขาเดินไปข้างหน้า นอกเหนือจากออร์ค เขายังเห็นเผ่าพันธุ์อื่น ๆที่เป็นทาสเช่น ก็อบลิน และ โนมส์ อย่างไรก็ตาม มันไม่มีมนุษย์เพราะมนุษย์นั้นจะถูกสังหารโดยออร์คทันที

นอกจากนี้ เมืองออร์คยังมีอาชีพทางทหารมากมาย นอกเหนือจากทหารหมาป่าและนักธนู พวกเขายังมีผู้ถือโล่หนักอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ออร์คไม่ได้มีเกราะมากมายนักเพราะพวกเขาสามารถสร้างอุปกรณ์ได้แค่แบบง่ายเท่านั้น ในเวลาเดียวกัน พวกเขาไม่ใช่ออร์คเกษตรกรรมและได้รับอาหารจากการล่าสัตว์เป็นหลัก เช่นนี้ อาหารและอุปกรณ์ที่จ้าวฝูได้เสนอค่อนข้างดึงดูดเหล่าออร์คอยู่พอสมควร

หลังจากผ่านไปไม่นาน จ้าวฝูเห็นออร์คหมอผีไม่กี่ตนโบกไม้เท้าบนแท่นบูชาและไฟสีเขียวก็ยิงออกมา เขาไม่รู้ว่าพวกมันกำลังแสดงละครแบบไหนกันแน่

ในที่สุด ทหารหมาป่าก็พาทั้งสามไปที่เต็นท์ขนาดใหญ่ ผู้นำกลุ่มพูดกับคนคุ้มกันก่อนที่จะนำจ้าวฝูและบัณฑิตทั้งสองคนเข้ามา

หลังจากเข้ามา จ้าวฝูเห็นออร์คชรานั่งอยู่ข้างใน จ้าวฝูรู้สึกว่าเขาไม่ใช่ลอร์ดเพราะเขาไม่ได้ให้กลิ่นอายของลอร์ด อย่างไรก็ตามเขามีสถานะที่สำคัญ

ดวงตาของออร์คชราเต็มไปด้วยสติปัญญาและเขาก็ยิ้มขณะที่ยื่นมือออกไปและกล่าวว่า “โปรดนั่ง ขอต้อนรับแขกที่เคารพนับถือ!”

จ้าวฝูพยักหน้าและนั่งบนเก้าอี้ที่คลุมด้วยขนหมี

“ข้าชื่อกูนาดอร์ รองลอร์ดแห่งเมืองกากิ! เจ้าสามารถเรียกข้าว่าอะไรก็ได้ ข้าตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องต่างๆในเมืองกากิ “กูนาดอร์ ออร์คชราได้กล่าวออกมา

จ้าวฝูไม่ได้ตีรอบพุ่มไม้เพราะเขารู้สึกได้ว่ากูนาดอร์ค่อนข้างฉลาดกว่าออร์คทั่วไป ดังนั้นเขาจึงรอให้ถึงจุดหนึ่งแล้วกล่าวว่า “รองลอร์ดที่เคารพ – ข้าแน่ใจว่าท่านรู้เกี่ยวกับเทศกาลหมื่นดอกไม้ วันนี้ ข้าได้นำอาหารและอุปกรณ์จำนวนมากมาแลกกับ

น้ำตาบุปผา ซึ่งเป็นของไร้ประโยชน์สำหรับท่าน”

เฉพาะเมืองหลักของระบบเท่านั้นที่มีเสาหินซึ่งสามารถนำมาใช้เพื่อแลกเปลี่ยนน้ำตาบุปผาได้ ดังนั้นน้ำตาบุปผาจึงไม่มีประโยชน์กับชาวต่างเผ่า จ้าวฝูได้ตระหนักถึงเรื่องนี้และเขาได้เดินทางมายังเมืองกากิอย่างกล้าหาญ

กูนาดอร์ยิ้มและพยักหน้า ออร์คไม่ใช่เผ่าเกษตรกรรมและพวกเขาอาศัยการล่าสัตว์ เนื่องจากออร์คทั้งหมดมีความอยากอาหารขนาดใหญ่ บางครั้งพวกเขาจึงขาดแคลนอาหารหากการล่าสัตว์นั้นไม่ดี นอกจากนี้พวกเขายังไม่ชำนาญในการหลอมดังนั้นพวกเขาจึงสามารถหลอมอุปกรณ์ที่เรียบง่ายและหยาบได้เท่านั้น

เนื่องจากน้ำตาบุปผาไม่มีประโยชน์กับชาวต่างเผ่า มันจึงควรค้าขายเพื่อสิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ นี่เป็นสิ่งที่กูนาดอร์รู้ดี เขาคาดเดาไว้นานแล้วว่านี่คือจุดประสงค์ในการมาเยือนของจ้าวฝู ดังนั้นเขาจึงได้ยอมรับจ้าวฝูเข้ามา

หลังจากเจรจาต่อรองกันเป็นเวลานาน จ้าวฝูและกูนาดอร์ได้ตัดสินราคาอาหารและอุปกรณ์ จ้าวฝูมีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ – การค้าขายกับคนที่ชาญฉลาดเป็นสิ่งที่น่าพึงพอใจเลยทีเดียว

จ้าวฝูอาหารหลายพันกิโลกรัมออกมาและอุปกรณ์หลายร้อยชิ้นจากภายในแหวนปห่งราชา ชิ้นส่วนเหล่านี้เป็นอุปกรณ์ที่ไม่ได้ใช้โดยหมู่บ้านต้าฉิน และบางอันก็มาจากทางเดิน เฉพาะส่วนเล็ก ๆ เท่านั้นที่เป็นอุปกรณ์สัมฤทธิ์เข้มข้น

หลังจากที่จ้าวฝูผสมแหวนกับเศษสรรพาวุธเทพเจ้า พื้นที่ในการจัดเก็บเพิ่มขึ้นจาก 300 ตารางเมตรเป็น 10,000 ตารางเมตรซึ่งเป็นเหตุให้เขาสามารถนำสิ่งต่างๆมากมายมาได้

หลังจากเอาสิ่งเหล่านี้ออกมา จ้าวฝูยิ้มและป้องมือขณะที่เขาพูดว่า “นี่เป็นเพียงของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ สำหรับรองลอร์ด ข้าหวังว่าเราจะสามารถทำงานร่วมกันได้มากขึ้นในอนาคต! ”

“อ้าาา ใช่ ใช่ ใช่!”

กูนาดอร์หัวเราะและตกลง ที่จริงมีโอกาสอีกมากมายที่พวกเขาจะทำงานร่วมกันในอนาคต กูนาดอร์ยังให้เหรียญคำสั่งแก่จ้าวฝูด้วย – ด้วยเหรียญคำสั่งนี้ จ้าวฝูจะสามารถมาพบกูนาดอร์ได้ตลอดเวลาดังนั้น จ้าวฝูจึงยอมรับมัน

หลังจากนั้น จ้าวฝูสั่งให้ไป่ฉานและบัณฑิตคนอื่นๆสร้างช่องเทเลพอร์ตอีกอันที่เชื่อมกับช่องเทเลพอร์ตของหมู่บ้านต้าฉิน จ้าวฝูตั้งช่องเทเลพอร์ตนี้ให้ใช้งานได้โดยคนจากหมู่บ้านต้าฉินเท่านั้นและซ่อนมันไว้ในที่ที่ลับที่สุด

ตอนนี้มีออร์คกว่า 200,000 ตัวที่เก็บน้ำตาบุปผาให้กับเขา จ้าวฝูรู้สึกมีความสุขมาก นอกจากนี้ จ้าวฝูไม่ต้องห่วงเรื่องเมืองออร์คที่ทรงพลังมากขึ้น – นั่นเป็นสิ่งที่เมืองหลักทั้งสามแห่งของระบบต้องกังวล อาจเป็นเรื่องยากสำหรับเมืองหลักเพียงแห่งเดียวที่สามารถจัดการกับเมืองออร์คได้ แต่ก็ไม่มีปัญหาใด ๆ สำหรับสามเมืองหลักที่ร่วมมือกันเพื่อเอาชนะเมืองออร์ค

ตอนนี้ หมู่บ้านต้าฉินไม่สามารถรักษาความต้องการอาหารของเมืองออร์คได้แล้ว จ้าวฝูเลยวางแผนที่จะไปที่เมืองหลักเพื่อซื้ออาหารและเขาไม่ต้องกังวลเรื่องราคาเพราะอาหารเป็นทรัพยากรที่ถูกที่สุดในขณะนี้!


The Lord’s Empire – นิยายแปล