0 Views

ฟ่าง ลิน เพ่งมองไปที่อาจารย์ของเขาซึ่งนั่งไขว้ห้างอยู่บนพื้น ทันใดนั้นความรู้สึกกดดันพุ่งพล่านในตัวเขา  แผ่ขยายไปทั่วป่าลึกลับ อสูรทั้งหมดคุกเข่าภายใต้ความกดดันของอสูรอันศักดิ์สิทธิ์  มีเพียงฟ่าง ลินเท่านั้นที่มีสายเลือดอันศักดิ์สิทธิ์ของอสูรที่สามารถทานทนแรงกดดันได้ ทันใดนั้นเขาก็รับรู้ได้ถึงเงาใหญ่ของอสูรร้ายข้างหลังอาจารย์ของเขา

“ฮ่าฮ่า ทำไมเจ้าถึงชอบดูไฮดราหัวเดียวนัก”

อย่างไรก็ตาม หลังจากได้พินิจดูสัตว์ร้ายแล้ว ฟ่าง ลิน ก็ได้แต่บ้วนเลือดออกมา

“นรกแท้ๆ” “มันดูราวกับงูแก่รุ่งริ่งที่หมดสภาพ” สัตว์ร้ายนี้ดูเหมือนงูเหลือมเฒ่า ฟ่าง ลิน ไม่เข้าใจว่ามันเรียกว่าไฮดร้าได้อย่างไร

“งูซะเมื่อไร มันคือไฮดร้า”

“เจ้ารู้หรือไม่ว่า ไฮดร้ามีหลายหัว บางทีมันอาจเป็นงูจริงๆ ก็ได้”

“อืม เจ้าฟังข้าดีๆนะ”

“มันเป็นเพียงงูจริงๆ เหรอ”

“เอาหล่ะ ฟังนะ เผ่าพันธุ์ของข้ามีชื่อว่า เจ้าแห่งอสรพิษ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า เรียกเช่นนั้นได้อย่างไร”

“หยุดหัวเราะได้แล้ว และมาเริ่มต้นประสานเผ่าพันธุ์ได้แล้ว” ชายในโลงศพรวบรวมพลังไปที่ฟ่าง ลิน ฟ่าง ลิน รู้สึกราวกับว่าโลหิตในการของเขาเดือดพล่านจนทำให้เขาต้องตะโกนออกมา ควันพวยพุ่งออกจากผิวหนังของเขาและก่อตัวเป็นรูปร่างข้างหลังเขา เงาร่างของคน 2 คน ที่ประสานกายเข้าด้วยกัน เหมือนสัญลักษณ์หยินหยาง

“แน่นอนนี่คือหยินหยางแห่งเผ่าพันธุ์สัตว์ร้าย” ชายในโลงศพก็ก่อตัวเป็นรูปร่างใกล้ๆ กับฟางหลิน ทันใดนั้น พลังงานแรกก็ก่อตัวระหว่างเขาทั้งสอง

“นี่คือพลังสายหมอกอันยิ่งใหญ่”  อสูรแห่งพระเจ้ากำเนิดจากพลังนี้ และชายในโลงศพก็ทำพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะกอบโกยพลังนี้

เขายืดแขนของเขาออกไปที่พลังสายหมอก ถ้าเป็นคนอื่นก็คงจะตายไปนานแล้ว แต่ด้วยเหตุที่เขามีสายเลือดของเจ้าแห่งอสรพิษ เขาจึงไม่บาดเจ็บจากพลังนี้  แต่น่าเสียดายที่ความแข็งแกร่งของเขาถูกขังไว้ เขาจึงไม่สามารถใช้พลังนี้ในการต่อสู้ได้ แต่ว่าพลังเพียงเท่านี้ก็สามารถเปิดตราประทับที่กักเขาไว้ได้ชั่วคราว

ชายในโลงศพตะโกนออกมา “กลีบดอกไม้ทั้ง 6 ได้เปิดออกแล้ว” พลังสายหมอกได้แผ่ไปที่รอยประทับตรงหน้าผากของเขาและปกคลุมไปที่กลีบดอกไม้ทั้ง 6 กลีบ เขาถอนหายใจและมองไปยังฟ่าง ลินและพูดขึ้นว่า “เอาหละ เรามาเริ่มต้นกันเดี๋ยวนี้”

ชายในโลงศพเหยียดฝ่ามือไปข้างหน้าเขา ที่มือขวาของเขาปรากฎเป็นพลังแสงสีทองเสียงกึกก้องไปรอบๆ  ในขณะที่มือซ้ายของเขา ก่อเกิดพลังงานเฉพาะสว่างจ้าอันลึกลับขึ้น “พลังด้านขวาคือพลังอันศักดิ์สิทธิ์ ในขณะที่ด้านซ้ายคือ พลังลมปราณอมตะสินะ” ฟ่าง ลิน พึมพำ

ชายในโลงศพพุ่งมือของเขาไปที่ฟ่าง ลิน และสายธารแห่งพลังทั้งสองก็ซึมซาบไปยังกายฟ่าง ลิน

ความรู้สึกแรกที่ฟ่าง ลิน รับรู้ได้คือ กระดูกของเขาราวกับถูกบดและประสานไปพร้อมๆ กัน “เจ้าต้องรวบรวมความกล้าหาญนะ เพราะหลังจากนี้ กล้ามเนื้อและอวัยวะทุกส่วนในร่างกายเจ้าจะต้องเผชิญสิ่งเดียวกัน” “ถ้าเจ้าขาดสติ เจ้าจะตายและแน่นอนมันไม่ดีสำหรับข้า” ชายในโลงศพกล่าวขึ้นในขณะที่เขามองอย่างกังวลไปที่ฟ่าง ลิน

หลังจาก 2 วัน กระดูกของฟ่าง ลิน จะไปสู่สภาพที่สูงสุดและถ้า ฟ่าง ลิน มีสติตั้งแต่บัดนี้  เขาก็จะรับรู้ได้ว่า กระดูกของเขาสามารถทนทานต่อการโจมตีของสัตว์ร้ายได้ แต่เขาไม่มีเวลาที่จะมาคิดตอนนี้เพราะเขารู้สึกราวกับว่า กล้ามเนื้อของเขาโดนฉีกออกและประสานใหม่

หลังจาก 2 วันอันทรมาน กล้ามเนื้อของเขาจะแข็งแกร่ง ทนทาน และฟ่าง ลิน จะมีความแคล่วคล่องว่องไวราวกับอสูรทั่วไป หลังจากนั้นอวัยวะส่วนอื่นๆ ของร่างกายของเขาก็จะเป็นเช่นเดียวกัน

อวัยวะส่วนอื่นๆ เป็นอะไรที่ยากและอันตรายสุดๆ เนื่องจากมันอ่อนนุ่มและซับซ้อนและมันจะนำมาซึ่งความเจ็บปวดอย่างยิ่งยวด และเมื่อใดที่ขาดสติในขั้นตอนนี้ อวัยวะของเขาก็จะถูกทำลายเกินกว่าจะเยียวยาและตายในที่สุด

แต่ฟ่าง ลิน สามารถทนทานความเจ็บปวดนี้ได้ เขาสัญญากับตัวเองว่า เขาจะต้องฝึกฝนให้แข็งแกร่งให้ได้และเขาจะต้องค้นพบความจริงให้ได้ว่า ทำไมครอบครัวจึงทอดทิ้งเขา เขาขบฟัน

ชายในโลงศพมองดูสาวกของเขาอย่างชื่นชมและกล่าวว่า “ฮ่าฮ่า คราวนี้เจ้าได้รับรู้ถึงความแข็งแกร่งแล้วสินะ” บางทีเขาอาจจะจับคู่ฟ่าง ลิน กับน้องสาวของเขา มีเพียงบุรุษผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะทนหล่อนได้ “เมื่อนึกถึงน้องสาวของเขา ชายในโลงศพรู้สึกขนลุกขนพองขึ้นทันใดแต่เขาก็พูดออกมาว่า “ข้ามีน้องสาวหรือนี่ ข้าระลึกได้อย่างไร” อาจจะเป็นไปได้ว่า เป็นเพราะตราประทับได้เปิดขึ้นชั่วคราว “ข้าเพียงแต่หวังว่า ข้าจะลืมนางไปทันทีที่ตราปิดอีกครั้ง” เขารำพึงอย่างมีความหวัง

“ความงดงามแห่งร่างกายที่สมบูรณ์”  บุรุษในโลงศพพึงใจ “เขาจะกลับมาต่อสู้ได้อีกครั้ง”

“ขั้นแรกนี้ มันจะมีประโยชน์ต่อการมีชีวิตรอดของเขา”

จากนี้ ตราปิดประทับบนบุรุษในโลงเจิดจ้าขึ้น แต่ในครั้งนี้มีเพียงกลีบดอกไม้ 9 กลีบเท่านั้นที่ปรากฏบนรอยประทับ

“ฮ่าฮ่าฮ่า กลีบแรกเปิดแล้ว และข้าสามารถใช้พลังในขั้นแรกนี้ได้แล้ว แต่ที่แย่คือข้าจำน้องสาวข้าได้ …”

บุรุษในโลงหันมองไปที่ฟางหลินซึ่งกำลังสำรวจร่างกายของเขาอยู่ที่กระจก

“ฮ่าฮ่า ตอนนี้เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง”

“ได้ไงเนี่ย ข้าไม่ได้มีรูปโฉมงดงามขึ้นหรอกหรือ”