0 Views

ถึงจะกินเนื้อวัวเข้าไปแล้วตั้งครึ่งกิโลกรัมแถมยังดื่มเหล้าไปอีกหลายแก้วแต่ร่างกายของผมกลับไม่รู้สึกอุ่นขึ้นมาเลย มันน่าแปลกจริงๆ

ผมมองดูเวลา ตอนนี้ก็ปาเข้าไป 4 ทุ่มครึ่งแล้ว ยังเหลือเวลาอีกชั่วโมงครึ่งก่อนเกมเทียนจ้งจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการ ตอนนี้จะต้องมีคนที่คลั่งไคล้เกมนับพันล้านคนนั่งรออยู่หน้าจอเพื่อเฝ้าคอยการเปิดตัวเกมอย่างเป็นทางการแน่นอน เหล่านักรบเกมเมอร์ใฝ่ฝันจะเปิดตำนานอมตะในโลกแห่งเกมเทียนจ้งและพวกเขาก็เตรียมพร้อมที่จะเข้าสู่โลกเสมือนจริงใบใหม่แล้ว

พอผมเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมารูปโพรไฟล์บน MSN ก็สั่นไม่หยุด ที่แท้ก็เป็นเหออี้นี่เองที่กระหน่ำส่งข้อความมาถึง 47 ข้อความ

 “ลู่เฉินนายอยู่ไหม? ตอนนี้ฉันอยู่โรงพยาบาล นายอยู่ไหน…”

 “ลู่เฉินฉันโทรหานายไม่หยุดแต่โทรไม่ติดเลย…”

 “ลู่เฉินฉันไปที่เกิดเหตุรถชนแต่ฉันไม่เห็นนายเลย นายอยู่ไหนกันแน่?”

 “ฮือๆ ลู่เฉินอย่าทำให้ฉันกลัวสิ”

……

 “ลู่เฉินนายเป็นยังไงบ้าง นายอยู่ไหนกันแน่ นายอย่า…ฉัน…”

“ฮือๆ ลู่เฉิน…”

พอผมอ่านข้อความที่เธอส่งมาใจผมก็อยู่ไม่สุข นิ้วมือผมวางอยู่บนแป้นคีย์บอร์ดแต่กลับไม่รู้จะพิมพ์อะไรตอบกลับไปดี หลังจากครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ผมจึงตัดสินใจอย่างยากลำบาก ช่างเถอะ อย่าติดต่อกับเหออี้อีกเลย ถึงผมจะอยู่ในสมาคมนิมิตวิญญาณดาบศักดิ์สิทธิ์แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้มากนัก ปล่อยให้เธอลืมผมไปซะคงดีกว่ากลับไปเป็นภาระให้เธอ

จากนั้นผมก็ล็อกเอาต์ออกจาก MSN แล้วเชื่อมต่อหน้าหลักเกมเทียนจ้งทันที

จำนวนคนที่ออนไลน์อยู่พุ่งสูงขึ้นถึง 7 ร้อยกว่าล้านคน ถึงจะเป็นคืนก่อนที่เกมจะเปิดตัวอย่างเป็นทางการแต่ก็มีจำนวนคนออนไลน์รออยู่ก่อนแล้วมากมายขนาดนี้ ด้วยเหตุนี้เองเกมนี้จึงถูกขนานนามว่าเป็นที่สุดของที่สุด

นอกจากนี้บนหน้าแรกของเว็บไซต์ทางการของหลิงโถ้งก็มีตัวอักษรตัวใหญ่เขียนไว้ว่า : นักปราชญ์แห่งยุคพ่ายแพ้เป็นผุยผงสุดท้ายต้องจากไปอย่างไร้นาม

เหล่าเกมเมอร์กว่า 3 หมื่นคนต่างส่งข้อความเข้ามา และผู้คนนับไม่ถ้วนต่างก็เฝ้ารอด้วยความตื่นเต้น

ผมดื่มเหล้าเข้าไปอีกหนึ่งแก้วแล้วยกยิ้มขึ้นมาหนึ่งที ชีวิตเส็งเคร็งนี้ก็ยังมีแง่ดีให้มองอยู่บ้าง “เฮ้ เทียนจ้ง ฉันมาแล้วเว้ย!”

ผ่านไปสักพักหนึ่งพอถึงเวลา 5 ทุ่มกว่าผมก็สวมหมวกเล่นเกม

แสงไฟสีเขียวดวงเล็กๆกะพริบขึ้นมาก่อนที่หมวกจะทำการสแกนม่านตาแล้วยืนยันตัวตนของผู้ใช้!

พอเข้าสู่หน้าต่างล็อกอินเข้าเกมหน้าจอเข้าเกมก็ได้ทำการอัพเดตอีกครั้ง

สีแดงของโลหิตกระจายไปทั่วผืนแผ่นดินที่ผ่านสงครามทำลายล้าง ทั้งป่าและต้นไม้ต่างก็เหี่ยวเฉา ส่วนเมืองหลักๆของมนุษย์ก็พังทลายลงเหลือเพียงซากปรักหักพัง โรคระบาดแพร่กระจายไปทั่วทำให้มีซากศพกองรวมกันเป็นภูเขา ในจำนวนนั้นมีทั้งมนุษย์ ภูติผีปีศาจและคนเถื่อน กลิ่นเหม็นเน่าของซากศพที่กระจัดกระจายไปไกลสุดลูกหูลูกตาโชยมาเตะจมูก แต่บนเส้นขอบฟ้าที่ว่างเปล่านั้นยังมีต้นไม้สูงตระหง่านเสียดฟ้าต้นหนึ่งที่ยังยืนหยัดอยู่

ต้นไม้ต้นนั้นก็คือต้นไม้โลกซึ่งเป็นต้นกำเนิดของทุกชีวิตและยังเป็นผู้ปกปักรักษากฎของจักรวาลด้วย

แต่ในเวลานี้แม้แต่ต้นไม้แห่งโลกก็เริ่มเหี่ยวเฉาลง เหล่าเทพเจ้าก็ค่อยๆ ร่วงหล่นจากสวรรค์ทีละองค์ๆ แผ่นดินเทียนจ้งปกคลุมไปด้วยสีแดงโลหิตเพราะเผ่าพันธุ์ที่น่ากลัวได้สังหารเหล่าสิ่งมีชีวิตทุกเผ่าพันธุ์

ภาพที่ปรากฏตรงหน้าเคลื่อนที่ไปมาอย่างรวดเร็วแล้วทันใดนั้นสายตาของผมก็มองไปเห็นด้านในของหุบเขาขนาดมหึมาซึ่งทำให้ผมตกตะลึงกับภาพตรงหน้าไปชั่วขณะ

ภายในหุบเขานั้นมีกองทัพของเผ่าพันธุ์หนึ่งรวมตัวกันอยู่อย่างหนาแน่น มีดดาบชูขึ้นเหมือนต้นไม้ ธงประจำเผ่าโบกพลิ้วปลิวไสวไปทั่วท้องฟ้า ถัดมาก็คือกษัตริย์ของคนเถื่อนที่สวมใส่เกราะหนาหนักและกวัดแกว่งขวานไปมา แล้วจู่ๆก็เกิดเสียงคำรามดังไปทั่ว จากนั้นเหล่านักรบเผ่าคนเถื่อนที่มีร่างกายแข็งแกร่งก็ใช้ขวานฟาดฟันคู่ต่อสู้แต่ฝ่ายศัตรูก็สู้กลับด้วยความไวดั่งสายฟ้าฟาด พวกเขาใช้อาวุธที่มีหนามแหลมแทงเข้าใส่กองทัพนักรบเผ่าคนเถื่อนจนเนื้อหนังฉีกขาดและมีเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นมาไม่ขาดสาย

อีกด้านหนึ่งราชินีสาวสวยชักดาบออกมาแล้วตะโกนขึ้นเสียงดัง “บุกโจมตี!”

เหล่าทหารจำนวนมากกวัดแกว่งดาบที่ถืออยู่ทั้งสองมือโจมตีกลับอย่างไม่ลดละ เหล่านักเวทย์ที่หลบอยู่ในมุมมืดเองก็ร่ายคำสาปด้วยภาษาที่ยากจะเข้าใจจนเกิดเป็นลูกไฟจำนวนมากลอยเข้าไปหาเหล่าศัตรูเช่นกัน

สถานการณ์ตอนนี้เข้มข้นมากยิ่งขึ้น เสียงรบราฆ่าฟันดังก้องฟ้า กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มไปหมด

ราชินีของเผ่ามนุษย์นั้นเปรียบได้กับผีเสื้อแสนสวยที่บินอยู่ท่ามกลางเหล่ามนุษย์ นางกวัดแกว่งดาบและนำพากะโหลกของร่างโครงกระดูกปลิวขึ้นไปบนท้องฟ้า

แต่ทันใดนั้นก็มีเมฆหมอกลอยเข้ามาปกคลุมและปรากฏร่างที่เกิดจากการรวมตัวของเมฆหมอกนั้นขึ้นมา จากนั้นก็มีสายฟ้าฟาดลงมาจนทำให้ราชินีแห่งมวลมนุษย์ค่อยๆล้มลงไป ผมสลวยจากกะโหลกศีรษะของนางถูกคว้าไว้ได้ วิญญาณคนตายที่อยู่หลังหมอกหนานั้นยกเศียรของราชินีขึ้นจากนั้นมันก็ส่งเสียงกรีดร้องดังสนั่นฟ้าราวกับจะสั่งให้เผ่าพันธุ์ทั้งหมดยอมศิโรราบให้แก่มัน

เลือดหลั่งรินเปื้อนไปทั่วแผ่นดิน เหล่ากองทัพนักรบกลายเป็นศพแข็งทื่อคนแล้วคนเล่า

ท้ายที่สุดแล้วกองทัพทหารเผ่ามนุษย์ที่ยืนอยู่บนกองซากศพย่อมๆภายในหุบเขาก็ชักดาบออกมาฟันเข้าไปที่ลำตัวของสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นทีละตัวๆ จนขาดออกเป็นสองส่วน

หลังจากเลือดสดๆของร่างไร้วิญญาณลอยกระจัดกระจายพวกเขาก็ยกดาบขึ้นมาแล้วคำรามเสียงกร้าวใส่ผู้นำวิญญาณก่อนจะทะยานเข้าหาศัตรู วิญญาณที่คล้ายหมอกหนานั้นพุ่งเข้าใส่พวกเขาเช่นกัน ตอนนี้ทหารของทั้งสองฝ่ายต่างเข้าปะทะกันจนทำให้โลกทั้งใบต้องสั่นสะเทือน!

“กริ๊ก…กริ๊ง…!”

เสียงดาบดังกังวานอยู่ข้างหูไม่หยุดจากนั้นทุกอย่างก็พร่ามัวแล้วค่อยๆเผยให้เห็นตัวอักษรสองตัวรวมกันเป็นคำว่า—เทียนจ้ง!

……

ผมหายใจเข้าเต็มปอด ภาพที่เห็นบนหน้าจอทำเอาผมตกตะลึง แค่หนังตัวอย่างเกมก็ทำเอาคนดูเลือดพลุ่งพล่านได้ สมแล้วที่เทียนจ้งถูกยกให้เป็นผลงานคลาสสิกชิ้นโบว์แดงของหลิงโถ้ง!

จิตวิญญาณของผมล่องลอยไป เมื่อผมเข้ามาถึงวิหารก่อกำเนิดผมก็เห็นวิญญาณภูติน้อยเต้นระบำอยู่ก่อนจะมีเสียงผู้หญิงจากระบบพูดขึ้นมาข้างหู

“ติ๊ง”

แจ้งเตือนระบบ : สวัสดีค่ะคุณผู้เล่น จากการตรวจสอบคุณเป็นสมาชิกหอเกียรติยศ CGL โซนประเทศจีน คุณต้องการใช้ชื่อไอดี : ลั่วเฉิน(เม็ดฝุ่นลอยร่วง)ต่อไปหรือไม่?

……

กล่องข้อความให้เลือกปรากฏขึ้น ผมลองคิดๆดูแล้วจึงกดปุ่มปฏิเสธจากนั้นใส่ไอดีใหม่เข้าไป : ผู้พ่ายแพ้ย่อยยับ!

ช่างเป็นชื่อไอดีที่มีกลิ่นอายความไพเราะของบทกวี มันไม่ได้เป็นแค่ชื่อเท่ๆเท่านั้นแต่ในอนาคตยังสามารถใช้ดึงดูดสาวๆสวยๆได้อีกด้วย มันเป็นชื่อที่มีทั้งความโศกเศร้าและความเป็นวีรบุรุษในตัวอย่างกับชื่อที่สวรรค์ประทานให้

ในเกมก่อนหน้านี้ผมถูกจัดอันดับให้เป็นหนึ่งใน 27 ผู้เล่นที่มีอิทธิพลที่สุดของประเทศจีน และผมยังทำลายสถิติจนได้รับรางวัลเป็นหมวกเล่นเกมล้ำค่าใบนี้มา

2 ปีก่อนตอนที่ผมเข้าสู่วงการเกม ผมประสบความสำเร็จอยู่หนึ่งปีเต็ม จากนั้นไม่นานผมก็กลายเป็นบุคคลผู้ทรงอิทธิพลในวงการเกม แต่จู่ๆก็ดันมีอุปสรรคเข้ามาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว การประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ในตอนนั้นทำให้การตอบสนองจากประสาทส่วนสมองของผมเกิดความผิดปกติขึ้น หมายความว่าทุกๆการเคลื่อนไหวของร่างกายผมจะเริ่มขึ้นหลังจากที่สมองสั่งงานไปแล้ว 3 วินาที

นี่คือผลของความหน่วงทางเวลาที่น่ากลัว

ด้วยเหตุนี้เองดาวดวงใหม่ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประเทศจีนจึงต้องอับแสงไป พรสวรรค์ของผมกลายเป็นสิ่งไร้ค่าขึ้นมาในชั่วพริบตาก่อนที่ผมจะกลายเป็นเรื่องน่าขันที่สุดของหอเกียรติยศ CGL คนที่เคยติดตามผมหายไปเรื่อยๆ และเพียงพริบตาผมมาถึงจุดต่ำสุดในชีวิต

ในช่วงเวลานี้มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามา คนๆนั้นก็คือพี่ใหญ่ของผมเอง เธอเป็นผู้หญิงที่สวย แข็งแกร่งและมีเสน่ห์ แต่เสียดายที่ผมต้องทำให้เธอผิดหวัง สมาคมของเราพ่ายแพ้ครั้งแล้วครั้งเล่าจนสุดท้ายพวกเราก็พ่ายแพ้จนต้องตกอยู่ในกำมือของจูหยิ่งล่วน เป็นการแพ้อย่างราบคาบ จากตอนแรกที่มีสมาชิกในสมาคม 3 พันกว่าคน เราก็ถูกฆ่าเกือบหมดจนเหลืออยู่เพียง 5 คนสุดท้าย

ศัตรูของเราน่ากลัวนัก

จูหยิ่งล่วนเป็นราชาแห่งเกมซึ่งมีฉายาว่า “เทพเจ้าสงคราม” และเป็นอันดับหนึ่งของเขตประเทศจีน

……

ผมยิ้มน้อยๆให้กับตัวเอง ในเกมก่อนหน้านี้ผมเรียกได้ว่าเป็นคนที่พ่ายแพ้อย่างย่อยยับ แต่การที่ผมสามารถเข้าไปอยู่ในหอเกียรติยศ CGL ได้นั้นถือเป็นผู้ประสบความสำเร็จอย่างไม่ต้องสงสัย ทว่าการพ่ายแพ้ครั้งแล้วครั้งเล่าในภายหลังก็เรียกได้ว่าผมเป็นผู้แพ้ เพราะแบบนี้เหออี้เลยตั้งฉายาให้ผมใหม่ว่า – เฉิงไป้เจ่อ (ผู้ชนะและพ่ายแพ้ เป็นการเล่นคำโดยนำคำว่า เฉิงกง คือ สำเร็จ กับคำว่า ซือไป้ พ่ายแพ้ มารวมกัน)

ที่ผมเลือกใช้ชื่อไอดีเจ๋อจี่เฉินซาก็เพื่อที่จะเตือนตัวเองเพราะชื่อนี้มีความหมายเหมาะเหม็งสุดๆ

หลังจากตั้งชื่อไอดีแล้วผมก็เลือกเผ่าพันธุ์และอาชีพ และส่วนนี้แหละเป็นส่วนที่ผมรอคอย อืม…เลือกเป็นอัศวินเผ่ามนุษย์ที่มีรูปลักษณ์งดงามแล้วกัน อัศวินมีพลังในการป้องกันการโจมตีสูง มันสามารถชดเชยส่วนที่สมองผมทำงานช้าไป 3 วินาทีได้

เทียนจ้งเป็นเกมที่ใช้ประสาทสัมผัสเสมือนจริงทั้งหมด ผู้เล่นสามารถเลือกอาชีพต่างๆ ซึ่งแบ่งออกเป็นสิบอาชีพหลักๆ ได้แก่ นักรบ นักรบเวทย์ นักเวทย์ นักธนู นักรบพเนจร นักกลยุทธ์ นักฝึกสัตว์ นักบวช นักร้อง และนักฆ่า ทุกอาชีพล้วนแล้วแต่มีลักษณะเด่นเฉพาะตัว แต่อาชีพที่ผมชอบที่สุดยังคงเป็นอาชีพโจมตีระยะใกล้ ผมคิดว่าลูกผู้ชายควรขี่ม้า แกว่งดาบและเดินอยู่บนสนามรบ!

ถึงตอนนี้ภารกิจต่างๆก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าผม นักรบผู้สวมเกราะ นักรบเวทย์ผู้ขี่ม้าศึก นักเวทย์ผู้กวัดแกว่งคทาเวทมนต์ไปมา นักธนูที่กำลังง้างธนู รวมถึงนักกลยุทธ์และนักบวช

ขณะเดียวกันนั้นระบบก็กำลังทำการตรวจสอบร่างกายของผู้เล่นไปด้วย ผมรู้สึกเจ็บหน้าผากนิดหน่อยเหมือนกับมีมดมากัดก่อนที่หยดเลือดจะถูกดึงออกไปเพื่อตรวจวิเคราะห์

 “ติ๊ง~!”

แจ้งเตือนระบบ : จากการตรวจสอบ อัตราการเต้นหัวใจของคุณต่ำกว่าระดับปกติ 30%

แจ้งเตือนระบบ : จากการตรวจสอบ อุณหภูมิร่างกายของคุณต่ำกว่าระดับปกติ 70%!

แจ้งเตือนระบบ : จากการตรวจสอบ ความเข้มข้นเลือดของคุณต่ำกว่าระดับปกติ 40%!

แจ้งเตือนระบบ : จากการตรวจสอบ การตอบสนองจากคลื่นสมองของคุณมากกว่าระดับของคนปกติ 120%!

แจ้งเตือนระบบ : จากการตรวจสอบ ลักษณะเฉพาะทางเพศของคุณต่ำกว่าระดับของคนปกติ 50%!

……

หลังจากที่เสียงกระดิ่งดังรัวๆไปหนึ่งชุด ร่างกายผมก็สั่นไม่หยุด นี่มันหมายความว่ายังไงกัน หรือว่าหมวกเล่นเกมระดับวีไอพีใบนี้จะเป็นของก็อปเกรดเออย่างนั้นเหรอ?

ทว่าทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ติ๊ง~!”

แจ้งเตือนระบบ : ระดับสุขภาพของคุณถึงเกณฑ์ที่สามารถรับอาชีพลับ ‘นักดาบวิญญาณ’ ได้ คุณจะยอมรับหรือไม่?

……

หลังจากตกตะลึงอยู่ 2 นาทีเต็ม อยู่ๆผมก็หัวเราะออกมาเป็นบ้าเป็นหลัง!

“ฮ่าๆๆ มีเรื่องดีแบบนี้ด้วย ก่อนจะเข้าเกมก็ได้รับหนึ่งอาชีพลับ นักดาบวิญญาณ อาชีพสายนักรบด้วย เผ่าพันธุ์ก็พิเศษใครไม่เอาก็โง่แล้ว!”

ดังนั้นผมจึงกดตกลงโดยไม่ลังเลสักนิด

หลังจากมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นตัวละครในเกมก็โผล่ขึ้นมากลางหน้าจอ ทั้งตัวเขาสวมชุดเกราะสีดำและเสื้อคลุมยาวสีแดงเลือด เจ๋งสุดๆ!

ผมรู้สึกพอใจจนหุบยิ้มไม่ได้เลยทีเดียว “ไม่เลวเลย เตรียมเข้าเกมได้แล้ว!”

ตอนนี้เวลา 5 ทุ่ม 57 นาทีเหลืออีกไม่ถึง 3 นาทีก็จะถึงเวลาเปิดตัวอย่างเป็นทางการของเทียนจ้งแล้ว หัวใจของผมเต้นเร็วมาก ผมรู้สึกร้อนรุ่มอยู่ในอก แล้วในสมองก็นึกไปถึงภาพเรื่องราวที่ผ่านมา เฮ้อ ผมต้องเอาสิ่งที่เสียไปกลับมาด้วยมือของผมเองให้ได้!

นาฬิกาดังติ๊กต็อกๆ ผมคอยอยู่ในวิหารก่อกำเนิดเพื่อเตรียมเข้าเกม ณ เวลานี้ผู้เล่นจำนวนมากจากทั่วโลกคงกำลังตื่นเต้นกันอยู่ล่ะมั้ง?

ในที่สุดเมื่อเข็มนาฬิกาชี้บอกเวลา 12 นาฬิกาตรงเกมก็ได้ทำการเปิดตัวอย่างเป็นทางการ!

 “ติ๊ง~!”

แจ้งเตือนระบบ : เจ๋อจี่เฉินซา คุณต้องการเข้าเกมทันทีหรือไม่?

ใช่!

แสงไฟกะพริบขึ้นตรงหน้าจากนั้นผมก็เข้าไปในโลกแห่งเกมเทียนจ้ง แต่แล้วก็มีเสียง “ติ๊ง” ดังขึ้นมาหนึ่งครั้งเป็นสัญญาณบอกว่าผมเป็นผู้เล่นคนแรกที่เข้าเกมดังนั้นระบบจึงสุ่มของรางวัลมาให้ผม : อาวุธโคตรเทพ—ดาบผู้พิชิต

แน่ล่ะ ผมกำลังฝันอยู่

……

กลุ่มหมอกหนาแน่นปรากฏอยู่ตรงหน้า จากนั้นก็มีเสียงถอนหายใจเบาๆดังขึ้นมาจากที่ไกลๆ “ตื่นเถอะวิญญาณที่ถูกทอดทิ้ง!”

“กรอบแกรบ…”

ผมพยายามขยับตัวลุกขึ้นอย่างสุดชีวิตท่ามกลางเสียงทรายที่กระทบกันไปมา แล้วในที่สุด “ซ่า” ผมผุดออกมาจากใต้พื้นดิน กลิ่นเหม็นเน่าลอยมากระทบปลายจมูกแล้วคนที่อยู่ตรงหน้าก็ทำให้ผมตกใจสุดขีด!

เขาคือคนที่สวมเสื้อคลุมยาวสีดำทั้งตัว แต่จะนับว่าเป็นคนก็ไม่ใช่ เพราะตาที่อยู่บนใบหน้าของเขาเน่าเฟะ เนื้อหนังส่วนใหญ่ก็ฉีกขาดออกไปจนเหลือก็แต่ลูกตา 2 ดวงที่กลอกไปมาอย่างน่าสยดสยองยิ่ง อีกทั้งมือที่ถือคทาเวทย์อยู่ก็ผุกร่อนไปหมดจนเหลือแต่กระดูกสีขาว

นักเวทย์วิญญาณ!