0 Views

ผมตื่นขึ้นมาประมาณเที่ยงคืน จากนั้นผมก็หาอะไรกิน เข้าห้องน้ำแล้วออนไลน์อีกครั้ง

 

 

 

ผมปรากฏตัวในซอยเดียวกับตอนที่ออฟไลน์ออกไป แปลก ทำไมที่นี่ถึงมีเสียงดัง?

 

 

 

ผมมองไปรอบๆและโอ้ คุณต้องล้อผมเล่นแน่ๆ! สิ่งที่ผมกำลังเห็นอยู่ก็คือ!

 

 

 

ผี!!!” ชายชราที่มีผมขาวเต็มหัวกำลังยืนอยู่ต่อหน้าผม แต่ร่างกายของเขาโปร่งใสและเขาไม่มีขา ตั้งแต่ด้านล่างเอวของเขาลงไปมีลักษณะคล้ายๆหมอก 

 

 

โอ้ เด็กน้อยเจ้าเข้ามาที่นี่ได้ยังไง?” ชายชรา ผมหมายถึงผีแก่กำลังลอยมาหาผม

 

 

ฉันสะบัดหัวไล่ความคิดต่างๆไป นี่เป็นเกมและผีต่างๆก็เป็นเรื่องธรรมดาของที่นี่ ด้วยเหตุนี้ผมจึงไม่กลัวอีกต่อไป

 

 

 

ผมหลงทาง ผมมาถึงที่นี่ตั้งแต่เช้าแต่ไม่เจออะไรเลยผมจึงออกจากระบบและพึ่งกลับเข้ามาใหม่เมื่อกี้ “

 

 

ชายชราหยุดอยู่ข้างหน้าผม “เป็นแขกที่หาได้ยากจริงๆ มันเป็นเวลานานแล้วนับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่มีคนมาเยี่ยมเรา!”

 

 

ชายชราดูใจดี ผมรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น “ทำไมถึงไม่มีใครมาล่ะ?”

 

 

เฮ้อ… ” ชายชราบอกว่า “เจ้าก็เห็น ข้าตายไปแล้ว เจ้าก็น่าจะรู้ว่าที่นี่มันเป็นที่แบบไหน?”

 

 

นี่คือที่พักของวิญญาณคนตาย?” ผมตอบแบบเอื่อยๆ

 

 

ไม่ถูกแต่ก็ใกล้เคียง!” ชายชราลากผมออกมาจากซอย ถนนด้านนอกตอนนี้เต็มไปด้วยผู้คน ผมหมายถึงผี ดูเป็นเมืองที่วุ่นวายจริงๆในตอนนี้

 

 

 

ที่นี่คือสถานที่ชุมนุมของคนที่ตายแล้ว แต่ไม่ใช่สถานที่ที่พวกเขาพักอยู่ เจ้าเห็นชื่อที่ประตูเมืองหรือเปล่า?”

 

เมืองที่ถูกลืม!”

 

 

ใช่ นี่เป็นสถานที่สำหรับเหล่าวิญญาณที่ปฎิเสธการไปสู่สุคติ ด้วยเหตุผลหลายหลายอย่างทำให้เราได้สูญเสียจิตวิญญาณทั้งหมดไป!” ชายชราดูเศร้าจริงๆ

 

 

ผมปลอบโยน “ฮูเล่ๆ ยังไงที่นี่มันก็ไม่เลว!”

 

 

ชายชราเปลี่ยนท่าทางของเขา เฮ้อ ลืมเรื่องเศร้านี้ไปเถอะ ตอนนี้ตามฉันมา” ชายชราลอยไปหาบางอย่าง ผมเดินตามไป

 

 

 

ในขณะที่อายุของเขามากพอที่จะเป็นคุณปู่ของฉันแต่เขาลอยได้อย่างรวดเร็วมาก! ผมวิ่งไปตลอดทางโดยไม่มีโอกาสหันมองข้างๆเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

ชายชราหยุดที่ลานสาธารณะขนาดใหญ่ เขาลอยขึ้นไปบนเวทีและเรียกผมไปที่นั่น เมื่อผมปีนขึ้นไปบนเวทีเขาก็ตะโกนว่า “ทุกๆคนฟังทางนี้ ตรงนี้เรามีแขกที่ยังไม่ตายอยู่!”

 

 

เขากระตือรือร้นมากเกินไปแล้ว!

 

 

 

สิ่งที่มันแย่ลงก็คือมีปีศาจและผีทุกชนิดรวมตัวรอบๆตัวผม ผมตรวจสอบหลายและว้าว มีวิญญาณคนตาย ระดับ 130 แฟนธ่อม ระดับ 200 วิญญาณชั่วร้าย ระดับ 320 อัศวินแห่งความตาย ระดับ 210 นักสู้ผีดิบ ระดับ 150 คน เนโครแมนเซอร์ ระดับ 350 … มีมอนสเตอร์อีกมากมาย ที่นี่เป็นสวรรค์ของมอนสเตอร์ชัดๆ! นอกจากผมเห็นสิ่งมีชีวิตมืดอีกหลายตัวกำลังมาทางนี้ ผมเห็นเซอร์เบอรัสและปีศาจหลายตัว!

 

 

ชายชราตะโกนว่า “ดูนี่ข้างๆฉันนี่คือคนเป็นๆ พวกเราไม่ได้ต้อนรับคนที่ยังไม่ตายมาเป็นเวลานานแล้ว มา พวกเรามาเฉลิมฉลองกัน!”

 

 

เย้ๆๆ!”

 

 

 

ยินดีต้อนรับ”

 

 

 

ยินดีต้อนรับบบบบบบบบบบ

 

 

 

อะไรวะเนี่ย! สิ่งมีชีวิตพวกนี้กำลังทำการต้อนรับผมอยู่! นั่นไม่เหมือนกับเรื่องที่ผมจำได้เกี่ยวกับมอนสเตอร์เลย!

 

 

 

มองไปที่พวกมอนสเตอร์ที่กำลังเต้นอยู่ ผมไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงต่อดี!

 

 

ในขณะที่ผมกำลังกระวนกระวายก็มีอัศวินตัวโตสวมเกราะสีดำมาหาผม “สวัสดี ฉันคลาร์กเป็นช่างตีเหล็กที่ทำงานในร้านอาวุธที่นี่ มาหาฉันได้ถ้านายต้องการอุปกรณ์สวมใส่ต่างๆ!”

 

 

ร้านค้าไม่ได้ปิดหรอกหรอ ผมวิ่งไปรอบๆเมืองในตอนเช้าและไม่เห็นใครเปิดร้านอยู่เลย”

 

 

ฮี้ ฮี้ ฮี้” นักรบหัวเราะอย่างหยาบกระด้าง มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว เมืองที่ถูกลืมไม่มีใครอยู่ที่นี่ในเวลากลางวันหรอกนะ เมืองนี้ตั้งแต่เวลา ถึง 18 ไม่มีใครอยู่หรอก!”

 

 

โอ้ ทำไมผมคิดไม่ถึงนะ พวกคุณโดนแสงแดดไม่ได้ใช่มั้ย?”

 

 

พวกเราโดนได้แต่พวกเราเกลียดมัน มองไปที่หอคอยนั่นสิ “

 

 

 

มีใครบางคนที่สูงและผอมสวมเสื้อคลุมสีดำเดินอยู่ข้างหลังผม ว้าวผู้ชายคนนี้สูงมาก! ผมสูงแค่ 170 เซนติเมตร เป็นมาตรฐานความสูงของผู้ชายทั่วไปแต่หัวของผมยังแทบไม่ถึงไหล่ของเขา!

 

 

ผมมองไปที่ทิศทางที่เขาชี้ มีหอคอยสูงๆอยู่จริงๆ หอคอยเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสคล้ายๆกับอนุสาวรีย์ มันไม่ได้เป็นสีดำแต่ดูมืดมน จากการคาดเดาหอคอยน่าสูงไม่น้อยกว่า 300 เมตร ไม่มีสิ่งปลูกสร้างใดๆที่ล้อมรอบอยู่มีความสูงเกิน 100 เมตรทำให้หอคอยแห่งนี้ดูโดดเด่นอย่างมาก

 

 

 

มีกรอบรูปเพชรอยู่ที่ปลายหอคอยและมีดวงตาสีแดงอยู่ข้างใน มันทำให้รู้สึก … เหมือนกำลังถูกครอบงำ ดวงตาของมันอยู่ในแนวตั้ง ตอนนี้มันปิดอยู่ ผมไม่อยากจะคิดเลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นเมื่อดวงตาได้เปิดขึ้นมา

 

 

นั่นคือหอคอยทมิฬของเมืองที่ถูกลืมและดวงตาแห่งยมโลก ดวงตาจะเปิดขึ้นเมื่อเมืองนี้อยู่ถูกโจมตีหรือโจมตีเมืองใกล้เคียง เมื่อดวงตาเปิดออกสิ่งมีชีวิตมืดในเมืองจะไม่สนใจกลางวันและกลางคืน อีกอย่างคือสิ่งมีชีวิตมืดทุกตัวจะได้รับโบนัสพลังโจมตีและพลังป้องกัน 50% 

 

 

จริง? มันจะสุดยอดเกินไปแล้วใครจะไปเอาชนะพวกคุณได้! 

 

 

ชายที่สวมเสื้อคลุมหัวเราะออกมา “เอาชนะไม่ได้อย่างแน่นอน แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ทรงพลังอะไรขนาดนั้น ฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเองเลย ฉันทำงานที่ร้านขายยาในเมืองนี้ คุณสามารถเรียกฉันว่าราชาแห่งการแปรธาตุ!”

 

 

คนตายต้องใช้ยาด้วยหรอ?” ระบบแปลกจริงๆ ทุกเผ่าพันธุ์จะต้องใช้ยารึไง?

 

 

ทำไมล่ะฉันขอบอกอะไรสักหน่อย ยาของฉันถูกสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษและไม่สามารถหาซื้อได้จากที่ใดในทวีปแห่งนี้ พวกมันมีประสิทธิภาพและราคาถูกมาก! ฉันจะให้ส่วนลด 20% ถ้าคุณมาซื้อ!”

 

 

หลังจากนั้นไม่นานผมก็ถูกล้อมรอบด้วย NPC ทุกชนิด เจ้าของร้านส่วนใหญ่ต่างก็เสนอลดราคาให้ผม 20% เมื่อไปเยี่ยมชมร้านพวกเขา ผมไม่สามารถทำอย่างอื่นได้อีกนอกจากไปเยี่ยมชมร้านค้าของพวกเขา

 

 

 

ร้านแรกที่ผมถูกลากเข้าไปคือร้านอาวุธของคลาร์ก เรามาถึงร้านของเขาหลังจากที่เดินผ่านมาหลายถนน ผมเคยมาที่นี่ในตอนเช้าแน่นอนว่ามันปิด

 

 

 

เป็นยังไงเป็นที่ที่ดีใช้มั้ย?” คลาร์กโอ้อวด

 

 

ผมมองไปรอบๆ ร้านขายอาวุธมีขนาดใหญ่ พื้นและผนังถูกทำขึ้นด้วยไม้ NPC หลายคนกำลังซื้อและขายสิ่งของที่เคาน์เตอร์ มันให้ความรู้สึกเหมือนร้านใหญ่ๆร้านหนึ่ง

 

 

 

ร้านของนายเจ๋งมาก!

 

 

รอยยิ้มของคลาร์กกว้างขึ้น “แล้วนายต้องการซื้ออะไร?”

 

 

แท้จริงแล้ว! อาวุธของฉันพึ่งพังไปเมื่อวานและตอนนี้ไม่มีของอะไรเลยที่ฉันสามารถใช้เป็นอาวุธได้ ยังไงช่วยมองหาอาวุธดีๆให้ฉันสักชิ้นสิ!”

 

 

คลาร์กมองการแสดงออกของฉันและกล่าวว่า “โอ้อย่ากังวล นายสามารถเอาไปก่อนได้เลยถ้าตอนนี้นายยังไม่มีเงิน”

 

 

ขอบคุณแต่ฉันทำแบบนั้นไม่ได้หรอก ลองเอาของพวกนี้ไปดู” ผมทิ้งของทุกสิ่งในช่องเก็บของออกมา “เอาของพวกนี้ไป ตอนนี้ผมมีอยู่ 3 ทองถ้าเกิดว่ามันยังไม่พอผมสัญญาว่าจะหามาคืนให้”

 

 

 

คลาร์กตรวจสอบสิ่งของและกล่าวว่า ” ของทั้งหมดนี้น่าจะได้ 13 ทองเมื่อรวมกับอีก 3 ก็เป็น 16 ทอง ตามฉันมา!”