0 Views

        เห็นได้ชัดว่าจ่านหงเอี๋ยนเพิ่งจะรู้สึกตัวตื่น ยิ่งกว่านี้ก็ถูกเสียงเปิดประตูของเซียวปิงปลุกขึ้นมา ดังนั้นจึงคว้าเข้าไปที่ปิ่นซึ่งถูกทิ้งอยู่บนโต๊ะแต่งตัวขึ้นมา แต่เซียวปิงกลับหลบไปได้

       หลังจากรอจนเซียวปิงหลบไปได้แล้ว จ่านหงเอี๋ยนก็เริ่มรู้สึกเสียใจ ทำไมไม่ใช้ปิ่นอันเมื่อกี้ฆ่าตัวเองนะ โกรธจนหล่อนหันศีรษะกลับไป หันหน้าเข้าหากำแพง เอาศีรษะชนเข้ากับกำแพงทันที

       น่าเสียดายที่ห้องนี้ไม่ใหญ่ เซียวปิงเตรียมตัวตั้งนานแล้ว จึงรีบพุ่งตัวเข้าไปทันที กดจ่านหงเอี๋ยนลงบนเตียง

       ทั้งสองคน คนหนึ่งอยู่ด้านบน คนหนึ่งอยู่ด้านล่าง  ดวงตาคู่โตมองดวงตาคู่เล็ก จ่านหงเอี๋ยนคว้ามุมของผ้าปูเตียงไว้แน่น ร้องไห้ออกมา “นายฆ่าฉันซะเลย”

      “โอ๊ะโอ อย่าพูดแบบนี้ได้ไหม ไม่รู้ว่าก็ยังคิดว่าฉันจะทำอะไรกับเธอเหรอ ฉันไม่ทำร้ายเธอ ดีไม่ดี?”

      “ฉัน….ฉัน….นายแก้ผ้าฉันหมดแล้ว นายยังคิดจะทำร้ายฉันยังไงอีก”

      “งั้นเธอบอกมาว่าจะทำร้ายยังไง” ใบหน้าที่โหดร้ายของเซียวปิงทำให้จ่านหงเอี๋ยนกลัวจนกรีดร้องออกมา

       “ร้องเลยๆ ร้องจนคอแตกก็ไม่มีใครมาช่วยเธอหรอก คอนเสิร์ตจบแล้ว พวกเขาน่าจะกลับกันไปหมดแล้ว ตอนที่ฉันเข้ามา ในนี้มีแค่ฉันคนเดียว ”

      จ่านหงเอี๋ยนอ้าปากกว้างเตรียมที่จะกัดลิ้นตัวเอง เซียวปิงจับกรามหล่อนไว้ จากนั้นแววตามีความน่าสะพรึงกลัว พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ถ้าเธอกัดลิ้นฆ่าตัวตาย ฉันก็จะถ่ายภาพโป๊เธอ เอาภาพโป๊ของเธอไปปล่อยบนอินเทอร์เน็ต ให้คนจีนได้เห็นกันทั้งหมด ต้องคิดว่าเธอสวยแน่ๆ แน่นอนว่าแต่ก่อนต้องมีผู้ชายไม่น้อยที่ในหัวจินตนาการว่ามีอะไรกับเธอใช่ไหม”

      ใบหน้าของจ่านหงเอี๋ยนทุกข์ระทมหม่นหมอง หล่อนเป็นมือสังหารคนหนึ่ง แต่ก่อนหล่อนเอาชีวิตของคนอื่นมาโดยตลอด แต่ก่อนหล่อนคิดมาตลอดว่าตนเองนั้นเป็นผี แต่ตอนนี้เมื่อมาเปรียบเทียบกับเซียวปิง แม้แต่แกะตัวเล็กๆหล่อนก็ยังเทียบไม่ได้

       เซียวปิงรู้ว่าหล่อนไม่กล้าฆ่าตัวตายแน่นอนแล้ว ดังนั้นจึงปล่อยกรามหล่อน จ่านหงเอี๋ยนถูกเซียวปิงคร่อมอยู่ด้านบน ในใจสับสนยุ่งเหยิง “ฉัน….ฉันไม่กล้าฆ่าตัวตายแล้ว นายลงไปได้ไหม?”

      เซียวปิงส่ายหัว พูดว่า “ฉันลงไปไม่ได้ ถ้าเกิดไม่ระวังขึ้นมา เธอฆ่าตัวตายขึ้นมาอีกครั้งจะทำยังไงล่ะ ก็นั่งแบบนี้ถ้าเธอรู้สึกไม่ดี ฉันนอนบนตัวเธอ….”

      หลังจากเซียวปิงพูดจบ กลับคาดไม่ถึงว่าจะนอนลงไปบนตัวของจ่านหงเอี๋ยนจริงๆ รูปร่างของผู้หญิงคนนี้ดีจริงๆ แม้ตรงกลางจะกั้นด้วยผ้าปูที่นอนอยู่หนึ่งชั้น แต่ว่ารูปร่างแบบนี้ เมื่อสัมผัสเข้าไปแล้วก็ยังเต็มไปด้วยเนื้อหนัง เซียวปิงกอดอีกฝ่ายไว้แน่นโดยจิตใต้สำนึก แน่นอนว่า เหตุผลก็คือกลัวว่าฝ่ายตรงข้ามจะพยายามฆ่าตัวตาย

      “นายมันอันธพาลอย่างสิ้นเชิง”

      “เธอชมฉัน?เธอไม่ได้รักฉันเข้าแล้วหรอกนะ?”

      จ่านหงเอี๋ยนรู้สึกอัปยศอดสูอย่างมาก ด่าอยู่ในใจเงียบๆว่า หน้าไม่อาย หน้าไม่อาย หน้าไม่อาย

       เซียวปิงหัวเราะหึๆออกมาว่า “เอาล่ะ เราสองคนก็ต่างเป็นคนซื่อสัตย์ มาพูดเรื่องซื่อสัตย์กันเหอะ….”

      นายมันเหมือนคนซื่อสัตย์ตรงไหน….แน่นอน จ่านหงเอี๋ยนกล้าแค่ในใจเท่านั้น แต่ไม่กล้าที่ปาก สวรรค์รู้ว่าปีศาจตนนี้จะทำอะไรออกมา

       “เพื่อนไม่กี่คนของเธอนั้นถูกตำรวจจับไปแล้ว ฉันเดาว่าองค์กรเธอถ้าเดาก็นับว่าว่าเดาออกว่าเป็นเธอที่บอกความลับไป พูดมาซิว่าต่อไปเธอคิดจะทำยังไงกับชีวิต”

      “ฉันคิดจะไปตาย” คำพูดนี้กลับจริง ใบหน้าจ่านหงเอี๋ยนขาวซีด สายตาแน่วแน่ มีความมุ่งมั่นที่จะตาย

       เซียวปิงยิ้มถามว่า “ดูเหมือนว่าจะไม่เหมาะนะ ฉันเพิ่งจะพูดทั้งหมดไป ถ้าเธอตายไปแล้ว ฉันจะทำอะไร ถ้าเธอไม่กลัวล่ะก็ งั้นก็ไปตายซะ”

      สีหน้าจ่านหงเอี๋ยนเยือกเย็นดั่งน้ำแข็ง กัดฟันกรอด ในแววตาเต็มไปด้วยความอาฆาต “นายมันปีศาจ”

      “อย่าชมฉันแบบนี้สิ แต่ก่อนคนมากมายก็ชมฉันแบบนี้ แน่นอน ฉันก็จะสุภาพกับเธอแบบนี้ไปจนกว่าเธอจะตาย คนที่ชมฉันที่เหลือ ท้ายที่สุดก็ไม่เหลือชีวิต อย่าลืมซะล่ะ นับครั้งนี้เข้าไปด้วย ฉันก็ปล่อยเธอไปสองครั้งแล้วนะ เป็นคนต้อง

รู้จักบุญคุณ ”

      จ่านหงเอี๋ยนสูดหายใจเข้าลึกและกล่าวว่า “ฉันจำครั้งแรกที่นายปฏิบัติกับฉันอย่างดีได้ ดังนั้นหลังจากที่ครั้งนี้ถูกจับ ฉันจึงเตือนเพื่อนของนายไม่ให้เปิดคอนเสิร์ต แต่ไม่คิดว่านายจะไร้ยางอายขนาดนี้”

      “โอ๊ะ?ฆ่าคนไม่ไร้ยางอาย?ฆ่าผู้หญิงที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วยไม่ไร้ยางอาย”

      จ่านหงเอี๋ยนไม่พูดอะไร ฮึ่มออกมาและปิดปาก

       เซียวปิงปีนลงมาจากตัวของจ่านหงเอี๋ยน หลังจากลงมาจากเตียงแล้ว ก็ไปนั่งอยู่บนโซฟาในห้อง จ่านหงเอี๋ยนลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ใช้ผ้าคลุมเตียงคลุมร่างกายไว้แน่น ถามไปอย่างระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งว่า “นายไม่กลัวว่าฉันจะฆ่าตัวตายแล้ว?”

      “ตอนนี้เธอยังคิดฆ่าตัวตายอีกใช่ไหม” เซียวปิงมองไปยังจ่านหงเอี๋ยนด้วยแววตาหยอกล้อและว่า “เธอเป็นมือสังหารที่คุณสมบัติทางจิตใจนั้นช่ำชองมาก แต่เมื่อเปรียบเทียบกับมือสังหารที่เย็นชาไร้ความรู้สึกที่สุดจริงๆแล้ว เธอก็ยังมีจุดด้อย เธอยังรู้บุญคุณ เธอใส่ใจร่างกายของเธอ  เหล่านี้เป็นสิ่งที่มือสังหารเลือดเย็นไม่ควรมี”

      จ่านหงเอี๋ยนมองไปยังเซียวปิงอย่างตกใจ ผู้ชายคนนี้นับวันยิ่งทำให้หล่อนมองทะลุไม่ถึงก้นบึ้ง จึงลองหยั่งเชิงถามไปว่า “นายรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง”

      “เพราะว่ามือสังหารที่ตายในมือฉันเมื่อก่อนมีมากมายจริงๆ ยกตัวอย่างเช่น จิมผู้ดื่มเลือดคน”

      ร่างกายของจ่านหงเอี๋ยนสั่นเทิ้มขึ้นมา สีหน้าขาวซีด มองอย่างเต็มไปด้วยความหวาดกลัวด้วยดวงตาทั้งสองข้างมายังเซียวปิง ส่ายหัวไปมาและว่า “นายต้องพูดจาเหลวไหลไร้สาระแน่นอน นายจะสามารถฆ่าเขาจนตายได้ยังไง!!!เขาคือมือสังหารอันดับห้าของโลก นั่นคือตำนานของโลกมือสังหารของพวกเรา”

      เซียวปิงจำถึงตอนที่ปฏิบัติภารกิจนั้นได้ เคยปะทะมือกับจิมสองครั้ง ครั้งแรกทั้งสองพละกำลังเกือบพอๆกัน ครั้งที่สองพละกำลังของเซียวปิงขยับเข้ามาอีกขึ้นหนึ่ง หลังจากที่ได้จ่ายราคาเป็นบาดแผลเบาๆไปนั้นก็ได้ฆ่าเขาไป!

      จิมที่ดื่มเลือดคนผู้นั้นเป็นชาวยุโรปผู้นอกรีต สิ่งที่เขาเชื่อคือซาตาน

      ใน《คัมภีร์ไบเบิล》ซาตานคือเทวดาที่ตกลงมาจากสวรรค์จากการทรยศพระยะโฮวา ในตำนานของยุโรป เขาคือเทวดาเซเรฟของพระเจ้ามาก่อน ต่อมาได้คิดเพ้อเจ้ออย่างหยิ่งผยองอวดดีและตกลงมากลายเป็นปีศาจ ถูกมองว่าเป็นต้นกำเนิดความมืดมิด ความชั่วร้ายที่ตรงกันข้ามกับพลังอำนาจของพระเจ้า

       จิมที่เชื่อในซาตานนั้นเป็นสาวกนอกรีตที่บ้าคลั่งคนหนึ่ง ทุกๆสองสามวันเขาจะต้องไปดูดเลือดคนมาในปริมาณมาก คิดว่าหลังจากที่ดูดเลือดคนเป็นๆนั้น พละกำลังของเขาจะเพิ่มขึ้นไม่หยุด ยิ่งกว่านี้คนที่ถูกเขาดูดเลือดสดๆทุกคนก็จะถูกเขาฆ่าอยางโหดเหี้ยม เขาเป็นอาชญากรที่เป็นที่ต้องการตัวเบอร์หนึ่งของทุกๆประเทศบนโลกใบนี้ กระทั่งในทวีปยุโรปเอง ขอแค่ตอนกลางดึกพ่อแม่ขู่ลูกไปว่าจิมผู้ดื่มเลือดคนจะมาแล้ว ลูกก็ไม่กล้าร้องไห้แล้ว

       ในรายชื่อมือสังหารเขาอยู่ลำดับที่ห้า แต่เมื่อพูดถึงระดับความน่ากลัว เขาเป็นที่หนึ่งได้อย่างไม่น่าอายเลย

      องค์กรผีในโลกแห่งมือสังหารในจีนก็ยังไม่สามารถกล่าวอ้างว่าเป็นองค์กรที่มีชื่อในสามอันดับแรกได้ แต่ถ้าในด้านของพละกำลังท่ามกลางมือสังหารกลุ่มอื่น กลับนับว่าเป็นยักษ์ใหญ่ลำดับที่สองท่ามกลางองค์กรมือสังหาร จ่านหงเอี๋ยนอยู่ในองค์กรนั้นได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับจิมเป็นธรรมดา กระทั่งสำหรับพวกเขาแล้วซาตานเองก็เกือบจะเท่ากับเป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงการมีอยู่ของเผ่าพันธุ์ของตนเสียแล้ว

       โลกแห่งมือสังหารได้เล่าต่อๆกันมาเกี่ยวกับข่าวการตายของจิม แต่ว่าเรื่องที่โจษจันกันนั้นกลับมีมากมาย บางคนกล่าวว่าพระเจ้าลงมาในโลกมนุษย์มาเอาชนะจิมไปได้ บ้างกล่าวว่าจิมตายเพราะสภาพร่างกายและจิตวิญญาณตกลงไปในนรก ยังมีการพูดกันอีกแบบหนึ่งว่าองค์กรพิเศษทั่วโลกได้ร่วมแรงกันมาล้อมปราบจิม ท้ายที่สุดก็ตายอย่างย่อยยับ จิมตายในสงคราม

       แต่ไม่ว่าจะพูดแบบไหน ก็ล้วนแล้วแต่ทำให้เรื่องของจิมกลายเป็นตำนานไป จ่านหงเอี๋ยนเองในฝันก็คิดไม่ถึง คนที่อายุเท่าๆกับตนเองนี้ที่ยืนอยู่หน้าด้านตนกลับบอกว่าเป็นเขาเองที่เป็นคนฆ่าจิม

       เซียวปิงถามว่า “เธอไม่เชื่อ?”

      “ยากที่จะเชื่อ….”

      เซียวปิงหัวเราะฮ่าๆออกมา “ไม่เชื่อก็เป็นเรื่องปกติ จิมแข็งแกร่งมาก น่าเสียดายที่ตอนนั้นฉันอยู่ในช่วงพีคพอดี คิดอยากฆ่าก็ฆ่าได้อย่างง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ”

      จ่านหงเอี๋ยนเบิกตากว้าง “ง่ายราวกับพลิกฝ่ามือ?ยิ่งพูดไปฉันกลับยิ่งคิดว่านายโม้”

      ใช่แล้ว แม้จ่านหงเอี๋ยนจะแพ้ให้กับเซียวปิงแล้ว แต่หล่อนก็เป็นแค่มือสังหารในระดับเริ่มต้นของหมิงจิ้นแค่นั้น กระทั่งยังไม่อยู่ในรายชื่ออันดับของมือสังหารของประเทศจีนเลย ชนะหล่อนก็ไม่ได้นับว่าเป็นตัวแทนถึงอะไร

       เซียวปิงยิ้มถามว่า “เธออาจจะไม่เชื่อ งั้นก็ช่างมันเถอะ สรุปแล้วฉันค่อนข้างเข้าใจเกี่ยวกับมือสังหารแบบพวกเธอนี้ ถูกส่งให้ไปลงมือก็ไม่น้อย เพียงแต่แค่หลังจากที่ส่งไปแล้วยังมีชีวิตมาพูดคุยกับฉันได้ เธอเป็นคนแรกนะ เมื่อพูดถึงพละกำลังและคุณสมบัติทางจิตใจแล้ว เธอถือว่าเป็นมือสังหารที่มีคุณสมบัติเหมาะสม แม้แต่มือสังหารที่เยี่ยมยอดก็ยังเทียบไม่ได้ ”

      จ่านหงเอี๋ยนกัดฟันกรอดกล่าวว่า “นายกำลังหลู่เกียรติฉันใช่ไหม”

      “ไม่ใช่ๆๆๆ ที่ฉันพูดก็คือตอนนี้เธอยังมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี” เซียวปิงว่า “ฉันรู้สึกว่าหลายๆครั้งการฆ่าคนไม่ใช่เป้าหมาย ก็เหมือนกับองค์กรใต้ดิน ฆ่าพวกเขาทิ้งก็ไม่ใช่จุดประสงค์ จุดประสงค์ก็คือควบคุมพวกเขา คุมพวกเขาให้อยู่ภายในขอบเขต สำหรับเธอ ฉันก็มีความตั้งใจเช่นนี้”

      จ่านหงเอี๋ยนถามว่า “ควบคุมฉัน?”

      ใบหน้าที่เย็นชาเป็นน้ำแข็งของหล่อนเผยสีหน้าที่ระแวดระวังออกมา

       “ฮ่าๆ เธอไม่ต้องระแวดระวังมากขนาดนี้ก็ได้ ยิ่งกว่านี้ตัวของเธอก็ขายชีวิตให้กับคนหนึ่ง แค่ตอนนี้เปลี่ยนมาขายชีวิตให้กับอีกคนหนึ่งก็แค่นั้นเอง มีอะไรที่ต่างกัน”

      “ฉันเข้าใจแล้ว นายอยากให้ฉันทำเรื่องบางอย่างให้นาย”

      “GOOD ยังดีที่เธอเป็นคนค่อนข้างฉลาด ตั้งแต่ตอนนี้ไป ไม่ต้องกลับไปองค์กรผีแล้ว มาอยู่ช่วยฉัน เธอว่าดีไหม”

      ใบหน้าของจ่านหงเอี๋ยนเยือกเย็นเป็นน้ำแข็ง ฮึออกมาอย่างเย็นชา สีหน้าดูถูก

      เซียวปิงพูดเสริมอย่างยิ้มแย้มออกมาว่า “ถ้าเธอไม่เห็นด้วย ฉันจะจับเธอแก้ผ้า มัดตัว โยนไปบนถนนท่องเที่ยว”

      “ต่ำช้า!เดรัจฉาน!”

      “.…” เกี่ยวกับเซียวปิงนั้นจ่านหงเอี๋ยนไม่มีทางเลือกอย่างแท้จริง ชั่วขณะนั้นเองหล่อนก็รู้สึกออกมาว่า ไม่ว่าเรื่องที่เซียวปิงบอกไปเมื่อครู่ว่าเขาเป็นคนฆ่าจิม จริงๆแล้วใช่หรือไม่ใช่เรื่องโม้อย่างไรนั้น เซียวปิงคนนี้ก็เป็นปีศาจน่ากลัวที่มีชื่อเสียงสมกับความสามารถที่เป็นจริง

       จ่านหงเอี๋ยนพยักหน้า พูดอย่างผิดหวังไปว่า “ฉันตกลง”

      “ดีมาก เธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดคนหนึ่งเลย”

      เซียวปิงเดาว่าเธอจะตกลงแน่นอน เพราะถึงแม้ว่าจะปล่อยเธอให้กลับไปองค์กรผีตอนนี้ องค์กรผีก็ไม่สามารถเก็บเธอเอาไว้ได้แล้ว องค์กรใดๆก็ไม่สามารถเก็บคนทรยศเอาไว้ได้ เมื่อถึงตอนนั้นกลัวว่าหล่อนจะเศร้าสลดมากกว่าตายเสียอีก และถ้าให้หล่อนฆ่าตัวตาย ตอนแรกสุดนั้น ตามนิสัยที่เย็นชาของหล่อนบางทีอาจจะฆ่าตัวตายได้จริงๆ แต่หลังจากที่ถูกเซียวปิงทำลายจิตวิญญาณและความตั้งใจนั้นลงไปอย่างไม่หยุดหย่อน ก็เกรงว่าหล่อนไม่น่าจะมีความกล้าที่จะฆ่าตัวตายอีก

       ไม่ต้องพูดถึงจ่านหงเอี๋ยน ถึงแม้ว่าจะเป็นมือสังหารระดับยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ถึงอย่างไรเซียวปิงก็คว้าความสามารถในการทำลายจิตใจของฝ่ายตรงข้ามไว้ในมืออยู่ดี นี่คือความสามารถที่เรียนรู้มาจากเพื่อนที่เป็นเลิศทางด้านนี้อย่างที่สุดคนหนึ่งตอนอยู่ที่หลงเหมิน

       ก็ในเมื่อจ่านหงเอี๋ยนตกลงที่จะสวามิภักดิ์เซียวปิงแล้ว ไม่ว่าจะยอมรับหรือไม่ยอมรับในตัวเขา อย่างไรๆเสียก็เริ่มเผชิญหน้ากับเส้นทางของชีวิตในอนาคตแล้ว สีหน้าของหล่อนยังคงเย็นชาราวกับน้ำค้างแข็ง ถามออกมาอย่างเยือกเย็นเป็นน้ำแข็งว่า “ตอนนี้ฉันต้องทำอะไร”

      “สวมเสื้อขึ้นมาแล้วไปกับฉัน!”


ติดตามอัพเดทก่อนใคร ด้วยการกดไลค์แฟนเพจเรื่อง “ยอดนักรบเหนือชั้นhttps://goo.gl/nBqYWo

อ่านฟรีได้ที่นี่ หรือ
อ่านล่วงหน้า เร็วกว่าใครหลายร้อยตอนได้ที่เว็บไซต์ กวีบุ๊ค: https://www.kawebook.com/story/view/357


120 บาท/เล่ม (หากนับตอนฟรีจะเฉลี่ยอยู่ที่ 80-90 บาทค่ะ ^_^) เมื่อเทียบกับนิยายแปลเป็นเล่ม 30 ตอน เท่ากับ 1 เล่ม