0 Views

นี่เป็นปฏิกิริยาตอบสนองแรกของผม อืม ลุยเข้าไปจัดการมันเลยดีไหมนะ ไม่แน่อาจทำให้คทาเวทย์ในมือมันดรอปออกมาก็ได้ คทาเวทย์อันนั้นก็ดูไม่เลวเลย

ในเมื่อบอกว่าลุย งั้นเราก็ลุย!

ผมวิเคราะห์อยู่สักพักแล้วเหวี่ยงกำปั้นขึ้นหมายจะฟาดไปที่นักเวทย์วิญญาณผู้ชั่วร้าย และในตอนนั้นเองผมถึงเห็นว่ามือของตัวเองเหลือแค่กระดูกสีขาว!

“เวรล่ะ!”

ผมหยุดชะงักไปทันทีก่อนจะก้มลงไปมองลำตัวด้านล่าง ทันแล้วนใดนั้นผมก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ผมเห็นกระดูกขาขาวๆคู่หนึ่งถูกปิดไว้ด้วยเศษผ้าขาดๆหนึ่งชิ้นเท่านั้น!

ตายแล้ว ผมยื่นมือไปแหวกกางเกงขาดๆนั่นออกแล้วทันใดนั้นในหัวของผมก็เหมือนมีฟ้าผ่าลงมา จบเห่แล้ว น้อง…น้องชายของผมเน่าเฟะ กระดูกเชิงก็กรานโผล่ออกมาจนมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“ว่าอย่างไร เจ้าเห็บน้อย ในที่สุดก็ฟื้นแล้วสินะ!”

นักเวทย์วิญญาณมองมาที่ผมแล้วพูดออกมาพลางกลั้วหัวเราะ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็หยิบดาบของเจ้าแล้วเดินทางเข้าสู่สนามรบนองเลือดเพื่ออำนาจการปกครองของเหล่าวิญญาณรัตติกาลเถิด!”

“ติ๊ง~!”

แจ้งเตือนระบบ : ท่านผู้นำของหมู่บ้านเริ่มต้นเขตล่วนซื่อ(วิญญาณผันผวน)มอบอาวุธสำหรับผู้เล่นมือใหม่หนึ่งชุด ประกอบด้วย—ดาบเหล็กผุพัง และเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งให้ท่าน!

……

“ติ๊ง” เสียงอาวุธถูกเก็บเข้ามาในช่องเก็บของของผมดังขึ้น เมื่อทำการเรียกดูหน้าต่างโปรไฟล์ก็มีดาบเก่าๆหนึ่งเล่มและผ้าขาดๆหนึ่งผืนอยู่ในช่องเก็บของจริงๆ ดาบไม่สมประกอบนี้เป็นดาบสำหรับมือใหม่โดยแท้เพราะพลังโจมตีของมันเป็น 0-1 หน่วย ส่วนผ้าขาดวิ่นผืนนั้นก็มีพลังป้องกันแค่ 1 หน่วยเท่านั้น

 ผมเลือกอาวุธสองชิ้นออกมาสวมใส่จากนั้นก็เปิดหน้าต่างคุณสมบัติขึ้นมาดู แต่ทันทีที่เห็นผมก็ต้องโอดครวญไม่หยุด เดิมทีผมคิดว่าอาชีพนักดาบวิญญาณจะต้องเป็นผู้เก่งกล้า แต่ใครจะไปคิดว่ามันจะเป็นแค่อาชีพกระจอกแบบนี้!

ID : เจ๋อจี่เฉินซา

อาชีพ : นักดาบวิญญาณ (ฝึกหัด)

เลเวล : 0

พลังชีวิต : 100

พลังโจมตี : 1-2

พลังป้องกัน : 1

พลังเวทย์ : 0

ชื่อเสียง : 0

ค่าโชค : 0

……

ดีจริงๆ พลังโจมตีเริ่มที่ 1-1 แถมพลังป้องกันยังเริ่มที่เลข 0 งดงามนั่นด้วย ยังดีที่มีเสื้อผ้าผืนนั้นทำให้มีพลังป้องกันเพิ่มขึ้นมา 1 หน่วย ไม่อย่างนั้นล่ะก็แค่เผชิญหน้ากับไก่ตัวหนึ่งผมคงตายในสนามรบอย่างน่าอับอายแน่นอน

เซิร์ฟเวอร์เปิดได้ไม่ถึงห้านาทีก็มีผู้เล่นจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ผมคิดอยู่สักพักแล้วคิดว่าการจะสุ่มเก็บเลเวลไปมั่วๆเหมือนแมลงวันไม่มีหัว***เป็นเรื่องไร้สาระอย่างเห็นได้ชัด เขตล่วนซื่อที่ผมอยู่เป็นหมู่บ้านของผู้เล่นมือใหม่ แต่ผมไม่เหมือนกับผู้เล่นส่วนใหญ่เพราะผมถูกดึงเข้ามาเป็น “ตัวร้าย” !

—————————————–

*แมลงวันไม่มีหัว เป็นสำนวนมีความหมายว่า การกระทำที่ไร้ซึ่งทิศทาง , ทำแบบมั่วๆไม่มีหลักการ

วิญญาณรัตติกาลก็คือวิญญาณที่เร่ร่อนไปในยามค่ำคืน หนึ่งในนั้นก็มีโครงกระดูกนักรบแบบผมและยังมีพวกวิญญาณชั่วร้าย พ่อมดแม่มดและภูตผีปีศาจอยู่ด้วย สรุปคือตัวละครพวกนี้สนุกไปกับการสร้างความเดือนร้อนให้กับพวกมนุษย์ คนเถื่อน และปีศาจโดยจะทำให้พวกเขาไม่อาจอยู่อย่างสงบได้อีก

ผมที่มีร่างกายเหลือแต่โครงกระดูกก้าวเดินอย่างองอาจไปรอบสุสานใหญ่ของเขตล่วนซื่อจนในที่สุดผมก็พบร่างคนเถื่อนที่เน่าเปื่อยไปแล้วครึ่งหนึ่งนั่งอยู่ใต้ต้นสนเตี้ยๆที่แห้งตายไปแล้ว เขาใกล้จะตายแล้วและสีหน้าของเขาก็แสดงออกถึงความเจ็บปวดทรมานอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นไปวางบนหัวแล้วออกแรงดึงผมและหนังศีรษะของตัวเองลงมา

และเหนือหน้าอกของเขาก็มีตัวอักษรเรียงเป็นแถวเขียนเอาไว้ว่าผู้พิทักษ์แห่งล่วนซื่อ

เมื่อเห็นดังนั้นผมก็ตัดสินใจก้าวไปข้างหน้าแล้วพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำ “พี่ชาย ผมจะช่วยอะไรท่านได้บ้าง?”

คนเถื่อนเงยหน้าขึ้นมองผมแล้วตอบกลับมา “โครงกระดูกน้อย หน่วยสอดแนมของพวกมนุษย์เจอพวกเราแล้ว เขตล่วนซื่อไม่ใช่ที่เล่นสนุกของพวกเราอีกต่อไป เราต้องส่งวิญญาณซึ่งถูกทอดทิ้งจำนวนมากไปโจมตีหมู่บ้านมนุษย์ แต่ก่อนหน้านั้นเจ้าต้องเดินหน้าไปยังนอกเขตหมู่บ้าน ที่นั่นมีฝูงกระต่ายหูโตน่ารำคาญกำลังสร้างความวุ่นวายให้กับพวกพ้องของเราอยู่”

“ติ๊ง~!”

แจ้งเตือนระบบ : รับภารกิจ สังหารกระต่ายหูโต! (ระดับภารกิจ : ระดับ F ขั้นต่ำ)

รายละเอียดภารกิจ : ฆ่ากระต่ายหูโต 20 ตัว และเก็บขน 5 เส้นของกระต่ายหูโตมามอบให้กับผู้พิทักษ์แห่งล่วนซื่อ จากนั้นท่านจะได้รับของรางวัลตอบแทน!

วิญญาณซึ่งถูกทอดทิ้ง? งั้นก็หมายความว่าตัวละครวิญญาณนักดาบของผมไม่ได้อยู่ในสมาคมใหญ่ทั้งสองของพวกวิญญาณรัตติกาลน่ะสิ ในเมื่อยังไม่ใช่คนของสมาคมจันทร์สีเงินหรือสมาคมวิญญาณรัตติกาล หรือผมจะเป็นวิญญาณอิสระ? งั้นก็ดี ไม่ต้องมีเรื่องเยอะแถมยังไปเก็บเลเวลได้มากกว่าด้วย

โอเค ออกเดินทางได้!

ภารกิจในเทียนจ้งเดิมทีก็น้อยจนแทบจะไม่มีอยู่แล้ว ในหมู่บ้านเริ่มต้นแบบนี้คงจะมีแค่ภารกิจนี้ให้ทำเท่านั้น

ผมถือดาบสภาพผุพังเดินออกจากสุสานใหญ่ ภายนอกหมู่บ้านเป็นป่าทึบกว้างใหญ่แล้วผมก็เห็นกระต่ายหูโตจำนวนหนึ่งกำลังเดินไปมาอยู่ด้านนอกนั่น พวกมันมีตั้งแต่เลเวล 1 ไปจนถึงเลเวล 3 เทียบกับเลเวลของผมที่เป็น 0 แล้วคิดว่าคงจัดการได้ค่อนข้างลำบาก

บริเวณใกล้กันมีหนูดินจำนวนหนึ่งวิ่งเล่นอยู่บนทุ่งหญ้าอย่างสนุกสนาน หนูตัวน้อยที่ไม่เป็นภัยกับคนและสัตว์มีเลเวลแค่ 1 เท่านั้น และมันก็เหมาะที่สุดที่จะเป็นคู่ต่อสู้ให้กับผู้เล่นมือใหม่เพื่ออัพเลเวล ต่อให้เป็นพวกกากที่เพิ่งเข้าเกมมาก็ต้องจัดการได้แน่ งั้นผมที่มีปัญหาเรื่องเคลื่อนไหวช้าไปสามวินาทีก็ควรเลือกเจ้าหนูดินนี่เป็นคู่ต่อสู้ถึงจะถูก

แต่ผมกลับเลิกคิ้วขึ้นมาหนึ่งครั้ง “ไอ้กระต่ายบ้าเอ๊ย ฉันน่ะเหรอจะจัดการแกไม่ได้”

ผมถือดาบค่อยๆเข้าประชิดตัวเจ้ากระต่ายหูโตตัวหนึ่งอย่างเงียบๆ ผมสังเกตดูอย่างละเอียดก็พบว่ามอนสเตอร์ประเภทนี้มีการเคลื่อนไหวที่ปราดเปรียวมาก ความเร็วในการโจมตีของพวกมันน่าจะราวๆ 1.4 วินาทีต่อการโจมตีหนึ่งครั้ง ดังนั้นพลังโจมตีของกระต่ายหูโตเลเวล 1 ผมอาจจะพอรับมือไหว แต่ถ้าเป็นการโจมตีของเลเวล 3 คงทำให้ผมตายได้ทันทีแน่ๆ

แต่ก็นะ ตรงหน้าผมคือกระต่ายหูโตเลเวล 1 ดีล่ะ ผมจะใช้มันเป็นที่ลับคมดาบของผมซะเลย! อึก ช่างเถอะดาบเหล็กผุพังนี่…………

ผมพุ่งตัวลอยไปที่กระต่ายหูโตตามความเคยชินในอดีต เมื่อระยะห่างลดเหลือแค่ 10 หลาผมก็วาดดาบขึ้นและใช้แรงฟันมันลงไป!

นี่เป็นการวางแผน!

ถูกต้อง มันคือความสามารถที่ผู้เล่นฝีมือดีต้องมี และผมที่รู้ว่าการเคลื่อนไหวของตัวเองจะทำให้โจมตีช้ากว่าที่สมองสั่งงานไปสามวินาทีผมจึงต้องทำการวางแผนการที่ดีอยู่เสมอ ดังนั้นต่อให้ผมอยู่ในสภาพที่สมองใช้การไม่ได้แต่ผมก็ยังสามารถไต่ชาร์ตรายชื่อ 100 สุดยอดฝีมือของหลิงถ้งได้!

“วืด!”

แต่แล้วเรื่องที่ทำให้ผมตกตะลึงจนหน้าถอดสีก็เกิดขึ้น ดาบเหล็กผุพังฟาดลงไปไม่โดนเป้าหมาย การโจมตีครั้งนี้ล้มเหลวแล้วอย่างนั้นเหรอ?

ไม่ใช่เพราะความแม่นยำของผมมันแย่แต่เป็นเพราะตอนที่ผมโจมตีระยะห่างของผมกับเจ้ากระต่ายหูโตห่างกันตั้ง 7 เมตร แล้วแบบนี้ผมจะฟันโดนได้ยังไงล่ะ?

และการกระทำของผมก็ดึงดูดความสนใจของเจ้ากระต่ายหูโตขึ้นมาทันที มันส่งเสียงร้อง “จี๊ดๆ” แล้วพุ่งตรงมาที่ผมก่อนจะใช้ขาหลังที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลังถีบเข้าใส่หน้าผมเต็มแรงเหมือนก้อนขี้วัวก้อนหนึ่ง!

“12!”

ตัวเลขความเสียหายลอยขึ้นมา ที่แท้ผมก็ยังสามารถต่อสู้ด้วยพลังชีวิตที่มีอยู่แค่ 100 หน่วยได้ตามที่คาดไว้จริงๆ

“ซู่ๆ!”

ผมลอยตัวถอยไปหนึ่งก้าวแล้วตวัดดาบลงไปหนึ่งที!

“ฉับ!”

“9!”

พลังโจมตี 1-2 ของผมสร้างความเสียหายได้มากสุดก็เท่านี้ แต่กระต่ายหูโตก็มีปริมาณเลือดแค่ 30 ฉะนั้นโจมตีอีกสามครั้งก็คงไม่ยาก

“ฉับ ฉับ ฉับ!”

ดาบเหล็กผุพังถูกตวัดไปกลางอากาศเพื่อโจมตีกระต่ายหูโตติดต่อกันสามครั้ง ทว่าเท้าของผมก็ยังไม่หยุดดีดตัวถอยหนีทำให้ตั้งแต่เริ่มจนจบเจ้ากระต่ายหูโตโจมตีผมได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

“อี๊ดๆ”

เสียงร้องอย่างน่าอนาถดังขึ้นมา ขาของกระต่ายหูโตถูกตัดจนขาดและขณะที่มันกำลังร่วงลงไปบนพื้นมันตะโกนคำสั่งเสียออกมา “ให้ตายซิวิญญาณรัตติกาล อ๊า! ขาของข้า ขาขนปุยที่วิ่งร้อยเมตรได้ในสามวินาทีของข้า!”

ไม่มีไอเทมหรือสิ่งของใดดรอปออกมาจากร่างของมอนสเตอร์ แต่ถึงกระนั้นผมก็ยังแหงนหน้าหัวเราะลั่น “สวรรค์ เห็นหรือเปล่า ผม…… ลั่วเฉินกลับมาแล้ว!”

กระต่ายหูโตตัวอื่นๆที่กำลังเล็มหญ้าอยู่โดยรอบต่างเงยหน้าขึ้นมามองผมเหมือนมองคนบ้าสติหลุดก็ไม่ปาน

ผมยังดีใจกับตัวเองไม่หยุดที่การเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่องเมื่อสักครู่ทำให้ความรู้สึกเมื่อก่อนของผมกลับคืนมา ทำไมน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าการเคลื่อนไหวที่ช้าไปสามวินาทีได้หดสั้นลงแล้ว จากที่ได้ทดสอบตอนนี้การเคลื่อนไหวที่ล้าหลังของผมลดลงเหลือแค่ไม่เกิน 1 วินาทีซึ่งเป็นขีดจำกัดที่ผมพอจะรับได้ ถ้าแค่ 1 วินาทีแม้จะเป็นยอดฝีมือไม่ได้ แต่อย่างน้อยผมก็มั่นใจอย่างถึงที่สุดว่าจะสามารถเบียดเข้าไปอยู่ในรายชื่อยอดฝีมือได้

ขณะที่กำลังดีใจอยู่นั้นเสียงหัวเราะของผมก็ดึงดูดกระต่ายหูโตสามตัวให้เข้ามารุมโจมตีผมทันที แถมหนึ่งในนั้นยังเป็นเลเวล 3 ด้วย และแค่มันพุ่งเข้ามากัดหนึ่งครั้งปริมาณเลือดของผมก็ลดไปตั้ง 41 หน่วยแล้ว

“27!”

“41!”

“14!”

“39!”

ผมแทบจะถูกฆ่าตายภายในเวลาไม่กี่วินาทีก่อนที่สัญลักษณ์ที่บอกว่าตัวละครตัวนี้เสียชีวิตแล้วในเกมเทียนจ้งจะโผล่ออกมาอย่างงดงาม

ความเจ็บปวดแผ่ซ่านทั่วร่างกาย จากนั้นผมก็คืนชีพขึ้นมาในสุสานแล้วพบว่าบนตัวไม่มีเสื้อผ้าที่มีพลังการป้องกัน 1 หน่วยนั่นแล้ว ทันใดนั้นผมก็รู้สึกเจ็บใจเหมือนทำของสำคัญหล่นหายจนต้องรีบวิ่งออกไปนอกหมู่บ้านเริ่มต้น โชคดีที่มันยังอยู่ผมจึงรีบหยิบมันขึ้นมาสวมเอาไว้แล้วรีบเดินเข้าไปในป่าเพื่อตามหาพวกกระต่ายหูโตที่เหลือแล้วจัดการมันซะ

เนื่องจากเลเวลของผมต่ำมากเกินไปและยังไม่ได้เรียนรู้เทคนิคการต่อสู้ ผมเลยทำได้แค่ฟาดฟันไปอย่างเดียวเท่านั้น

ยังดีที่ผมมีประสบการณ์โชกโชนจากการเล่นเกมมาหลายปีทำให้การเคลื่อนไหวของผมสามารถต่อกรกับพวกมอนสเตอร์ได้ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถหลบหลีกการโจมตีของพวกมันได้แต่ก็ช่วยลดปริมาณความเสียหายที่พวกมันสามารถสร้างให้ผมได้ลงไปจนถึงระดับที่ต่ำที่สุด

“ซู่ๆ……”

ผมลอยตัวถอยหลังพร้อมออกแรงตวัดดาบไปสองครั้งแล้วกระต่ายหูโตก็ตายไปอีกหนึ่ง

“ฟุบ!”

เสียงไอเทมดรอปออกมาดังขึ้น สิ่งนั้นคือขนกระต่ายหนาๆหนึ่งเส้นซึ่งเป็นของที่ภารกิจนี้ต้องการ

ผมกระโจนไปหาเป้าหมายถัดไปพร้อมกับแอบหวังในใจว่าถ้ามันดรอปไอเทมระดับสูงที่ผมสามารถใช้ได้ออกมาก็คงดี ดาบเหล็กผุพังอันนี้สู้กับมอนสเตอร์เลเวล 1 ยังกินแรงค่อนข้างเยอะ ดังนั้นผมคงไม่กล้าเอาไปสู้กับกระต่ายหูโตเลเวล 3 หรอกและถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปอัตราการเก็บเลเวลของผมคงไม่ขยับไปไหนเสียที

ผมไล่ฆ่าไปได้สักพักก็ทำภารกิจสังหารกระต่ายหูโต 20 ตัวจนสำเร็จเรียบร้อย แต่ขนกระต่ายยังขาดอยู่อีกหนึ่งเส้น

เมื่อเวลากลางคืนมาถึงน้ำค้างก็ซึมผ่านเสื้อผ้าลงมาเกาะกับโครงกระดูกจนทำให้รู้สึกอึดอัดมากเป็นพิเศษ ตอนนี้ผมถือดาบเดินลึกเข้าไปในป่าทึบโดยไม่รู้ตัวเลยว่าได้เข้าไปถึงส่วนลึกของป่าแล้ว

“ฉับ!”

ตอนที่จัดการกับกระต่ายหูโตตัวที่ 24 ได้สำเร็จในที่สุดเลเวลของผมก็เลื่อนขึ้นหนึ่งเลเวล ผมได้รับคะแนนมาห้าแต้มซึ่งผมก็เลือกที่จะเพิ่มให้กับค่าพละกำลังของตัวเองจึงทำให้พลังโจมตีของผมเพิ่มขึ้นมาเป็น 4-7 หน่วย และตอนนี้ผมก็สามารถต่อสู้กับกระต่ายหูโตเลเวล 3 ได้แล้ว

ผมเดินเข้าไปใกล้กระต่ายหูโตเลเวล 3 จากทางด้านหลังแล้วเข้าจู่โจมโดยไร้เสียง!

“พึ่บๆ!”

ผมวาดดาบไปที่ต้นคอของกระต่ายหูโตซึ่งเป็นจุดอ่อนที่จะเพิ่มอัตราความเสียหายได้อีก 50%!

“31!”

“37!”

เป็นไปตามคาด หลังจากเพิ่มแต้มพละกำลังแล้วการโจมตีก็คมกริบมากยิ่งขึ้น

กระต่ายหูโตเลเวล 3 มีปริมาณเลือดอยู่ที่ 120 หน่วย ผมฟันมันหนึ่งครั้งเลือดก็ลดลงไปครึ่งหนึ่ง และพอผมขยับเท้าไปอีกนิดก็สามารถถอยไปได้ไกลถึงสามหลาก่อนที่ผมจะตวัดดาบวาดผ่านอากาศไป

“40!”

เยี่ยมมาก คมดาบโดนตรงจุดอ่อนของกระต่ายหูโตพอดี

แต่ขณะเดียวกันนั้นผมก็รู้สึกเจ็บหน้าอกจนจุก การจู่โจมของกระต่ายหูโตหนึ่งครั้งทำให้ผมสูญเสียพลังชีวิตไปถึง 41 หน่วย แต่นี่จะเป็นเพียงโอกาสเดียวเท่านั้นที่มันจะโจมตีผมได้ ผมไม่รอให้กระต่ายหูโตได้โจมตีผมอีกเป็นครั้งที่สองดาบของผมก็ปาดไปที่คอของมันจนสามารถปลิดชีพมันได้ทันที!

“ชิ้ง!”

ผมเก็บขนกระต่ายได้อีกหนึ่งเส้น สมบูรณ์แบบ ภารกิจสำเร็จแล้ว! นอกจานกี้ยังมีขวดเลือดขั้นต้นซึ่งสามารถเพิ่มปริมาณเลือดภายในพริบตาได้สูงถึง 80 หน่วยดรอปออกมาอีกด้วย!

ผมเก็บขนกระต่ายขึ้นมาด้วยความดีใจแล้วหันหลังเดินกลับไปยังหมู่บ้านเริ่มต้น แต่ผมกลับคาดไม่ถึงว่าจู่ๆจะมีความเย็นเยียบผุดขึ้นมาที่ด้านหลังและเพียงเหลือบไปมองหัวใจผมก็เต้นรัวแรงดัง “ตุ้บๆๆ” ขึ้นมาทันที ความรู้สึกของผมในตอนนี้ประกอบไปด้วยความตื่นเต้นครึ่งหนึ่งและความหวาดกลัวอีกครึ่งหนึ่ง

ใต้เงาไม้ในป่าทึบมีกระต่ายหูโตขนาดมหึมาที่ทั้งตัวปกคลุมไปด้วยขนสีเขียวกำลังจ้องเขม็งมาที่ผม และมันยังเห็นได้ชัดว่าเจ้ากระต่ายหูโตตัวนี้ไม่เหมือนกับตัวอื่นๆ

หัวหน้ากระต่ายหูโต (BOSSระดับ F ชั้นต่ำ)

LV-5

ผมสั่นไปทั้งตัว นึกไม่ถึงว่าจะเจอกับมอนสเตอร์ระดับหัวหน้า

ในเกมเทียนจ้งระดับต่ำสุดของบอสก็คือ F และสูงสุดคือระดับ SSS ซึ่งแต่ละระดับยังแบ่งเป็นสูง กลาง ต่ำ สามระดับ และหัวหน้ากระต่ายหูโตที่อยู่ข้างหน้าผมก็คือบอสระดับ F ชั้นต่ำ อืม มันเป็นบอสระดับต่ำที่สุดแล้วนะแต่ด้วยสภาพดาบเหล็กผุพังและเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งถ้าคนที่มีสติหน่อยก็คงหนีไปแล้วเพราะมอนสเตอร์ระดับบอสไม่ใช่อะไรผู้เล่นมือใหม่จะต่อกรได้