0 Views

แปล: Tae

ปรับสำนวน: Fundus


หลัวหยุนหยางยังคงปรับเปลี่ยนคุณสมบัติของเขาต่อ เมื่อเขาเพิ่มค่าจิต เขาก็ตระหนักได้ว่าเขากลายเป็นคนที่ฉลาดอย่างยิ่ง

บางเรื่องที่เมื่อก่อนเคยเป็นความทรงจำอันคลุมเครือ ในตอนนี้กลับชัดเจนขึ้นมาในทันใด เมื่อเขาปรับค่าจิตเป็น 3.1 เขาก็จำรอยประทับทุกรอยบนผนังถ้ำที่เสียหายได้

ในตอนนี้ เขามีความทรงจำที่สุดยอด!

บางเรื่องที่เขาเข้าใจได้ไม่ดีนักในระหว่างการฝึกก็ชัดเจนขึ้นมาในทันทีที่เขาเพิ่มค่าจิต

เมื่อเขาเพิ่มค่าความเร็วไปจนถึงขีดสุด เขาก็พบว่าความเร็วในการกระโดด การวิ่ง และการเดินของเขาเป็นศูนย์ไปเลย

เนื่องจากไม่มีการสนับสนุนของค่าความแข็งแกร่ง ไม่ว่าเขาจะครอบครองพลังสุดยอดแค่ไหน มันก็ไร้ความหมาย!

ในขณะที่หลัวหยุนหยางกำลังสนุกอยู่นั้น กระเพาะของเขาก็ส่งเสียงประท้วงออกมาอย่างฉับพลัน หลัวหยุนหยางจ้องมองไปยังทางเข้าถ้ำ และตระหนักได้ว่าท้องฟ้าเริ่มสลัวแล้ว

มันได้เวลาอาหารแล้ว!

เมื่อเขาได้ยินเสียงระฆังโรงอาหารของโรงเรียน เขาก็เริ่มวิ่งไปยังโรงเรียนในทันที ความเร็วในตอนนี้ของเขาถูกปรับเป็น 2 ดังนั้นในขณะที่เขาวิ่ง เขาจึงรู้สึกว่ามันรวดเร็วปานสายฟ้า

โรงอาหารที่มืดสลัวอบอวลไปด้วยกลิ่นของความเยาว์วัย นักเรียนหนุ่มสาวหลายร้อยคนยืนอยู่ดั่งหมาป่าที่หิวโหย และกำลังรออาหารมาเสิร์ฟ

โต๊ะทั้ง 18 แถวเต็มไปด้วยอาหาร ด้านหลังของทุกโต๊ะมีหนุ่มสาวยืนปฏิบัติหน้าที่ประจำสัปดาห์อยู่

โต๊ะห้องเรียนของหลัวหยุนหยางอยู่ตรงจุดแรก ด้านหลังของโต๊ะมีเด็กสาวตัวสูงที่มีผิวพรรณอันละเอียดอ่อนยืนอยู่ เมื่อใดก็ตามที่เธอเห็นเพื่อนร่วมห้อง เธอก็จะยกอาหารที่พวกเขาสั่งไว้มาอย่างรวดเร็ว

“อะไรกันเนี่ย! มีใครบางคนกินแท่งพลังงานระดับสี่จริงๆ? เจ๋งเป็นบ้า!” นักเรียนหนุ่มที่กำลังถือแท่งพลังงานระดับสองซึ่งทำจากเนื้อและแป้งคุณภาพเยี่ยมกล่าวด้วยความอิจฉา

คำพูดของนักเรียนผู้นี้ดึงดูดความสนใจเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีนักเรียนอีกหลายคนจากห้องเรียนอื่นที่มองมายังแท่งพลังงานระดับสี่

สหพันธ์ต้าได้มอบแท่งพลังงานระดับหนึ่งให้กับนักเรียนฟรีๆ แท่งพลังเหล่านี้ส่วนใหญ่ทำมาจากแป้งมันฝรั่ง แน่นอนว่ามันมีการใช้ไขมันสัตว์บางส่วนด้วย

อย่างไรก็ดี แท่งพลังงานระดับหนึ่งไม่เพียงพอสำหรับเป็นอาหารประจำวันของนักเรียนปกติ

ถ้าใครจ่ายเงินเพิ่ม 20 ต้าหยวน พวกเขาจะสามารถแลกมันเป็นแท่งพลังงานระดับสองที่ทำจากแป้ง เนื้อชั้นเยี่ยม 1 ใน 10 และไขมันจากอสูรร้ายได้

พลังงานที่อยู่ภายในแท่งพลังงานระดับสองมากเป็นสองเท่าของพลังงานที่อยู่ภายในแท่งพลังงานระดับหนึ่ง

แท่งพลังงานระดับสาม ซึ่งมีราคาเพิ่มขึ้นมาอีก 100 ต้าหยวน ทำขึ้นมาจากเนื้อชั้นเยี่ยมและไขมันอสูรร้ายทั้งหมด

พลังงานที่บรรจุอยู่ในนั้นย่อมเป็นสองเท่าของแท่งพลังงานระดับสอง

แท่งพลังงานระดับสี่ประกอบด้วยเนื้ออสูรร้าย 1 ใน 10 และมีราคา 500 ต้าหยวนต่ออัน

มีเพียงไม่กี่คนที่กินแท่งพลังงานแบบนี้ในโรงเรียนมัธยมเมืองตงลู่

“เลี่ยนอวี้ปี้สั่งมัน ครอบครัวของเขาโคตรรวย!” นักเรียนบางคนพูดออกมาอย่างเศร้าใจ

ขณะที่หลายๆ คนยังคงคุยกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ จู่ๆ ก็มีบางคนพูดขึ้นมา “ลั่วฉาง เธอช่วยรีบเอาแท่งพลังงานมาให้ฉันหน่อยได้ไหม? ฉันหิวแล้ว!”

ณ ต้นเสียง หลายคนหันไปยังแหล่งที่มาของเสียงด้วยสีหน้าเห็นอกเห็นใจ

แน่นอนว่ามันมีอยู่สองสามคนที่กำลังฉีกยิ้มด้วยความสุขเมื่อมองไปยังความโชคร้ายของคนอื่น

หญิงสาวที่ชื่อลั่วฉางหน้าแดงในขณะที่เธอหยิบแท่งพลังงานระดับสี่พร้อมด้วยน้ำซุปชามใหญ่และส่งมันให้

หลัวหยุนหยางตะลึงงัน

ต้องขอบคุณตัวควบคุมคุณสมบัติในจิตใจของเขา อารมณ์แย่ๆ ของเขาจึงดีขึ้นแล้ว แท่งพลังงานระดับสี่ตรงหน้าของเขาทำให้เขาตกใจ

สภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวของเขาไม่สู้ดีนัก ดังนั้นแท่งพลังงานระดับหนึ่งที่ได้มาฟรีๆ จึงเป็นอาหารหลักของเขามาตลอด แม้ในบางครั้ง เสิ่นอวี้ลั่งและเพื่อนสนิทคนอื่นๆ ของเขาจะสั่งแท่งพลังงานระดับสองให้กับเขาก็ตาม

ชีวิตในเมืองตงลู่นั้นยากลำบาก ดังนั้นหลัวหยุนหยางจึงไม่ได้กินแท่งพลังงานระดับสองบ่อยครั้งนัก

แต่ในตอนนี้ เขากำลังจะได้กินแท่งพลังงานระดับสี่และน้ำซุปจริงๆ!

เมื่อเขามองไปยังแท่งพลังงานระดับสี่ หลัวหยุนหยางก็รู้สึกว่าลำคอของเขาแห้งผาก และดวงตาของเขาก็อุ่นขึ้น เขาไม่รู้ว่าใครสั่งแท่งพลังงานระดับสี่ให้กับเขา แต่เมื่อเขามองไปที่มัน หัวใจของเขาก็รู้สึกอบอุ่น

“พระเจ้า! หลัวหยุนหยางกำลังจะได้กินแท่งพลังงานระดับสี่จริงๆ ฮ่าฮ่า! ฉันสงสัยเหลือเกินว่าแม่ของเขาต้องซักเสื้อผ้ากี่ชุดเพื่อแท่งพลังงานอันนี้!” เสียงเยาะเย้ยดังออกมาท่ามกลางฝูงชน

คนที่พูดคือชายหนุ่มร่างผอมที่ดูเหมือนจะเป็นลูกน้องของเลี่ยนอวี้ปี้

เลี่ยนอวี้ปี้มองดูด้วยท่าทางเยาะเย้ยอันหยิ่งยโสในขณะที่ลั่วฉางมอบแท่งพลังงานระดับสี่ให้กับหลัวหยุนหยาง

ฝ่ามืออันหนักหน่วงฟาดลงบนใบหน้าของชายหนุ่มร่างผอม มันเป็นหลัวหยุนหยางที่โจมตีเขา

หลัวหยุนหยางแทบจะไม่เคยลงไม้ลงมือกับใครในโรงเรียน ทว่าแม่ของเขาเป็นจุดอ่อนของเขาเสมอมา ถ้ามีใครกล้าดูหมิ่นเธอ เขาจะไม่ปล่อยคนผู้นั้นไปง่ายๆ

“แก… แกกล้าตบฉัน!” ชายหนุ่มร่างผอมเคยกลัวหลัวหยุนหยาง แต่ในตอนนี้ที่ความแข็งแกร่งของเขาเหนือล้ำไปกว่าหลัวหยุนหยางแล้ว เขาจึงไม่ให้ความสำคัญกับหลัวหยุนหยางมากนัก

มิฉะนั้น เขาคงไม่กล้าพูดแบบนั้นกับหลัวหยุนหยาง

“ฉันจะให้โอกาสครั้งที่สองกับแก ให้เสี่ยวซานตบคืน และฉันจะทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!” เลี่ยนอวี้ปี้กอดแขน ดวงตาของเขาหรี่ลงในขณะที่เขายิ้มเยาะใส่หลัวหยุนหยาง เขาดูราวกับเป็นแมวที่กำลังเผชิญหน้ากับหนู

ความแข็งแกร่งของเขาสูงกว่าหลัวหยุนหยางนับ 200 จิน สำหรับเขา การจัดการกับหลัวหยุนหยางนั้นง่ายดายมาก

เลี่ยนอวี้ปี้มีแผนการบางอย่างเกี่ยวกับตำแหน่งของนักสู้ที่ดีที่สุดของเมืองตงลู่ ในตอนนี้ที่เขามีโอกาสนี้ เขาจะใช้ประโยชน์จากมัน

หลัวหยุนหยางจ้องไปยังเลี่ยนอวี้ปี้ที่ดูจะมั่นใจในตัวเองมากๆ และพูดอย่างเย็นชา “ไปให้พ้น!”

“แกรนหาที่ตาย!” ในขณะที่เขาพูดเช่นนี้ เลี่ยนอวี้ปี้ก็ปล่อยหมัดหนานซาน 1 ใน 12 กระบวนท่าของเคล็ดวิชาต่อสู้พื้นฐาน เข้าใส่หลัวหยุนหยาง

เคล็ดวิชานี้เป็นหนึ่งในเคล็ดวิชาที่เลี่ยนอวี้ปี้ฝึกฝนอย่างหนัก ดังนั้นเขาจึงเชี่ยวชาญมัน

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่หมัดของเขากำลังพุ่งเป้าไปหาหลัวหยุนหยาง คู่ปรับของเขาก็ใช้เคล็ดวิชาเดียวกัน และส่งหมัดหนานซานกลับมา

พวกเขาทั้งสองชกเข้าใส่กันแทบจะในเวลาเดียวกัน!

หลัวหยุนหยางรีบมาทานอาหารเย็น ดังนั้นเขาจึงตั้งค่าความเร็วของเขาไว้ที่ 2 นี่หมายความว่าความเร็วในปัจจุบันของเขาเป็นสามเท่าของความเร็วปกติของเขา

เนื่องจากการปรับเปลี่ยน ค่าความแข็งแกร่ง ค่าจิต และค่าพลังของเขาจึงอ่อนแอลงไปเล็กน้อย แต่หมัดของเขานั้นมีความเร็วที่น่าตกตะลึง

หมัดที่มีพลัง 200 จิน กระแทกเข้าใส่ใบหน้าของเลี่ยนอวี้ปี้อย่างหนักหน่วง แม้ว่าเลี่ยนอวี้ปี้จะไม่ได้กระเด็นออกไป แต่หมัดก็ทำให้เลือดออกจากจมูกของเขาได้ ความเจ็บปวดอันรุนแรงแทบจะทำให้เลี่ยนอวี้ปี้คุกเข่าลงกับพื้น

หมัดของเขาพลาดเป้าและต่อยอากาศ

“ฉันจะจัดการแก!” เลี่ยนอวี้ปี้ที่รู้สึกอับอายโกรธจัด เขากระโจนขึ้นด้วยขาข้างหนึ่งและเตะเข้าใส่หลัวหยุนหยาง

ขาที่กำลังกวาดออกไปของเขา ซึ่งมีพลัง 700 จิน ทำให้เกิดเสียงหวีดหวิวในขณะที่มันเคลื่อนผ่านอากาศ อย่างไรก็ตาม เมื่อลูกเตะของเขาถูกส่งออกไป ขาของหลัวหยุนหยางก็มาถึงใบหน้าของเลี่ยนอวี้ปี้แล้ว และส่งเขากระเด็นลงไปบนพื้น

เลี่ยนอวี้ปี้รู้สึกราวกับว่าเขากำลังจะเป็นบ้า เขาได้ใช้ยาหลอมกายเพื่อสร้างความประทับใจให้กับทุกคนในชั่วข้ามคืน ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเขาจะสามารถเอาชนะหลัวหยุนหยางได้ เขาไม่เคยมีความสามารถในการตอบโต้ระหว่างการประมือของพวกเขามาก่อน

“ฉันจะบดขยี้แก!”

มังกรคลั่งยกสมุทร กระบวนท่าที่รวดเร็วที่สุดใน 12 กระบวนท่าของเคล็ดวิชาต่อสู้พื้นฐาน ช่วยให้เลี่ยนอวี้ปี้พุ่งเข้ามายังทิศทางของหลัวหยุนหยางราวกับกระแสน้ำวนคลั่ง

“เร็วมาก! มันคือมังกรคลั่งยกสมุทร!” ใครบางคนอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ ในเวลานั้น กำปั้นของหลัวหยุนหยางก็กระแทกเข้าใส่จุดอ่อนของเลี่ยนอวี้ปี้

เลี่ยนอวี้ปี้ดูราวกับกุ้งในขณะที่เขากุมท้องของตัวเอง เขาจ้องไปยังหลัวหยุนหยางในขณะที่เขาตัวสั่นด้วยความโกรธ และหวังว่าเขาจะฉีกหลัวหยุนหยางออกเป็นชิ้นๆ ได้

“การโจมตีของหลัวหยุนหยางแข็งแกร่งมาก เลี่ยนอวี้ปีควรจะนอนอยู่บนพื้นได้แล้วในตอนนี้ หรือว่ายาหลอมกายจะทำให้ใครก็ตามต้านทานการโดนทุบตีได้?”

“อย่าโง่น่า เห็นได้ชัดว่าหลัวหยุนหยางไม่ต้องการจะหยุดเรื่องนี้โดยเร็ว เขาต้องการทุบตีเลี่ยนอวี้ปี้อีกสักสองสามครั้ง!” ใครบางคนพูดออกมาและหัวเราะอย่างซุกซน

ในระหว่างการประมือครั้งนี้ ผู้คนจำนวนมากที่ไม่ได้มีความสัมพันธ์อันดีกับเลี่ยนอวี้ปี้ก็พากันขำ เจ้าอ้วนน้อยเสิ่นอวี้ลั่งตะโกนออกมาเสียงดัง “เลี่ยนอวี้ปี้! สู้ต่อไปถ้านายยังเป็นลูกผู้ชาย!”

ต้องขอบคุณเสียงโห่ร้องและเสียงให้กำลังใจที่ดังกึกก้องไปทั่วโรงอาหาร นักเรียนของทั้ง 18 ห้องไม่ได้จดจ่ออยู่กับการกินอีกต่อไป พวกเขาต่างไม่อาจละสายตาไปจากหลัวหยุนหยางได้

“เร็วจริงๆ!”

“ความเร็วของหลัวหยุนหยางสุดยอดจริงๆ ฉันยังคงตามหลังอยู่ไกลเมื่อเทียบกับเขา”

“บัดซบ ยาหลอมกายนั่นไม่มีประโยชน์กับเลี่ยนอวี้ปี้เลย”

“ลุกขึ้นมาสู้กับฉัน หรือไม่งั้นก็กลับบ้านไปกินยาของแกซะ!” หลัวหยุนหยางพูดอย่างเย็นชา และเหยียดนิ้วออกมาเชื้อเชิญ

เลี่ยนอวี้ปี้ต้องการสู้ต่อ แต่ความเจ็บปวดในจมูกและท้องของเขานั้น ทำให้เขารู้สึกกลัวเมื่อเขามองไปยังหลัวหยุนหยางอีกครั้ง

มันเป็นจิตวิญญาณของเขาที่ถูกโจมตีหนักที่สุด ความแข็งแกร่งเกือบ 800 จินของเขาทำให้เขาเอาชนะหลัวหยุนหยางได้ก่อนหน้านี้ แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้นในการประมือครั้งนี้

“มันยังไม่จบ หลัวหยุนหยาง!”

“หลัวหยุนหยาง หลัวหยุนหยาง หลัวหยุนหยาง!” ในขณะที่เลี่ยนอวี้ปี้จากไปด้วยความโกรธ เหล่านักเรียนหนุ่มสาวที่เฝ้าดูการต่อสู้ของพวกเขาอยู่ก็เริ่มส่งเสียงยกยอชื่อของหลัวหยุนหยางออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน

เสียงตะโกนของพวกเขาน่าตกใจมาก

สงเจิ้นชานที่กำลังกินอาหารอยู่ในห้องเดี่ยวในโรงอาหาร เหลียวมองไปที่หลัวหยุนหยางด้วยความสนใจและกำหมัดของเขาแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ขยะ!”

การดูถูกของเขาไม่ได้มุ่งเป้าไปยังหลัวหยุนหยาง เขากำลังคิดถึงเลี่ยนอวี้ปี้

แม้ว่าจะใช้ยาหลอมกายอันล้ำค่าไป แต่เขาก็ยังไม่สามารถเอาชนะหลัวหยุนหยางได้ เขาจะเป็นอะไรได้อีกนอกจากขยะ?

แต่น่าเสียดาย เขายังคงต้องมอบหนังสือแนะนำวิทยาลัยศิลปะการต่อสู้ฉีเทียนให้กับเลี่ยนอวี้ปี้

อย่าตำหนิในความโหดร้ายของฉันเลย หลัวหยุนหยาง จงตำหนิพ่อของเจ้าที่ไม่มีอำนาจในเมืองนี้ และตำหนิตัวเองที่ไม่มีพี่น้องเป็นนักสู้!

เจ้าคงเป็นได้เพียงแค่หินรองเท้าสำหรับคนอื่นเท่านั้น!

“รีบกินเถอะ อาหารของนายจะเย็นหมดแล้ว!” ลั่วฉางบอกหลัวหยุนหยางเบาๆ ในขณะที่เธอส่งแท่งพลังงานระดับสี่และถ้วยน้ำซุปให้กับเขา

หลัวหยุนหยางมองไปยังแท่งพลังงานระดับสี่ที่มีราคา 500 ต้าหยวน และจากนั้นก็มองไปยังสหายรอบๆ ตัวเขา “ใครสั่งแท่งพลังงานระดับสี่นี้ให้กับฉันเหรอ ลั่วฉาง?” เขาถามด้วยความสงสัย

“สิ่งที่นายต้องทำก็คือกินมัน จะถามคำถามอะไรให้มากความ?” ลั่วฉางยัดแท่งพลังงานระดับสี่และน้ำซุปลงไปในมือของหลัวหยุนหยาง จากนั้นก็หันกลับและเดินออกไป

“เสิ่นอวี้ลั่ง ช่วยฉันแจกอาหารที รายการอยู่บนโต๊ะ”

เสียงของลั่วฉางลอยมาแต่ไกล เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงนี้ นักเรียนจำนวนหนึ่งก็หัวเราะออกมาอย่างเบิกบานใจ

หลัวหยุนหยางไม่ค่อยประสีประสาอะไรกับเรื่องแบบนี้ แต่ค่าจิตของเขามีแค่ครึ่งหนึ่งของค่าปกติ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถคิดเกี่ยวกับมันได้ในตอนนี้

“แค่กินมันในตอนที่นายยังมีมัน!” เสิ่นอวี้ลั่งหัวเราะคิกคักในขณะที่เขาตบไหล่ของหลัวหยุนหยาง จากนั้นเขาก็หายใจเข้าลึกๆ และตะโกนออกมา “อาหารมาแล้ว! อาหารมาแล้ว!”

จังหวะที่หลัวหยุนหยางกัดแท่งพลังงานระดับสี่เข้าไป ความรู้สึกอันอบอุ่นก็เริ่มขยายออกในกระเพาะของเขา หลังจากกินเข้าไปอีกสองสามคำ ทั้งแท่งพลังงานและน้ำซุปต่างก็เข้าไปอยู่ในกระเพาะของเขา หลัวหยุนหยางมุ่งหน้าไปยังสนามฝึกอย่างรวดเร็ว

เขาได้ฝึกกระบวนท่าพื้นฐานทั้ง 12 กระบวนท่าจนกระทั่งเขาเชี่ยวชาญแล้ว ความร้อนในท้องของเขากำลังม้วนตัวไปมา ส่งผลให้ทุกๆ การเคลื่อนไหวของเขาก่อให้เกิดเสียงดังกรอบแกรบในขณะที่มันตัดผ่านอากาศ

หนึ่งรอบ สองรอบ สามรอบ…

หลัวหยุนหยางเพิ่งได้นั่งลงเมื่อพลังที่อยู่ในท้องของเขาถูกเผาผลาญไป เขาแทบจะหยุดหายใจก่อนที่เขาจะตรวจสอบตัวควบคุมในจิตใจของเขา

เขากินแท่งพลังงานระดับสี่เข้าไป ดังนั้นค่าพลังของเขาก็น่าจะเปลี่ยนแปลงไป