0 Views

ตอนที่ 120 – เสร็จสิ้นการใช้จ่ายในสัปดาห์นี้

 

สือเหล่ยดูกลัววลมากๆ ดังนั้นหมอจึงยิ้มและพูด “คุณสือ ไม่จำเป็นต้องกังวล อีกสถานการณ์ไม่ได้เลยร้ายอะไรมาก เนื่องจากการสังเกตของฉัน ผู้ป่วยไม่ได้มีอาการปฏิกิริยาต่อต้าน ถ้ามันเป็นเช่นนั้นจริงๆ มันจะไม่ปรากฏหลังจากที่แผลหายเป็นปกติแล้ว ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป ความเป็นไปได้อีกอย่างที่ฉันพูดถึงคืออาการอักเสบ หากเป็นเช่นนั้นเธออาจต้องอยู่ในโรงพยาบาลอีกระยะหนึ่ง ถ้ามันเป็นการอักเสบใกล้หัวใจ เธอจะต้องการสภาพแวดล้อมที่สะอาดมากในการรักษา มันไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนแผลที่ติดเชื้อ ถ้าเป็นสถานการณ์ที่ว่า คุณอาจจะต้องเตรียมค่ารักษาพยาบาลอีกประมาณ 10,000 หยวน ”

หลังจากที่สือเหล่ยได้ยินเรื่องนี้ เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาในขณะที่ซุนอี้อี้เริ่มเป็นกังวล

เธอเริ่มที่จะคิดว่ามีเงินอยู่ในบัญชีเธอเท่าไร และเธอมีเงินสดอยู่เท่าไร ซึ่งรวมๆแล้วเธอมีเกือบๆ 3,000 หยวน ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ เธอก็ไม่สามารถจ่ายค่ารักษาได้

สือเหล่ยสังเกตเห็นความกังวลของซุนอี้อี้และได้จับมือเธอไว้ มือเล็กๆของเธอเย็นเฉียบ และสือเหล่ยก็ถูมือนั้นเบาๆเพื่อหวังว่าจะสร้างความอบอุ่นให้กับมือของเธอได้

“อี้อี้ ไม่ต้องกังวล สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดคือเงินค่ารักษา 10,000 หยวน ฉันรู้ว่าเธอไม่มีเงิน แต่ฉันมี หากเป็นกรณีนั้น เธอสามารถบอกแม่ของเธอว่าการอักเสบเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการผ่าตัด ดังนั้นโรงพยาบาลจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ให้ และเธอก็ไม่จำเป็นต้องกังวลกับค่ารักษาพยาบาล ด้วยวิธีนี้ เธอก็จะไม่ทำให้สถานการณ์แย่ลงโดยความกังวลเรื่องเงิน”

ซุนอี้อี้มองไปที่สือเหล่ยและรู้ว่าไม่มีหนทางอื่น คนๆเดียวที่เธอสามารถพึ่งพาได้ตอนนี้คือสือเหล่ย

“ขอบคุณนะพี่หิน”

“เธอไม่จำเป็นต้องขอบคุณฉัน นี่คือสิ่งที่ฉันควรจะทำ!”

หมอเองก็หัวเราะออกมา “สาวน้อย เธอมีแฟนที่ดีจริงๆ เขายินดีที่จะจ่ายเงินสำหรับอาการเจ็บป่วยของแม่เธอ และเขายังได้พิจารณาถึงทุกสิ่งทุกอย่างจากมุมมองของเธอ ฉันเองก็ไม่เคยเห็นคนแบบนี้มาก่อน เธอควรจะรักษาเขาไว้ให้ดี”

ซุนอี้อี้เหลือบมองสือเหล่ยในขณะที่เธอหน้าแดง เธอเงียบและก้มหัวลง และรู้สึกถึงความหวานฉ่ำภายใจหัวใจของเธอ แต่เธอเองก็กังวลว่าสือเหล่ยจะพูดว่าพวกเขาไม่ได้อยู่ในความสัมพันธ์อะไรกัน

เห็นได้ชัดว่าสือเหล่ยไม่ได้พูดอะไรในขณะที่เขาอดทนรอฟังผล เขาคิดและพูดกับซุนอี้อี้ “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอรู้สึกไม่ค่อยดีใช่ไหม? ก่อนหน้านี้ เธอทำอะไรทุกอย่างด้วยตัวเอง แต่จำไว้นะ มันไม่สำคัญว่าเธอจะพูดอะไรในอนาคต ถ้าเธอรู้ว่าคุณป้าไม่สบายไม่ว่ายังไงก็ตามให้โทรหาฉัน ฉันจะทำให้เธอมาที่โรงพยาบาลแม้ว่าเธอจะไม่ต้องการก็ตาม ตอนนี้ พวกเธอสองคนไม่ควรจะคิดอะไร สุขภาพของคุณป้าเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ ชีวิตของเธอสามารถกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนได้ถ้าเธอหายดีพอที่จะทำงานอีกครั้ง เธอเข้าใจไหม?”

ซุนอี้อี้กระพริบตาและพยักหน้า ในความเงียบงัน เธอรู้สึกว่าเธอสามารถพึ่งพาสือเหล่ยมากขึ้นไปได้อีก และเธอไม่สามารถละสายตาออกไปจากเขาได้เลย

หลังจากผลลัพธ์ออกมา หมอก็ใช้เวลาสักครู่และในที่สุดก็ยิ้มออกมา “ยินดีด้วย มันไม่มีปัญหาอะไรมาก มันเป็นความเป็นไปได้แรกที่ฉันพูดถึงก่อนหน้านี้ เหตุผลที่ผู้หญิงคนนี้รู้สึกไม่สบายเป็นเพราะความวิตกกังวลของเธอ และจากการตรวจสอบ ฉันจะเห็นว่าเธอฟื้นตัวได้ค่อนข้างดีและหัวใจของเธอปรับตัวเข้ากับการผ่าตัดอย่างเต็มที่แล้ว ฉันจะสั่งยาเพิ่มเติมเพื่อเสริมสร้างความแข็งแรงให้มากยิ่งขึ้น ในช่วงเวลานี้ ผู้ป่วยควรพยายามเดินรอบๆสักหน่อย ถ้าอากาศดี เธอสามารถเดินออกไปข้างนอกได้บ้าง เนื่องจากมันยังคงอยู่ในช่วงฟื้นตัว ดังนั้นมันไม่ควรเกิน 20 นาทีในแต่ละครั้งและให้เดินช้าๆ เมื่อเธอกลับบ้านแล้ว เธอสามารถนั่งดูทีวีได้ อย่านอนตลอดเวลา มันเป็นฤดูหนาวแล้วและคุณคงจะรู้สึกไม่สบายถ้าคุณนอนอยู่ตลอดเวลา ทั้งหมดที่ต้องทำก็แค่ตรวจสอบให้แน่ใจว่าเธออยู่ในอารมณ์ที่ดี ยิ่งผ่อนคลายมากเท่าไหร่ ร่างกายของเธอจะฟื้นตัวเร็วขึ้นและดีขึ้นเท่านั้น”

หลังจากนั้น พวกเขาทั้งสามคนก็รู้สึกโล่งใจ ค่ารักษาพยาบาลไม่มากเท่าไร และสือเหล่ยก็ไม่เห็นด้วยที่ซุนอี้อี้จะเป็นคนจ่ายเงิน แต่เขาก็รู้ว่าแม่ของซุนอี้อี้จะไม่ยอมให้เขาจ่ายเงินแน่นอน

เขาเรียกรถแท็กซี่และมาส่งพวกเธอที่บ้าน ทันทีที่พวกเขาเดินเข้าไปในบ้าน แม่ของซุนอี้อี้ก็บอกว่าซุนอี้อี้ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย และสือเหล่ยก็อาจจะยังไม่ได้กินด้วย ดังนั้นเธอจึงรีบบอกให้พวกเขาออกไปกินข้าวเย็นกัน

สือเหล่ยเข้าใจว่าแม่ของซุนอี้อี้ต้องการสร้างโอกาสให้พวกเขาได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน อย่างไรก็ตามซุนอี้อี้ยังเป็นกังวลเกี่ยวกับเรื่องแม่ของเธอและไม่อยากจะออกไป สือเหล่ยไม่อยากทำให้แม่ของเธอผิดหวัง เขาจึงได้ลากเธอออกมาจากบ้าน

ภายในสัปดาห์นี้เขายังมีเงินเหลืออยู่อีก 3,000 หยวน เขาต้องใช้มันเนื่องจากเขาแทบจะไม่อยากคิดว่าเงิน 3,000 หยวน คือ 3% ของ 100,000 หยวน ครั้งล่าสุดคือหนังหุ้มปลายลึงค์ของเขา แต่ครั้งนี้ล่ะ มันอาจจะเป็นสิ่งนั้นทั้งอันเลยก็ได้

เขาไม่สามารถพูดคุยกับซุนอี้อี้เรื่องนี้ได้และเขาต้องลากเธอออกไปใช้เงิน

เนื่องจากหมอบอกว่าอาการของแม่เธอส่วนใหญ่เกิดจากความวิตกกังวล สือเหล่ยได้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับผลลัพธ์ของไม้กฤษณาจากร้านแปลกๆร้านนั้นมา

แน่นนอนว่าไม้กฤษณาไม่เพียงแต่ใช้ทำกำไลหรือของตกแต่งได้เท่านั้น แต่ประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมันคือกลิ่นหอมที่ปล่อยออกมาหลังจากที่มันถูกเผาไหม้หรือถูกผสมไปในยา จากหนังสือทางการแพทย์ที่ได้รับการจดบันทึกไว้เมื่อหลายพันปีมาแล้ว ไม้กฤษณาสามารถใช้เพื่อทำให้ผู้คนสงบและปลอบโยนผู้คนได้ และเห็นได้ชัดว่ามันเป็นประโยชน์กับอาการของแม่ซุนอี้อี้

ดังนั้นสือเหล่ยจึงไม่รีบร้อนที่จะไปกินอะไร เขาเรียกรถแท็กซี่ และรีบพาซุนอี้อี้ไปยังห้างที่มีร้านเครื่องหอมตั้งอยู่

สือเหล่ยรู้จักร้านนี้มาก่อน แต่เขาไม่รู้จริงๆว่าที่นั่นขายอะไร หลังจากที่เขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับไม้กฤษณา เขาจึงได้ค้นคว้าข้อมูลบางส่วนและในตอนนี้เขาก็รู้จักร้านนี้ดีแล้ว

เขารู้ว่าเครื่องหอมทั้งหมดล้วนมีคุณภาพที่ดี ราคาที่พวกเขาติดไว้ไม่อนุญาตให้มีการต่อรองใดๆ ดังนั้นคทาจึงไม่สามารถตำหนิอะไรเขาได้

ซุนอี้อี้ไม่เข้าใจว่าทำไมสือเหล่ยจึงพาเธอมาที่นี่ สือเหล่ยสอนเธอถึงพื้นฐานของไม้กฤษณา และเธอก็รู้สึกประหลาดใจ “ไม่ใช่ว่าสิ่งนี้ถูกใช้โดยชาวพุทธเท่านั้นเหรอ? มันมีประโยชน์ต่อสุภาพของแม่จริงๆใช่มั้ย?”

ผู้ช่วยของร้านได้ยินและเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม “คุณอาจจะไม่รู้อะไรมากเกี่ยวกับไม้กฤษณา มันมีประวัติอันยาวนาน เช่นเดียวกับศิลปะของพิธีกรรมการชงชา พวกมันทั้งคู่ต่างได้รับการสวมมงกุฏด้วยความว่า ‘ศิลปะ’ ซึ่งหมายความว่าพวกมันได้รับการยอมรับจากความล้ำลึกของพวกมัน ศิลปะของเครื่องหอมมีความเกี่ยวพันกับพระพุทธศาสนา แต่ก็ไม่จำกัดเฉพาะเรื่องนั้นเท่านั้น การใช้เครื่องหอมได้แพร่หลายไปเป็นอย่างยิ่งและแม้กระทั่งน้ำหอมทางตะวันตกก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเครื่องหอมของพวกเราอย่างใกล้ชิดเมื่อหลายปีมาแล้ว ไม้กฤษณาเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในบรรดาเครื่องหอมทั้งสี่ จริงๆแล้วมันส่งผลให้อารมณ์ของผู้คนสงบลงและช่วยปลอบโยนผู้คนได้เหมือนที่คุณผู้ชายกล่าว ถ้าคุณเผามันภายในห้อง คนๆนั้นจะได้รับการปลอบประโลมและล่องลอยออกมาจากความเศร้า”

“ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงๆ มันก็มีประโยชน์ต่อสุภาพของแม่!”

โดยไม่ต้องพูดอะไรอีก สือเหล่ยเลือกเตาเครื่องหอมไฟฟ้าและไม้กฤษณาที่มีไขมันมาก

มันไม่มากเท่าไร เพียงแค่สิบกรัมเท่านั้น แต่เนื่องจากความหนาแน่นของแท่งไม้กฤษณาที่ค่อยข้างต่ำ รวมทั้งไม้กฤษณาทุกอันที่ใช้สำหรับการเป็นเครื่องหอมเผาจะมีรูอยู่ตรงกลาง ขนาดสิบกรัมจึงดูเหมือนท่อนเล็กๆ

เนื่องจากสือเหล่ยจ่ายเงินโดยที่ไม่ปล่อยให้ซุนอี้อี้รู้ เธอจึงไม่รู้อย่างแน่นอนว่าราคาของไม้กฤษณาถูกคำนวณเป็นกรัม ดังนั้นเธอจึงไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรมากเมื่อเห็นว่าช่วงราคาเป็นหลักร้อย

สือเหล่ยเลือกซื้อไม้กฤษณาที่มีคุณภาพดีกว่าแน่นอน สิบกรัมของมันมีราคาประมาณ 2,000 หยวน และด้วยเตาเผาธูป ราคาของมันจึงใกล้กับ 3,000 หยวน


เดอะแบล็คการ์ด – แปลไทย