0 Views

ตอนที่ 262 – โอกาสที่จะหลีกเลี่ยงการลงโทษ

 

“ได้ ได้ ได้ ไม่ต้องโมโหไป พวกเราจะคุยกันดีๆ โอเคไหม?” สือเหล่ยรู้สึกผิดขึ้นมาเมื่อเห็นคทาเงียบไป

“ท่านบอกฉันได้ไหมว่ารางวัลที่ฉันจะได้รับคืออะไร คทาผู้ยิ่งใหญ่?” สือเหล่ยรู้ว่าเขาต้องไว้หน้ามันบ้าง ในความเป็นจริง มันเป็นเรื่องง่ายมากที่จะทำให้คทาพอใจ ตราบใดที่เขาพูดกับมันดีๆ มันก็จะเปิดเผยความลับที่ซ่อนอยู่ออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ตามที่คาดไว้ คทารู้สึกดีขึ้นมากหลังจากการเยินยอของสือเหล่ย

“งั้นผู้ยิ่งใหญ่อย่างข้าขอตัดสินมอบโอกาสในการหลีกเลี่ยงการลงโทษให้กับเจ้าหนึ่งครั้ง แต่มันต้องคิดเป็นร้อยละไม่เกินห้าสิบ”

สือเหล่ยอึ้งไปสักพัก จากนั้นก็ถามออกมาในทันที “หมายความว่าไง?”

“ก็หมายความตามที่ว่า” คทาตอบอย่างตรงไปตรงมา

สือเหล่ยแทบจะบ้า “ไร้สาระ ฉันรู้ว่าอันนั้นมันหมายถึงอะไร…”

สือเหล่ยสังเกตว่าคทาเริ่มโมโหขึ้นมาอีกครั้ง เขาจึงเปลี่ยนน้ำเสียงในทันที “อ่า คทาผู้ยิ่งใหญ่ของข้า พนักงานระดับที่สองผู้ต่ำต้อยอยากจะขอทราบว่า ‘คิดเป็นร้อยละไม่เกินห้าสิบ’ มันหมายถึงอะไร”

มันเป็นเรื่องง่ายที่จะทำให้คทาพอใจ มันง่ายดายซะยิ่งกว่าทำให้สุนัขพอใจซะด้วยซ้ำ มันจะรู้สึกดีตราบเท่าที่สือเหล่ยยังพูดดีกับมัน แต่แค่เพราะมันไม่โมโห ไม่ได้หมายความว่ามันจะตอบคำถามอย่างตรงไปตรงมา “มันก็หมายความตามนั้นจริงๆ คิดเรื่องนี้เองซะพนักงานระดับที่สอง”

สือเหล่ยก่นด่าอยู่ภายใน คิดตูดแกสิ! นั่นมันคลุมเครือเกินไปแล้ว

สือเหล่ยบังคับตัวเองให้สงบลงและวิเคราะห์สิ่งที่คทาได้พูด

โอกาสที่จะหลีกเลี่ยงการลงโทษภายใต้ห้าสิบเปอร์เซ็นต์ นั่นหมายความว่าถ้าสือเหล่ยใช้เงินหนึ่งล้านหยวนจากโควต้าไม่หมด หรือบางทีอาจจะมีการใช้จ่ายส่วนหนึ่งที่ไม่ถูกคำนวณในโควต้า หรือแม้ว่าเขาจะรู้แต่อาจจะไม่มีเงินพอที่จะชดเชยมัน เมื่อถึงเวลาที่สิ้นสุดช่วงของการใช้จ่าย โอกาสในการหลีกเลี่ยงการลงโทษก็จะมีความสำคัญเป็นอย่างยิ่ง ตราบใดที่เขามั่นใจว่ายอดเงินจำนวนนั้นน้อยกว่าครึ่งหนึ่ง สือเหล่ยก็จะสามารถรักษาชีวิตของตัวเองไว้ได้

มันคือครึ่งหนึ่งของร่างกาย! ถ้าเขาถูกตัดขา เขาอาจจะมีโอกาสรอดอยู่ แต่มันก็เหมือนตายถ้าเขาต้องมีชีวิตไปทั้งแบบนั้น ดังนั้นรางวัลนี้จึงไม่ใช่สิ่งเล็กๆน้อยๆเลย

แต่สือเหล่ยเชื่อว่ามันไม่ธรรมดาอย่างที่คิด ถ้าเป้าหมายของมันมีเพียงเพื่อการช่วยชีวิตของเขา บัตรสีดำคงไม่จำเป็นต้องจำกัดวงเงินไว้ที่ห้าสิบเปอร์เซ็นต์

และเพราะเขารู้ว่าตัวเองมีโอกาสในการช่วยชีวิตก่อนที่เหตุการณ์นั้นจะเกิดขึ้น มันก็เป็นไปได้ที่เขาจะเอาเงิน 500,000 หยวนจาก 1,000,000 หยวนมาเป็นของตัวเองโดยไม่ใช้จ่ายมันและเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเงินของเขา

สือเหล่ยไม่คิดว่ามันจะง่ายแบบนั้น เนื่องจากบัตรสีดำและคทาอาจจะวางกับดักเขาไว้ ถ้ามันเป็นข้อผิดพลาดง่ายๆแบบนี้ มันก็ไม่มีทางที่มันจะไม่ใช่กับดัก

ดังนั้นสือเหล่ยจึงถามออกไปอย่างรอบคอบ “ฉันจำเป็นต้องเรียกใช้มันด้วยตัวเองหรือมันจะถูกใช้โดยอัตโนมัติ?” สือเหล่ยไม่ลืมว่าบัตรทุกใบที่เขามีต้องเป็นตัวเขาเองที่เรียกใช้พวกมัน บัตรศิลปะการต่อสู้โบราณจะไม่ปล่อยให้ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้สิงสู่เขา เว้นเสียแต่ว่าเขาจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นอันตราย ดังนั้นโอกาสในการหลีกเลี่ยงการลงโทษก็คงจะทำงานเหมือนกัน

แต่คำตอบของคทานั้นกลับไม่เป็นดังที่คาด “เจ้าไม่จำเป็นต้องไปกังวลกับมัน เมื่อถึงวันคำนวณและเจ้ายังไม่ได้ใช้เงินทั้งหมด โอกาสนี้จะถูกเรียกใช้โดยอัตโนมัติ”

แม้ว่าสือเหล่ยจะรู้สึกประหลาดใจ แต่มันก็สมเหตุสมผลหลังจากที่เขาคิดถึงมัน ถ้าถึงวันคำนวณและเขายังมีเงินเหลืออยู่ 2 หยวนที่นับเป็นแค่ 1/500,000 จากเงินหนึ่งล้านหยวน ซึ่งถือว่าเป็นจำนวนเงินที่ไม่ทำให้ถึงตาย แน่นอนว่าถ้าบัตรสีดำลงโทษกับหลอดเลือดหรืออวัยวะสำคัญ เขาอาจจะต้องตาย แต่สือเหล่ยเชื่อว่าบัตรสีดำคงไม่เต็มใจที่จะดูเขาตายเป็นแน่ ดังนั้น ถ้าสือเหล่ยสามารถเลือกได้ เขาคงจะยอมไม่ใช่มันในตอนนั้น เนื่องจากยิ่งเก็บมันไว้นานเท่าไร จำนวนเงินก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

การที่โอกาสนี้จะถูกใช้งานโดยอัตโนมัตินั้นหมายความว่าคทาต้องการให้สือเหล่ยใช้มันโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ซึ่งดูเหมาะสมกับทั้งคทาและบัตรสีดำ

“หลังจากเดือนนี้ถ้ายอดเงินถูกโอนเข้ามาแล้ว ถ้าฉันจงใจเก็บเงินไว้ 500,000 หยวนและใช้ไปแค่ 500,000 หยวน ฉันก็จะไม่ต้องรับโทษใดๆในวันคำนวณผลเพราะฉันมีโอกาสหลีกเลี่ยงการลงโทษอยู่ และฉันก็จะได้รับเงิน 500,000 หยวนที่ไม่ได้ใช้มาเป็นเงินของตัวเองใช่ไหม?”

“ไม่! เงินที่พนักงานระดับที่สองไม่ใช่จะถูกลบออกไป” เสียงของคทาฟังดูหงุดหงิดเพราะสือเหล่ยไม่ตกลงสู่กับดัก

“อะไรกันวะเนี้ย!” สือเหล่ยสบถ เขารู้แล้วว่ามันไม่ได้ไปได้สวยอย่างที่เขาคิด! ความเป็นไปได้ที่จะได้เงินมาเป็นของตัวเองได้อันตรธานหายไปแล้ว

สือเหล่ยขบคิดอย่างรอบคอบอีกครั้ง “งั้นถ้าฉันใช้เงินครึ่งหนึ่งเพื่อลงทุน กำไรของมัน…” ในความเป็นจริง สือเหล่ยรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่เขาก็ต้องลองดู ถ้าเขาไม่ลอง มันก็จะเป็นไปไม่ได้ แต่ถ้าเขาลอง มันก็อาจจะยังมีโอกาสอยู่บ้าง

แต่ว่าการตอบสนองของคทาก็ได้บดขยี้ความหวังของหลิงเฉินไปทั้งหมด มันหัวเราะอย่างเย็นชา “อย่าลืมว่าเจ้าไม่มีสิทธิ์ใช้เงินของบัตรสีดำเพื่อลงทุน”

อืม มันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะเล่นลูกไม้กับมัน

ดูเหมือนว่าสือเหล่ยจะไม่ได้รับอะไรที่มีค่านัก อย่างน้อยเขาก็รู้ว่ามันคงจะช่วยให้เขามีเงินส่วนตัวมากยิ่งขึ้น แม้ว่าเขาจะไม่สามารถใช้เงินส่วนนี้เพื่อลงทุน หรือทำให้มันเป็นเงินของเขาเองจริงๆ แต่เขาก็ยังสามารถใช้ทำบางอย่างที่เขาไม่สามารถทำได้มาก่อน

เขาสามารถทำบางสิ่งที่จะไม่ถูกนับรวมในโควต้าได้

แม้ว่าสือเหล่ยจะไม่ได้ต้องการอะไรในตอนนี้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ได้ต้องการอะไรอีกในอนาคต

สำหรับพนักงานระดับที่สองอย่างเขา โอกาสในการช่วยชีวิตมีค่าเท่ากับเงิน 500,000 หยวน แต่มันจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขารอจนกระทั่งยอดเงินไปถึงหนึ่งร้อยล้านหรือมากกว่านั้น? เขาจะได้รับเงินมูลค่ากว่าห้าสิบล้านหยวน สำหรับเงินจำนวนนี้ แม้ว่าบัตรสีดำจะลบออกไปถ้ามันไม่ถูกใจ แต่มันก็ไม่สามารถเอากลับคืนมาได้ถ้าเขาใช้ไปแล้ว

ชีวิตนั้นไม่สั้นเอาซะเลย และใครจะรู้ว่าวันหนึ่งเขาจะได้เจอเหตุการณ์แปลกๆอะไรอีก? บางทีในวันหนึ่งเขาอาจจะถูกบังคับให้บริจาคอวัยวะของเขาหรืออาจจะถูกลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่ มันมีอุบัติเหตุมากมายที่อาจเกิดขึ้นได้ ดังนั้นอย่างน้อยสิ่งนี้ก็เหมือนกับประกันชีวิต

“เกี่ยวกับการใช้จ่ายในเดือนนี้ ยังมีสิ่งไหนอีกไหมที่แกต้องจัดการให้ฉัน?” สือเหล่ยเริ่มถาม

คทาพ่นลมหายใจออกมา “อีกหนึ่งสิ่ง เนื่องจากเจ้าสามารถใช้จ่ายได้อย่างยอดเยี่ยม เจ้าจึงได้รับคะแนนเพิ่ม 10 คะแนน”

“เชี่ยอะไรเนี้ย? ใครอยากได้กันวะ? ฉันไม่เอา!”

“เจ้าต้องรับไป!” คำตอบของคทายังคงไร้ยางอายเช่นเคย

สือเหล่ยรู้ว่ามันไร้ประโยชน์ที่จะขัดขืน ดังนั้นเขาจึงเงียบไป

แต่ในไม่ช้าเขาก็คิดคำถามอีกอันหนึ่งขึ้นมาได้ “เดี๋ยวก่อน มันมีเรื่องไม่ถูกต้อง ฉันเองก็มีข้อตกลงที่ยอดเยี่ยมในช่วงฝึกฝน รวมทั้งตอนที่ฉันเป็นพนักงานระดับที่หนึ่ง ดังนั้นถ้าฉันเดาไม่ผิด ทุกๆข้อตกลงที่ยอดเยี่ยมก็ต้องมีคะแนนพิเศษให้ แต่ทำไมแกถึงไม่เคยบอกฉันว่าฉันมีคะแนนอยู่เท่าไร? และคะแนนสำหรับระดับที่สองของฉันคืออะไร? อธิบายเรื่องพวกนี้มานะ?”


เดอะแบล็คการ์ด – แปลไทย