0 Views

บทที่ 47 ฆ่าพวกมันให้หมด!

 

จ้าวฝูมองไปที่ซากศพออร์คที่เต็มไปด้วยลูกศรและสั่งให้ดึงลูกศรทั้งหมดออก จากนั้นเขาก็บอกทหารให้ใช้หอกหรือกระบี่แทงศพเพื่อให้ดูเหมือนกับบาดแผลทั้งหมดเกิดจากโคโบลด์

หมู่บ้านที่มีอำนาจมากที่สุดใน 3 หมู่บ้านคือหมู่บ้านโคโบลด์ ซึ่งมีโคโบลด์อยู่ 4,000 ตัว ถัดไปคือหมู่บ้านก็อบลิน แม้ว่าจะมีก็อบลิน 5,000 ตัว แต่ความสามารถในการสู้รบโดยรวมก็ต่ำกว่ามาก กลุ่มที่อ่อนแอที่สุดน่าจะเป็นหมู่บ้านเอลฟ์ ซึ่งมีเอลฟ์ 3,000 ตัว

เนื่องจากโคโบลด์มีอำนาจมากที่สุด จ้าวฝูจึงจะนำพาภัยพิบัติไปสู่พวกมันก่อน

พวกเขาดำเนินแผนการต่อ และโดเก้ได้พาโคลโบลด์ทั้งหมดที่อยู่ภายใต้คำสั่งของจ้าวฝูลากศพออร์คไปใกล้ๆหมู่บ้าน ก่อนจะทิ้งรอยเท้าที่นำไปสู่หมู่บ้านโคโบลด์

ภายในหมู่บ้านออร์ค

“ข่าวด่วน! ข้าเห็นโคโบลด์ลากศพออร์คไปทางตะวันตก!!” ออร์คที่ยืนเฝ้ายามอยู่ทางเข้าหมู่บ้านตะโกนขึ้นมาในทันใดพร้อมกับที่พวกมันวิ่งเข้ามาในหมู่บ้าน

ออร์คหลายตัวที่ได้ยินเรื่องนี้ไม่เชื่อในตอนแรก – ทำไมพวกโคโบลด์ถึงกล้าโจมตีพวกมัน? อย่างไรก็ตามเมื่อมีออร์คลากศพพวกออร์คถูกย้อมไปด้วยเลือดกลับเข้ามานั้น พวกออร์คทุกตัวก็เต็มไปด้วยโกรธในทันใด เมื่อพวกมันได้เห็นอาการบาดเจ็บที่ซากศพ พวกมันสามารถจินตการได้ว่าออร์คพวกนี้ต้องทุกทรมาณแค่ไหนก่อนตาย

ออร์คนับไม่ถ้วนวิ่งไปที่ห้องโถงหมู่บ้านและตะโกนเสียงดังว่าพวกมันต้องการได้รับคำอนุญาตให้ทำลายล้างหมู่บ้านโคโบลด์

ภายในห้องโถง ออร์คที่มีความสูงกว่า 2 เมตรพร้อมด้วยรอยสักมากมายก็โมโหขึ้นมาเช่นกัน มันคือหัวหน้าโอเดียส ในตอนนี้ มันรู้สึกแย่มากๆเพราะในบรรดาซากศพเหล่านี้คือผู้ที่ออกไปกับน้องชายของมัน

ด้วยความกังวลว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับโอก้า โอเดียสได้รวบรวมนักรบออร์คส่วนใหญ่ออกจากหมู่บ้าน และเหลือเพียงไม่กี่ตัวไว้ป้องกันหมู่บ้าน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก

พวกมันเห็นซากศพออร์คที่น่าอนาถมากมายตามรายทาง และออร์คทุกตัวได้ข่มเพลิงแห่งความพิโรธไว้ในใจของพวกมันในขณะที่พวกมันรีบเดินทางไปยังหมู่บ้านโคโบลด์

ในอีกด้านหนึ่ง หมู่บ้านโคโบลด์ก็เหมือนอย่างที่เคย และทุกคนต่างก็ทำตัวตามปกติวิสัย ทุกอย่างสงบมาก

ในเวลานั้นเอง โคโบลด์ที่ยืนเฝ้ายามอยู่ก็เห็นโคโบลด์หน้าไม่คุ้นหลายตัวกำลังลากสิ่งที่ดูเหมือนซากศพมายังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกจากหน้าหมู่บ้านไปประมาณ 300 เมตร

เนื่องจากโคโบลด์ที่กำลังเดินเข้ามาเหมือนกับทำภารกิจเสร็จแล้ว ยามจึงคิดว่าพวกมันเป็นโคโบลด์ตัวใหม่ที่เพิ่งถือกำเนิด ซึ่งเป็นเหตุผลที่พวกยามไม่คุ้นหน้าคนพวกนี้ ยามรู้สึกว่าการกระทำของพวกมันแปลกมาก ดังนั้นมันจึงถามไปว่า “เจ้ากำลังทำอะไร?”

โดเก้และทหารของเขากำลังจะวางศพไว้ และเมื่อเขาได้ยินคำถามของยาม เขาก็ตอบกลับไปด้วยความร่าเริงเฉกเช่นเดียวกับว่าพวกมันเป็นเพื่อนกัน “ไม่มีอะไรมากหรอก! เราแค่แขวนอะไรไว้ที่นี่เท่านั้น”

ต่อจากนั้น โดเก้ก็เปลี่ยนเรื่องโดยการประกาศด้วยเสียงอันดังว่า “หมู่บ้านโคโบลด์เป็นหมู่บ้านที่แข็งแกร่งที่สุดในที่นี่; ขอให้ทุกคนภูมิใจในหมู่บ้านของเรา!”

ยามก็ค่อนข้างสับสนกับสิ่งที่โดเก้กล่าวในตอนต้น แต่หลังจากได้ยินสิ่งที่เขาพูดต่อ มันก็เริ่มรู้สึกพึงพอใจขึ้นมา ใครจะไม่รู้สึกมีความสุขเมื่อมีคนยกย่องเผ่าพันธุ์ของตนกัน?

ยามตะโกนกลับมา “ถูกต้อง! หมู่บ้านโคลโบลด์แข็งแกร่งที่สุด! ออร์ค? เอลฟ์? ก็อบลิน? พวกมันเป็นเพียงแค่ขยะ! หมู่บ้านโคโบลด์จะกำจัดพวกมันในไม่ช้าก็เร็ว!”

ตอนนี้โดเก้และทหารของเขาได้แขวนศพออร์คไว้ และเมื่อเขาได้ยินสิ่งที่ยามกล่าว เขาก็หัวเราะออกมาและยกมือขึ้นในขณะที่เขาตะโกนกลับไปว่า “เปล่งเสียงสรรเสริญให้กับหมู่บ้านโคโบลด์! พวกเราจะกลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังที่สุดและพิชิตเผ่าพันธุ์อื่นๆทั้งหมดได้อย่างแน่นอน โคโบลด์ตลอดกาล!”

โดเก้อาศัยเกียรติภูมิของตนในฐานะอดีตหัวหน้าหมู่บ้านโคโบลด์ เขาสามารถทำบรรยากาศให้สนุกสนานและมีชีวิตชีวาได้ในทันที และเลือดในกายของยามโคโบลด์ก็เดือดพล่านในขณะที่พวกมันยกมือขึ้นและตะโกนกลับไป “โคโบลด์ตลอดกาล!”

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ โดเก้ได้มองไปที่ยามโคโบลด์และหัวเราะอย่างร่าเริงในขณะที่เขากล่าวว่า “หัวหน้าได้มอบคำสั่งให้แก่พวกเราแล้ว ดังนั้นเราจึงต้องกลับไปแล้ว”

ยามตะโกนกลับมาด้วยความกระตือรือร้นว่า “พี่ชาย พวกเราจะเลี้ยงเจ้าด้วยเนื้อหมูป่าเมื่อเจ้ากลับมา”

โดเก้และโคโบลด์ของเขาพยายามที่จะกลั้นเสียงหัวเราะเมื่อพวกเขาได้ยินยามโคโบลด์เรียกพวกเขาว่าพี่ชาย ยามเหล่านี้ไม่รู้ว่าพวกมันถูกโดเก้เล่นงานเข้าแล้ว และพวกมันก็เรียกเขาว่าพี่ชาย และต้องการที่เลี้ยงเขาด้วยเนื้อหมูป่า

ในขณะที่โดเก้และโคโบลด์ของเขาได้จากไป ลมพัดอ่อนๆได้พัดโชยมาและยามก็สงสัยว่า “ทำไมข้าถึงได้กลิ่นออร์ค?”

โคโบลด์ตัวอื่นๆก็ได้กลิ่นและมองไปข้างหน้าของพวกมัน และแทบจะลืมอะไรบางอย่างไปแล้ว พวกมันคิดว่าหัวหน้าสั่งให้แขวนซากศพไว้และไม่มีใครให้ความสำคัญกับมันมากนัก อย่างไรก็ตามพวกมันไม่สามารถหยุดตัวเองจากการเดินเข้าไปดูศพที่เต็มไปด้วยเลือดได้ และเมื่อพวกมันเห็นใกล้ๆ พวกมันก็เริ่มกลัวจนแข้งขาอ่อน พวกมันรู้จักออร์คตัวนี้ – มันเป็นรองหัวหน้าที่ดุร้ายและร้ายกาจอย่างเหลือเชื่อของหมู่บ้านออร์ค

ในตอนนั้นเอง โอเดียสและนักรบออร์คของมันก็มาถึงหมู่บ้านโคโบลด์ แม้ว่ามันจะหวังว่าน้องชายของมันจะไม่เป็นอะไร แต่มันก็รู้สึกราวกับว่าดวงตาของมันจางหายไปเมื่อเห็นซากศพของน้องชายที่แขวนอยู่บนต้นไม้ และมันก็กรีดร้องออกมา “ฆ่าพวกมันให้หมด!!”

………………………………………………………………….

ความโกรธที่พวกออร์คได้กลั้นไว้ตลอดเวลาได้ระเบิดออกมาในทันที นักรบออร์คจำนวน 4,000 ตัวทะยานเข้าใส่หมู่บ้านโคโบลด์ดั่งน้ำป่าไหลหลาก ทำให้โลกต้องสั่นไหวและนกต้องบินหนีไปด้วยความหวาดกลัว โคโบลด์รีบออกมาป้องกันการโจมตีของเหล่าออร์คอย่างรวดเร็ว หอกบินไปในอากาศ และเนื่องจากเหล่าออร์ครู้ว่าพวกมันกำลังจะจัดการกับอะไร พวกมันจึงได้เตรียมตัวมาเป็นอย่างดี

พวกมันทุกตัวมีโล่ไม้ หรือไม่ก็แผ่นไม้ ซึ่งพวกมันได้ถือไว้ตรงด้านหน้าของตัวเอง

ปัง! ปัง! ปัง!

บรรดาหอกถูกบรรจุไว้ด้วยพลังอันมหาศาล และในขณะที่บางอันถูกหยุดไว้ด้วยโล่ไม้ แต่บางอันก็สามารถเจาะแผ่นโล่ไม้ และสังหารออร์คที่อยู่ด้านหลังได้

อย่างไรก็ตาม หอกฆ่าออร์คได้เพียงไม่กี่ตัว และเหล่าออร์คก็ยังคงเดินหน้าต่อ ออร์คดุร้ายเป็นอย่างยิ่งในขณะที่พวกมันพุ่งเข้ามา และเมื่อพวกมันฟาดขวานหรือกระบองของตน ออร์คเหล่านั้นก็จะแผ่กลิ่นอายที่ทำให้มันดูราวกับว่าพวกมันสามารถบดขยี้ทุกๆสิ่งได้

ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันอย่างรวดเร็ว และเมื่อเผชิญกับการโจมตีของออร์ค โคโบลด์ก็ทำได้แค่ป้องกันอย่างเต็มกำลัง

จ้าวฝูได้เฝ้าดูการสู้รบที่อยู่ตรงหน้าเขา ชีวิตแล้วชีวิตเล่าถูกสังหารไปอย่างรวดเร็ว ทำให้ผืนดินเต็มไปด้วยเลือดในขณะที่กลิ่นอายแห่งความตายแพร่กระจายออกมา

“เตรียมปล่อยลูกศรไฟ” จ้าวฝูสั่งขณะที่ทหารของเขายิงลูกศรจากด้านหลังหมู่บ้านโคโบลด์ ทำให้สิ่งปลูกสร้างเป็นจำนวนมากลุกไหม้และสังหารโคโบลด์ไปมากมาย

ตอนนี้จ้าวฝูต้องช่วยพวกออร์คทำลายหมู่บ้านโคโบลด์ เขายังต้องการให้พวกออร์คทำลายหมู่บ้านอื่นอีก 2 แห่ง ดังนั้นเขาจึงต้องรักษาความแข็งแกร่งของพวกออร์คบางส่วนไว้

โคโบลด์กำลังเผชิญหน้ากับการโจมตีที่โหดร้ายของเหล่าออร์คจากทางด้านหน้า และตอนนี้พวกมันก็ถูกโจมตีโดยกองกำลังของจ้าวฝูจากทางด้านหลัง สถานการณ์ของพวกมันเลวร้ายลงอย่างรวดเร็ว เมื่อพวกมันได้ยินมาว่าออร์คโจมตีจากทางด้านหน้าและมนุษย์โจมตีจากทางด้านหลัง หัวหน้าโคโบลด์ก็โกรธมากและคิดว่าออร์คและมนุษย์ได้ร่วมมือกันอย่างไร้ยางอายเพื่อทำลายหมู่บ้านโคโบลด์ หัวหน้าโคโบลด์รู้ว่าพวกมันจะพ่ายแพ้แน่ๆ ดังนั้นมันจึงไปที่โถงหมู่บ้านและเลือก [ย้าย] หมู่บ้าน ก่อนที่จะมอบดวงใจแห่งเมืองและนักรบอีก 100 ตัวให้กับเสนาธิการคู่ใจ เสนาธิการต้องหลบหนีไปกับเด็กและผู้สูงอายุจำนวน 200 ตัว ในขณะที่หัวหน้าผู้นี้จะสู้ตายเพื่อซื้อเวลาให้


The Lord’s Empire – นิยายแปล